این کیست
گشوده خوش تر از صبح
پیشانیِ بیکرانه در من؟!
از شوقِ کدام گل
شکفته ست
این باغِ پر از جوانه در من؟!

#فریدون‌_مشیری

بله، قطعا حق با #مهدی_اخوان_ثالث عزیزه که بدترین و دردناک‌ترین رنج به نظرم اینه که شاهد مردن آرزوهات باشی:

خیز ای دل خانه را شوییم و بیرون افکنیم
پیکرِ پُر خونِ صدها آرزویِ کشته را...


این روزها هیچ‌جوره دلم آروم نمی‌گیره…

تو بگو وصف لب یار، گناهش با من
تو بخوان نغمه ی دلدار، گناهش با من

تو بیا مست در آغوش من و دل خوش دار
مستی‌ات با بغلت هر دو گناهش با من!

تو مرا گرم بخوان گرم بگیرم در بر
مردمان هر چه بگویند، گناهش با من

تو بمان در بر من محرم اسرارم باش
گر بگویند گناه است، گناهش با من!

#حسین_منزوی

هر آشنایی تازه، اندوهی تازه است.
مگذارید که نام شما را بدانند
و به نام بخوانندتان.
هر سلام،
سرآغاز دردناک یک خداحافظی‌ست.

#نادر_ابراهیمی
بار دیگر، شهری که دوست می‌داشتم

در این باغ کوچک
چرا صدای تبر قطع نمی‌شود؟
در این باغ کوچک،
مگر چند سرو و صنوبر هست؟
که این دندان برنده تبر از شکستنشان سیر نمی‌شود؟

#منوچهر_آتشی

غمِ زمانه خورم یا فراقِ یار کشم؟!
به طاقتی که ندارم کدام بار کشم؟

#سعدی

چه لازم است‌ کِشی انتظارِ تیغِ اجل
فشارِ آب بقا بس بُود گلوی تو را...

#بیدل

هزار شکوه به دل ماند و تا گلو نرسید
چه نامه‌‌ها که نوشتم... ولی به او نرسید

#حسین_دهلوی

مشت بر دیوار و سر بر سنگ و دندان بر جگر
لب فرو بستیم و راهی جز شکیبایی نبود

#فاضل_نظری

#مولانا حال خوب منه وقتی تو اوج ناراحتی و غمم، مخصوصا اونجا که میگه:

✨مروح کن دل و جان را، دل تنگ پریشان را
گلستان ساز زندان را، برین ارواح زندانی!

می‌خواهم بدانی،
تو آخرین رویایِ روح من بوده‌ای...

چارلز دیکنز

خرمن نکاشته‌هامون،
چشمه نگو، آتشفشونه
بشماریم نداشته‌هامون
هزار هزارتا کهکشونه…

#محمدعلی_معلم_دامغانی

از روز من و بخت من ای‌ دوست چه پرسی؟
بی ‌روی تو و موی تو این تیره شد آن تار!

#قاآنی

گیرم که به دریا نرسیدی، چه غم ای رود؟
خوش باش که یک چند در این راه دویدی

#فاضل_نظری

شما می‌گی سیچوئیشن شیپ ولی حضرت #مولانا میگن:

نی با تو اتفاقم نی صبر در فراقم
زآسیبِ این دو حالت جان می‌شود فشرده!

یکی از قشنگ‌ترین مناجات‌هایی که شنیدم از #یحیی_بن_معاذ که میگه

الهی! مرا اعتماد بر گناه است، نه بر طاعت.
زیرا که در طاعت اخلاص می‌باید و مرا نیست، و در معصیت فضل می‌باید، و آن تو را هست.

در همین راستا بگم ایشون از راویان اهل سنت هستن
و از اون دسته مشایخی که توی یه سری از نوشته‌هاش می‌تونی یه حس خوب بگیری (حتی برای منی که مذهبی نیستم)؛
مثلا اولین حرفی که ازش خوندم و خیلی به دلم نشست این بود:

مرگ جسری است که دوست را به دوست رساند؛
و اگر دورخ مرا بخشند هرگز هیچ عاشق را نسوزم از بهر آنکه عشق او را صدبار سوخته است!

مرا آنقدر در آغوش بگیر، که وقتی رهایم می‌کنی، تنم بوی تو را بگیرد.

#سیامک_تقی‌زاده.