دیگر سرزنده نبود. بیشتر اوقاتش به دل‌نگرانی میگذشت. انرژی‌ای که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد، حالا داشت صرف دوام آوردنش میشد.

تا امروز نمیدانستم انسان میتواند این
همه غم را تحمل کند و هنوز نفس بکشد.

کاش میشد...
#𝐒𝐓𝐎𝐑𝐘🖤
𖦼siaho sefide

میگویند زمان التیام میبخشید،
اما داستایوفسکی میگوید:
آدم هیچ‌وقت طعم برخی اشک‌ها را فراموش نمیکند.

‏این وضعیت برای ما افسرده‌های مجرب و باسابقه هم غیر قابل تحمله، ببین دیگه افسرده‌های ورودی جدید و جونیور دارن چی میکشن.

‏نوشته بود
آدمایی که دوست دارن راحت رهات نمیکنن
چقدر غمگین‌ترم کرد این یه جمله.

«فکر کردن به زندگی از زندگی کردن خسته‌کننده‌تره.»

؛

یه جا نوشته بود:
«چون بیرون سرده، برنگرد به خونه‌ای که آتیش گرفته.»

منم همینطور...
#𝐒𝐓𝐎𝐑𝐘🖤
𖦼siaho sefide

‏زندگی مجبورت میکنه قوی باشی، ادامه بدی، جا نزنی، بغضتو قورت بدی، سرپا بمونی، دندون روی جیگر بذاری، وانمود کنی، راه بیای، طاقت بیاری و زنده بمونی.

اوضاع یه جوریه که نه میشه رفت نه میشه موند و نه میشه تحمل کرد.

قبلا خیلی قوی‌تر بودم و میتونستم غم و ناراحتیم رو تو دلم نگه دارم، ولی الان دیگه نمیتونم جلوش رو بگیرم.

؛

تا اینجا،
زندگی به دردسرهاش نمی‌ارزید...

گاهی نمیشه از دوست داشتن یکی دست برداشت، حتی زمانی که ازش متنفری.

تموم کردن رفاقت‌ها خیلی عجیبه
خصوصا وقتی نه دعوایی میشه نه بحثی،
فقط دیگه اون صمیمیت حس نمیشه،
انگار یهو هرچی که بوده تبدیل میشه به خاطره و فقط یه روز وقتی گالریمونو ورق میزنیم به اون آدم‌ها میرسیم..!

شاید "ابد" کلمه ای برای خاطرات بود نه آدما

یکی میگفت:
‏آدم‌ها قوی نیستند، مجبورند...

به قول نیما یوشیج، آدمی تنهاست با دردی که دارد.