آثار کهن شیعه
2.34K subscribers
345 photos
4 videos
167 files
139 links
سیری در آثار متقدمین شیعه
تبیین احادیث مهمی که کمتر مطرح می شود
رجال و بزرگان شیعه
@sayed_msadegh
Download Telegram
بسم الله الرحمن الرحیم
✳️معنی صحیح تأویل باطن و فایده ی اخبار ضعیف
#یادداشت

در این تردیدی نیست که از شاخصه‌های مذهب امامیه، همگام بودن ثقلین و مکمّل بودن عترت (علیهم السلام) برای فهم قرآنست. بنابراین عمق حقیقت قرآن تنها در صدور آنان جای داشته و کمال ظاهر و باطن آن در اختیار دیگری نیست.
متأسفانه تصور بسیاری در مورد روایات تفسیری ناقص است، و با این گمان که هر روایت تفسیری صرفا به معنای جایگذاری یک لفظ جدید در همان قالب ظاهر قرآنیست، بسیاری از تأویلات روایی را که در قالب سیاق معنای روشنی ندارد، ردّ کرده و تضعیف می‌کنند.
اما باید توجه داشت که تأویلات معصومان علیهم السلام ناظر به گستره ای فراتر از قالب الفاظ و ظواهر بوده و از عالَم حقایق سخن می‌گوید.

برای مثال در روایات زیادی بیان شده که پیامبر و اهل بیتش (صلوات الله علیهم اجمعین) اصل هر خیر هستند، و هر حلالی در قرآن به آنان باز می‌گردد. در یک تلقّی ابتدایی توهّم شده که معنای این سخن اینست که: هرجا در قرآن دیدیم چیزی حلال شمرده شده، در باطن به اهل بیت (علیهم السلام) تفسیر می‌شود و به جای آن تعبیر کلمه‌ی «ولایت» را -مثلا- جایگزین می‌کنیم! از آنجا که در میان امور حلال، افعالی مثل نکاح، خوراکی ها و... وجود دارد؛ این نوع تأویل را سست و غیر قابل التزام دانسته و در نهایت برگرفته از تراث غالیان و نصیریه حساب کرده اند.

اما در ارزیابی این روایات باید توجه داشت که:
۱-روایات در این گونه تأویل چه به صورت بیان قاعده، یا تأویل موردی از طرق مختلفی رسیده و نمی‌توان تمام آن‌ها را به غالیان منتسب کرد. به برخی از این روایات عنایت کنید:

🔸عن محمد بن مسلم قال: قال أبو جعفر ع يا محمد إذا سمعت الله ذكر أحدا من هذه الأمة بخير فنحن هم- و إذا سمعت الله ذكر قوما بسوء ممن مضى فهم عدونا. (تفسير العياشي 1/13، نحوه في شرح الاخبار 2/504)

🔸در كافی به سند صحیح در تفسیر آیه ۱۵۷ اعراف از امام باقر علیه السلام روایت می‌کند: «الْقَائِمَ {يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ}‏ إِذَا قَامَ {وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ} وَ الْمُنْكَرُ: مَنْ أَنْكَرَ فَضْلَ الْإِمَامِ وَ جَحَدَهُ- {وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ‏}: أَخْذَ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِهِ- {وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ‏} وَ الْخَبَائِثُ: قَوْلُ مَنْ خَالَف‏».
ملاحظه می‌شود طیّبات و خبائث که در ظاهر به معنای خوراکی ها یا مطلق افعال هستند، به پیروی از امام حق و باطل تأویل رفته است.

۲- از مجموع این روایات برداشت می‌شود که مقصود از تأویل به ولایت، ارجاع تمام خیرات و معنا یافتن آن در پرتو ولایت است؛‌ و به همین شکل در تأویل تمام شرور به دشمنان آنان.
همچنانکه در زیارت آل یاسین که از محکمترین زیارات است می‌خوانیم: «فَالْحَقُّ مَا رَضِيتُمُوهُ، وَ الْبَاطِلُ مَا سخطْتُمُوهُ، وَ الْمَعْرُوفُ مَا أَمَرْتُمْ بِهِ، وَ الْمُنْكَرُ مَا نَهَيْتُمْ عَنْه‏».

🔸 این توضیح به روشنی در رساله‌ی منسوب به امام صادق علیه السلام برای مفضّل بیان شده است:
«فَأَصْلُ الدِّينِ مَعْرِفَةُ الرُّسُلِ وَ وَلَايَتُهُمْ. وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَحَلَّ حَلَالًا، وَ حَرَّمَ حَرَاماً فَجَعَلَ حَلَالَهُ حَلَالًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ جَعَلَ حَرَامَهُ حَرَاماً إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.
فَمَعْرِفَةُ الرُّسُلِ وَ وَلَايَتُهُمْ وَ طَاعَتُهُمْ هِيَ الْحَلَالُ، فَالْمُحَلَّلُ مَا حَلَّلُوا، وَ الْمُحَرَّمُ مَا حَرَّمُوا، وَ هُمْ أَصْلُهُ، وَ مِنْهُمُ الْفُرُوعُ الْحَلَالُ، فَمِنْ فُرُوعِهِمْ أَمْرُهُمْ شِيعَتَهُمْ وَ أَهْلَ وَلَايَتِهِمْ بِالْحَلَال‏ مِنْ إِقَامَةِ الصَّلَاةِ... وَ مَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَ مَحَاسِنِهَا، وَ جَمِيعِ الْبِرِّ...
فَعَدُوُّهُمْ هُمُ الْحَرَامُ الْمُحَرَّمُ، وَ أَوْلِيَاؤُهُمْ هُمُ الدَّاخِلُونَ فِي أَمْرِهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ هُمُ {الْفَوَاحِشُ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ} وَ الْخَمْرُ، وَ الْمَيْسِرُ، وَ الرِّبَا، وَ الزِّنَا، وَ الْمَيْتَةُ، وَ الدَّمُ، وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ، فَهُمُ الْحَرَامُ الْمُحَرَّمُ، وَ أَصْلُ كُلِّ حَرَامٍ، وَ هُمُ الشَّرُّ وَ أَصْلُ كُلِّ شَرٍّ وَ مِنْهُمْ فَرْوَعُ الشَّرِّ كُلِّهِ».

هرچند انتساب این رساله درست نیست، اما بی تردید بازتاب دهنده‌ی محتویاتی از میراث حدیثی کهن شیعی تا پیش از قرن سوم است. نکته ای که در بررسی احادیث ضعیف معمولاً مغفول واقع می‌شود. این گونه احادیث ضعیف می‌توانند باعث تصحیح نگرش ما در مفهوم اخبار پراکنده‌ای بشوند که حلقات اتصالی میان آنان به دست ما نرسیده است.

↙️در ادامه به بررسی یک نمونه از کاربرد این روش در تأویل یک آیه می پردازیم.

@kotob_sh
🔻فاحشه ای که دین خدا معرّفی شد، چه بود؟

گاه می‌شود که حتی ظاهر آیه هم با تفسیر متعارف آن همخوان نیست و تنها با دقّت در قواعد تأویلی امامی قابل فهم است. برای مثال به این آیه شریفه عنایت کنید:
🔸{وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُون‏} (الاعراف/۱۲۸)
و چون فاحشه ای انجام دهند گویند: پدرانمان را بر آن یافتیم و خداوند ما را بدان امر نموده؛ [به آنان] بگو: خداوند به فحشاء امر نمی کند، آیا بر خداوند چیزی نسبت می دهید که نمی دانید؟!


بیشتر مفسّران پیشین، این فاحشه را بیانگر طواف مشرکان بر گرد کعبه با حال برهنگی دانسته اند. در حالی‌که تعبیر «فاحشه» در آیه به صورت نکره و بعد از ادات شرط به کار رفته، که این اطلاق آن‌ را می‌رساند. پس بعید است که صرفا ناظر به یک مصداق غیر معروف از فاحشه باشد که اگر هم گاهی صورت می‌گرفته، به عنوان یک فاحشه‌ی مرسوم و متداول در آن دوره شناخته شده نیست.
بنابراین فاحشه در سیاق آیه، عمومیت دارد و شامل تمام زشتی ها می‌شود. پس باید دنبال گروهی باشیم که کارهای پلید را به تقلید از پدران خود انجام داده و ضمنا همه‌ی آن‌ها را از فرائض شرعی الهی به شمار می‌آورند.
از این رو،‌ با توجه به قرائن داخلی آیه و منطق تأویلی اهل بیت علیهم السلام باید نگاهی دیگر به این آیه داشته باشیم:

🔹 آیه ی پیشین با این جمله ختم می‌شود:{إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطينَ أَوْلِياءَ لِلَّذينَ لا يُؤْمِنُون‏}؛ بنابراین به نظر می‌رسد فاعل «فعلوا فاحشة» همان «اولیای شیطان» هستند. توجه در آیات مختلف قرآنی و تأویلات روایی نشان می‌دهد بزرگترین فعالیت گمراه سازی شیطان، تربیت نوچه های ویژه در میان انسان‌هاست که با استفاده از قدرت اجتماعی و ریاست خود، مردم را به ضلالت بکشانند.

🔹در آیه‌ی بعد می‌فرماید: { قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقيمُوا وُجُوهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِد}
سیاق گواهی می‌دهد که این تأکید، برای نفی افترای باطل اولیای شیطان در آیه‌ی پیشین است. آنان به دروغ می‌گفتند: خداوند به ما دستور فحشاء داده است؛‌ خداوند در پاسخ می‌فرماید: بلکه مورد امر الهی، «قسط/ عدل سراسری» و «توجّه به سوی مساجد» است. این نیز قرینه روشنی است که مقصود از «فاحشه» گناهانی همچون زنا و... نیست؛ زیرا میان این گناهان و «قسط» تقابل روشنی وجود ندارد. اگر مقصود این بود تناسب داشت که مثلاً بیان شود: «امر ربّی بالعفّة، یا بالورع» و امثال آن.
آن‌چه مقابل «قسط» و «توجّه به مساجد» قرار دارد و به نظر می‌رسد اولیای شیطان مرتکب آن شده و به دین خدا نسبت می‌دادند، یک روش جائرانه‌ی اساسی و انحراف عقیدتی است؛ و نه صرفاً گناهان موردی.

🔹در همین راستا باید به مفهوم قرآنی و تأویلی «اقامه‌ی وجه در تمام مساجد» نیز عنایت شود. به تصریح قرآن، روی گرداندن وجه به شرق یا غرب به تنهایی فضیلتی نیست: {لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ}. بنابراین بعید است «اقامه‌ی وجه» صرفا به معنای رو به قبله بودن باشد.
ابو بصیر در روایتی نقل می‌کند: عن أحدهما (عليهما السلام) «هو إلى القبلة، ليس فيها عبادة الأوثان، خالصا مخلصا». (تفسیر العیاشی ۲/ ۱۲ و مشابه آن در تهذیب ۲/ ۴۳ ح۱)
یعنی علاوه بر توجّه ظاهری به قبله، باید توجّه باطنی و پرستش نیز تنها به یک سو متمرکز شده و هیچ‌گونه شرکی همراه نباشد. این هم نیاز به توضیح ندارد که در ادبیات دینی، بُت های انسانی همسان بُت های سنگی شمرده شده اند.
همچنین روشنست که مسیر توجّه به خداوند، تنها از سوی امام می‌گذرد «وجه الله/من توجّه الیکم فقد توجّه الی الله». در خصوص همین آیه نیز «کلّ مسجد» به ائمه علیهم السلام تفسیر شده است. (تفسیر عیاشی ۲/۱۲)

🔹همچنین خداوند در سوره جنّ/۱۸ فرماید: {وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَدا}؛ که در چند روایت به ائمه علیهم السلام تفسیر شده؛ از جمله از امام باقر علیه السلام روایتست: «أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ ص فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْ غَيْرِهِمْ إِمَاما». «یعنی ائمه تنها از خاندان پیامبرند (صلی الله علیهم اجمعین)؛ پس هیچ یک از دیگران را به امامت نگیرید» (تفسیر فرات/۵۱۱)
از مجموع نکات گفته شده دانسته می‌شود مناسب ترین تفسیر برای «فاحشه» ای که اولیای شیطان انجام داده و به دین خدا نسبت می‌دادند، همین ادّعای دروغین امامت است. پیروی از امامان باطل، موجب خروج فرد از ولایت الهی شده و تمام اعمال او را بدون ارزش می‌سازد؛ به گونه ای که حتی اگر در ظاهر برترین اعمال را هم انجام دهند، مورد غضب الهی هستند.
این تفسیر که هم با مفردات آیه و هم با سیاق قبل و بعد تناسب دارد؛ در روایتی به صراحت بیان شده است. 👈متن و ترجمه

🔸هرچند سند این روایت ضعیف است، اما همانطور که بیان شد یک روایت ضعیف هم می‌تواند موجب توجّه دادن ما به مفهومی انتزاع شده از مجموع روایات معتبر گردد. در واقع تمام نکات بیان شده در بالا که از ظهور خود آیه و روایات صحیح دیگر استفاده شد، تا زمانی که این روایت تفسیری صریح را ندیده بودیم، مورد دقّت نبود.

https://tttttt.me/kotob_sh
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔷برای خودت یار انتخاب نکن...!
#أین_الناصر_والمنتقم
#شعر #انتظار

🔸بسیار شنیدنی؛ اشعاری در وصف غربت امام زمان علیه السلام میان منتظران ادّعائی،
(جناب آقای حسین بیدگلی در کنگره غریب غائب)

@kotob_sh
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📜بشارات مهدوی منتسب به امیر المؤمنین (ع) در مصادر کهن

ارائه محمد قندهاری
سمپوزیوم «منجی در اسلام»، انجمن مسلمانان شیعه دانشگاه نورث‌وسترن- شهر شیکاگو
۲۰ اسفند ۱۴۰۱

🔸چکیده
در میراث حدیثی اسلامی، روایات پرشماری در باب بشارت به موعود آخر الزمان به علی بن ابی طالب ع منتسب شده است که با توجه به چالش‌های اعتبارسنجی حدیث در قرن اول، تاریخ‌گذاری بیشتر آن‌ها، با دشواری‌هایی روبروست. در این ارائه، به دو روایت خاص از میان این روایات خواهیم پرداخت که در مصادر کهن ثبت شده‌اند و هر کدام آن‌ها،‌ از جهتی متمایز است: اولی، پیش‌گویی‌ای از آن حضرت است که در پاییروسی مصری از ابن‌لهیعة (از قرن دوم) ثبت شده است. دومی، نقلی ادبی است که از قدیم در کتب ادبی و لغت عرب به آن استناد شده است. هم‌چنین قدمت و وثاقت هر یک از روایات و نیز اشتراک مضامین آن‌ها، به اجمال مورد بحث قرار گرفته است.

(با توجه به مشکلات دانلود از تلگرام، می‌توانید از اینجا مشاهده کنید)

@kotob_sh
سنن_الأنبياء_وخاتم_الاوصياء.pdf
12.2 MB
📗سنن الأنبياء في خاتم الاوصياء (ع)
#کتاب #أین_الناصر_والمنتقم
تألیف: السيد مرتضى جمال الدين

از مهمترین اصولی که برای شناخت دین باید ملاحظه شود، بحث سنّتهای الهی است. این مسأله به وضوح اثر خود را در شناخت مهدویّت و خصوصیات عصر غیبت نشان می‌دهد.
تاکنون اثر جامعی که به تمام زوایای این مسأله پرداخته شده باشد، ندیدم. اما این کتاب، حداقل جمع آوری خوبی در احادیث انجام داده که می‌تواند قدم شروعی برای انجام یک تحقیق اصولی باشد.

@kotob_sh
این حکایت جالب در نسخه ی کهنی از کتاب جامع الفوائد در کتابخانه دانشگاه پرینستون مشاهده شد:
خلاصه آن اینست که مردی از اعراب که بار گندمی داشته با همسفرانش میان بیابان گم می شود. در این میان سوارانی را می بیند.سوار از عرب درخواست می کند قدری از گندمش را به او بفروشد و در مقابل دو دینار به وی می دهد که نظیر آن دیده نشده، سپس غلامش را می فرستد تا آن جماعت را راهنمایی کند.وقتی به راه می رسند از غلام می پرسند: مولای تو که باعث نجات ما شد که بود؟ و او می گوید: «صاحب الزمان علیه السلام».
#أین_الناصر_والمنتقم

@kotob_sh
علامه جعفری نصرت امام زمان ع
کانال آثار کهن شیعه
✳️در عصر غیبت است که باید او را یاری کنیم...
(بیاناتی ارزنده از مرحوم علامه شیخ محمد رضا جعفری)
#أین_الناصر_والمنتقم

🔸«تفقّه در اعتقادات وظیفه ی اساسی علما و از استنباط احکام ضروری تر است».

🔸«این که در دعا می‌خواهیم که خداوند ما را از انصار امام زمان علیه السلام قرار دهد، وقتش همین زمانست! وگرنه در عصر ظهور که با اعجاز الهی تمام امور انجام می‌گیرد».

👈فتنه ها در کمین عقائد ما...


@kotob_sh
✳️ سه پند سازنده
#کلام_نور

روایتست امیر المؤمنین علیه السلام مردی را فرمود:

✔️اگر از آفریننده ات اطاعت نمی کنی، پس روزیش را نخور!
✔️و اگر با دشمنان خدا ولایت داری، از مملکت خدا خارج شو!
✔️و اگر به قضا و قدرش قانع نیستی، پس به دنبال خدای دیگری برو!


▪️متن عربی: عن الأصبغ بن نباتة قال: قال أمير المؤمنين علیه السلام لرجل: »إن كنت لا تطيع خالقك فلا تأكل رزقه؛ و إن كنت واليت عدوه فاخرج عن ملكه؛ و إن كنت غير قانع بقضائه و قدره فاطلب ربا سواه«. التوحید/۳۷۲

@kotob_sh
بسم الله الرحمن الرحیم
✳️مروری بر رساله های تحقیق شده در مجلة المحقق

در میان شماره های مختلف مجله «المحقق» که توسط مرکز تراث حلّه منتشر می شود (تاکنون به ۲۱ رسیده)، رساله های ارزشمندی تحقیق شده که متأسفانه به علت عدم عرضه‌ی مناسب، عموم پژوهشگران در جریان انتشار آنان نیستند. البته این مشکل میان بیشتر مجلات فعال در نشر تراث مشترک است.
ان شاءالله در ادامه مروری بر مهمترین رساله های تحقیق شده در «المحقّق» خواهیم داشت.
پیش از این در اوائل تأسیس مجله، مقاله ای در مورد محمد بن الجعفریه و نسخه ی احادیثش عرضه شد.

https://tttttt.me/kotob_sh
رساله جواب الاعتراضات.pdf
1.8 MB
🔷رسالة في جواب الاعتراضات علی الشيعة الإمامية
محقق حلي (ره)
مجله المحقق/ش۱۶
تحقيق: حیدر البیاتی، سعید شایان

#نشر_التراث
این رساله‌ی ارزشمند کلامی که بر اساس نسخه‌ ای کهن تحقیق شده، در مقام پاسخ اعتراضات یکی از امراء و شرفاء حجاز در بحث امامت نگاشته شده است.
همان‌گونه که محققان در مقدمه بیان نموده اند، سیاق مباحث می‌رساند معترض از زیدیه بوده است. در این رساله مختصر به تبیین مسائل نصّ جلیّ، معجزات ائمه علیهم السلام و اعلمیّت آنان پرداخته می‌شود.

@kotob_sh
🔷اختصاص حکومت به معصوم در کلام محقّق حلّی (ره)

#امام_شناسی #حکومت_معصوم

همانگونه که به تفصیل بیان شد، از شاخصه های اعتقادی شیعه اختصاص منصب حکومت به معصومین علیهم السلام است. تأکیدات مختلفی در این زمینه از متکلّمان اولیه‌ی امامی همچون هشام بن الحکم، مؤمن الطاق و فضل بن شاذان را ارائه دادیم.
در این رساله‌ی محقق حلی نیز تصریح به این مطلب مشاهده می‌شود. به بیان وی این تنها خداوند است که به فرد شایسته برای امر رعیّت آگاهی دارد؛ و نیز بر او قبیح است که فردی را نصب کند که علم کامل به شریعت و سیاست نداشته باشد. از این رو تنها باید پیشوایی امام مورد نصّ الهی را پذیرفت.

@kotob_sh
بسم الله الرحمن الرحیم
🎋در انتظار بهار زمین...
#أین_الناصر_والمنتقم

حیات و زندگی هر چیزی به اینست که هدف مقصود از وجود آن، تحقق یابد.
حیات بدن، به حرکت و تلاش آن برای رشد و تکامل خود و جامعه است؛
حیات دل، به اتصال آن به خداوند و تذکرش به آخرت است؛ «التفکّر حیاة قلب البصیر، كما يمشي المستنير في الظلمات بالنور» (الکافی ۲/ ۶۰۰)
«تفکر، مایه زندگی دل بیناست؛ چنانچه رهرو با نور در تاریکی ها راه می یابد».

کسی است زنده که از فضل جامه‌ای پوشد
نه آن که هیچ نیرزد اگر شود عریان!

🌱حیات زمین، به تحقّق عبودیت در آن است:
وَ هُوَ الَّذي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ الْأَرْضِ وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ في‏ ما آتاكُمْ (الأنعام/۱۶۵)
و اوست که شما را جانشینان زمین گردانید و برخی از شما را بر دیگران برتری داد، تا در آنچه ارزانی داده شما را بیازماید

🔸تا زمانی که این هدف در زمین پیاده نشده باشد، زمین مُرده است، هرچند در ظاهر خوش آب و رنگ ترین بهار را هم تجربه کند.
بهار حقیقی زمین، زمانی است که «آب گوارا/ ماء معین» در آن جاری شده و خار و خاشاک ظلم برچیده شود؛ زمانی که باغ سبز عدالت و بندگی در سراسر عالم شکوفه زند...

اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها (الحديد ۱۷ )
از امام باقر علیه السلام در مورد این آیه روایت شده:
«خداوند زمین را پس از مُردنش با قائم (علیه السلام) زنده می گرداند، و مقصود از مرگ زمین، کفر اهل آنست؛ چه اینکه کافر، میّت است».
در مورد آیه ی مشابهی از امام کاظم علیه السلام روایتست:
«خداوند مردمانی را بر می انگیزد که عدل را احیا می کنند، پس زمین با احیای عدل زنده می‌شود؛ و به درستیکه اقامه ی حدّ الهی در زمین، از بارش چهل روز باران سودمند تر است».

بله
؛ این مشکل ماست که به زمین مُرده عادت کرده و هنوز طعمی از بهار حقیقی نچشیده ایم...وگرنه انتظار ما حال و هوای دیگری داشت...


▪️متن عربی دو حدیث:
عن الحسن بن محبوب عن مؤمن الطاق عن سلام بن المستنير عن أبي جعفر ع‏ في قول الله عز و جل‏ اعلموا أن‏ الله‏ يحي‏ الأرض‏ بعد موتها قال يحييها الله عز و جل بالقائم ع بعد موتها [يعني‏] بموتها كفر أهلها و الكافر ميت.(کمال الدین/۶۶۸)

أحمد بن مهران، عن محمد بن علي، عن موسى بن سعدان، عن عبد الرحمن بن الحجاج، عن أبي إبراهيم (عليه السلام)، في قول الله عز و جل: {يحي الأرض بعد موتها}، قال: «ليس يحييها بالقطر، و لكن يبعث الله عز و جل رجالا، فيحيون العدل، فتحيا الأرض لإحياء العدل، و لإقامة الحد فيها نفع في الأرض من القطر أربعين صباحا». (الکافی ۷/ ۱۷۴)

@kotob_sh
بسم الله الرحمن الرحیم
⛔️عاقبت شانه خالی کردن از حقوق مؤمنین
#حق_مؤمن

✔️عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: «أَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ شِيعَتِنَا أَتَى رَجُلًا مِنْ إِخْوَانِهِ فَاسْتَعَانَ بِهِ فِي حَاجَتِهِ فَلَمْ يُعِنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ إِلَّا ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِأَنْ يَقْضِيَ حَوَائِجَ عِدَّةٍ مِنْ أَعْدَائِنَا يُعَذِّبُهُ اللَّهُ عَلَيْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ» (الکافی ۲/ ۳۶۶).

به سند صحیح از امام صادق علیه السلام روایتست: «هرگاه فردی از شیعیان مورد مراجعه‌ی برادر دینی اش قرار گرفته و از او درخواست کمکی شود، و او حاجتش را با اینکه می‌تواند برآورده نسازد؛ به این مبتلی می شود که نیازهای دشمن ما را برآورده سازد، و در روز قیامت برای این کار مورد عذاب خداوند قرار گیرد».

🔸این روایت تلنگر مهمی است و علاوه بر عظمت حقوق مؤمن، نشان می‌دهد که چه قدر حساب و کتاب الهی ظریف است! چه بسا افرادی که به کمک های مالی خود و انسان دوستی و... مورد غبطه‌ی مؤمنین قرار گرفته و خودشان هم گمان می‌کنند در حال کسب ثواب عظیمی هستند؛ در حالی که همین عمل می‌تواند عذاب آنان در قیامت و نشانی از گذشته‌ی تاریک آنان باشد...
{الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعا} (الکهف/۱۰۴)

خداوند به همه‌ی ما توفیق عمل به وظایف ایمانی را عنایت فرماید.

@kotob_sh
بسم الله الرحمن الرحيم
◼️او را هدیه می‌بخشم، اما قصد جان مرا دارد!
(احسان اميرالمؤمنین علیه السلام به ابن ملجم)
#سیره

در تواریخ مختلفی نقل شده:
ابن ملجم مرادی (لعنه الله) نزد امیرالمؤمنین علیه السلام آمد و از ایشان مَرکَبی خواست. حضرت نگاهی به او انداخته و فرمود: تو عبدالرحمن بن ملجم مرادی هستی؟ گفت: بلی. پس دوباره این را تکرار نمود و پاسخ مثبت شنید.
پس حضرت به مسؤول مالی خود فرمود: او را بر اسب سرخ مویی سوار کن! [که از جهت نژادی در نزد عرب ارزشمند بوده و بهای فراوان داشته است]
پس اسب سرخ مویی آوردند و ابن ملجم بر آن سوار شد، افسار آن را گرفت و رفت. پس چون دور شد، امام علیه السلام این بیت را زمزمه نمود:
می‌خواهم او را مورد کرامت و بخشش قرار دهم و حال آنکه او قصد جان مرا دارد!
کیست که از طرف این دوست مُرادی تو، عذری آورد!

تا بالاخره آن روز فرا رسید که امیرالمؤمنین علیه السلام را مورد ضربت قرار داد، و وقتی او را دستگیر نموده و نزد حضرت ع آوردند به او فرمود: من این (الطاف) را به تو می نمودم با این که می دانستم قاتل من خواهی بود، ولی چنین می‌کردم تا این که از جانب خدا حجّتم علیه تو محکم باشد».

◾️متن عربی:
عن المعلّى بن زياد قال: جاء عبد الرّحمن ابن ملجم (عليه اللّعنة) إلى أمير المؤمنين عليه السّلام يستحمله، فقال: يا أمير المؤمنين احملني، فنظر إليه أمير المؤمنين عليه السّلام ثمّ قال: «أنت عبد الرّحمن ابن ملجم المرادي؟» فقال: نعم، قال: «أنت عبد الرّحمن بن ملجم المرادي؟» قال: نعم، قال: «يا غزوان احمله على الأشقر» فجاء بفرس أشقر فركبه ابن ملجم (عليه اللّعنة) و أخذ بعنانه، فلمّا ولّى قال أمير المؤمنين عليه السّلام.
أريد حياته و يريد قتلي عذيرك من خليلك من مراد.
قال فلمّا كان من أمره ما كان، و ضرب أمير المؤمنين عليه السّلام، قبض عليه و قد خرج من المسجد، فجي‏ء به إلى أمير المؤمنين عليه السّلام فقال: «و اللّه لقد كنت أصنع بك ما أصنع و أنا أعلم أنّك قاتلي، و لكن كنت أفعل ذلك بك لاستظهر باللّه عليك».
الارشاد ۱/ ۱۲ و دیگر مصادر با تفاوت
👈جلوه‌ای از رحمت پیامبر (صلی الله علیه وآله) بر مشرکان
@kotob_sh
بسم الله الرحمن الرحیم
✳️از تو محبّت می‌خواهم...
#آیین_محبت #معارف_ادعیه

قسمتی از دعای روز ۲۳ ماه رمضان:
☑️«وَ أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ حُبَّكَ وَ حُبَّ مَنْ أَحَبَّكَ وَ أُحِبُّ عَمَلًا يُقَرِّبُ إِلَى حُبِّك‏» (اقبال الاعمال)
پروردگارا! و از تو می‌خواهم محبّت خودت را به من عطا کنی،
و محبّت هرکس که تو را دوست می‌دارد؛
و محبّت هر کاری که به دوستی تو نزدیکم سازد...


👈محبت الهی، تنها بازدارنده از گناه

https://tttttt.me/kotob_sh
بسم الله الرحمن الرحيم
🔷آیا شب بیست و چهارم ماه رمضان هم می‌تواند شب قدر باشد؟

در برخی روایات به احتمال شب قدر بودن این شب اشاره شده، برای نمونه در خصال به سند صحیح ضمن روایتی در موارد سنّت غسل آورده است:
وَ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَصْرِيُّ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع: «اغْتَسِلْ فِي لَيْلَةِ أَرْبَعَةٍ وَ عِشْرِين، مَا عَلَيْكَ أَنْ تَعْمَلَ فِي اللَّيْلَتَيْنِ جَمِيعاً»
(الخصال/ ۵۰۸؛ الاقبال به نقل از کتاب نهدی هم نقل کرده است)
احتمال دارد منظور از احتیاط در غسل هردوشب، زمانی است که هلال اول ماه به یقین ثابت نشده و شب بیست و سوم میان دوشب احتمال برود؛ همچنان که در روایت علی بن ابی حمزه بیان شده است (الکافی ۴/ ۱۵۶).

اما ظاهر روایت اینست که منظور از «دو شب» بیست و سوم و بیست و چهارم باشد. در این صورت به نظر می‌رسد منشأ این تردید، روایت مشهوری است که در مصادر عامّه نیز نقل شده و شب قدر را اولین شب از هفت شب آخری ماه می‌داند. چه این‌که اگر ماه سی روزه شود، بر شب بیست و چهارم و در غیر این صورت بر شب بیست و سوم منطبق خواهد شد.
هرچند در روایتی مجمل از امیر المؤمنین علیه السلام صرفا بر شب بیست و چهارم تطبیق داده شده که با توجه به اختلال متن می‌تواند ناشی از انتقال نادرست حدیث باشد:
قَالَ السَّائِلُ: بَيِّنْهَا فِي أَيِّ لَيْلَةٍ أَقْصِدُهَا؟ قَالَ: «اطْلُبْهَا فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ وَ اللَّهِ لَئِنْ عَرَفْتَ آخِرَ السَّبْعَةِ لَقَدْ عَرَفْتَ أَوَّلَهُنَّ وَ لَئِنْ عَرَفْتَ أَوَّلَهُنَّ لَقَدْ أَصَبْتَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ...ْ فَإِذَا مَضَتْ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ فَاطْلُبْهَا فِي أَرْبَعٍ وَ عِشْرِينَ وَ هِيَ لَيْلَةُ السَّابِعِ وَ مَعْرِفَةُ السَّبْعَةِ فَإِنَّ مَنْ فَازَ بِالسَّبْعَةِ كَمَّلَ الدِّينَ كُلَّهُ وَ هُنَّ الرَّحْمَةُ لِلْعِبَادِ وَ الْعَذَابُ عَلَيْهِم‏...» (الغارات ۱/ ۱۸۷)

احتمالاً تردیدی که در این روایت آمده نیز از همین جهت است:
عَنْ زُرَارَةَ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ قَالَ: «إِنِّي أُخْبِرُكَ بِهَا بِمَا لَا أُعْمِي عَلَيْكَ هِيَ لَيْلَةُ أَوَّلِ السَّبْعِ» وَ قَدْ كَانَتْ تَلْتَبِسُ عَلَيْهِ لَيْلَةُ أَرْبَعٍ وَ عِشْرِين‏. (سرائر به نقل از کتاب موسی بن بکر ۳/ ۵۴۹؛ ظاهرا ضمیر بر راوی بر می‌گردد، یعنی گاهی با شب بیست و چهارم مشتبه می‌شد)

در نهایت احتمالا این گونه تعبیرات در سنّت شیعی هم به جهت تقیه و هماهنگ سخن گفتن با روایات عامّه باشد، و هم به جهت روش کلّی ائمه علیهم السلام در عدم تعیین قطعی شب قدر. چه این‌که از نقلی دیگر بر می‌آید تعبیر «أول لیلة من السبع الأواخر» قضیّه خارجیّه بوده و ناظر به آن ماه رمضانی است که حدیث در آن صادر شده و اتفاقا ۲۹ روزه بوده است. ابن طاوس بعد از ذکر حدیث سابق عبدالواحد گوید:
وجدت في الجزء الثالث من جامع محمد بن الحسن القمي لما روي منه هذا الحديث فقال ما هذا لفظه: عن زرارة قال كان ذلك الشهر تسعة و عشرين يوما. (الاقبال ۱/ ۳۷۴)
مؤید دیگر روایت بیهقی است:
قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ [وآله]وسَلَّمَ: " كَمْ مَضَى مِنَ الشَّهْرِ؟ " قَالُوا: مَضَى اثْنَتَانِ وَعِشْرُونَ وَبَقِيَ ثَمَانٍ، فَقَالَ: " بَلْ مَضَى اثْنَتَانِ وَعِشْرُونَ وَبَقِيَ سَبْعٌ؛ اطْلُبُوهَا اللَّيْلَةَ " (سنن کبری، ۴/ ۵۱۰)

@kotob_sh
🍂 اندوهِ فراق حضرت مهدی عجّل الله فرجه، باید بیش از اندوهِ فراق ماه رمضان باشد
(گرد‌آوری شده توسط کانال حرزهای آسمانی)
#أین_الناصر_والمنتقم

🔻 سیّد بن طاووس رحمه الله:

«در برخى از أدعیه وداع ماه مبارک رمضان، چنین دعا مى‌كنى كه من از جدايى و از دست رفتن ماه رمضان اندوهناك شده و تفضّل و عطاياى از دسته‌رفته‌ى آن، مرا به درد آورده است، غافل از اين‌كه بر اين اساس، تصديق دعا را از تو مى‌خواهند، به اين صورت كه نشانه‌ى اندوه و گرفتارى از چهره‌ات نمايان گردد. بنابراين، مراقب باش كه پایان ماه رمضان را با سخن دروغ در گفتار، و كاستى در كردار، به پايان نبرى.
يكى از وظايف شيعه‌ى اماميّه، بلكه از وظايف امّت رسول اکرم (صلّى اللّه عليه و آله) اين است كه در اين اوقات، احساس وحشت و تنهايى نموده و در امثال اين مواقع بر روزگارِ دولت حضرت مهدى عجل الله فرجه كه از دستشان رفته است، غصّه بخورند؛ امامى كه اگر ظهور مى‌كرد به واسطه‌ى او به نيكبختى‌ها دست مى‌يافتند. تا با این حزن، خداوند جلّ جلاله ما را نسبت به صاحبانمان كه وسيله‌ى سعادت ما در دنيا و آخرت هستند، باوفا ببيند. زيرا مصيبت عدم ظهور او بر دين‌داران، از مصيبت از دست رفتن ماه رمضان بزرگ‌تر است.
آيا اگر انسان پدر مهربان يا برادرى را كه پشتيبان صميمى او است يا فرزندى را كه نيكوكار و همدم او است، از دست مى‌داد، از فقدان او احساس وحشت و تنهايى نمى‌نمود و براى دورى او دردمند نمى‌شد؟! درحالى‌كه بهره بردن از اين‌ها كجا؟! و بهره‌مندى از حضرت مهدى عجل اللّه تعالى فرجه کجا؟! امامی که جانشين خاتم الانبیاء (صلّى اللّه عليه و آله) و امامِ عيسى عليه السّلام در نماز جماعت و ولايت، و برطرف‌كننده‌ى انواع گرفتارى و سامان دهنده امور همه‌ى موجودات است.»

📚 إقبال الأعمال، ج ١ ص ٢۴٢

و از همین باب است، مطلب ذیل:

چرا هر عیدی سبب تجدید حزنِ آل محمد علیهم السّلام است؟!

✍🏻 عبدالله بن دینار گوید امام باقر علیه السّلام فرمودند: هیچ عیدی برای مسلمین نمی‌آید اعمّ از عید قربان و #عید_فطر، مگر آنکه حزنِ اهل بیت علیهم السّلام تجدید می‌شود. گفتم چرا چنین می‌شود⁉️ فرمودند: زیرا می‌بینند حقّشان در دست دیگران است.

📚 علل الشرائع، نشر داوری، ٢/٣٨٨ _ الکافی، ط_الاسلامیه، ٤/١٦٩ _ تهذیب الاحکام، ٣/٢٨٩

مجلسی اوّل رحمه الله:

حزن اهل بیت علیهم السّلام بخاطر مقامات دنیوی نیست، بلکه به این خاطر است که اگر حقّشان غصب نمی‌شد، مردم بوسیله آنان هدایت می‌یافتند و از نصایح و معارف آنان بهره‌مند می‌گشتند و بخاطر جهل و گمراهی هلاک نمی‌گشتند. (روضة المتّقين _ط القديمة، ٢/٧٤٩)

✍🏻 علّامه مجلسی رحمه‌الله:

حکمت عید برای این است که مردم گِرد امام معصوم آیند و معالم دینشان را از ایشان اخذ کنند، امّا اهل بیت علیهم السّلام وقتی می‌بینند که حقّشان در دست سرانِ گمراهی است و مردم را از صراط مستقیم منحرف می‌کنند و به هلاکت و ضلالت می‌کِشانند، محزون می‌شوند. لذا این حزن بخاطر خودشان نیست، چراکه آنان در اوج سعادتند. (مرآة العقول، ١٦/٤١١)

👈ببین که دیگران بر مملکت تو حکومت می‌کنند..
بسم الله الرحمن الرحیم
🔷فتوحات نشانه افضلیت است؟
#امام_شناسی #حکومت_معصوم

روایتست در زمان خلافت عمر، گروهی نزد جناب عمار بن یاسر رحمه الله بودند. از آنان پرسید: در نظرتان برترین مردم کیست؟ گفتند: امیر مؤمنان عمر، که بسیار فتوحات کرده و شهرها را سامان داده است.
عمّار ساکت شد. از او پرسیدند: خودت چه گویی؟
گفت: من همان را گویم که از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده ام که فرمود: «علی (ع) برترین انسان هاست و هرکه نپذیرد کافر شود»؛ و نیز شنیدم که فرمود: «هیچ گروهی امور خود را به فردی وانمی گذارند که در میان آنان فرد بهتری باشد، مگر این‌که امورشان رو به سقوط پیش خواهد رفت».

◾️متن عربي:
عن عمّار بن ياسر (رحمه اللّه) إنه قال يوما لقوم اجتمعوا إليه: من أخير الناس و أفضلهم عندكم؟ قالوا: عمر؛ أمير المؤمنين؛ فتح الفتوح، و مصّر الأمصاء، و ذلك في أيامه. فسكت. فقالوا: ما تقول يا أبا اليقظان؟ قال: أقول ما قد سمعت من رسول اللّه صلوات اللّه عليه و آله، إنه قال: علي خير البشر، فمن أبى فقد كفر. و سمعته صلّى اللّه عليه و آله يقول: ما من قوم ولّوا امورهم رجلا و فيهم من هو خير منه إلا كان أمرهم الى سفال.
شرح الاخبار، ۱/ ۱۹۶

👈روایات دیگر در همین زمینه

👈مردم را با جنگ مشغول کن!

https://tttttt.me/kotob_sh