باشتين

پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست
@officialrezapahlavi

هم‌میهنانم!

همان‌گونه که می‌دانید، در روز ۲۱ اَمرداد ماه جاری، در شهر آکتائو در کشور قزاقستان، حکومتِ اسلامی، میهن ما را درگیر معاهده‌ی دیگری کرد که به "کنوانسیونِ وضعیتِ حقوقی دریای خزر" شناخته شده است. این معاهده در ۲۴ ماده، میان ۵ کشور ساحلی، برای "تقویتِ رژیم حقوقی دریایِ خزر" و "تعیین و تنظیم حقوق و تعهداتِ طرف‌ها" در استفاده از "آب‌ها، بستر، زیربستر، منابع طبیعی و فضای هوایی" آن تدوین شده و به امضا رسیده است. لازم به یادآوری است که سه کشور از "طرف‌ها"ی پنج‌گانه‌ی این کنوانسیون، برخاسته از فروپاشی روسیه شوروی هستند، کشوری که در دو معاهده‌ی ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میلادی، تنها "طرف" مذاکره و قرارداد با ایران بود.

در معاهده‌ی اخیر، قزاقستان "امین" کنوانسیون و مصوباتِ آن تعین شده و "نقشه‌های دریایی وزارتِ دفاع روسیه" سندِ پایه برای تعریفِ جغرافیایی "دریای خزر" مقرر گردیده‌اند. ماده ۸ این معاهده، "تعیین حدود بستر و زیربستر دریای خزر به بخش‌ها"، به منظور قادر ساختن دولت‌ها "به اعمال حقوق حاکمه خود در بهره‌برداری از منابع" بستری و زیربستری را، منوط به توافق بین آنها در چارچوب "اصول و موازین شناخته‌شده‌ حقوق بین‌الملل" کرده است.

هم‌میهنانم!

پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست. نمونه‌های تاریخی این آموزه‌ی عقلایی و آزموده‌ی تجربی بسیارند.

عهدنامه ترکمنچای یکی از تلخ‌ترینِ اینها است که جایی ویژه در وجدان ملی ما پیدا کرده است. بر پایه‌ی این عهدنامه که از موضع ضعف در اسفند ۱۲۰۶ خورشیدی امضا شد، نه تنها پاره‌ای گسترده از پیکر میهن جدا شد، که ایران حق کشتی‌رانی در دریای خزر را نیز از دست داد.

قطعنامه ۵۹۸ در تیرماه ۱۳۶۷، و بیست‌وچهار سالی پس از آن، "برنامه جامع اقدام مشترک"، معروف به برجام، در تیرماه ۱۳۹۴، نمونه‌ها‌ی تاریخی معاصرِ مذاکره از موضع ضعف و درماندگی‌اند.

پس از آزادسازی خرمشهر از نیروهای اشغالگر بیگانه در خردادماه ۱۳۶۱ خورشیدی، اگر منافع ملی مدِ نظرِ حاکمانِ وقت می‌بود، میهن ما می‌توانست از موضع قدرت پا به میدان مذاکرات بگذارد. وجدانِ ملی ما هرگز فراموش نخواهد کرد که چگونه سلحشوران ایرانی، با تارومار کردنِ قوای اشغالگرِ خارجی، کشور ما را در موضع بالقوه‌ی قدرت، و فاشیزم بعثی را در چنان موضع ضعفی قرار دادند که خواهان آتش‌بس، مذاکره و پرداخت غرامت به ایران شد. ما دلاوری پاسدارانِ راستینِ میهن و ملت و نیز خیانت به ازخودگذشتگی آنها را هرگز فراموش نخواهیم کرد. هرگز!

افسوس و صد افسوس اما که حکومتِ اسلامی در آن زمان نیز نه منافع عام ملی که منفعتِ خاصِ فرقه فاسد خود را در سر داشت، و نه هیچ چیز دیگری را. با خیانت به دلاوری‌ها و ازخود‌گذشتگیِ پاسدارانِ راستینِ میهن و ملت، و با ادامه‌ دادن به جنگ پس از آزادسازیِ خرمشهر، سرانِ فرقه تبهکار حاکم، نه تنها صدها هزار تن از فرزندان میهن ما را به خاک و خون نشاندند و مادران ما را داغ‌دیده کردند و صدها میلیارد دلار به کشور ما خسارت وارد آوردند، که از موضع ضعف پای میز مذاکرات حاضر شده و قطعنامه کذایی 598 را امضا کردند. ما خیانتِ ایشان را هرگز فراموش نخواهیم کرد. هرگز!

ماجراجویی هسته‌ای تبهکارانِ حاکم نیز پس از هزینه کردن چندصد میلیارد دلار از منابع کشور، در انزوای کامل و در بن‌بستِ اقتصادی تحریم‌های همه‌جانبه، مستور در لفافِ لبخندهای مَکر و حیله، از موضع ضعف و زبونی، ارمغانی جز "فتح‌الفتوح" برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ در تیرماه ۱۳۹۴ در پی نداشت.

ادامه👇👇👇
https://telegra.ph/پاسداری-از-منافع-ملی-از-موضع-ضعف-ممکن-نیست-08-14

Telegraph

پاسداری از منافع ملی از موضع ضعف ممکن نیست

هم‌میهنانم! همان‌گونه که می‌دانید، در روز ۲۱ اَمرداد ماه جاری، در شهر آکتائو در کشور قزاقستان، حکومتِ اسلامی، میهن ما را درگیر معاهده‌ی دیگری کرد که به "کنوانسیونِ وضعیتِ حقوقی دریای خزر" شناخته شده است. این معاهده در ۲۴ ماده، میان ۵ کشور ساحلی، برای "تقویتِ…

2 views19:40