🔴 همراه شو عزیز ‼️
امشب ساعت ۲۲ به وقت ایران، ساعت ۱۹:۳۰ به وقت اروپای مرکزی
دعوت به توفان توئیتری از طرف "دادخواهان خاوران" با هشتگ فارسی #خاوران_حافظه_تاریخی و هشتگ انگلیسی #khavaran در اعتراض به تخریب خاوران.
دوشنبه ۱۳ ارديبهشت (۳ می ۲۰۲۱) ساعت ۱۰ شب به وقت ایران
#khavaran
🔹🔹🔹
#کانال_معلمان_عدالتخواه
🆔 @edalatxah
امشب ساعت ۲۲ به وقت ایران، ساعت ۱۹:۳۰ به وقت اروپای مرکزی
دعوت به توفان توئیتری از طرف "دادخواهان خاوران" با هشتگ فارسی #خاوران_حافظه_تاریخی و هشتگ انگلیسی #khavaran در اعتراض به تخریب خاوران.
دوشنبه ۱۳ ارديبهشت (۳ می ۲۰۲۱) ساعت ۱۰ شب به وقت ایران
#khavaran
🔹🔹🔹
#کانال_معلمان_عدالتخواه
🆔 @edalatxah
همهمه ای برای فراموشی!
✍ محمد حبیبی
سالن پر بود از همهمه.پر بود از صدای خنده .از در هر اتاق که می گذشتی ،نوایی موسیقیایی گوشت را می نواخت.شاهین نجفی،هایده،معین،تتلو و...
یکی لری می رقصید و آن سوتر، دیگری کردی . فقط اینها نبود.دعواها و کری های تخته نرد و پاسور، جلوی در اتاق ها را هم باید اضافه کرد.با این همه ،این همهمه گوشخراش ،بیش از هرچیز شادی آفرین بود.انگار ی ،قدم می زنی درست وسط لاله زار.
آنها نمی دانستند،باید هم نمی دانستند .از وسط خیابان ،در اوج جوانی ،شاید بی انکه بخواهند ،شده بودند زندانی سیاسی.
اما هر جا که می شد من می گفتم و دوست داشتم که بچه های آبان بدانند:
اگر این چنین حبس می کشند،اگر تحمل می کنند مارا ،نه اینکه نخواهند،نه!
نمی توانند.چرا که ما بر روی #خاوران ،نشسته ایم.بر روی #کهریزک . ما وامدار همه آنهایی هستیم که رنج کشیدند،هزینه دادند و فدا شدند. ایندگان هم وامدار ما خواهند بود. و این چنین است که در نهایت پیروز خواهیم بود.
#خاوران_حافظه_تاریخی
#کهریزک
#سهیل_عربی
#محمد_حبیبی
پ ن: دوست دارم اینجا یادی کنم از سهیل عربی.بچه های آبان خیلی وامدار سهیل اند.خدا کند ،فراموش نکنند.
https://tttttt.me/edalatxah
✍ محمد حبیبی
سالن پر بود از همهمه.پر بود از صدای خنده .از در هر اتاق که می گذشتی ،نوایی موسیقیایی گوشت را می نواخت.شاهین نجفی،هایده،معین،تتلو و...
یکی لری می رقصید و آن سوتر، دیگری کردی . فقط اینها نبود.دعواها و کری های تخته نرد و پاسور، جلوی در اتاق ها را هم باید اضافه کرد.با این همه ،این همهمه گوشخراش ،بیش از هرچیز شادی آفرین بود.انگار ی ،قدم می زنی درست وسط لاله زار.
آنها نمی دانستند،باید هم نمی دانستند .از وسط خیابان ،در اوج جوانی ،شاید بی انکه بخواهند ،شده بودند زندانی سیاسی.
اما هر جا که می شد من می گفتم و دوست داشتم که بچه های آبان بدانند:
اگر این چنین حبس می کشند،اگر تحمل می کنند مارا ،نه اینکه نخواهند،نه!
نمی توانند.چرا که ما بر روی #خاوران ،نشسته ایم.بر روی #کهریزک . ما وامدار همه آنهایی هستیم که رنج کشیدند،هزینه دادند و فدا شدند. ایندگان هم وامدار ما خواهند بود. و این چنین است که در نهایت پیروز خواهیم بود.
#خاوران_حافظه_تاریخی
#کهریزک
#سهیل_عربی
#محمد_حبیبی
پ ن: دوست دارم اینجا یادی کنم از سهیل عربی.بچه های آبان خیلی وامدار سهیل اند.خدا کند ،فراموش نکنند.
https://tttttt.me/edalatxah
Telegram
مدرسه رهایی
«مدرسه رهایی» نام جدید کانال «معلمان عدالتخواه»
است. این کانال انعکاس صدای آزادی و عدالت خواهی دانشآموزان و معلمان است.
با نگاهی به سایر جنبشهای
#اجتماعی، #صنفی و #مدنی
____________________________
#مدرسه_رهایی
است. این کانال انعکاس صدای آزادی و عدالت خواهی دانشآموزان و معلمان است.
با نگاهی به سایر جنبشهای
#اجتماعی، #صنفی و #مدنی
____________________________
#مدرسه_رهایی
🔴 خِ مثلِ #خاوران
#امراله_نصرالهی
#دیدگاه_همکاران
اگر موقعیتی را در زندگی انتخاب کرده باشیم که در آن بیش از همه بتوانیم برای بشریت کار کنیم، هیچ باری نمی تواند ما را خم کند، زیرا آن فداکاری به نفع همه هست. آنگاه ما هیچ شادی کوچک، محدود و خودخواهانه ای را تجربه نخواهیم کرد، بلکه خوشبختی ما متعلق به میلیون ها نفر خواهد بود، اعمال ما بی سر و صدا، اما همیشه در کار زنده خواهد ماند، و بر خاکسترمان اشک های داغ انسان های نجیب ریخته خواهد شد.»
(کارل مارکس)
۱_ آن روز که مارکس این گزاره را می نوشت، می دانست گذار به آزادی فردی از مسیر آزادی اجتماعی خواهد گذشت. و لذت های جمعی مقدمه ای برای رسیدن به التذاذهای فردی خواهند بود. و البته آنجا که کشتگان باشند در این راه، روزی بر خاکسترهاشان «اشک های داغ انسان های نجیب ریخته خواهد شد.»
۲_ و خاوران خاکستر آن مبارزان بود در راه آزادی جمعی. آن مذبح بیم و امید، آن وعده گاه وفاداران و آرمانخواهان.
و ماه آذرش، آذار نبود تا لبخندی بر لبی بشکوفاند، نگاه نگران پدری نلغزاند و قلب خسته ی مادری نَشِکاند. او آبستن سرمایی سخت سوزان و بورانی بس استخوان سوز بود. تپه های مشرف به اوین طعم دهشت سکوت می دادند. هنوز صدای تیرباران جزنی و یارانش را در گوش خود به یاد داشتند. اوین به کابوس مرگ بدل شده بود. هر تکه های آجرش از درد انبارده بود، و عدد شصت و هفت می رفت تا به سیاه ترین سال های این سرزمین بدل شود. به عبارتی آشویتس خصوصیِ دکتر شریف به اردوگاه عمومی مرگ نقل مکان کند. ظلمت سرما آنچنان بود که دیگر برگی بر انبوهه ی درختان درّه ی درکه نمانده بود. عریان در برابر شَب هایی شوم و سر به زیر افکنده از هول.
هجومِ غارتِ شب بود و خونِ گرمِ شفق
هنوز می جوشید
هنوز پیکرِ گلگونِ آفتابِ شهید
بر آن کرانه یِ دشتِ کبود می جنبید
هنوز برکه یِ غمگین به یاد می آورد
پریده رنگیَ روزی که دم به دم می کاست
۳_ در قفل در کلیدی چرخید
لرزید بر لبانش لبخندی
چون رقص آب بر سقف
در انعکاس تابش خورشید
و موجزترین تصویر از عاشق ترین زندگان این سال، این شعر بود. شاملو سروده بودش راست به مانندِ قرابه ی زهری. و ما صف زدگان بودیم به هَرَّست دریغ در انتظار مرگ موهن خویش. آنان اما ایستاده مردند با لبانی برآماسیده از لبخندهای واپسین و هرگزش به طاعون آری نگفتند. اوین آن شب دوم و تا دو سه شبِ بعد، جوی های خون بود روان بر قتلگاه ارتجاع سیاه جامگان. بر هول عظیم و بر رستاخیز مرگ، بی خطابه های تدفین.
۴_ و در آن سه شب چه خونِ های خروشان که به خاوران رسید. به خاکِ خشک تشنه اش. به مام ماتم زده ی کشتگان، و او، به جای همهْ مادران بود در گرمیِ آغوشِ فشرده ی سینه هاشان، و وَرَم بود از درد، و چونان طبل، فریادگر. خاوران از آن شب دیگر هیچ وقت خوابش نبرد و از آن شب، خانه ی ابری وطن به خانه ای خونین بدل شد. پلنگان پیر، آهوان جوانش را به خون کشیدند و درختان ارغوان از خون گل آذین گشتند. گزمگان، دوشیزگان را به حجله گهی خونین بردند، به ضد بشری ترین نااخلاق ها و گوهران ناسفته، به قانون شرع! سفته شدند. ظلم کارستان! می کرد با خاک خاوران. مارکس درست می گفت آنان که برای شادی های محدود و خودخواهانه نمی جنگند، اعمال شان بی سر و صدا زنده خواهد ماند و بر خاکسترهاشان اشک های داغ انسان های نجیب ریخته خواهد شد.
منبع :
T.me/adabiatvispard
📌📌📌
#مدرسه_رهایی
🆔 @edalatxah
#امراله_نصرالهی
#دیدگاه_همکاران
اگر موقعیتی را در زندگی انتخاب کرده باشیم که در آن بیش از همه بتوانیم برای بشریت کار کنیم، هیچ باری نمی تواند ما را خم کند، زیرا آن فداکاری به نفع همه هست. آنگاه ما هیچ شادی کوچک، محدود و خودخواهانه ای را تجربه نخواهیم کرد، بلکه خوشبختی ما متعلق به میلیون ها نفر خواهد بود، اعمال ما بی سر و صدا، اما همیشه در کار زنده خواهد ماند، و بر خاکسترمان اشک های داغ انسان های نجیب ریخته خواهد شد.»
(کارل مارکس)
۱_ آن روز که مارکس این گزاره را می نوشت، می دانست گذار به آزادی فردی از مسیر آزادی اجتماعی خواهد گذشت. و لذت های جمعی مقدمه ای برای رسیدن به التذاذهای فردی خواهند بود. و البته آنجا که کشتگان باشند در این راه، روزی بر خاکسترهاشان «اشک های داغ انسان های نجیب ریخته خواهد شد.»
۲_ و خاوران خاکستر آن مبارزان بود در راه آزادی جمعی. آن مذبح بیم و امید، آن وعده گاه وفاداران و آرمانخواهان.
و ماه آذرش، آذار نبود تا لبخندی بر لبی بشکوفاند، نگاه نگران پدری نلغزاند و قلب خسته ی مادری نَشِکاند. او آبستن سرمایی سخت سوزان و بورانی بس استخوان سوز بود. تپه های مشرف به اوین طعم دهشت سکوت می دادند. هنوز صدای تیرباران جزنی و یارانش را در گوش خود به یاد داشتند. اوین به کابوس مرگ بدل شده بود. هر تکه های آجرش از درد انبارده بود، و عدد شصت و هفت می رفت تا به سیاه ترین سال های این سرزمین بدل شود. به عبارتی آشویتس خصوصیِ دکتر شریف به اردوگاه عمومی مرگ نقل مکان کند. ظلمت سرما آنچنان بود که دیگر برگی بر انبوهه ی درختان درّه ی درکه نمانده بود. عریان در برابر شَب هایی شوم و سر به زیر افکنده از هول.
هجومِ غارتِ شب بود و خونِ گرمِ شفق
هنوز می جوشید
هنوز پیکرِ گلگونِ آفتابِ شهید
بر آن کرانه یِ دشتِ کبود می جنبید
هنوز برکه یِ غمگین به یاد می آورد
پریده رنگیَ روزی که دم به دم می کاست
۳_ در قفل در کلیدی چرخید
لرزید بر لبانش لبخندی
چون رقص آب بر سقف
در انعکاس تابش خورشید
و موجزترین تصویر از عاشق ترین زندگان این سال، این شعر بود. شاملو سروده بودش راست به مانندِ قرابه ی زهری. و ما صف زدگان بودیم به هَرَّست دریغ در انتظار مرگ موهن خویش. آنان اما ایستاده مردند با لبانی برآماسیده از لبخندهای واپسین و هرگزش به طاعون آری نگفتند. اوین آن شب دوم و تا دو سه شبِ بعد، جوی های خون بود روان بر قتلگاه ارتجاع سیاه جامگان. بر هول عظیم و بر رستاخیز مرگ، بی خطابه های تدفین.
۴_ و در آن سه شب چه خونِ های خروشان که به خاوران رسید. به خاکِ خشک تشنه اش. به مام ماتم زده ی کشتگان، و او، به جای همهْ مادران بود در گرمیِ آغوشِ فشرده ی سینه هاشان، و وَرَم بود از درد، و چونان طبل، فریادگر. خاوران از آن شب دیگر هیچ وقت خوابش نبرد و از آن شب، خانه ی ابری وطن به خانه ای خونین بدل شد. پلنگان پیر، آهوان جوانش را به خون کشیدند و درختان ارغوان از خون گل آذین گشتند. گزمگان، دوشیزگان را به حجله گهی خونین بردند، به ضد بشری ترین نااخلاق ها و گوهران ناسفته، به قانون شرع! سفته شدند. ظلم کارستان! می کرد با خاک خاوران. مارکس درست می گفت آنان که برای شادی های محدود و خودخواهانه نمی جنگند، اعمال شان بی سر و صدا زنده خواهد ماند و بر خاکسترهاشان اشک های داغ انسان های نجیب ریخته خواهد شد.
منبع :
T.me/adabiatvispard
📌📌📌
#مدرسه_رهایی
🆔 @edalatxah
Telegram
|ویسْپَرَدْ| امراله نصرالهی
(کوته نوشت های ادبی امراله نصرالهی)
ژرژ باتای بر این باور است که؛ «ادبیات یا همه چیز است، یا هیچ چیز»
ژرژ باتای بر این باور است که؛ «ادبیات یا همه چیز است، یا هیچ چیز»