🎉 شاخه ACM دانشگاه تهران با همراهی کافه بازار برگزار می‌کند:

🏁 مسابقات انتخابی ICPC دانشگاه تهران

📅 چهارشنبه ۱۲ آذر ماه ۱۴۰۴
🏢 سایت دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه تهران

🎖به ۳ تیم برتر و ۱۰ تیم به قید قرعه جوایز نفیس اهدا خواهد شد.

🍽 همراه با پذیرایی، ناهار و یادبود

🎈 شرکت برای عموم دانشجویان آزاد است.

⚠️ مهلت ثبت‌نام تا ۳ آذرماه

🌐 جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام، به کانال این رویداد و وبسایت انجمن مراجعه کنید:
🔗 وبسایت انجمن
🔗 کانال تلگرامی رویداد


Website | Instagram | Telegram | LinkedIn

📌 دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می‌کند:

🔹 اولین و بزرگ‌ترین هکتون محاسبات کوانتومی ایران با تمرکز بر یادگیری ماشین کوانتومی (QML) و شبیه سازی کوانتومی (QS) در راه است.

اگر به حوزه رایانش و محاسبات کوانتومی علاقه‌مند هستید، حتی با دانش مقدماتی نیز می‌توانید در این رویداد علمی–فناورانه شرکت کنید. این هکتون با هدف آموزش، توانمندسازی و کشف استعدادهای نوظهور در ایران طراحی شده است.

در طول رویداد، شرکت‌کنندگان ضمن بهره‌مندی از آموزش مباحث کلیدی توسط متخصصان حوزه کوانتوم، فرصت تیم‌سازی را خواهند داشت.

🏆 تیم‌های برگزیده علاوه بر جوایز نقدی ارزنده، با حمایت معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، از فرصت ثبت شرکت دانش‌بنیان نیز برخوردار خواهند شد.

جهت شرکت در هکتون، در بازه زمانی اعلام‌شده (۱ دی) با مراجعه به وب‌سایت رویداد، ثبت‌نام خود را نهایی کنید.

📍پلی تکنیک تهران | 🗓 ۱۴۰۴-۱۴۰۵

🔗 برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس های زیر مراجعه کنید:

💬 کانال تلگرام
🌐 لینکدین
💥 اینستاگرام

برای هر گونه سوال بیشتر:
📧 پست الکترونیکی: polyhaq@aut.ac.ir
📨 پشتیبانی: @polyhaq2026_support

#محاسبات_کوانتومی #پلی_هک #پلی_تکنیک #هکتون

کیارش خسروی، ورودی ۱۴۰۲ مهندسی مکانیک و دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شریف، ظهر امروز از طرف نهادهای امنیتی احضار شده‌است.
او از ساعت ۱۲ امروز وارد ساختمان دفتر پیگیری وزارت اطلاعات شده‌است و هم‌اکنون در بازداشت به سر می‌برد.

از ساعات گذشته، با هماهنگی جناب آقای دکتر تجریشی، ریاست دانشگاه، مبنی بر تضمین آزادی دبیر انجمن و وعده ایشان جهت استعفا در صورت عدم آزادی، تحت فشار بسیار بیانیه‌ای که دیروز از سوی انجمن منتشر شد، حذف شده‌است. با این وجود، تا لحظه ارسال این پیام دبیر انجمن تحت بازداشت قرار دارد.

🆔 @AnjomanSUT

اطلاعیه

کیارش خسروی، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف، دقایقی پیش، از بازداشت آزاد شد.

🆔 @AnjomanSUT

چه سودی در علم است، وقتی انسان ارزش ندارد؟

وقتی خون در کوچه‌ها جاری‌ست دیگر سکوت را بر خود روا نمی‌دانیم. دی‌ماه امسال، روزهایی را پشت سر گذاشته‌ایم که شرح آن‌ها زبان را به عجز می‌کشاند. مردمی که به خیابان آمدند تا حقشان را مطالبه کنند، با شلیک مستقیم گلوله به زمین افتادند. نه در میدان جنگ، بلکه در کوچه و خیابان. چند روز بیشتر طول نکشید تا فهرست کشته‌شدگان به اندازه‌ای طولانی شود که تخمین تعدادشان نیز نشدنی تلقی گردد. این فهرست، صرفاً مجموعه‌ای از نام‌ها نیست. هر نام در آن، یک خانواده‌ی داغدار، یک مادر عزادار، یک آینده‌ی نابود‌شده است. این‌ها آدم‌هایی هستند که زنده بودند. زنانی که می‌خواستند زندگی کنند، مردانی که آرزوی آزادی داشتند، دانشجویانی که نمی‌خواستند تن به ذلت زیستن در چنین استبدادی بدهند. دانشجویانی که روزی در همین کلاس‌های درس نشستند، در همین دانشکده‌ها قدم زدند، در همین هوا نفس کشیدند و در میان همین دیوارها گفتند و خندیدند. دانشجویانی چون محمدرضا مرادعلی، ورودی ۹۵ دانشکده‌ی مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف، که در ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ کشته شد و از او، تنها یاد و خاطره‌اش به جا مانده‌است.

ما این‌ها را دیده‌ایم. خون روی زمین را، جنازه‌های ردیف‌شده در کهریزک را، دیده‌ایم. شهادت کسانی را شنیده‌ایم که با چشم خودشان مرگ را دیدند. مرگی که از لوله‌ی تفنگ نیروهایی بیرون می‌آمد که وظیفه‌شان حفظ مردم بود، نه قتلشان. و بالاتر از همه، شنیدیم دستور شما را. نه پروردگار، بلکه این اهریمن بود که بر شما نازل شد و از زبانتان سخن گفت که: «بکشید!» و کشتند. بدون تردید، بدون وجدان، بدون رحم.

همان مردمی که در روز‌های جنگ از آن‌ها به عنوان «ملت شریف و غیور» یاد می‌کردید، حالا به یک‌باره «اغتشاشگر» و «تروریست» نامیده شدند. همان مردمی که سال‌ها زیر بار سختی و فشار تحمیل‌شده از ستمتان زندگی کردند، حالا «اراذل و اوباش» خوانده شدند. انگار فراموش کرده‌اید که نمی‌توان یک ملت را یک روز به آسمان برد و روز بعد به زمین کوبید. فراموش کرده‌اید که واژه‌ها معنا دارند و حافظه‌ی مردم، کوتاه نیست.

کسانی که سال‌ها بر منبرها گفتند «خون بی‌گناه، بنیان حکومت‌ها را فرو می‌ریزد»، امروز یا سکوت کرده‌اند و یا با واژگان آراسته گلوله‌ها را تطهیر نموده‌اند. حق تیرهایی را از خانواده‌ی قربانیان گرفتند که مدعی بودند دشمن نثارشان کرده‌است. همان‌هایی که فریاد می‌زدند «هیهات منا الذله»، امروز ذلیلانه‌ترین سکوت را پیشه کرده‌اند و به تماشای گورستان‌ها نشسته‌اند؛ گورستان‌هایی که با فرمان کسی که خود را معصوم از خطا می‌داند، روزبه‌روز انسان‌های بی‌گناه بیشتری را در خود جای می‌دهند.

حالا دیگر وقت انذار و هشدار و سکوت نیست. وقت آن است که بگوییم ما شاهدیم. ما می‌بینیم چه اتفاقی افتاده و هرگز این جنایت را فراموش نخواهیم کرد.

جمعی از دانشجویان دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، ۹ بهمن ۱۴۰۴