«دانشجو روز ندارد، سهم ندارد، صدا ندارد»

#یادداشت

اصولا تبریک گفتن این روز به اعضای این صنف، تهی از معناست. کمترین وقعی که می‌توان در این روز به دانشجو نهاد، چاره‌جویی برای فشار معیشتی، پولی‌سازی آموزش، رانت‌ها و هزینه‌‌هاییست که دانشجو هرروزه با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند. اما امروز با گذشت ۹ سال، روندهایی که بیانیه فراگیر دانشجویان ایران در سال ۱۳۹۵ با دقت عریانشان کرد، نه‌تنها اصلاح نشدند، که فراگیرتر شده‌اند:
خوابگاه‌ها پرهزینه‌تر، شهریه‌ها سنگین‌تر، خدمات کمتر، تبعیض آموزشی بیشتر و کیفیت هرروز بیشتر از دیروز قربانی سودآوری می‌شود.
فشارهایی که عملاً دانشگاه را به بازاری بدل کرده که در آن «حق تحصیل» به یک امتیاز طبقاتی تبدیل می‌شود؛ و دانشجو، همزمان با درس خواندن، زیر بار بدهکاری، وام، کار اجباری و استثمار پژوهشی خم می‌شود.

بیرون از این دیوارها هم چیزی برای جشن گرفتن نمانده:
مملکت نه آب دارد، نه انرژی، نه ثبات اقتصادی. دلار از مرزهای عقلانیت عبور کرده، اجاره خانه، هزینه خوراک و رفت‌وآمد هر روز بالاتر می‌رود و چیزی شبیه به زندگی عادی باقی نمانده. هوایی برای نفس کشیدن وجود ندارد. همان اندک راه نجات -اپلای، کار پژوهشی، مهاجرت تحصیلی- هم یا به خاطر سیاست داخلی بسته شده یا به قرعه شانس و بخت ویزا گره خورده است. دیگر حتی «امید به نجات فردی» هم از دانشجو گرفته شده است. در چنین وضعی، طبیعی است که وعده‌ها و شعارهای دل‌گرم‌کننده جای ریشخند بگیرند. هر سال در این روزها، مسببین وضع موجود با لحنی موعظانه دم از «ساختن آینده» و «ماندن برای تغییر» می‌زنند. گویی فراموش کرده‌اند که عدالت، آزادی و امکانات حداقلی، پیش‌نیاز ساختن هستند. وقتی درب ساختار قدرت و تصمیم‌گیری بر روی دانشجو بسته باشد، چنین شعارهایی از پایه بی‌اساس است. انتظار «ساختن جامعه» در کشوری که رئیس‌جمهور آن از عمل به ساده‌ترین وعده‌های خود عاجز است، یک شوخی تلخ است. در جامعه‌ای که شهروندان ماندگارش، زیر فشار معیشت، سرکوب و ناامنی له می‌شوند، هیچ چیز با «موعظۀ ماندن» ساخته نمی‌شود. سخن از «باقی ماندن» نیست، از «باقی گذاشتن» و تلاش برای آن است که دست‌کم چیزی برای یادآوری بماند.

در چنین وضعیتی، صحبت با دولتمردانی که خود سرچشمه این بحران‌اند و دعوت به «گفت‌وگو» تهی از معناست. چه‌طور می‌شود در کشوری که روشنایی‌اش فروخته شده، نفسش گرو است و آینده‌اش پشت درهای تحریم و سفارت‌خانه‌ها قفل شده، با آرامش گفت‌وگو کرد؟

در هیچ‌کدام از این مراسم‌ها، کسی نمی‌پرسد:
دانشجو در این کشور چه نسبتی با عدالت دارد؟ با رفاه؟ با آینده؟
در هیچ‌کدام، کسی یاد دانشجویان به ناحق محکوم شده نمی‌افتد.
یا نمی‌پرسد که چرا هنوز حکم اعدام برای دانشجوی معترض صادر می‌شود و چرا هر هفته، دانشجویان با عنوان‌های انضباطی و امنیتی از تحصیل محروم می‌شوند.

همان تفکری که می‌خواهد این روز را زنده نگه دارد، خودش عامل مرگ معنایش بوده است. همان مدیرانی که برای ۱۶ آذر برنامه می‌ریزند، همان‌هایی‌اند که برای اعتراض دانشجویان پرونده می‌سازند.
و با همه این‌ها هنوز از «امید» می‌گویند؛ درحالی‌که ما دیگر نه امید را باور داریم و نه وعده‌ها را.
دانشجو اگر امروز خاموش است، از بی‌اعتمادی‌ست. از تماشای تکرار بی‌پایان نمایش‌های بی‌اثر.

این تقویم، اگر هنوز معنا دارد، فقط به یاد همان هم‌صنف‌هاییست که هزینه آزادی و عدالت را در تن خودشان نوشته‌اند.

به یادشان می‌نویسیم، تا فراموش نشود:
احسان فریدی(دانشجوی دانشگاه تبریز/محکوم به اعدام)
علی یونسی (دانشجوی دانشگاه شریف/ از فروردین ۹۹ در زندان)
امیر حسین مرادی(دانشجوی دانشگاه شریف/ از فروردین ۹۹ در زندان)
فهیمه سلطانی (دانشجوی دانشگاه اصفهان و محروم از تحصیل/ محکوم به یک سال حبس تعزیری و ۲ سال حبس تعلیقی/ از خرداد ۱۴۰۴ در زندان)
میلان خواجه‌ای(دانشجوی تعلیقی دانشگاه زاهدان/ محکوم به ۵ ماه حبس/ بازداشت دوباره و بی‌خبری از اواسط آبان ماه ۱۴۰۴)
مطهره گونه‌ای(محروم از تحصیل/ زیر حکم مجموعا ۲۱ ماه حبس، ۱۵ ماه اجرایی)
فرزاد سامانی(دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه خوارزمی/ ۵ سال حبس تعلیقی)
پوریا نصیری(دانشجوی حقوق دانشگاه آزاد مهاباد/ ۳ ماه حبس تعلیقی)
امید کرمی (دانشجوی دانشگاه همدان، آزاد با وثیقه)
علیرضا قربی (دانشجوی دانشگاه همدان، آزاد با وثیقه)
مهرداد سیفی (دانشجوی دانشگاه همدان، آزاد با وثیقه)
پگاه پاپی(آزادی موقت با وثیقه ۵۰۰ میلیون)
تینا درویشی(آزادی موقت با وثیقه ۵۰۰ میلیون)
و باقی دانشجویان محروم، محکوم و بازداشتی که نامشان را نمی‌دانیم.

✈️متن کامل این یادداشت را می‌توانید از تلگراف یا کانال پشتیبان شورا بخوانید.

▪️ @sharif_senfi

✨ کارگاه معرفی و تحلیل داده‌های عمومی
با نگاهی به کاربردهای آن در اقتصاد و کسب‌وکار

داده‌های عمومی مبنای بسیاری از تحلیل‌ها و پژوهش‌های علمی هستند. به همین خاطر آشنایی با آن‌ها یکی از پیش‌نیازهای کارشناسی و تحلیل داده در حوزه‌های مختلف است.

«کارگاه معرفی و تحلیل داده‌های عمومی» رویدادی عملی و پروژه‌محور برای شناخت داده‌های عمومی و تحلیل آن‌هاست.

این کارگاه در دو روز به صورت حضوری و آنلاین برگزار خواهد شد. در روز نخست کارگاه ابتدا برخی از مهم‌ترین داده‌های عمومی در ایران معرفی می‌شوند و نمونه‌هایی از کاربردهای برخی به اختصار مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

سپس شرکت‌کنندگان ایده‌های خود برای تحلیل این داده‌ها را طرح می‌کنند تا طی یک گفتگوی جمعی درباره آن‌ها به طرحی منسجم برای پروژه خود و انجام آن در طول مدت کارگاه برسند.

شرکت‌کنندگان بعد از روز اول کارگاه، روی انجام پروژه خود متمرکز می‌شوند و تلاش می‌کنند تا دست کم بخش‌هایی از آن را پیش ببرند. در این مدت ارتباط از طریق گروه تلگرام برقرار خواهد بود و افراد می‌توانند از آن برای دریافت نظر مشورتی برای بهبود پروژه خود و رفع اشکال استفاده کنند.

در روز دوم کارگاه شرکت‌کنندگان یافته‌های خود را ارائه می‌کنند و نظر دیگران را برای بهبود، تکمیل و توسعه آن دریافت می‌کنند.

اگر به تحلیل داده علاقه‌مندید، فرصت رفع اشکال و دریافت راهنمایی برای کار با داده‌های عمومی در این کارگاه را از دست ندهید.

🎓 تسهیلگران کارگاه:
شمیـــــم طاهــــــری، مدیر تحلیل داده در کارگزاری مفید، مدرس دانشگاه، مدیر سابق قیمت‌گذاری تپسی و تحلیلگر داده سابق دیوار، دانش‌آموخته مهندسی کامپیوتر و اقتصاد از دانشگاه‌های تهران، شریف و مدرسه اقتصاد لندن
محمدامین اخوت علویان، پژوهشگر موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تحلیلگر داده سابق در مرکز تحلیل داده شریف، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف، دانشجوی دکتری اقتصاد در دانشگاه تهران

📈 پیش‌نیاز‌
آشنایی با حداقل یکی از ابزارهای رایج برای تحلیل داده مانند پایتون، R، اکسل و ...

🗓 تاریخ برگزاری
1️⃣ سه‌شنبه ۲ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۳۰ تا ۱۹:۴۵
2️⃣ سه‌شنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۶:۳۰ تا ۱۹:۴۵

🏫 شیوه برگزاری: حضوری و آنلاین

⚡ ثبت نام:
☝ d-learn.ir/shkh

برگزارکنندگان: شورای صنفی دانشجویان و انجمن علمی مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف | مدرسه پردازش و تحلیل داده دقیقه | مجله تحلیلی دقیقه | جایزه دقیقه برای تحلیل داده در حوزه عمومی

😀 تماس:
✔️ t.me/dlearnsup
📞02188349244
📱09103209837

«مصوبه در رابطه با دفاع ارشد»

🔍 پیرو پیگیری‌های شورای صنفی و تجمع دانشجویان در خصوص تمدید دفاع کارشناسی ارشد، به گفته معاونت آموزشی دانشگاه، در جلسه اخیر شورای تحصیلات تکمیلی دانشگاه تصویب شد که دانشجویان همواره تا ۱۰ روز پس از آخرین امتحان هر ترم٬ فرصت دفاع داشته باشند.

✈️ همچنین در صورت تعویق نیم‌سال تحصیلی - به هر دلیل یا تحت هر شرایطی - مهلت دفاع نیز به همان میزان به تعویق خواهد افتاد.

🔍 بر این اساس، آخرین مهلت دفاع در نیم‌سال جاری -در صورتی که ترم به تعویق نیفتد- ۲۴ بهمن خواهد بود.

▪️ @Sharif_Senfi

«کد فراموشی»

🔍 در پی مطرح‌شدن موضوع اعمال محدودیت بر کد فراموشی، شورای صنفی طی جلسه‌ای با اداره امور تغذیه، این موضوع را پیگیری کرده است.

🔍 در نتیجه این پیگیری‌ها و با استناد به ایرادات مطرح‌شده از سوی شورا، اجرای این طرح فعلاً متوقف و تصمیم‌گیری نهایی درباره آن حداقل تا ترم آینده به تعویق افتاد. همچنین تأکید شد هیچ تغییری بدون تأمین زیرساخت‌های لازم برای دانشجویان اجرا نشود.

✈️ مهم‌ترین مواردی که قرار است پیش از اعمال هر تغییری عملیاتی شوند، عبارت‌اند از:
• فعال بودن امکان رزرو هر وعده غذایی تا ۴۸ ساعت قبل
• امکان رزرو غذای دو هفته آینده در سامانه سماد
• افزایش ظرفیت روز خرید هر غذا
• امکان دریافت شام به‌صورت بیرون‌بر برای دانشجویان خوابگاهی در تمام طول ترم

✈️ همچنین تأکید شده است دانشجویانی که به دلایلی مانند اشتغال، گم‌شدن کارت دانشجویی یا شرایط خاص امکان استفاده عادی از سامانه را ندارند، می‌توانند با مراجعه به اداره امور تغذیه، موضوع خود را به‌صورت موردی پیگیری کنند.

✈️ شورای صنفی روند اجرای تعهدات اعلام‌شده را پیگیری خواهد کرد و گزارش‌های تکمیلی را متعاقباً به اطلاع دانشجویان خواهد رساند.

✈️ خواهشمند است نظرات خود را از طریق دایرکت با شورا در میان بگذارید.

▪️ @Sharif_Senfi

«تصمیم‌ها کجا گرفته می‌شوند؟ نگاهی به ساختار مدیریتی دانشگاه شریف»

چرا پاسخ اين سوال مهم است؟
در روزهاي آتي، ممکن است با مسئله‌اي روبه‌رو شويد که نياز به رسيدگي داشته باشد؛ يا شايد اعتراضي در دل‌تان باشد که فکر مي‌کنيد بايد شنيده شود. در همين نقطه، يک سوال بنيادين مطرح مي‌شود: «تصميم‌گير نهايي کيست؟ آيا رئيس دانشکده يا معاون آموزشي، مي‌تواند چارت رشته را تغيير دهد؟ آيا معاون دانشجويي شخصاً دربارة کيفيت غذا يا مسائل انضباطي تصميم مي‌گيرد؟ آيا رئيس دانشگاه توان تغييرات بنيادين دارد؟ و...»

باید این حقیقت را پذیرفت که دانشگاه صنعتی شریف، با تمام غرور علمی و استقلالی که به آن -احتمالاً- می‌بالیم، در نهایت یک نهاد دولتی است و ساختاری خارج از دیوارهای قرمز آجری‌اش برای رأس آن تصمیم‌گیری می‌کند؛ هیئت امنا، عالی‌ترین مرجع حاکم در شریف است؛ اگرچه شما هیچ‌گاه آن‌ها را به‌شکل روزمره نخواهید دید، اما این هیئت است که تمام قواعد بازی را وضع می‌کند؛ از جمله تصویب همین ساختاری که اکنون پیش روی ماست.

احتمالاً بزرگترین خطای دانشجوی شریف، تقلیل دادن این سیستم پیچیده به یک رئیس و دو استاد است. از این پس، هرگاه با محدودیتی روبه‌رو شدید، هرگاه دیدید روندی غیرشفاف مسیر یک پرونده را منحرف کرد و هرگاه هر مسئله‌ای خاطر شما را آزرده کرد، باید بدانید که دقیقاً پای کدام شخص، کدام شورا -یا کدام لایه پنهان- در کار است. فقط دانشجوی آگاه است که می‌داند باید از چه کسی، چگونه مطالبه کند. درک اینکه بدانید محل تصمیم‌گیری و یا اجرا کجاست، به این معنی است که انرژی مطالبه‌گری شما هرگز هدر نخواهد رفت.

متن کامل این یادداشت را می‌توانید در تلگراف مطالعه نمایید.

▪️ @Sharif_Senfi

«شمارهٔ ۷۳ نشریهٔ شورا»

🔍 اندکی صبر، سحر نزدیک است | سرمقاله
    • امین ابوهادی
🔍 چرا غذای سلف؟ چرا با سوبسید؟
    • فرزاد رحمانی
🔍 هزینه‌های پنهان یک سینی غذا | چگونه سوبسید غذا، دانشگاه‌ها را از درون تهی می‌کند؟
    • محمدرضا بهرانوند
🔍 حمله به خدمات رفاهی رایگان | نقدی بر سیاست ایجاد سلف مکمل
    • امیرحسین لطفی
🔍 ماجرای یارانهٔ غذا
    • محمدحسین (سام) حاجی‌حسینی
🔍 نادانشجویان | نگاهی به پدیدهٔ حضور دانشجویان جعلی در دانشگاه
🔍 ناامنی در تهران، طرشت و خوابگاه‌ها | نگاهی به معضل افزایش نگران‌کنندهٔ دزدی و خفت‌گیری در اطراف دانشگاه
    • مشتاق معتضدیان
🔍 هفت‌خوان خوابگاه | نگاهی به سختی‌های دانشجویان حومهٔ تهران برای دریافت خوابگاه
🔍 پولی‌سازی اسکان | نگاهی به چالش‌های هزینه‌بر خوابگاه برای دانشجویان حومه
    • محمد حلاجی
🔍 مداربسته | حافظهٔ تاریخی
    • آریا ترابی

✈️ آرشیو نشریه شورا

▪️ @Sharif_Senfi

«شمارهٔ ۷۳ نشریهٔ شورا»

✈️ شمارۀ هفتادوسوم #نشریه_شورا منتشر شد.

🔍 اندکی صبر، سحر نزدیک است
🔍 چرا غذای سلف؟ چرا با سوبسید؟
🔍 هزینه‌های پنهان یک سینی غذا
🔍 حمله به خدمات رفاهی رایگان
🔍 ماجرای یارانهٔ غذا
🔍 نادانشجویان
🔍 ناامنی در تهران، طرشت و خوابگاه‌ها
🔍 هفت‌خوان خوابگاه
🔍 پولی‌سازی اسکان
🔍 مداربسته

▪️ @sharif_senfi

«در نقد تصمیمات یک‌جانبه و پیامدهای آن بر زیست دانشجویی»

تصمیم اخیر هیئت‌رییسه مبنی بر تعطیلی ناگهانی دانشگاه و الزام به تخلیه خوابگاه‌ها، نه مسئولیت‌پذیری بلکه به صراحت حذف صورت‌مسئله و چشم‌پوشی عامدانه از ریشه مشکلات است. بیرون راندن دانشجویان تصمیمی است که بدون در نظر گرفتن واقعیت‌ها و شرایط صدها دانشجو گرفته شده است.

آیا ذره‌ای از هزینه‌های چند میلیون تومانی رفت و آمد خوابگاهی‌ها به آن‌ها باز می‌گردد؟ آیا معاونی که به دانشجو می‌گوید «تقاضای مرخصی از کارفرمای خود داشته باشید»، از سفته در دست کارفرما و فشار مالی‌ای که دانشجو را مجبور به اشتغال کرده آگاهند که با چنین تصمیماتی دانشجوها را تحت فشار می‌گذارند؟

همه این‌ها در حالی است که خوابگاه باقی دانشگاه‌های تهران به قوت خود برقرارند. این گمان می‌رود که هیئت‌رییسه دانشگاه مایل است که فشارهای بی‌دلیلی به دانشجویان این دانشگاه وارد شود، و در هر بحبوحه‌ای حقوق دانشجویان را به ابزار فشار تبدیل کند.

هیچ مسئله‌ای با تصمیمات یک‌جانبه حل نخواهد شد. احترام متقابل از حذف دانشجو نتیجه نمی‌شود. تداوم این نگاه حذفی و استفاده از ابزارهای رفاهی و اسکان به عنوان اهرم فشار عواقب جبران‌ناپذیری برای اکوسیستم دانشگاهی خواهد داشت. مسئولیت مستقیم هرگونه تشدید تنش، گسست بیشتر بدنه دانشجویی از دانشگاه و آسیب‌های مادی و معنوی وارده به دانشجویان، مستقیما بر عهده تصمیم‌گیران و هیئت‌رئیسه وقت خواهد بود.

✈️ شورای صنفی دانشجویان تا تحقق کامل حقوق بدیهی دانشجویان، از پیگیری مستمر و مطالبه‌گری کوتاه نخواهد آمد.

▪️@Sharif_Senfi