💠 قصه های صمد، تنیده در لحظات زندگی
✍ آسیه سپهری
🔹 روز تولد هانس کریستین اندرسن، روز جهانی کتاب کودک است اما اگر از من؛ یک کودک پنج- شش سالهٔ متولد دهه ۶۰ بپرسند؛
۲ تیر، #زادروز_صمد را روز کتاب کودک میدانم. بنظر من روز کتاب کودک را باید، به نام صمد مُهر زد.
وقتی از کودکی از پنج- شش سالگی، تنها دارایی ات، اسباب بازی ات، هم خانه ات، یار خلوتت و حتی دستاویزِ فرار کردنِ از واقعیت های سنگین تر از شانه های کودکی ات و نشستن در پرواز رؤیاهایت را، مدیونِ واژه های رهایی بخشِ او بدانی و قصه هایش، رخصتی باشد برای لحظاتی پرواز ذهن از سرزمینی غمناک و جنگ زده.
وقتی از کودکی با قهرمانانِ قصه های صمد همراه باشی، دیگر نمیتوانی راحت و آرام و سر در لاک خویش فرو برده تنها در فکر عافیت خویشتن باشی.
🔹نمیتوانی در میدان شوش میان این همه کودکان کارِ پابرهنه راه بروی، بی آنکه «پسرک لبوفروشِ»* عاشق درس و مدرسه را به یاد نیاوری.
وقتی نگاه مشتاق کودکان کار را با کیسه های سنگین بازیافتی بر دوش، پشت ویترین مغازه ها، خیره به اسباب بازی های رنگی می بینی، نمیتوانی «۲۴ ساعت در خواب و بیداری»* را از ذهنت دور کنی و لعنت نفرستی بر هر چه قانونِ عدالتخواهانه!!! و دلت نخواهد رو به آسمان فریاد بزنی: « دوست داشتم مسلسل پشت شیشه مال من باشد».
وقتی برای دوستان گرفتار در قفست، حاضری از جان مایه بگذاری و از این سوی میله ها در اعتصاب غذا، در دردها، در نخوردن ها، در حبس ها و حصرها شریک میشوی به سکوت و بغض در گلو، نمیتوانی «یک هلو - هزار هلو»* را به یاد نیاوری و طعم ناب دوستی را در عمق جان کودکی ات از یاد ببری.
🔹این هنر قصه گویی صمد است که نه فقط از انسان ها، بلکه حتی کلاغ ها و اسب ها، مارها و کبوتران، و حتی یک عروسک، یک شتر نیز، تو را به خلسه حضور در وادی قصه های برآمده از واقعیات میکشاند.
وقتی با دیدن «کلاغ»*، سیاهی نمی بینی بلکه بالِ نوازش مادرانه ای می بینی بر سر «اولدوز»* ، کودکی که با محنت نامادری و بدسرپرستی و تنهایی عجین است و خلوت دلهره روز و شبانش، با نوازش کلاغ و مهربانی اش، به بهشت رویایی مبدل میشود و تنها همدمش میشود «عروسکی سخنگو»*.
وقتی کودکان کار را می بینی که دست یکدیگر را بر حمل کیسه های سنگین نان خشک و پلاستیک و... به یاری محکم گرفته اند، یاشار را به نوازش گونه های خیس اولدوز و تمام همتش برای نشاندن لبخندی بر لبان او به یاد می آوری و عشق های ناب کودکی را.
وقتی نظام قانونیِ سرمایه داری را می بینی، و #بیگارورزی و #کولبری و #کارگران_آق_دره و #فریاد_مطالبه_حقوق_های_معوق_مانده_کارگران و... را، به یاد «کچل کفترباز»* می افتی در گیرودار عشق و تظلّم خواهی اش.
🔹وقتی هشتگ #معلم_زندانی و #زندان_تهران_بزرگ تو را بیاد «ماهی_سیاه_کوچولو»* می اندازد و رویای راهی که در سر می پروراند.
و وقتی اسم هر زندانی، هر کارگری، هر اعتصاب کننده ای، هر هشتگ #اعتصاب_غذا #حصر #حقوق_زندانی و #حقوق_شهروندی و هر واژه ای از این دست، تو را به یاد «کوراوغلو»* می اندازد؛ این قهرمانِ حماسی و یاران همراهش برای اعتراض، شوریدن و از پای ننشستن، نمیتوانی یاد صمد نیفتی.
آری
صمد جاودانه شد؛
به پاسِ هنر قصه گویی اش در ذهن کودکی، که تنها اسباب بازی اش کتابی بود با جلدی ضخیم و بی هیچ تصویر، که اجازه می داد رؤیاهای آینده را، راهت را، اندیشه ات را؛ خودت به تصویر بکشی
سبزِ سبزِ سبز 🍃
* نام قصه های صمد
#یادداشت_صنفی
#آموزش_پرورش
#معلم
#صمد_بهرنگی
#زادروز
#۲تیرماه
🔸🔸🔸
📚کانال صنفی معلمان ایران
🆔 @kasenfi
🔻🔻🔻
#کانال_معلمان_عدالتخواه
🆔 @edalatxah
✍ آسیه سپهری
🔹 روز تولد هانس کریستین اندرسن، روز جهانی کتاب کودک است اما اگر از من؛ یک کودک پنج- شش سالهٔ متولد دهه ۶۰ بپرسند؛
۲ تیر، #زادروز_صمد را روز کتاب کودک میدانم. بنظر من روز کتاب کودک را باید، به نام صمد مُهر زد.
وقتی از کودکی از پنج- شش سالگی، تنها دارایی ات، اسباب بازی ات، هم خانه ات، یار خلوتت و حتی دستاویزِ فرار کردنِ از واقعیت های سنگین تر از شانه های کودکی ات و نشستن در پرواز رؤیاهایت را، مدیونِ واژه های رهایی بخشِ او بدانی و قصه هایش، رخصتی باشد برای لحظاتی پرواز ذهن از سرزمینی غمناک و جنگ زده.
وقتی از کودکی با قهرمانانِ قصه های صمد همراه باشی، دیگر نمیتوانی راحت و آرام و سر در لاک خویش فرو برده تنها در فکر عافیت خویشتن باشی.
🔹نمیتوانی در میدان شوش میان این همه کودکان کارِ پابرهنه راه بروی، بی آنکه «پسرک لبوفروشِ»* عاشق درس و مدرسه را به یاد نیاوری.
وقتی نگاه مشتاق کودکان کار را با کیسه های سنگین بازیافتی بر دوش، پشت ویترین مغازه ها، خیره به اسباب بازی های رنگی می بینی، نمیتوانی «۲۴ ساعت در خواب و بیداری»* را از ذهنت دور کنی و لعنت نفرستی بر هر چه قانونِ عدالتخواهانه!!! و دلت نخواهد رو به آسمان فریاد بزنی: « دوست داشتم مسلسل پشت شیشه مال من باشد».
وقتی برای دوستان گرفتار در قفست، حاضری از جان مایه بگذاری و از این سوی میله ها در اعتصاب غذا، در دردها، در نخوردن ها، در حبس ها و حصرها شریک میشوی به سکوت و بغض در گلو، نمیتوانی «یک هلو - هزار هلو»* را به یاد نیاوری و طعم ناب دوستی را در عمق جان کودکی ات از یاد ببری.
🔹این هنر قصه گویی صمد است که نه فقط از انسان ها، بلکه حتی کلاغ ها و اسب ها، مارها و کبوتران، و حتی یک عروسک، یک شتر نیز، تو را به خلسه حضور در وادی قصه های برآمده از واقعیات میکشاند.
وقتی با دیدن «کلاغ»*، سیاهی نمی بینی بلکه بالِ نوازش مادرانه ای می بینی بر سر «اولدوز»* ، کودکی که با محنت نامادری و بدسرپرستی و تنهایی عجین است و خلوت دلهره روز و شبانش، با نوازش کلاغ و مهربانی اش، به بهشت رویایی مبدل میشود و تنها همدمش میشود «عروسکی سخنگو»*.
وقتی کودکان کار را می بینی که دست یکدیگر را بر حمل کیسه های سنگین نان خشک و پلاستیک و... به یاری محکم گرفته اند، یاشار را به نوازش گونه های خیس اولدوز و تمام همتش برای نشاندن لبخندی بر لبان او به یاد می آوری و عشق های ناب کودکی را.
وقتی نظام قانونیِ سرمایه داری را می بینی، و #بیگارورزی و #کولبری و #کارگران_آق_دره و #فریاد_مطالبه_حقوق_های_معوق_مانده_کارگران و... را، به یاد «کچل کفترباز»* می افتی در گیرودار عشق و تظلّم خواهی اش.
🔹وقتی هشتگ #معلم_زندانی و #زندان_تهران_بزرگ تو را بیاد «ماهی_سیاه_کوچولو»* می اندازد و رویای راهی که در سر می پروراند.
و وقتی اسم هر زندانی، هر کارگری، هر اعتصاب کننده ای، هر هشتگ #اعتصاب_غذا #حصر #حقوق_زندانی و #حقوق_شهروندی و هر واژه ای از این دست، تو را به یاد «کوراوغلو»* می اندازد؛ این قهرمانِ حماسی و یاران همراهش برای اعتراض، شوریدن و از پای ننشستن، نمیتوانی یاد صمد نیفتی.
آری
صمد جاودانه شد؛
به پاسِ هنر قصه گویی اش در ذهن کودکی، که تنها اسباب بازی اش کتابی بود با جلدی ضخیم و بی هیچ تصویر، که اجازه می داد رؤیاهای آینده را، راهت را، اندیشه ات را؛ خودت به تصویر بکشی
سبزِ سبزِ سبز 🍃
* نام قصه های صمد
#یادداشت_صنفی
#آموزش_پرورش
#معلم
#صمد_بهرنگی
#زادروز
#۲تیرماه
🔸🔸🔸
📚کانال صنفی معلمان ایران
🆔 @kasenfi
🔻🔻🔻
#کانال_معلمان_عدالتخواه
🆔 @edalatxah
💠 #یادداشت
✍ معلم بازنشسته _ زندانی در زندان اوین
🔹 #جای_معلم_زندان_نیست ، اما متأسفانه، معلمان در زندان هستند و مورد بی مهری قرار می گیرند و گاهی وقتها فراموش می شوند.
گله ام از همکارانی ست که سکوت اختیار کرده اند، در بازجویی هایم، دفاع تمام و کمال از حق و حقوق همکارانم کردم و نوشته هایم مستند در دست بازجویان اطلاعات هست و امیدوارم روزی بعنوان سند منتشر شود، در دفاعیاتم نه تنها از خود بلکه از تمام همکارانم ، دانش آموزانم و اولیای آنها نوشتم .
بازجو تهدیدم می کرد آنقدر در انفرادی نگهت میدارم تا بپوسی ... گفتم نمیتوانی. متاسفم برایت که به حرمت معلمان پایبند نیستی!
یک روز رفتاری توهین آمیز با من کرد، گفت حالا که اینجایی! فهمیدی چرا معلمان تو زندان هستند ؟؟؟ تو مغز معلمان چی میگذرد ، مغز معلم ... است، داد زدم سرش...
گفتم ؛ بی ادب متاسفم برات، تو به معلم توهین می کنی !؟ !! اگر ظرفیت و ادب نداری چرا بازجوی یک معلم شدی؟؟
من متاسفم برای همکارم که خوب تربیتت نکرده، بشین من باید درس بدم برات ، من الان وظیفه ی معلمی ام ایجاب میکند آموزش بدهم و ادب یاد بدهم، تو معنی ... را نفهمیدی و الا باید می فهمیدی کاربردش کجاست ؟؟ باید بگم تو به من و همکارانم توهین نکردی! بلکه به انبیا که ما ادامه دهنده راه آنها هستیم توهین کردی! غیر مستقیم به خدایت توهین کردی.
#جای_معلم_در_زندان_نیست
#اسماعیل_عبدی
#زینب_همرنگ
#ناهید_فتحعلیان
#نصرت_بهشتی
#حسین_حسنخانی
#محمد_علی_زحمتکش
#محمدحسین_سپهری
#هاشم_خواستار
#محمدرضا_رمضانزاده
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🔻🔻🔻
#کانال_معلمان_عدالتخواه
🆔 @edalatxah
https://tttttt.me/edalatxah
✍ معلم بازنشسته _ زندانی در زندان اوین
🔹 #جای_معلم_زندان_نیست ، اما متأسفانه، معلمان در زندان هستند و مورد بی مهری قرار می گیرند و گاهی وقتها فراموش می شوند.
گله ام از همکارانی ست که سکوت اختیار کرده اند، در بازجویی هایم، دفاع تمام و کمال از حق و حقوق همکارانم کردم و نوشته هایم مستند در دست بازجویان اطلاعات هست و امیدوارم روزی بعنوان سند منتشر شود، در دفاعیاتم نه تنها از خود بلکه از تمام همکارانم ، دانش آموزانم و اولیای آنها نوشتم .
بازجو تهدیدم می کرد آنقدر در انفرادی نگهت میدارم تا بپوسی ... گفتم نمیتوانی. متاسفم برایت که به حرمت معلمان پایبند نیستی!
یک روز رفتاری توهین آمیز با من کرد، گفت حالا که اینجایی! فهمیدی چرا معلمان تو زندان هستند ؟؟؟ تو مغز معلمان چی میگذرد ، مغز معلم ... است، داد زدم سرش...
گفتم ؛ بی ادب متاسفم برات، تو به معلم توهین می کنی !؟ !! اگر ظرفیت و ادب نداری چرا بازجوی یک معلم شدی؟؟
من متاسفم برای همکارم که خوب تربیتت نکرده، بشین من باید درس بدم برات ، من الان وظیفه ی معلمی ام ایجاب میکند آموزش بدهم و ادب یاد بدهم، تو معنی ... را نفهمیدی و الا باید می فهمیدی کاربردش کجاست ؟؟ باید بگم تو به من و همکارانم توهین نکردی! بلکه به انبیا که ما ادامه دهنده راه آنها هستیم توهین کردی! غیر مستقیم به خدایت توهین کردی.
#جای_معلم_در_زندان_نیست
#اسماعیل_عبدی
#زینب_همرنگ
#ناهید_فتحعلیان
#نصرت_بهشتی
#حسین_حسنخانی
#محمد_علی_زحمتکش
#محمدحسین_سپهری
#هاشم_خواستار
#محمدرضا_رمضانزاده
🔹🔹🔹
🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)
🔻🔻🔻
#کانال_معلمان_عدالتخواه
🆔 @edalatxah
https://tttttt.me/edalatxah
Telegram
مدرسه رهایی
«مدرسه رهایی» نام جدید کانال «معلمان عدالتخواه»
است. این کانال انعکاس صدای آزادی و عدالت خواهی دانشآموزان و معلمان است.
با نگاهی به سایر جنبشهای
#اجتماعی، #صنفی و #مدنی
____________________________
#مدرسه_رهایی
است. این کانال انعکاس صدای آزادی و عدالت خواهی دانشآموزان و معلمان است.
با نگاهی به سایر جنبشهای
#اجتماعی، #صنفی و #مدنی
____________________________
#مدرسه_رهایی
💠 #یادداشت
🔴 رتبهبندی معلمان در گروگان سیاست
✍عزیز قاسم زاده /فعال صنفی معلمان
داستان حکایت رتبهبندی معلمان را وقتی به جد و دقیق مرور میکنیم، نمونهی مناسبی است از نوع و تلقی حکمرانی در ایران و میزان احترامی که تصمیم سازان نه فقط برای مخاطب وعدههای خود که برای خود، قائل میشوند. کسانی که در جلوی دوربینها میآیند و از مصوبات مختلف و وعدهای رنگین و شیرین میگویند و از پشت دوربینها، در اندیشهی آب در شیر کردن همهی آن مصوبات هستند که یا به هر نحو ممکن اجرا نشود و یا به بدترین شکل ممکن که منافع معلمان را محدود نماید، اجرایی شود.
داستان رتبهبندی نخست در دههی هفتاد و در دورهی اصلاحات خاتمی، از طریق مدرسه محوری و مدیر محوری مطرح گشت که خیلی زود منتفی شد. اما علت اصلی طرح رتبهبندی ثانوی را باید به «قانون مدیریت خدمات کشوری» یا تغییر نظام پرداخت حقوق کارمندان مربوط دانست که پس از تصویب در سال ۸۶ در مجلس شورای اسلامی هرگز در مورد معلمان تاکنون به اجرا در نیامده و اعتراضات پی در پی معلمان را در بر داشته است. به دنبال این اعتراضات هیات دولت در تاریخ ۱۷ فروردین ماه ۹۲ مصوبهای را مبنی بر افزایش فوقالعادهی شغلها ارائه داد که به موجب آن امتیاز کاردانی ۷۰۰، کارشناسی ۱۵۰۰ و بالاتر از آن ۲۰۰۰ بود. مصوبهای که تا نزدیک به دو سال پس از تصویب هرگز اجرا نشد و احکامی که صادر میشد با عددهای دیگری بود. مثلاً برای کارشناسی ۸۰۰ منظور میشد که اصلاً طبق این مصوبه وجود نداشت. به دنبال اعتراضات پی در پی معلمان و اعتراض به اجحاف و تبعیض در احکام معلمان، دولت حسن روحانی در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه ۹۴ مصوبهای را دربارهی رتبهبندی ارائه کرد که در آن معلمان را به ارشد و خبره و عالی تقسیم کرد و بر همین اساس ۱۵ درصد افزایش فوقالعادهی شغل را به ارشد، ۳۵ درصد افزایش را به خبره و ۵۰ درصد را هم به عالی اختصاص داد. اما نکتهی قابل تامل در اینجا این است که هیچ معیار و ارزیابی علمی و منطقی برای این تقسیم بندی وجود نداشت و این تقسیم بندی اساساً بر پایهی آیتمهایی چون برگزاری کلاسهای ضمن خدمت و حضور معلمان در آن تعریف میشد که خروجی این کلاسها کمترین تاثیری در افزایش دانش و کارآمدی معلم نداشته و ای بسا با زد و بندهایی، بسیاری بدون حضور در کلاسها و یا استفادهی بیشتر از ظرفیتهای تعیین شده، خود را تا مرز عالی ارتقا دادهاند. البته این آیتمها تنها کلاسهای ضمن خدمت نیست. تشویق و تقدیر هم یکی از معیارهای تعیین کننده در این تقسیمبندی سه گانه هست که اساساً برخی از تشویقیها کاملاً به افراد خاص و اساساً از ساز و کار خاص معین می شود.
فارغ از این نقدی که در تعیین این سه گانه وجود دارد، در اجرای این طرح هم به گونهای عمل شد که میان معلمان اختلاف ایجاد شود تا ذهنها به سمت تصمیم سازان نرود؛ یعنی به جای علتیابی تبعیض و تفاوتهای حاکم، معلولها به نزاع با هم مشغول باشند. فیالمثل اگر شرایط امتیازی یک معلم خبره در دبیرستان و ابتدایی طبق شرایط اعلام شده، یکی میبود، اما عملاً در اجرای آن تفاوت وجود داشت که معلمان مقاطع همدیگر را به چالش میگرفتند، به جای اینکه هر دو منشاء چالش را نشانه روند. ضمن اینکه در تاریخ اول مهر ماه ۹۴، آیتمی به نام «حق شغل حرفهای» بدون اینکه در مصوبات باشد در فیشها آمد که هدفش محدود کردن بیشتر طرح اجرای رتبهبندی ناقص بود. در تاریخ ۳۰ بهمن ماه ۹۸، نوبخت رئیس وقت سازمان برنامه و بودجه، به تمام ادارات بخش نامه زد که تا ۵۰ درصد افزایش حقوق داشته باشند اما آموزش و پرورش آن را به اجرای دوبارهی رتبهبندی و در مرحلهی بعدی ترمیم رتبهبندی تغییر داد.
در سال ۹۵ هم نوبخت نامهای زده بود که برقراری فوقالعاده شغل ویژهی معلمان باید طبق مصوبهها اجرا شود. مسئلهی مهم این است که افزایش فوقالعاده ویژهها مختص معلمان نیست و مصوبهای است شامل همهی کارمندان اما برای معلمان یک بار بر آن نام رتبهبندی نهاده شد و یک بار ترمیم رتبهبندی و یک بار معلم تمام وقت و همهی این رفتارها یعنی بازی با معلم و شعور معلم و پیش بردن خط سیاست در نظام آموزش ایران و نوعی دغلکاری و فریبکاری مدام دولتمردان ایران علیه معلمان جامعه بدون رعایت کردن حداقل پرنسیبهای اخلاقی.
#لایحه_رتبه_بندی_معلمان
🔻🔻🔻🔻
لینک عضویت #کانال_معلمان_عدالتخواه
https://tttttt.me/joinchat/QQ_Z8ocDVbBvpIRz
🔴 رتبهبندی معلمان در گروگان سیاست
✍عزیز قاسم زاده /فعال صنفی معلمان
داستان حکایت رتبهبندی معلمان را وقتی به جد و دقیق مرور میکنیم، نمونهی مناسبی است از نوع و تلقی حکمرانی در ایران و میزان احترامی که تصمیم سازان نه فقط برای مخاطب وعدههای خود که برای خود، قائل میشوند. کسانی که در جلوی دوربینها میآیند و از مصوبات مختلف و وعدهای رنگین و شیرین میگویند و از پشت دوربینها، در اندیشهی آب در شیر کردن همهی آن مصوبات هستند که یا به هر نحو ممکن اجرا نشود و یا به بدترین شکل ممکن که منافع معلمان را محدود نماید، اجرایی شود.
داستان رتبهبندی نخست در دههی هفتاد و در دورهی اصلاحات خاتمی، از طریق مدرسه محوری و مدیر محوری مطرح گشت که خیلی زود منتفی شد. اما علت اصلی طرح رتبهبندی ثانوی را باید به «قانون مدیریت خدمات کشوری» یا تغییر نظام پرداخت حقوق کارمندان مربوط دانست که پس از تصویب در سال ۸۶ در مجلس شورای اسلامی هرگز در مورد معلمان تاکنون به اجرا در نیامده و اعتراضات پی در پی معلمان را در بر داشته است. به دنبال این اعتراضات هیات دولت در تاریخ ۱۷ فروردین ماه ۹۲ مصوبهای را مبنی بر افزایش فوقالعادهی شغلها ارائه داد که به موجب آن امتیاز کاردانی ۷۰۰، کارشناسی ۱۵۰۰ و بالاتر از آن ۲۰۰۰ بود. مصوبهای که تا نزدیک به دو سال پس از تصویب هرگز اجرا نشد و احکامی که صادر میشد با عددهای دیگری بود. مثلاً برای کارشناسی ۸۰۰ منظور میشد که اصلاً طبق این مصوبه وجود نداشت. به دنبال اعتراضات پی در پی معلمان و اعتراض به اجحاف و تبعیض در احکام معلمان، دولت حسن روحانی در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه ۹۴ مصوبهای را دربارهی رتبهبندی ارائه کرد که در آن معلمان را به ارشد و خبره و عالی تقسیم کرد و بر همین اساس ۱۵ درصد افزایش فوقالعادهی شغل را به ارشد، ۳۵ درصد افزایش را به خبره و ۵۰ درصد را هم به عالی اختصاص داد. اما نکتهی قابل تامل در اینجا این است که هیچ معیار و ارزیابی علمی و منطقی برای این تقسیم بندی وجود نداشت و این تقسیم بندی اساساً بر پایهی آیتمهایی چون برگزاری کلاسهای ضمن خدمت و حضور معلمان در آن تعریف میشد که خروجی این کلاسها کمترین تاثیری در افزایش دانش و کارآمدی معلم نداشته و ای بسا با زد و بندهایی، بسیاری بدون حضور در کلاسها و یا استفادهی بیشتر از ظرفیتهای تعیین شده، خود را تا مرز عالی ارتقا دادهاند. البته این آیتمها تنها کلاسهای ضمن خدمت نیست. تشویق و تقدیر هم یکی از معیارهای تعیین کننده در این تقسیمبندی سه گانه هست که اساساً برخی از تشویقیها کاملاً به افراد خاص و اساساً از ساز و کار خاص معین می شود.
فارغ از این نقدی که در تعیین این سه گانه وجود دارد، در اجرای این طرح هم به گونهای عمل شد که میان معلمان اختلاف ایجاد شود تا ذهنها به سمت تصمیم سازان نرود؛ یعنی به جای علتیابی تبعیض و تفاوتهای حاکم، معلولها به نزاع با هم مشغول باشند. فیالمثل اگر شرایط امتیازی یک معلم خبره در دبیرستان و ابتدایی طبق شرایط اعلام شده، یکی میبود، اما عملاً در اجرای آن تفاوت وجود داشت که معلمان مقاطع همدیگر را به چالش میگرفتند، به جای اینکه هر دو منشاء چالش را نشانه روند. ضمن اینکه در تاریخ اول مهر ماه ۹۴، آیتمی به نام «حق شغل حرفهای» بدون اینکه در مصوبات باشد در فیشها آمد که هدفش محدود کردن بیشتر طرح اجرای رتبهبندی ناقص بود. در تاریخ ۳۰ بهمن ماه ۹۸، نوبخت رئیس وقت سازمان برنامه و بودجه، به تمام ادارات بخش نامه زد که تا ۵۰ درصد افزایش حقوق داشته باشند اما آموزش و پرورش آن را به اجرای دوبارهی رتبهبندی و در مرحلهی بعدی ترمیم رتبهبندی تغییر داد.
در سال ۹۵ هم نوبخت نامهای زده بود که برقراری فوقالعاده شغل ویژهی معلمان باید طبق مصوبهها اجرا شود. مسئلهی مهم این است که افزایش فوقالعاده ویژهها مختص معلمان نیست و مصوبهای است شامل همهی کارمندان اما برای معلمان یک بار بر آن نام رتبهبندی نهاده شد و یک بار ترمیم رتبهبندی و یک بار معلم تمام وقت و همهی این رفتارها یعنی بازی با معلم و شعور معلم و پیش بردن خط سیاست در نظام آموزش ایران و نوعی دغلکاری و فریبکاری مدام دولتمردان ایران علیه معلمان جامعه بدون رعایت کردن حداقل پرنسیبهای اخلاقی.
#لایحه_رتبه_بندی_معلمان
🔻🔻🔻🔻
لینک عضویت #کانال_معلمان_عدالتخواه
https://tttttt.me/joinchat/QQ_Z8ocDVbBvpIRz
مدرسه رهایی
Photo
⭕️ #یادداشت_روز
مقهور بوقچیهای نمایش انتخابات نشویم
سرانجام با اعلام نتایج نهایی نمایش انتخابات مشخص شد که جلیلی و پزشکیان به مرحله دوم راه یافتهاند اگر آمار اعلام شده درست باشد با آرا باطله مجموعا ۶۵ درصد به هیچ کس رای ندادهاند این آمار صدای اکثریت مردم ایران است که اراده کردهاند طرحی نو در اندازند و تن به بازی و دوگانه کاذب #اصلاحطلب_اصولگرا ندهند.
جلیلی نماینده بخشی از سرمایهداری است که منافع جبهه پایداری را نمایندگی میکند و پزشکیان نماینده بخشی دیگر از بورژوازی است که کارگزاران شاخص آن است. این جناحها و باندهای ثروت و قدرت برای ارتزاق زالووار از دسترنج طبقه کارگر آمدهاند و عملا جدالشان ربطی به ایران و مردم ندارد.
آنها وقتی میگویند که فرق میکند چه کسی در پاستور باشد راست میگویند طبیعی است اگر باند جلیلی پاستور باشد به طریقی آزادی و برابری را به مسلخ میبرد و جیب برادران قاچاقچی را پر میکند و اگر باند پزشکیان در پاستور باشد آنها به طریقی دیگر طبقه کارگر را سرکوب و رانت و ثروت را نصیب شرکتهای منتسب به جناح خود میکنند.
از امروز تا دور دوم احتمالا برای متقاعد کردن معلمان و کارگران تحریمی شاهد فلسفه بافی طرفین خواهیم بود به خصوص که اصلاحطلبان استدلال خواهند نمود که عواقب پیروزی جلیلی با تحریم کنندگان است اینها فرافکنی است نه جلیلی مدافع فرودستان است و نه پزشکیان ذرهای برای آزادی و برابری حاضر است هزینه بدهد. نباید مقهور این فضاسازی شد باید به سمت نه بزرگ در ۱۵ تیر رفت و بر تصاحب خیابان و کارخانه مانند بازنشستگان و کارگران اعتصابی نفت و گاز تاکید نمود.
۹ تیر ۱۴۰۳
🔻🔺🔻
@edalatxah
#نه_به_انتصابات
#تشکلیابی_مستقل
#اصلاحطلب_اصولگرا #دیگه_تمومه_ماجرا
مقهور بوقچیهای نمایش انتخابات نشویم
سرانجام با اعلام نتایج نهایی نمایش انتخابات مشخص شد که جلیلی و پزشکیان به مرحله دوم راه یافتهاند اگر آمار اعلام شده درست باشد با آرا باطله مجموعا ۶۵ درصد به هیچ کس رای ندادهاند این آمار صدای اکثریت مردم ایران است که اراده کردهاند طرحی نو در اندازند و تن به بازی و دوگانه کاذب #اصلاحطلب_اصولگرا ندهند.
جلیلی نماینده بخشی از سرمایهداری است که منافع جبهه پایداری را نمایندگی میکند و پزشکیان نماینده بخشی دیگر از بورژوازی است که کارگزاران شاخص آن است. این جناحها و باندهای ثروت و قدرت برای ارتزاق زالووار از دسترنج طبقه کارگر آمدهاند و عملا جدالشان ربطی به ایران و مردم ندارد.
آنها وقتی میگویند که فرق میکند چه کسی در پاستور باشد راست میگویند طبیعی است اگر باند جلیلی پاستور باشد به طریقی آزادی و برابری را به مسلخ میبرد و جیب برادران قاچاقچی را پر میکند و اگر باند پزشکیان در پاستور باشد آنها به طریقی دیگر طبقه کارگر را سرکوب و رانت و ثروت را نصیب شرکتهای منتسب به جناح خود میکنند.
از امروز تا دور دوم احتمالا برای متقاعد کردن معلمان و کارگران تحریمی شاهد فلسفه بافی طرفین خواهیم بود به خصوص که اصلاحطلبان استدلال خواهند نمود که عواقب پیروزی جلیلی با تحریم کنندگان است اینها فرافکنی است نه جلیلی مدافع فرودستان است و نه پزشکیان ذرهای برای آزادی و برابری حاضر است هزینه بدهد. نباید مقهور این فضاسازی شد باید به سمت نه بزرگ در ۱۵ تیر رفت و بر تصاحب خیابان و کارخانه مانند بازنشستگان و کارگران اعتصابی نفت و گاز تاکید نمود.
۹ تیر ۱۴۰۳
🔻🔺🔻
@edalatxah
#نه_به_انتصابات
#تشکلیابی_مستقل
#اصلاحطلب_اصولگرا #دیگه_تمومه_ماجرا
مدرسه رهایی
Photo
⭕️ #یادداشت_روز
مردم شما را نمیخواهند چرا عصبانی هستید؟
حمیدرضا جلاییپور از عوامل سرکوب و اعدام در کوردستان و به عنوان یکی از کسانی که به مدد رانت و بورسیه دولتی عنوان دکتری جامعهشناسی را با خود یدک میکشد طلبکارانه زنان و دختران ایران را خطاب قرار داده و گفته با اینکه زنان و دختران حاضر به شرکت در انتخابات نشدهاند او خود را متعهد به دفاع از حقوق آنان میداند.
فقط یک اصلاحطلب متوهم و مدعی میتواند با این سوابق جنایتکارانه با زنان پیشرو و انقلابی قیام ژینا برخورد نماید. در کشوری که علوم انسانی به صورت عام و علوم اجتماعی به صورت خاص در ید قدرت خط امامی های دیروز و بر آمدگان انقلاب فرهنگی از یک طرف و از سمت دیگر خیاط خلوت بسیجیان دکتر شده قرار دارد طبیعی است که با صدای مستقل و مترقی روبرو نباشیم. طبیعی است که امر تولید دانش در این حوزه رخ ندهد و دانشگاه به صورت باندی در دست اصلاحطلبان و اصولگرایان جابجا شود برخی اساتید مستقل هم برای اینکه از رانت برخوردار باشند در شرایط انتخاباتی اعلام وابستگی به یک جناح میکنند لیست به اصطلاح اساتید جامعهشناسی حامی پزشکیان را از این زاویه باید بررسی نمود. اینها دلواپس و نگران جامعه نیستند بلکه نگران رانت و فرصتهایی هستند که با نیامدن پزشکیان از دستشان خواهد رفت.
در مقابل فارغالتحصیلان دانشگاه امام صادق که به صورت متشکل و باندی سالها مناسب دانشگاهی را قبضه نموده و الان هم شاکله ستاد جلیلی را تشکیل میدهند نه نگران طبقه کارگر و فرودست هستند و نه دغدغه عدالت دارند. آنان به فکر قبضه کردن بیشتر مناسب به خصوص در عرصههای آموزشی و دانشگاهی هستند تا ایدههای متحجرانه خود را شکل و شمایل شبه علمی بدهند و به مدد پول و زور به خورد جامعه داد. زهی خیال باطل!
حالا به خاطر « نه بزرگ » مردم به نمایش انتخابات این هر دو باند با فرافکنی و از موضع طلبکاری و گاهی ملتمسانه از مردم میخواهند برای نجات زندگی و ایران به آنها رای دهند. دعوای این دو باند ربطی به مردم به خصوص طبقه فرودست ندارد رقابت آنها، رقابت بین دو باند مافیایی است که با همه وجود به سیاستهای نئولیبرالی متعهد هستند ولی شعار دفاع از حقوق فرودستان میدهند اما حقیقت این است که با این لفاظیها نمیتوان مردم عاصی را پای صندوق آورد مردم شما را نمیخواهند.
دوشنبه، ۱۱تیر ۱۴۰۳
#نه_به_انتصابات
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
🔻🔺🔻
@edalatxah
مردم شما را نمیخواهند چرا عصبانی هستید؟
حمیدرضا جلاییپور از عوامل سرکوب و اعدام در کوردستان و به عنوان یکی از کسانی که به مدد رانت و بورسیه دولتی عنوان دکتری جامعهشناسی را با خود یدک میکشد طلبکارانه زنان و دختران ایران را خطاب قرار داده و گفته با اینکه زنان و دختران حاضر به شرکت در انتخابات نشدهاند او خود را متعهد به دفاع از حقوق آنان میداند.
فقط یک اصلاحطلب متوهم و مدعی میتواند با این سوابق جنایتکارانه با زنان پیشرو و انقلابی قیام ژینا برخورد نماید. در کشوری که علوم انسانی به صورت عام و علوم اجتماعی به صورت خاص در ید قدرت خط امامی های دیروز و بر آمدگان انقلاب فرهنگی از یک طرف و از سمت دیگر خیاط خلوت بسیجیان دکتر شده قرار دارد طبیعی است که با صدای مستقل و مترقی روبرو نباشیم. طبیعی است که امر تولید دانش در این حوزه رخ ندهد و دانشگاه به صورت باندی در دست اصلاحطلبان و اصولگرایان جابجا شود برخی اساتید مستقل هم برای اینکه از رانت برخوردار باشند در شرایط انتخاباتی اعلام وابستگی به یک جناح میکنند لیست به اصطلاح اساتید جامعهشناسی حامی پزشکیان را از این زاویه باید بررسی نمود. اینها دلواپس و نگران جامعه نیستند بلکه نگران رانت و فرصتهایی هستند که با نیامدن پزشکیان از دستشان خواهد رفت.
در مقابل فارغالتحصیلان دانشگاه امام صادق که به صورت متشکل و باندی سالها مناسب دانشگاهی را قبضه نموده و الان هم شاکله ستاد جلیلی را تشکیل میدهند نه نگران طبقه کارگر و فرودست هستند و نه دغدغه عدالت دارند. آنان به فکر قبضه کردن بیشتر مناسب به خصوص در عرصههای آموزشی و دانشگاهی هستند تا ایدههای متحجرانه خود را شکل و شمایل شبه علمی بدهند و به مدد پول و زور به خورد جامعه داد. زهی خیال باطل!
حالا به خاطر « نه بزرگ » مردم به نمایش انتخابات این هر دو باند با فرافکنی و از موضع طلبکاری و گاهی ملتمسانه از مردم میخواهند برای نجات زندگی و ایران به آنها رای دهند. دعوای این دو باند ربطی به مردم به خصوص طبقه فرودست ندارد رقابت آنها، رقابت بین دو باند مافیایی است که با همه وجود به سیاستهای نئولیبرالی متعهد هستند ولی شعار دفاع از حقوق فرودستان میدهند اما حقیقت این است که با این لفاظیها نمیتوان مردم عاصی را پای صندوق آورد مردم شما را نمیخواهند.
دوشنبه، ۱۱تیر ۱۴۰۳
#نه_به_انتصابات
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
🔻🔺🔻
@edalatxah
⭕️ رهایی با غلبه بر ترس ممکن است
#یادداشت_روز
هیچ عاملی به اندازه «ایجاد ترس» نمیتواند ماهیت دیکتاتوریها را تعریف کند. دیکتاتورها با ایجاد اشکال مختلفی از ترس که هر کدام میتواند دیگری را تقویت کنند به حیات خود ادامه میدهند.
جمهوری اسلامی نیز از این قاعده استثنا نیست. در مقابل منتقدان و معترضان اوایل انقلاب «ترس از دشمنان اسلام» را برای توده دینداری - که حل مشکلات خود را در اسلام جستجو میکرد - استفاده کرد. سپس سبب جنگافروزی شد و هشت سال جنگ و پیامدهای آن را بر مردم تحمیل کرد. توهم توطئه ایجاد کرد. سرکوبهای داخلی و جنگافروزیهای خارجی را به اشکال مختلف پیش برد و هر کدام از این روشها، روشهای دیگر را تقویت میکرد. در انتخاباتها نیز از سالها پیش دوگانه ترس از رقیب را در مردم ایجاد کرد. این طیف از حکومت ترس از آن طیف را در بین هواداران خود تبلیغ کردند و آن طیف دیگر مردم را با ایجاد ترس از به قدرت رسیدن رقیب به پای صندوق رای کشاند.
انتخابات اخیر نیز در همین زمین بازی پیش میرود. به مناظرهها نگاهی بیندازید. این هوادارن خود را از پیامدهای ریاستجمهوری آن میترساند و آن نیز همین شیوه را بازی میکند. فقط مخاطبان آنها متفاوتند. با هواداران این دو نیز که صحبت کنیم، باز همین ترس را منتقل میکنند. هیچ کدام هیچ امیدی را تزریق نمیکنند و هر دو طیف در شرایطی که امروز مردم در آن درگیرند، سهیمند. تاریخچه نقش آن در این چند دهه نیز بر کسی پوشیده نیست.
سخن آخر این که رهایی ملت در این زمین بازی ممکن نیست و به تعبیر آدورنو رهایی در غلبه بر ترس است.
۱۳ تیر ۱۴۰۳
#نه_به_انتصابات
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
🔻🔺🔻
@edalatxah
#یادداشت_روز
هیچ عاملی به اندازه «ایجاد ترس» نمیتواند ماهیت دیکتاتوریها را تعریف کند. دیکتاتورها با ایجاد اشکال مختلفی از ترس که هر کدام میتواند دیگری را تقویت کنند به حیات خود ادامه میدهند.
جمهوری اسلامی نیز از این قاعده استثنا نیست. در مقابل منتقدان و معترضان اوایل انقلاب «ترس از دشمنان اسلام» را برای توده دینداری - که حل مشکلات خود را در اسلام جستجو میکرد - استفاده کرد. سپس سبب جنگافروزی شد و هشت سال جنگ و پیامدهای آن را بر مردم تحمیل کرد. توهم توطئه ایجاد کرد. سرکوبهای داخلی و جنگافروزیهای خارجی را به اشکال مختلف پیش برد و هر کدام از این روشها، روشهای دیگر را تقویت میکرد. در انتخاباتها نیز از سالها پیش دوگانه ترس از رقیب را در مردم ایجاد کرد. این طیف از حکومت ترس از آن طیف را در بین هواداران خود تبلیغ کردند و آن طیف دیگر مردم را با ایجاد ترس از به قدرت رسیدن رقیب به پای صندوق رای کشاند.
انتخابات اخیر نیز در همین زمین بازی پیش میرود. به مناظرهها نگاهی بیندازید. این هوادارن خود را از پیامدهای ریاستجمهوری آن میترساند و آن نیز همین شیوه را بازی میکند. فقط مخاطبان آنها متفاوتند. با هواداران این دو نیز که صحبت کنیم، باز همین ترس را منتقل میکنند. هیچ کدام هیچ امیدی را تزریق نمیکنند و هر دو طیف در شرایطی که امروز مردم در آن درگیرند، سهیمند. تاریخچه نقش آن در این چند دهه نیز بر کسی پوشیده نیست.
سخن آخر این که رهایی ملت در این زمین بازی ممکن نیست و به تعبیر آدورنو رهایی در غلبه بر ترس است.
۱۳ تیر ۱۴۰۳
#نه_به_انتصابات
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
🔻🔺🔻
@edalatxah
⭕️ راه پیشرو : تشکلیابی مستقل و مقاومت
#یادداشت_روز
در طول یک ماه گذشته و شوی انتخابات در حالی که باندهای مافیایی قدرت تحت عنوان اصولگرا و اصلاحطلب به دنبال تحمیق تودهها با انواع ترفندها بودند دو چیز در بطن جامعه در جریان بودهاست.
🔸در یک سو و در راس آن حاکمیت با تمام باندهای ریز و درشتش و به اشکال مختلف در حال سرکوب بودند :
جنگ علیه زنان در خیابان حضور داشت
احضار، بازجویی و زندان فعالان متوقف نشد
صدور احکام بغی و اعدام قابل توجه بود
ماشین اعدام به کشتار ادامه میداد
زنکشی متوقف نشد.
کودکان کار همچنان استثمار میشدند
و ...
🔸 در سمت مقابل در جبهه مردم، مبارزه علیه دیکتاتوری سرمایهسالار در جریان بود.
زندانیان مقاوم و مبارز همچنان بر سر موضع انتخابات را تحریم کردند و در کارزار سهشنبههای نه به اعدام به ماشین کشتار اعتراض کردند
بازنشستگان شجاع خیابان در خیابان بودند.
خانوادههای دادخواه بر دفاع از خون عزیزانشان تاکید کردند.
تشکلهای مستقل بر مبارزه سازمانیافته تاکید نمودند.
مردم به اشکال مختلف در تحریم فعال بودند.
کارگران پروژهای نفت و گاز در اعتصاب باشکوه به سر میبرند
و ...
📌 فردای انتخابات چه پزشکیان رییس جمهور نظام شود چه جلیلی، صف بندی فوق به هم نخواهد خورد.
اگر جلیلی از صندوق بیرون بیاید باید برای مبارزه با پوپولیسم ولایی آماده شد باید محور کذایی مقاومت را افشا نمود که اینها مدافع فرودستان و طبقه کارگر نیستند باید نشان داد که جلیلی با پزشکیان در اجرای سیاستهای ضد مردمی و نئولیبرالی فرقی ندارد.
اگر پزشکیان رییسجمهور شود باید به مبارزه با پوپولیسم از جنس اصلاحطلبان رفت آنها در پروپاگاندا و جنگ روانی از رقیب خود ماهرترند پس مبارزه با آنان پیچیدهتر است. پزشکیان در حالی که دم از سیاستهای رفاهی و آموزش و بهداشت رایگان میگوید سرسپرده رهبر و سیاستهای اصل ۴۴ و گسترش خصوصیسازی است.
با این اوصاف سرکوب و اختناق با جلیلی یا پزشکیان فقط شکل ظاهریاش عوض میشود پس تمام نیروهای مترقی و آزادیخواه به خصوص کسانی که به مبارزه طبقاتی اعتقاد دارند چارهای ندارند جز اینکه با تشکلیابی مستقل و مقاومت راه دشوار آزادی و برابری را طی نمایند. در این میان معلمان به عنوان بخشی از طبقه کارگر نباید اسیر توهم و اسطوره طبقه متوسط متوهم قرار بگیرند. راه معلمان از بازنشستگان ، زنان ، کارگران، دانشجویان، بیثبات کاران، پرستاران و حاشیهنشینان و محذوفان جدا نیست.
۱۴ تیر ۱۴۰۳
#نه_به_انتصابات
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
🔻🔺🔻
@edalatxah
#یادداشت_روز
در طول یک ماه گذشته و شوی انتخابات در حالی که باندهای مافیایی قدرت تحت عنوان اصولگرا و اصلاحطلب به دنبال تحمیق تودهها با انواع ترفندها بودند دو چیز در بطن جامعه در جریان بودهاست.
🔸در یک سو و در راس آن حاکمیت با تمام باندهای ریز و درشتش و به اشکال مختلف در حال سرکوب بودند :
جنگ علیه زنان در خیابان حضور داشت
احضار، بازجویی و زندان فعالان متوقف نشد
صدور احکام بغی و اعدام قابل توجه بود
ماشین اعدام به کشتار ادامه میداد
زنکشی متوقف نشد.
کودکان کار همچنان استثمار میشدند
و ...
🔸 در سمت مقابل در جبهه مردم، مبارزه علیه دیکتاتوری سرمایهسالار در جریان بود.
زندانیان مقاوم و مبارز همچنان بر سر موضع انتخابات را تحریم کردند و در کارزار سهشنبههای نه به اعدام به ماشین کشتار اعتراض کردند
بازنشستگان شجاع خیابان در خیابان بودند.
خانوادههای دادخواه بر دفاع از خون عزیزانشان تاکید کردند.
تشکلهای مستقل بر مبارزه سازمانیافته تاکید نمودند.
مردم به اشکال مختلف در تحریم فعال بودند.
کارگران پروژهای نفت و گاز در اعتصاب باشکوه به سر میبرند
و ...
📌 فردای انتخابات چه پزشکیان رییس جمهور نظام شود چه جلیلی، صف بندی فوق به هم نخواهد خورد.
اگر جلیلی از صندوق بیرون بیاید باید برای مبارزه با پوپولیسم ولایی آماده شد باید محور کذایی مقاومت را افشا نمود که اینها مدافع فرودستان و طبقه کارگر نیستند باید نشان داد که جلیلی با پزشکیان در اجرای سیاستهای ضد مردمی و نئولیبرالی فرقی ندارد.
اگر پزشکیان رییسجمهور شود باید به مبارزه با پوپولیسم از جنس اصلاحطلبان رفت آنها در پروپاگاندا و جنگ روانی از رقیب خود ماهرترند پس مبارزه با آنان پیچیدهتر است. پزشکیان در حالی که دم از سیاستهای رفاهی و آموزش و بهداشت رایگان میگوید سرسپرده رهبر و سیاستهای اصل ۴۴ و گسترش خصوصیسازی است.
با این اوصاف سرکوب و اختناق با جلیلی یا پزشکیان فقط شکل ظاهریاش عوض میشود پس تمام نیروهای مترقی و آزادیخواه به خصوص کسانی که به مبارزه طبقاتی اعتقاد دارند چارهای ندارند جز اینکه با تشکلیابی مستقل و مقاومت راه دشوار آزادی و برابری را طی نمایند. در این میان معلمان به عنوان بخشی از طبقه کارگر نباید اسیر توهم و اسطوره طبقه متوسط متوهم قرار بگیرند. راه معلمان از بازنشستگان ، زنان ، کارگران، دانشجویان، بیثبات کاران، پرستاران و حاشیهنشینان و محذوفان جدا نیست.
۱۴ تیر ۱۴۰۳
#نه_به_انتصابات
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
🔻🔺🔻
@edalatxah
⭕️ ضرورت مبارزه با #باند_اصلاحطلبان
#یادداشت_روز
پس از فراز و نشیب فراوان سرانجام نمایش انتخابات به پایان رسید و پزشکیان به عنوان رییسجمهور نظام منصوب شد. پیشتر نوشته بودیم که راه پیش رو تشکلیابی مستقل و مقاومت است و اینک باید برای جنبش مردم ایران به صورت عام و جنبش معلمان و طبقه کارگر به صورت خاص راه خود را ترسیم نماییم.
پزشکیان متعلق به آن بخش از بورژوازی تحت حاکمیت حکومت ولایت فقیه است که علیرغم پیشینه جنایتکارانه توانست با فریبکاری رای بیشتری نصیب خود نماید و به پاستور راه پیدا نماید. باند مافیایی پیرامون او بر خلاف رقیب توانست با سوار شدن بر رقیب هراسی موفق شود.
اینکه چرا هسته اصلی نظام ادامه مسیر رییسی را با میدان دادن به پزشکیان برنتابید و تن به باند اصلاحطلبان داد بحث مفصل دیگری است که به آن باید پرداخت.
اما اینجا بحث بر سر آن است که مواجهه مخالفان پزشکیان در میان تحریم کنندگان چگونه باید باشد برای منظور باید دید سیاستها و برنامههای او چیست؟
مروری به مواضع ستاد پزشکیان نشان میدهد برنامههای وی چیزی جز سیاستهای کلی نظام در داخل و خارج نخواهد بود احتمالا نظام اگر بخواهد تن به نرمش قهرمانانه بدهد آنها همان مسیری خواهند رفت که دولت روحانی رفت و اگر برجام هم احیا شود چیزی نصیب سفره فرودستان نخواهد شد.
در سیاست داخلی علیرغم ادعاهایش در حوزه بهداشت و آموزش، در حوزه اقتصادی دولت او به ناچار به سمت اجرای سیاستهای نئولیبرالی خواهد رفت چرا که برنامههای کلی حکومت خارج از این چارچوب نبوده و نیست. او برای این سیاستها به خاطر انفجاری بودن مطالبات اقتصادی و معیشتی قادر نخواهد بود به مطالبات پاسخ دهد؛ چرا که بخشهایی از قدرت و مافیای رقیب در مقابل اوست پس سعی خواهد نمود با ژست طرفداری از آزادیهای مدنی خود را مدافع گشایش فضای فرهنگی نشان دهد. آنها در فریبکاری حرفهای هستند اما مسأله این است که بعد از قیام ژینا این حوزه توسط زنان پیشتاز فتح شدهاست و تضادها و بحرانهایش بالا خواهد گرفت.
احتمالا او نیز مانند خاتمی و روحانی به کمک بوقچیهای اجیر شده و #روشنفکرنمایان_خائن به خون مردم، روی این گزاره سوار خواهد شد که « ما میخواهیم اصلاح کنیم اما نمیگذارند »؛ این همان جایی است که افول پزشکیان آغاز خواهد شد و شاهد هشتگ #من_پشیمانم خواهیم بود.
پزشکیان از یک طرف در حاکمیت باند مقابل را پیش رو دارد از طرفی در سطح جامعه مطالبات سرکوب شده او را احاطه خواهد کرد.
احتمالا اولین اعتراضات در بین آن بخشی از هوادارانش خواهد بود که به امید واهی تغییر به پزشکیان رای دادهاند. طبیعی است که این فشار با وجود اکثریت تحریم کنندگان تشدید خواهد شد.
در چنین شرایطی نیروهای مترقی و پیشرو بایستی از مطالبات رادیکال در حوزههای مختلف عقبنشینی ننمایند با رویکردی طبقاتی با تمام اشکال ستم و تبعیض ناشی از سیاستهای نئولیبرالی مقابله و با نفی ستم جنسیتی بر آرمانهای قیام ژینا تاکید نموده و با پیگیری رفع ستم ملی نشان دهند که دل بستن به سراب پزشکیان بیهوده بوده است.
جنبش معلمان به عنوان بخشی از طبقه کارگر باید چون یک دهه گذشته بر حقوق صنفی معلمان و حقوق دانشآموزان تاکید و بر حق تجمع، اعتصاب و تحصن پافشاری کند و مدافع حقوق اکثریت تحت ستم باشد و فراموش نکند که تحقق مطالباتش در ظرف تشکلیابی مستقل محقق خواهد شد.
مبارزه با جناحی که در یک سمتش در حوزه اجتماعی کارشناسان سوسیال رفرمیستی مانند #احمد_میدری وجود دارد و در سمت سیاستهای کلان اقتصادی، پیرو صندوق بینالمللی پول است و فرد بورسبازی چون #حسین_عبده_تبریزی به وی مشاوره میدهد سخت و پیچیده است. ضمنن حامیان این باند در جامعه فرهنگیان از طریق تشکلهای وابسته و برخی فعالان صنفی ( که بوی کباب به مشامشان خورده است ) میکوشند مسیر مطالبه گری را منحرف و تشکلهای صنفی مستقل را به محاق ببرند. برنامه اصلی آنان برای به محاق بردن جنبش معلمان ایجاد شکاف در صفوف فعالان صنفی، تضعیف تشکلهای صنفی به بهانه ایجاد #نظام_معلمی، #وعدهدرمانی و انداختن تقصیرها به گردن جناح مقابل است. کاری که اگر جلیلی هم سر کار میآمد با شیوهای دیگر به آن اقدام میکرد. در پایان باید بر این نکته تاکید نمود که ضرورت مبارزه و افشای باند اصلاحطلبان به معنای نادیده گرفتن باند رقیب در قدرت نیست.
۱۶ تیر ۱۴۰۳
🔻🔺🔻
@edalatxah
#یادداشت_روز
پس از فراز و نشیب فراوان سرانجام نمایش انتخابات به پایان رسید و پزشکیان به عنوان رییسجمهور نظام منصوب شد. پیشتر نوشته بودیم که راه پیش رو تشکلیابی مستقل و مقاومت است و اینک باید برای جنبش مردم ایران به صورت عام و جنبش معلمان و طبقه کارگر به صورت خاص راه خود را ترسیم نماییم.
پزشکیان متعلق به آن بخش از بورژوازی تحت حاکمیت حکومت ولایت فقیه است که علیرغم پیشینه جنایتکارانه توانست با فریبکاری رای بیشتری نصیب خود نماید و به پاستور راه پیدا نماید. باند مافیایی پیرامون او بر خلاف رقیب توانست با سوار شدن بر رقیب هراسی موفق شود.
اینکه چرا هسته اصلی نظام ادامه مسیر رییسی را با میدان دادن به پزشکیان برنتابید و تن به باند اصلاحطلبان داد بحث مفصل دیگری است که به آن باید پرداخت.
اما اینجا بحث بر سر آن است که مواجهه مخالفان پزشکیان در میان تحریم کنندگان چگونه باید باشد برای منظور باید دید سیاستها و برنامههای او چیست؟
مروری به مواضع ستاد پزشکیان نشان میدهد برنامههای وی چیزی جز سیاستهای کلی نظام در داخل و خارج نخواهد بود احتمالا نظام اگر بخواهد تن به نرمش قهرمانانه بدهد آنها همان مسیری خواهند رفت که دولت روحانی رفت و اگر برجام هم احیا شود چیزی نصیب سفره فرودستان نخواهد شد.
در سیاست داخلی علیرغم ادعاهایش در حوزه بهداشت و آموزش، در حوزه اقتصادی دولت او به ناچار به سمت اجرای سیاستهای نئولیبرالی خواهد رفت چرا که برنامههای کلی حکومت خارج از این چارچوب نبوده و نیست. او برای این سیاستها به خاطر انفجاری بودن مطالبات اقتصادی و معیشتی قادر نخواهد بود به مطالبات پاسخ دهد؛ چرا که بخشهایی از قدرت و مافیای رقیب در مقابل اوست پس سعی خواهد نمود با ژست طرفداری از آزادیهای مدنی خود را مدافع گشایش فضای فرهنگی نشان دهد. آنها در فریبکاری حرفهای هستند اما مسأله این است که بعد از قیام ژینا این حوزه توسط زنان پیشتاز فتح شدهاست و تضادها و بحرانهایش بالا خواهد گرفت.
احتمالا او نیز مانند خاتمی و روحانی به کمک بوقچیهای اجیر شده و #روشنفکرنمایان_خائن به خون مردم، روی این گزاره سوار خواهد شد که « ما میخواهیم اصلاح کنیم اما نمیگذارند »؛ این همان جایی است که افول پزشکیان آغاز خواهد شد و شاهد هشتگ #من_پشیمانم خواهیم بود.
پزشکیان از یک طرف در حاکمیت باند مقابل را پیش رو دارد از طرفی در سطح جامعه مطالبات سرکوب شده او را احاطه خواهد کرد.
احتمالا اولین اعتراضات در بین آن بخشی از هوادارانش خواهد بود که به امید واهی تغییر به پزشکیان رای دادهاند. طبیعی است که این فشار با وجود اکثریت تحریم کنندگان تشدید خواهد شد.
در چنین شرایطی نیروهای مترقی و پیشرو بایستی از مطالبات رادیکال در حوزههای مختلف عقبنشینی ننمایند با رویکردی طبقاتی با تمام اشکال ستم و تبعیض ناشی از سیاستهای نئولیبرالی مقابله و با نفی ستم جنسیتی بر آرمانهای قیام ژینا تاکید نموده و با پیگیری رفع ستم ملی نشان دهند که دل بستن به سراب پزشکیان بیهوده بوده است.
جنبش معلمان به عنوان بخشی از طبقه کارگر باید چون یک دهه گذشته بر حقوق صنفی معلمان و حقوق دانشآموزان تاکید و بر حق تجمع، اعتصاب و تحصن پافشاری کند و مدافع حقوق اکثریت تحت ستم باشد و فراموش نکند که تحقق مطالباتش در ظرف تشکلیابی مستقل محقق خواهد شد.
مبارزه با جناحی که در یک سمتش در حوزه اجتماعی کارشناسان سوسیال رفرمیستی مانند #احمد_میدری وجود دارد و در سمت سیاستهای کلان اقتصادی، پیرو صندوق بینالمللی پول است و فرد بورسبازی چون #حسین_عبده_تبریزی به وی مشاوره میدهد سخت و پیچیده است. ضمنن حامیان این باند در جامعه فرهنگیان از طریق تشکلهای وابسته و برخی فعالان صنفی ( که بوی کباب به مشامشان خورده است ) میکوشند مسیر مطالبه گری را منحرف و تشکلهای صنفی مستقل را به محاق ببرند. برنامه اصلی آنان برای به محاق بردن جنبش معلمان ایجاد شکاف در صفوف فعالان صنفی، تضعیف تشکلهای صنفی به بهانه ایجاد #نظام_معلمی، #وعدهدرمانی و انداختن تقصیرها به گردن جناح مقابل است. کاری که اگر جلیلی هم سر کار میآمد با شیوهای دیگر به آن اقدام میکرد. در پایان باید بر این نکته تاکید نمود که ضرورت مبارزه و افشای باند اصلاحطلبان به معنای نادیده گرفتن باند رقیب در قدرت نیست.
۱۶ تیر ۱۴۰۳
🔻🔺🔻
@edalatxah
⭕️ اقلیت خائن چه کسانی بودند؟
#یادداشت_روز
۱۷ تیر ۱۴۰۳
در طول انتخابات یکی از هشتگهای پر تکرار برای توصیف رای دهندگان #اقلیت_خائن بود. که بیشتر توسط بخشی از اپوزیسیون و عمدتا خارجنشین زده میشد. در کنار آن برخی اعلام مواضع توسط افراد به این صورت بود که رای دهندگان را کسانی توصیف میکردند که بدون در نظر گرفتن خونهای ریخته شده انگشت به خون جانباختگان راه آزادی و برابری میزدند. به عنوان مثال خانوادههای جانباختگان برای بیدار کردن وجدانهای خفته از این ادبیات استفاده میکردند. با اندکی تامل این ادبیات خانوادههای دادخواه قابل درک است چرا که آنان عزیزان خود را روانه گورستان کردند و نمایندگان دو جناح در نمایش انتخابات بالفعل قاتلان فرزندان این سرزمین بوده و هستند اما سوال این است آیا تمام رای دهندگان خائن هستند؟ اطلاق اقلیت خائن به چه کسانی درست است؟
🔸اول اینکه با فرض درست بودن آمار مشارکت، رای دهندگان در هر دو دوره اقلیت هستند و اگر بخواهیم با همان استدلال ظریف( که در دور اول گفت، ۶۰ درصد رای ندادند و ۲۰ درصد به پزشکیان رای دادند پس ۸۰ درصد مخالف جلیلی هستند) پزشکیان رییسجمهور نظام و تنها ۲۵ درصد مردم ایران است پس رایدهندگان به باند استمرارطلبان در اقلیت آشکار هستند.
🔸دوم اینکه آیا این جمعیت ۲۵ درصدی همه یک دست هستند و از منافع یکسان برخوردارند؟ آیا همه خائن هستند یا تنها بخشی به خونهای به ناحق ریخته شده خیانت نمودهاند؟ در پاسخ باید گفت حساب کارگزاران نظام و کسانی که رانت و قدرت داشته و خواهند داشت که اظهر من الشمس است آنها از صدر تا ذیل از #خاتمی و #کروبی تا #ظریف و #آذریجهرمی و تمام جبهه موسوم به اصلاحطلبان خائن به آرمانهای ملت ایران هستند چرا که بارها از پشت به اعتماد این مردم خنجر زدهاند.
آن دسته از روشنفکرنمایان از #غنینژاد سینهچاک سرمایهداری هار تا #اباذری مدعی و مخالف نئولیبرالیسم و از #سروش تا #داوریاردکانی و به قول دوستی هیات حاکمه فاسد علوم اجتماعی و ... که نقش روشنفکر وابسته به جناحی از حکومت را بازی کردند خائنتر از کارگزاران استمرارطلب هستند آنها سرکوب دانشگاه و دانشجویان و زنان و کودکان را دیدهاند اما با شامورتیبازی و جلیلی هراسی از منتهیالیه راست تا چپ در آغوش هم غش کردند تا لکه ننگی بر دامانشان ثبت گردد.
در بین معلمان و کارگران، تشکلهای وابسته و زرد و فعالان منفردی که برای بهرهمندی از رانت و قدرت، مطالبات معیشتی را برای داغ کردن تنور انتخابات به کار بستند و چشم بر خون دانشآموزان به خون خفته بستند و عامل ستادی کاندیداهای دو جناح تبدیل شدند و مجری انتخابات گشتند در صورتی که میدانستند عامل تعرض به سفره کارگران و معلمان و پرستاران همین باندهای مافیایی هستند اگر خائن نیستند چه نام دارند؟
📌اما حساب آن بخش از مردم که به خاطر ترس از بیآیندگی، فقدان سازمان، گشودن راهی حداقلی و ... مقهور فضا شدند و انگشت خود را آلوده کردند را باید از این جماعت خائن جدا کرد. جوانانی که به غلط گمان میکنند استمرارطلبان کذاب برای آنها آزادی و کار میآورند را باید نقد کرد راه نشان داد و با آنان گفتگو نمود ولی به نظر اطلاق خائن به آنان شایسته نیست. معلم و کارگری که ناامیدانه و در غیاب آگاهی طبقاتی به دشمن طبقاتیاش رای میدهد را نباید با برچسب خائن راند.
باید قبول نماییم که کمپین انتخاباتی نامزدها به خصوص پزشکیان بسیار زیرکانه عمل نمودند و توانستند بخشی از مردم را پای صندوق رای بکشانند.
این جماعت که رای دادند اما نه رانتی نصیبشان خواهد شد و نه قدرتی و نیروی ایدئولوژیک سیستم حاکم نیستند حسابشان از #اقلیت_خائن جداست. نیروهای مترقی و پیشرو باید جامعه خود را خوب بشناسند و مانند #فاشیستهای_راست مردم را محکوم ننمایند. این بخش از رای دهندگان نیروهای بالقوه اعتراضات فردا هستند که به زودی از آنان #من_پشیمانم را خواهیم شنید در حالی که امثال #کیوان_صمیمی در حال توجیه رای خود و داستانسرایی هستند.
✅ ما یادمان نمیرود که وقتی بر اثر بیکفایتی و خیانت خاتمی، دولت احمدینژاد سر بر آورد همین روشنفکرنماها او را محصول انتخاب طبقه فرودست و معلمان میدانستند و همین معلمان چگونه در مقابل مجلس بزرگترین تجمع تاریخ خود را در سال ۱۳۸۵ رقم زدند و بهایش را پرداختند و باز همین معلمان چگونه پیش از قیام ژینا در تجمعات گسترده در سال ۱۴۰۰ خیابانها را تسخیر کردند. حساب معلمانی که رای دادند از حساب کسانی که معلمان را پای صندوقهای رای کشاندند و به دنبال میوهچینی از مطالبهگری معلمان هستند جداست.
ما به همرنجان خود که بنابر هر دلیلی راه ما را انتخاب نکردند خائن نمیگوییم ولی با آنان برخورد انتقادی و حسابشان را از اقلیت خائن جدا میکنیم.
#مدرسه_رهایی
🔻🔺🔻
@edalatxah
#یادداشت_روز
۱۷ تیر ۱۴۰۳
در طول انتخابات یکی از هشتگهای پر تکرار برای توصیف رای دهندگان #اقلیت_خائن بود. که بیشتر توسط بخشی از اپوزیسیون و عمدتا خارجنشین زده میشد. در کنار آن برخی اعلام مواضع توسط افراد به این صورت بود که رای دهندگان را کسانی توصیف میکردند که بدون در نظر گرفتن خونهای ریخته شده انگشت به خون جانباختگان راه آزادی و برابری میزدند. به عنوان مثال خانوادههای جانباختگان برای بیدار کردن وجدانهای خفته از این ادبیات استفاده میکردند. با اندکی تامل این ادبیات خانوادههای دادخواه قابل درک است چرا که آنان عزیزان خود را روانه گورستان کردند و نمایندگان دو جناح در نمایش انتخابات بالفعل قاتلان فرزندان این سرزمین بوده و هستند اما سوال این است آیا تمام رای دهندگان خائن هستند؟ اطلاق اقلیت خائن به چه کسانی درست است؟
🔸اول اینکه با فرض درست بودن آمار مشارکت، رای دهندگان در هر دو دوره اقلیت هستند و اگر بخواهیم با همان استدلال ظریف( که در دور اول گفت، ۶۰ درصد رای ندادند و ۲۰ درصد به پزشکیان رای دادند پس ۸۰ درصد مخالف جلیلی هستند) پزشکیان رییسجمهور نظام و تنها ۲۵ درصد مردم ایران است پس رایدهندگان به باند استمرارطلبان در اقلیت آشکار هستند.
🔸دوم اینکه آیا این جمعیت ۲۵ درصدی همه یک دست هستند و از منافع یکسان برخوردارند؟ آیا همه خائن هستند یا تنها بخشی به خونهای به ناحق ریخته شده خیانت نمودهاند؟ در پاسخ باید گفت حساب کارگزاران نظام و کسانی که رانت و قدرت داشته و خواهند داشت که اظهر من الشمس است آنها از صدر تا ذیل از #خاتمی و #کروبی تا #ظریف و #آذریجهرمی و تمام جبهه موسوم به اصلاحطلبان خائن به آرمانهای ملت ایران هستند چرا که بارها از پشت به اعتماد این مردم خنجر زدهاند.
آن دسته از روشنفکرنمایان از #غنینژاد سینهچاک سرمایهداری هار تا #اباذری مدعی و مخالف نئولیبرالیسم و از #سروش تا #داوریاردکانی و به قول دوستی هیات حاکمه فاسد علوم اجتماعی و ... که نقش روشنفکر وابسته به جناحی از حکومت را بازی کردند خائنتر از کارگزاران استمرارطلب هستند آنها سرکوب دانشگاه و دانشجویان و زنان و کودکان را دیدهاند اما با شامورتیبازی و جلیلی هراسی از منتهیالیه راست تا چپ در آغوش هم غش کردند تا لکه ننگی بر دامانشان ثبت گردد.
در بین معلمان و کارگران، تشکلهای وابسته و زرد و فعالان منفردی که برای بهرهمندی از رانت و قدرت، مطالبات معیشتی را برای داغ کردن تنور انتخابات به کار بستند و چشم بر خون دانشآموزان به خون خفته بستند و عامل ستادی کاندیداهای دو جناح تبدیل شدند و مجری انتخابات گشتند در صورتی که میدانستند عامل تعرض به سفره کارگران و معلمان و پرستاران همین باندهای مافیایی هستند اگر خائن نیستند چه نام دارند؟
📌اما حساب آن بخش از مردم که به خاطر ترس از بیآیندگی، فقدان سازمان، گشودن راهی حداقلی و ... مقهور فضا شدند و انگشت خود را آلوده کردند را باید از این جماعت خائن جدا کرد. جوانانی که به غلط گمان میکنند استمرارطلبان کذاب برای آنها آزادی و کار میآورند را باید نقد کرد راه نشان داد و با آنان گفتگو نمود ولی به نظر اطلاق خائن به آنان شایسته نیست. معلم و کارگری که ناامیدانه و در غیاب آگاهی طبقاتی به دشمن طبقاتیاش رای میدهد را نباید با برچسب خائن راند.
باید قبول نماییم که کمپین انتخاباتی نامزدها به خصوص پزشکیان بسیار زیرکانه عمل نمودند و توانستند بخشی از مردم را پای صندوق رای بکشانند.
این جماعت که رای دادند اما نه رانتی نصیبشان خواهد شد و نه قدرتی و نیروی ایدئولوژیک سیستم حاکم نیستند حسابشان از #اقلیت_خائن جداست. نیروهای مترقی و پیشرو باید جامعه خود را خوب بشناسند و مانند #فاشیستهای_راست مردم را محکوم ننمایند. این بخش از رای دهندگان نیروهای بالقوه اعتراضات فردا هستند که به زودی از آنان #من_پشیمانم را خواهیم شنید در حالی که امثال #کیوان_صمیمی در حال توجیه رای خود و داستانسرایی هستند.
✅ ما یادمان نمیرود که وقتی بر اثر بیکفایتی و خیانت خاتمی، دولت احمدینژاد سر بر آورد همین روشنفکرنماها او را محصول انتخاب طبقه فرودست و معلمان میدانستند و همین معلمان چگونه در مقابل مجلس بزرگترین تجمع تاریخ خود را در سال ۱۳۸۵ رقم زدند و بهایش را پرداختند و باز همین معلمان چگونه پیش از قیام ژینا در تجمعات گسترده در سال ۱۴۰۰ خیابانها را تسخیر کردند. حساب معلمانی که رای دادند از حساب کسانی که معلمان را پای صندوقهای رای کشاندند و به دنبال میوهچینی از مطالبهگری معلمان هستند جداست.
ما به همرنجان خود که بنابر هر دلیلی راه ما را انتخاب نکردند خائن نمیگوییم ولی با آنان برخورد انتقادی و حسابشان را از اقلیت خائن جدا میکنیم.
#مدرسه_رهایی
🔻🔺🔻
@edalatxah
مدرسه رهایی
Photo
⭕️ ۱۸ تیر ۱۳۷۸ سرآغاز عبور از اصلاحطلبان
#یادداشت_روز
امروز ۱۸ تیر یادآور حمله وحشیانه به دانشجویان و کوی دانشگاه است. آن زمان پروژه بازی اصلاحطلبان برای فریب مردم در اول راه بود هنگامی که دانشجویان برای اعتراض به وضعیت موجود و سرکوب و سانسور به میدان آمدند دولت خاتمی در برابر حمله #گاز_انبری قالیباف و بسیجیهای مورد حمایت، عقبنشینی کرد و چهره واقعی خود را نشان داد.
اعتراضات که در ابتدا در تهران شروع و توسط دانشجویان حامی خاتمی در دفتر تحکیم وحدت گسترش یافت از مدیریت آنان خارج و تمام دانشجویان در اکثر دانشگاهها به آن پیوستند و رادیکال شد. #حسن_روحانی در نماز جمعه درخواست برخورد شدید با اغتشاشگران را نمود و اصلاحطلبان با پشت کردن به شعارهای خود با جناح رقیب دانشجویان را سرکوب نمودند.
اما اصلاحطلبان که همواره به دنبال میوهچینی از اعتراضات بودند با طرح شعار «ایران برای همه ایرانیان و رسیدگی به پرونده کوی دانشگاه تهران و کشتار دانشجویان دانشگاه #تبریز » بر موج انتخابات در مجلس ششم سوار شدند و اکثریت مجلس را از آن خود کردند حالا مجلس و دولت در دست آنان بود و همین باعث شد که نتوانند هنگامی که از شعارهای خود عقب نشینی می کردند چهره فریبکارانه خود را پنهان نمایند.
بعد از کوی و تشکیل مجلس ششم وقتی اولین نشانههای استمرارطلبی بارز شد سال ۷۹ جمعی از فعالان دانشجویی درون همان دفترتحکیم تز «عبور از خاتمی» را مطرح کردند و متهم به تندروی از سوی تمام جناح های درونی اصلاحطلبان شدند. بسیاری از عبور کنندگان از خاتمی در سال ۸۴ به دامن کروبی و معین و بعدا رفسنجانی برگشتند تا به #احمدینژاد مجال ندهند این نشان می داد که آنان هنوز دلباخته اصلاح طلبان بودند چرا که سال ۸۸ باز به بهانه «نه به احمدی نژاد» به دامان کروبی و میرحسین غش کردند و باز درس نگرفتند و در سال 92 و 96 سر از ستادهای روحانی در آوردند تا رییسی رای نیاورد. امروز خوشبختانه بخشی از آن افراد به جمع تحریمی ها پیوستند و از #رقیب_هراسی فاصله گرفتند.
اما کسانی که بدنه اصلی ستاد پزشکیان را تشکیل میدادند همان بخشی از اصلاح طلبان و حامیانشان بودند که #عبور_از_خاتمی را تندروی تلقی می کردند این جماعت از سال ۷۶ به خاطر برخورداری از رانت و ثروت فربه شدند و با همان شیوه ای که برای خاتمی و روحانی بازار گرمی کردند #پزشکیان را با فریبکاری و رقیب هراسی بی آنکه مسئولیت خود را در استمرار وضعیت موجود به عهده بگیرند روانه پاستور کردند تا بر سر سفره انقلاب نشسته، مردم را چپاول و غارت کنند و مزد خوش خدمتی به نظام و رهبری را بگیرند آنان هیچگاه دغدغه دموکراسی و آزادی نداشته و ندارند.
هدف نوشتن در مورد عاقبت عبور کنندگان از خاتمی و مخالفانشان نبود هدف آشکار نمودن وجه افشاگرانه حادثه کوی دانشگاه بود. این حادثه اگر چه زخم های فراوانی بر تن دانشگاه گذاشت و جانهای عزیزی چون #عزت_ابراهیمنژاد را گرفت و هنوز مادر #سعید_زینالی از سرنوشت فرزندش بیخبر است اما بعد از وقایع و اعتراضات اسلامشهر، قزوین و مشهد در نیمه اول دهه هفتاد، مهمترین حرکت اعتراضی و سرکوب شده بعد از دهه شصت بود. دانشجویان هزینه دادند اما مسیر جدیدی گشودند همان زمان چهره واقعی و منافقانه استمرارطلبان برای وجدان های آگاه رو شد و نشان داد که دخیل بستن به این جماعت چیزی نصیب مردم به خصوص اکثریت فرودست نمیکند.
کوی دانشگاه سر آغاز عبور از اصلاح طلبان بود و دانشجویان پیشرو در دی ۹۶ آخرین میخ ها را بر تابوت این باند مافیایی کوبیدند هنگامی که اتمام ماجرا را فریاد زدند.
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
#کوی_دانشگاه
#نه_به_انتصابات
#مدرسه_رهایی
🔻🔺🔻
@edalatxah
#یادداشت_روز
امروز ۱۸ تیر یادآور حمله وحشیانه به دانشجویان و کوی دانشگاه است. آن زمان پروژه بازی اصلاحطلبان برای فریب مردم در اول راه بود هنگامی که دانشجویان برای اعتراض به وضعیت موجود و سرکوب و سانسور به میدان آمدند دولت خاتمی در برابر حمله #گاز_انبری قالیباف و بسیجیهای مورد حمایت، عقبنشینی کرد و چهره واقعی خود را نشان داد.
اعتراضات که در ابتدا در تهران شروع و توسط دانشجویان حامی خاتمی در دفتر تحکیم وحدت گسترش یافت از مدیریت آنان خارج و تمام دانشجویان در اکثر دانشگاهها به آن پیوستند و رادیکال شد. #حسن_روحانی در نماز جمعه درخواست برخورد شدید با اغتشاشگران را نمود و اصلاحطلبان با پشت کردن به شعارهای خود با جناح رقیب دانشجویان را سرکوب نمودند.
اما اصلاحطلبان که همواره به دنبال میوهچینی از اعتراضات بودند با طرح شعار «ایران برای همه ایرانیان و رسیدگی به پرونده کوی دانشگاه تهران و کشتار دانشجویان دانشگاه #تبریز » بر موج انتخابات در مجلس ششم سوار شدند و اکثریت مجلس را از آن خود کردند حالا مجلس و دولت در دست آنان بود و همین باعث شد که نتوانند هنگامی که از شعارهای خود عقب نشینی می کردند چهره فریبکارانه خود را پنهان نمایند.
بعد از کوی و تشکیل مجلس ششم وقتی اولین نشانههای استمرارطلبی بارز شد سال ۷۹ جمعی از فعالان دانشجویی درون همان دفترتحکیم تز «عبور از خاتمی» را مطرح کردند و متهم به تندروی از سوی تمام جناح های درونی اصلاحطلبان شدند. بسیاری از عبور کنندگان از خاتمی در سال ۸۴ به دامن کروبی و معین و بعدا رفسنجانی برگشتند تا به #احمدینژاد مجال ندهند این نشان می داد که آنان هنوز دلباخته اصلاح طلبان بودند چرا که سال ۸۸ باز به بهانه «نه به احمدی نژاد» به دامان کروبی و میرحسین غش کردند و باز درس نگرفتند و در سال 92 و 96 سر از ستادهای روحانی در آوردند تا رییسی رای نیاورد. امروز خوشبختانه بخشی از آن افراد به جمع تحریمی ها پیوستند و از #رقیب_هراسی فاصله گرفتند.
اما کسانی که بدنه اصلی ستاد پزشکیان را تشکیل میدادند همان بخشی از اصلاح طلبان و حامیانشان بودند که #عبور_از_خاتمی را تندروی تلقی می کردند این جماعت از سال ۷۶ به خاطر برخورداری از رانت و ثروت فربه شدند و با همان شیوه ای که برای خاتمی و روحانی بازار گرمی کردند #پزشکیان را با فریبکاری و رقیب هراسی بی آنکه مسئولیت خود را در استمرار وضعیت موجود به عهده بگیرند روانه پاستور کردند تا بر سر سفره انقلاب نشسته، مردم را چپاول و غارت کنند و مزد خوش خدمتی به نظام و رهبری را بگیرند آنان هیچگاه دغدغه دموکراسی و آزادی نداشته و ندارند.
هدف نوشتن در مورد عاقبت عبور کنندگان از خاتمی و مخالفانشان نبود هدف آشکار نمودن وجه افشاگرانه حادثه کوی دانشگاه بود. این حادثه اگر چه زخم های فراوانی بر تن دانشگاه گذاشت و جانهای عزیزی چون #عزت_ابراهیمنژاد را گرفت و هنوز مادر #سعید_زینالی از سرنوشت فرزندش بیخبر است اما بعد از وقایع و اعتراضات اسلامشهر، قزوین و مشهد در نیمه اول دهه هفتاد، مهمترین حرکت اعتراضی و سرکوب شده بعد از دهه شصت بود. دانشجویان هزینه دادند اما مسیر جدیدی گشودند همان زمان چهره واقعی و منافقانه استمرارطلبان برای وجدان های آگاه رو شد و نشان داد که دخیل بستن به این جماعت چیزی نصیب مردم به خصوص اکثریت فرودست نمیکند.
کوی دانشگاه سر آغاز عبور از اصلاح طلبان بود و دانشجویان پیشرو در دی ۹۶ آخرین میخ ها را بر تابوت این باند مافیایی کوبیدند هنگامی که اتمام ماجرا را فریاد زدند.
#اصلاحطلب_اصولگرا
#دیگه_تمومه_ماجرا
#کوی_دانشگاه
#نه_به_انتصابات
#مدرسه_رهایی
🔻🔺🔻
@edalatxah
#گریز_از_رادیکالیسم و شرکت فعالان صنفی، مدنی و سیاسی در بازی انتخابات
#یادداشت_روز، ۲۰ تیر ۱۴۰۳
واژه #رادیکال در سپهر سیاسی و اجتماعی ایران چون ابلیسی به نظر میرسد که افراد با بسمالله و صلوات و چند فوت به اطراف از آن میگریزند؛ بدون اینکه معنایی از آن در ذهن داشته باشند. واژه رادیکال به #ریشه و #بنیاد امور اشاره دارد. رادیکالیسم عمق را نشانه میرود و فعالین صنفی و اجتماعی و سیاسی ما به طرزی غریب از عمق میگریزند. گویی از غرق شدن هراسانند. در سطح بازی میکنند تا نکند نیاز به غور در اعماق پیش آید. در پی نظریههای از پیش آمادهاند تا گریزگاهی برای خویش فراهم آورند. چنگ به آنچه موجود است میزنند تا از خطر تولید کردن و آفریدن برهند.
به تعبیر نیچه «انسان چیزی است که میباید بر آن چیره شد». ولی دنده و دندان شکستنی در این راه خطرناک وجود دارد که ترجیح میدهند آنچه هست بر آنها چیره شود؛ زیرا در نزدیکترین احتمال ممکن گریزگاهی از مسئولیت را همراه خواهد داشت.
«رادیکالیسم» را بدون غوری در معنا #خشونت تعریف میکنند و آنگاه گزاره «خشونت خشونت میآورد». گو این که پذیرفتهاند صرفا بایستی رفتار مردم در زنجیر مورد قضاوت قرار گیرد و صاحبان قدرت - به دلیل قدرتشان - منزه از داوریاند. گویا ادبیات حاکمان را پذیرفتهاند که سرکوب خویش را قانون و قاعده و … مینامند و پاسخ مردم را خشونت و ناهنجاری و….
در این بستر عجیب نیست که برخی از همین #رادیکالگریزان استدلال آورند که بالاخره این با آن - هرچند در جزء - تفاوت دارند و به فریب بازی بد و بدتر میغلطند. فعال صنفی و سیاسی که سالها سعی در مبارزه داشته و هزینهها داده است، همین که از ریشهها میگریزد، این احتمال پیش پایش سبز میشود که فعلا این سطح را ویرایش کنیم که در منظری حداقلی از زشتی و پلشتی برهیم. چون با بر هم زدن و برداشتن و عبور از سطح، ممکن است به لایههای زیرینی برسیم که نه توان مواجهه با آن را داریم و نه میخواهیم در چیزی غرق شویم که نمیدانیم به کجا راه خواهد برد. بنابراین، آرزو و تخیل و آرمان رهایی را از مردم و نیز خویشتن میدزدیم و توصیه به بازی در زمین واقعیتی میکنیم که فعلا جاری است و بنابراین از #«فعلا» عبور نمیکنیم.
نمایش انتخابات اخیر و ورود و تبلیغ فعالان صنفی و مدنی و سیاسی برای شرکت در این بازی، نه تنها هزینهکرد هویتی برای حاکمیت بود که از طریق عناوین «فعال حوزه …» گرد آمده است (این عناوین سرمایهای از اعتماد اجتماعی ایجاد میکرد که به صندوق جمهوری اسلامی ریخته شد)، که محصول گریز از مفاهیمی بود که اشاره به کند و کاو و تغییر در ریشهها و بنیانها دارد.
#مدرسه_رهایی
🔻🔺🔻
@edalatxah
#یادداشت_روز، ۲۰ تیر ۱۴۰۳
واژه #رادیکال در سپهر سیاسی و اجتماعی ایران چون ابلیسی به نظر میرسد که افراد با بسمالله و صلوات و چند فوت به اطراف از آن میگریزند؛ بدون اینکه معنایی از آن در ذهن داشته باشند. واژه رادیکال به #ریشه و #بنیاد امور اشاره دارد. رادیکالیسم عمق را نشانه میرود و فعالین صنفی و اجتماعی و سیاسی ما به طرزی غریب از عمق میگریزند. گویی از غرق شدن هراسانند. در سطح بازی میکنند تا نکند نیاز به غور در اعماق پیش آید. در پی نظریههای از پیش آمادهاند تا گریزگاهی برای خویش فراهم آورند. چنگ به آنچه موجود است میزنند تا از خطر تولید کردن و آفریدن برهند.
به تعبیر نیچه «انسان چیزی است که میباید بر آن چیره شد». ولی دنده و دندان شکستنی در این راه خطرناک وجود دارد که ترجیح میدهند آنچه هست بر آنها چیره شود؛ زیرا در نزدیکترین احتمال ممکن گریزگاهی از مسئولیت را همراه خواهد داشت.
«رادیکالیسم» را بدون غوری در معنا #خشونت تعریف میکنند و آنگاه گزاره «خشونت خشونت میآورد». گو این که پذیرفتهاند صرفا بایستی رفتار مردم در زنجیر مورد قضاوت قرار گیرد و صاحبان قدرت - به دلیل قدرتشان - منزه از داوریاند. گویا ادبیات حاکمان را پذیرفتهاند که سرکوب خویش را قانون و قاعده و … مینامند و پاسخ مردم را خشونت و ناهنجاری و….
در این بستر عجیب نیست که برخی از همین #رادیکالگریزان استدلال آورند که بالاخره این با آن - هرچند در جزء - تفاوت دارند و به فریب بازی بد و بدتر میغلطند. فعال صنفی و سیاسی که سالها سعی در مبارزه داشته و هزینهها داده است، همین که از ریشهها میگریزد، این احتمال پیش پایش سبز میشود که فعلا این سطح را ویرایش کنیم که در منظری حداقلی از زشتی و پلشتی برهیم. چون با بر هم زدن و برداشتن و عبور از سطح، ممکن است به لایههای زیرینی برسیم که نه توان مواجهه با آن را داریم و نه میخواهیم در چیزی غرق شویم که نمیدانیم به کجا راه خواهد برد. بنابراین، آرزو و تخیل و آرمان رهایی را از مردم و نیز خویشتن میدزدیم و توصیه به بازی در زمین واقعیتی میکنیم که فعلا جاری است و بنابراین از #«فعلا» عبور نمیکنیم.
نمایش انتخابات اخیر و ورود و تبلیغ فعالان صنفی و مدنی و سیاسی برای شرکت در این بازی، نه تنها هزینهکرد هویتی برای حاکمیت بود که از طریق عناوین «فعال حوزه …» گرد آمده است (این عناوین سرمایهای از اعتماد اجتماعی ایجاد میکرد که به صندوق جمهوری اسلامی ریخته شد)، که محصول گریز از مفاهیمی بود که اشاره به کند و کاو و تغییر در ریشهها و بنیانها دارد.
#مدرسه_رهایی
🔻🔺🔻
@edalatxah