تا دقایقی دیگر این برنامه در اتاق ۶۲۷ آغاز می‌شود.

«سی‌عی‌نما»

🔹 تماشای انیمیشن‌ «ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی ۱»

🕰 سه‌شنبه ۶ خرداد از ساعت ۱۸

📍 دانشکده کامپیوتر، کلاس ۱۰۱


@Rayanesh_CE
@SUTdaftarm

📢 نوزدهمین شماره‌ی نشریه‌ی رایانش

🔹به زودی! در کانال و لابی دانشکده

@Rayanesh_CE

«جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند
شکر ایزد که میان من و او صلح افتاد
صوفیان رقص‌کنان ساغر شکرانه زدند»

«شعرخوانی»

🔸امروز جلسه‌ی سی‌وهشتم شعرخوانی با موضوع «آزاد» برگزار خواهد شد.

🔹شنبه ۳۱ خرداد، ساعت ۲۱، در این لینک منتظرتان هستیم!

🔸 اشعار خوانده شده در هر جلسه را می‌توانید از کانال اشعار رایانش در تلگرام دنبال کنید.

🔹 به امید روزهای بهتر!

@Rayanesh_CE

«عشقم، تهران»

▫️ متنی که در ویرگول رایانش قرار گرفته، متنی از یاسمین کدخدایی از اعضای قدیمی رایانشه. امیدواریم از خوندنش لذت ببرید.

«منهتن؟ قشنگه، خب؛ ولی تهران من نمی‌شه.
این نوشته، روایتی‌ست شخصی از زیست من در شهری که از همان اول در دل شلوغی‌هایش جا شدم. من در تهران قد کشیدم؛ در کوچه‌ها، خیابان‌ها، اتوبوس‌ها، آرایشگاه‌های شلوغ، مغازه‌ها، پارک‌ها، خانه‌ها و حتی زیر پل‌ها. تهران برای من فقط یک شهر نیست؛ خانه‌ی من است. همیشه هم خواهد بود.
هر روز، بعد از مهدکودک و بعدتر مدرسه، بعد از یک ناهار سریع، دست‌ در دست مادرم به بهانه‌ای در شهر راه می‌افتادیم. مادرم، بی‌آن‌که بداند، تهران را برایم به مدرسه‌ای از زندگی تبدیل کرده بود. هر صندلی تاکسی، هر نیمکت پارک، هر سکوی کنار خیابان برای من یک نیمکت کلاس بود. از محله‌ی ۱۷ شهریور تا خیابان گوته، از میدان شکوفه تا پارک ملت، از دروس تا ونک، از غرب تا شرقی‌ترین نقطه‌های شهر. شهر را از دل تیتر روزنامه‌ها، از ویترین مغازه‌ها، از دیالوگ راننده‌های تاکسی یاد گرفتم.»

🔹 این متن را در شماره‌ی نوزدهم رایانش هم خواهید خواند. به امید روزهایی بهتر و قدم‌زدن در تهران در آرامش.

#رایانش_نوزدهم

@rayanesh_ce

📢 نوزدهمین شماره‌ی نشریه‌ی رایانش

🔹امشب، ساعت ۲۱ در کانال رایانش!

🔸نسخه‌ی چاپی این شماره با بازگشایی دانشگاه، در اولین فرصت در لابی دانشکده قرار می‌گیرد.

@Rayanesh_CE

«شماره‌ی نوزدهم»

🔸نسخه‌‌ی الکترونیکی «نوزدهمین شماره‌ی نشریه‌ی رایانش»

«وداع با سردبیر»

🔸 حدود یک سال و نیم از شروع سردبیری رایا رضائی می‌گذره و زمانشه که رایانش رو به دست یک سردبیر تازه‌نفس‌ بسپاریم. باعث خوشحالیه که اعلام کنیم کیان عمو‌خادم، از ورودی‌های ۰۲ دانشکده، در بین اعضا به عنوان سردبیر جدید رایانش انتخاب شده.

🔹 کیان از اعضای بسیار خوش‌ذوق و فعال رایانش هست که همواره در برنامه‌های رایانش حضور داشته و متن‌ دلنشینش در ویژه‌نامه‌ی ورودی‌های ۰۳ نشریه و بخش سرگرمی در شماره‌ی اخیر از فعالیت‌های کیان به شمار میان. ما به عنوان خانواده‌ی رایانش از نقش جدید کیان به عنوان سردبیر بسیار خوشحالیم و امیدواریم مسیرش در رایانش روشن، هیجان‌انگیز و پر از تجربه‌های به‌یادموندنی باشه.

🔸 از رایای عزیز به خاطر تمام زحماتش در رایانش تشکر می‌کنیم. رایا سردبیر بسیار شایسته و دلسوزی برای رایانش بود و تمام تلاشش رو کرد تا در دوره‌ی سردبیریش فعالیت رایانش به اوج برسه و بسیار هم موفق بود. باعث خوشحالیه که رایانش همواره سردبیرهای تلاشگر و توانمندی رو داشته و امیدواریم همینجوری بمونه.

@Rayanesh_CE

«روز قلم✍»

📝 قلم، در پی تیزی راه می‌سپارد تا اندیشه‌ها از پیچ‌و‌خم فراموشی رهایی یابند. گاه چون شمعی می‌سوزد تا دیگران در نور او حقیقت را ببینند، و گاه چون پلی می‌شود بر جهل، تا اندیشه‌ها از ژرفای تاریکی بگذرند.

📚 چهاردهم تیرماه، روز قلم، در ایران به‌عنوان روزی نمادین برای پاسداشت جایگاه قلم، نویسندگان و اهل فرهنگ نام‌گذاری شده است؛ کسانی که می‌کوشیدند با سوز خاموش خود در برابر ظلم، طوفان اندیشه را بر صفحه‌ی سفید زمان حک کنند و در سایه‌روشن کلمات جاودانه شوند.

@Rayanesh_CE

«فراخوان»

رایانش در حال تغییر مدیر مسئول خودشه. اگر علاقه‌مند به این سمت هستین، این فرم رو پر کنین. هر سوال و یا ابهام هم داشته باشین، می‌تونین از سردبیر رایانش به صورت مستقیم بپرسین.

@Rayanesh_CE

«ویران شهر»

دیستوپیا تنها یک ژانر ادبی نیست، بلکه فریادی است از اعماق تمدن؛ هشداری بلند که می‌گوید: «هر ایدئولوژی مطلق‌اندیش، حتی اگر با نیتی پاک آغاز شود، در صورتی که آزادی را سلب کند، می‌تواند به کابوسی تمام‌عیار بدل شود». شاید ترسناک‌ترین ویژگی دیستوپیا این باشد که هرچه بیشتر در آن تأمل می‌کنی، ردپایش را در واقعیت کنونی واضح‌تر می‌بینی. گویی آینده از همین امروز در حال نوشته شدن است.

🔸 دومین متن انتخابی از شماره‌ی نوزدهم رایانش نوشته‌ی امیرمهدی محمودی، ورودی ۰۱ دانشکده است که می‌توانید آن را در ویرگول رایانش بخوانید.

#رایانش_نوزدهم

@Rayanesh_CE

«دوش رفت از برم آن دوست وَ در خانه من
بوی جان‌پروری از طره مشكينی ماند

ذوق ديدار دمی ماند به دل تا دم مرگ
بار رنجيست كه بر خاطر غمگينی ماند»

◼️ متاسفانه باخبر شدیم هم‌دانشکده‌ای عزیزمان مهندس عرفان اسدی زیدآبادی، ورودی ۹۹ دانشکده در مقطع کارشناسی، به رحمت ایزدی پیوست.

◾️ما نیز به عنوان خانواده‌ی رایانش، درگذشت دوست عزیز و هم‌دانشکده‌ای‌مان را به خانواده و دوستان او تسلیت عرض کرده و برای بازماندگان طلب صبر می‌کنیم.

روحش شاد و یادش گرامی.

@Rayanesh_CE

«یادآوری»
🔸 امشب آخرین فرصت برای پرکردن فرم کاندیدای مدیر مسئولیه. اگر شما هم علاقه‌مند به قبول کردن این نقش در رایانش هستین، فرم رو حداکثر تا آخر امشب پر کنین.

@Rayanesh_CE

«جلسه تحریریه»

🔸دوشنبه ۲۳ تیر، ساعت ۲۱ جلسه تحریریه برای شماره جدید در این لینک برگزار می‌شه. اگر شما هم دوست دارید در این شماره همکاری کنید و یا ایده‌ای برای شماره جدید دارید، خوشحال می‌شیم ببینیمتون.

@Rayanesh_CE

🔹یادآوری
این برنامه تا دقایقی دیگر در این لینک آغاز می‌شود‌.

@Rayanesh_CE

«جلسه تحریریه»

🔸شنبه ۲۸ تیر، ساعت ۲۱ جلسه تحریریه برای شماره جدید در این لینک برگزار می‌شه. موضوع این جلسه، ایده‌پردازی برای متن‌های شماره‌ پیش‌روست. اگر شما هم دوست دارید در این شماره متن بدید و یا ایده‌ای برای شماره جدید دارید، خوشحال می‌شیم ببینیمتون.

@Rayanesh_CE

«حافظا چشمه اشراق تو جاویدانی است
تا ابد آب از این چشمه روان خواهد بود

صحبت پیر خرابات تو دریافته‌ام
روحم از صحبت این پیر جوان خواهد بود

هر‌کجا زمزمه عشق و همای شوقی است
به هواداری آن سرو روان خواهد بود»

«شعرخوانی»

🔸امروز جلسه‌ی سی‌ونهم شعرخوانی با موضوع «معاصر» برگزار خواهد شد.

🔹شنبه ۲۸ تیر، ساعت ۱۹، در این لینک منتظرتان هستیم!

🔸 اشعار خوانده شده در هر جلسه را می‌توانید از کانال اشعار رایانش در تلگرام دنبال کنید.


@Rayanesh_CE

🔹یادآوری
این برنامه تا دقایقی دیگر برگزار می‌شود.

@Rayanesh_CE

«میراث سبز زندگی»

صدها بار می‌میریم و زنده می‌شویم. گویی خلقت زندگی سراسر تغییر و سینوسی و متناوبمان این‌گونه بوده‌ است. به قول دوستی، راز جاودانگی‌اش این است که در پایین‌ها برای بقا بجنگی و چشم‌بسته فقط ادامه بدهی و در بالاها بتوانی از آن لذت ببری. یک جورهایی به‌کار بردن صفات قطعی برای بیان احساس نسبت به زندگی نارسایی دارد. یعنی نه همواره آن‌قدر خوشحال‌کننده‌ است که بوی کروسان داغ و صدای قهقه‌هایمان کل دانشکده را پر کند نه همیشه به‌اندازه‌ی اشک‌های پشت در و تکیه‌دادن به دیوارهای امن اتاق، سراسر درد است. قبول دارم که به مقدار کافی دلپذیر به‌نظر نمی‌رسد اما به‌هرحال در یک نقطه‌ی مشخصی به پذیرفتن ایمان می‌آوریم و رنگ رفتار و واکنش‌هایمان در مواجهه با این پذیرش عوض می‌شوند.

🔸 سومین متن انتخابی از شماره‌ی نوزدهم رایانش نوشته‌ی مهراد میلانلو، ورودی ۹۹ دانشکده است که می‌توانید آن را در ویرگول رایانش بخوانید.

#رایانش_نوزدهم

@Rayanesh_CE