📰عباس کاظمی تلاش کرده مفاهیم موجود در مطالعات فرهنگی را بسته به شرایط جامعه ایرانی بسط دهد. تلاشی که او در آخرین کتابش با عنوان «سفر نظریه‌‏ها» تئوریزه کرده است. او به این موضوع پرداخته که علوم انسانی می‌‏خواهد فضایی را در جامعه باز و آن را نقد کند. به اعتقاد او رسالت علوم انسانی تغییر است. او ضمن انتقاد از نظریه‌‏زدگی در علوم اجتماعی ایرانی و حتی به تعبیر خودش در بره‌ه‏ای توسلی شدن نظریه‏‌های علوم اجتماعی در جدیدترین کتابش یعنی «سفر نظریه‌‏ها» می‏‌کوشد این نکته را به بحث بگذارد که چگونه ایده سفر، راهی را برای فهم نظریه برای ما باز می‌‏کند. او کتاب «سفر نظریه‌‏ها» را در ادامه بحث نظریه‌‏زدگی تالیف کرده و در آن به این بحث می‏‌پردازد که چرا در کشورهایی مانند ایران نظریه‌‏ها موجوداتی کم‌‏تحرک، ساکن و غیرقابل‌‏تغییر فرض می‌‏شوند و آیا نظریه‌‏های علوم انسانی در ایران سفری بی‏‌بازگشت دارند؟ 🗞

🔖 1600 کلمه
⏰زمان مطالعه: 8 دقیقه

📮 ادامه مطلب با خرید سیاست‌نامه 29 از طریق لینک گروه مطبوعاتی هم‌میهن

@goftemaann🦉

✅مجموعه سخنرانی‌ها و کلاسها در زمینه زندگی روزمره

🔷عباس کاظمی

۱. رادیکالیزه شدن زندگی روزمره در ایران،شهریور ۱۴۰۲
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/1414

۲. زندگی روزمره در عصر پهلوی اول، شهریور ۱۴۰۲
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/1402

۳.زندگی روزمره در سایه انقلاب، فروردین ۱۴۰۱
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/1089

۴. تامل درباب زندگی روزمره از خلال کتاب رتروتوپیا اثر باومن،دی ۱۴۰۰
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/1058

۵. نقد زندگی روزمره۱ ،دانشگاه علم و فرهنگ، اسفند ۱۳۹۶
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/669

۶.. نقد زندگی روزمره ۲، ۱۳۹۶؛ دانشگاه علم و فرهنگ
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/664

۷. چگونه از دریچه زندگی روزمره بیندیشیم، ۱۳۹۵
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/645

۸.. زندگی روزمره و مطالعات فرهنگی، دانشگاه اصفهان، ۱۹ آبان ۱۳۹۵.
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/223

۹. تاملی در نظریات زندگی روزمره، بهار ۱۳۹۱، موسسه رخداد تازه
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/618

۱۰. خصوصی شدن زندگی‌روزمره در ایران،بهار ۱۳۹۱، موسسه رخداد تازه
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/619

۱۱. جه شد؟مروری بر کتاب افول اجتماع، پاییز ۱۴۰۲
https://xn--r1a.website/Varijkazemi/1431

#زندگی_روزمره #کلاس #لینک_کلاس #سخنرانی

🎧 تصنیف 《آمد نوبهار》 بازخوانی‌شده توسط فرزاد میلانی پیشکش به شما

https://xn--r1a.website/mosighiiran1

جشن‌های مردمی و جنبش‌‌اجتماعی ۱۴۰۱

عباس کاظمی
@varijkazemi

☑️جشن‌ها در ایران پساانقلابی، چگونه کارکردی سیاسی یافته‌اند و تحولات فرهنگی_ سیاسی عظیمی را رقم زده‌اند؟ چگونه به میانجی جشنها می‌توانیم زندگی‌روزمره‌پساانقلابی را معنادارتر کنیم و تحولات جنبشی در ایران را بهتر درک کنیم و از زاویه مطالعات فرهنگی، صورتبندی سیاسی جدیدی بدان دهیم؟ و بلاخره چگونه می‌توان به زندگی روزمره پساانقلابی از دریچه احساسات و عواطف نگاه کرد؟
🔻می‌دانیم که در تجربه زیسته‌ی‌مان در دهه‌ی ۶۰، جشن‌ها به حاشیه‌ی عزاها رانده شده‌اند. جشن‌های رسمی و عمدتا مذهبی به سیمایی سوگمند درآمدند و جشن‌های عرفی که اغلب شکلی زیرزمینی یافته‌بودند، با شرمساری انجام می‌شده‌اند. برای نمونه، دست‌زدن که کنشی معمولی بود در محافل عمومی و رسمی‌تر با با شرمساری انجام می‌شد، یا از طریق همراهی با ذکر صلوات پس/یا به همراه خود غسل داده می‌شد .
به نظر من، جهان احساسی کاملا متفاوتی که مرکب بود از احساس گناه، شرمساری، عذاب وجدان، ترس، اضطراب، نگرانی،خشم و در عین حال هیجان،شادی و ماجراجویی، درون مناسک جشن‌ها در جریان بود و جریان متلاطم و درعین حال سیال احساسات در ایران پساانقلابی موجب خلق شکال جدید "باهم بودن" در فضای شهری در دهه‌های بعد شد.

🔺️با این حال، همین شکل از جشن‌های مردمی و سیاست‌های محدود کننده علیه آنها، به متراکم شدن احساسات در ایران، منجر شده‌است که پیامدهای آن را در چند دهه‌ی بعد در جامعه مشاهده کرده‌ایم. به‌گونه‌ای که احساسات انباشت‌شده به میانجی جشن‌ها، جامعه‌ را شکافتند، مرزها را شکستند، احساسات سرکوب‌شده را مجدد به جلوی صحنه آوردند، در دهه‌ی نود همه جا می‌بینیم که جشن‌ها به زندگی ما بازگشتند،شادی‌ها و جمع‌های کوچک و بزرگ جلوه‌گر شده‌اند و به میانجی جشن‌ها چیزهای زیاد دیگری از جمله رقص و موسیقی جلوه‌ی جدیدی به "زندگی واپس رفته" بخشیدند، وجوه جدیدی از زندگی را از پستوها به پیش چشممان نهادند.اشکال متفاوتی از جشن‌ها شامل جشن‌های تولد، عروسی، مهمانی‌ها و پارتی‌ها تا جشن‌های خیابانی رنگ جدید به زندگی غم‌آلودمان بخشیدند.
گاهی اوقات این جشن‌ها شکل غیرمتعارفی نیز یافته‌اند و به شکل ویرانگری از مصرف‌گرایی، چشم‌و‌همچشمی و تجمل‌گرایی بروز یافته‌اند که مجال بحث آن در اینجا نیست.

▪️با این حال، جنبش" زن، زندگی و آزادی " از دل همین جشن‌های مردمی است که ممکن شده‌‌است. از دل "محفل‌های کوچک" بوده که نیروهای اجتماعی بزرگتر آرایش جدیدی به خود گرفته‌اند. درون جشن‌های عرفی بوده که مرزبندی‌های جنسیتی شکاف برداشته است، زنان فرصت حضوری متفاوت از فضای رسمی و فضای عمومی یافته‌اند. پیش از آنکه، لشکر موها در خیابان به حرکت درآیند، محفل‌ها و جشن‌های مردمی بودند که "چارچوبهای متعارف" (شما بخوانید نامتعارف) را به چالش کشیدند، سنگرهای زندگی را مستحکم ساختند و سپس رقص‌ها در مهمانی‌های کوچکتر، بدن‌ها را به حرکت درآوردند تا جایی که جنب و جوش بدنها جنبش اجتماعی بزرگتری را در خیابان رقم بزنند. در مجموع، در محفل‌های کوچک‌تر بوده‌است که مردم یکدیگر را "جور دیگر " دیده‌اند.
▪️بسان خیابانها در ایران،افراد دو نام و دو چهره دارند. چهره‌ای در دانشگاه، اداره و خیابان و چهره دیگر در محفل‌ها،مهمانی‌ها و جشن‌ها که استمرار فضای فروبسته خانه بوده‌اند. جشن‌ها "دنیای در حاشیه" را مجال ظهور و بروز داده است تا جایی که آن را از حاشیه به جلوی چشم همگان آورده است.

▪️احساسات متناقض ترس،اضطراب،شادی و هیجان و... درون جشن‌های مردمی، ترکیب جدیدی از احساسات جنبشی را حول "حق‌زندگی" پدید آورده‌است. اکنون در باب این پرسش بیشتر می‌توان تامل کرد که چرا جشن‌ها در دهه ۹۰ این همه دردسر درست کرده‌اند. جنبش‌های‌اجتماعی همیشه چیزی از جنس جشن، درون خود پنهان کرده‌اند و جشن‌ها همواره عناصری خرد از جنبش را از درون خود پدیدار می‌سازند.

پی‌نوشت: این یادداشت را به بهانه دفاع رساله دکتری خانم فاطمه‌لطفی با عنوان "تجربه جشن در زندگی‌روزمره" که من مشاوره و فردین‌علیخواه/ محمد امین کنعانی راهنمایی آن را برعهده داشته‌ایم نوشته‌ام.

دوشنبه ۶ فروردین ۱۴۰۳

#یاد_داشت #جنبش_اجتماعی #جشن

پادکستهایی در حوزه‌ی علوم اجتماعی

عباس کاظمی

https://xn--r1a.website/Varijkazemi

برای حمایت از نسل جدید علوم‌اجتماعی که ایده‌های خود را به شکل پادکست عرضه می‌کنند و می‌کوشند علوم اجتماعی را بیرون از کلاس درس ببرند لینک پادکستها را در اینجا به اشتراک می‌گذارم. اگر شما پادکست‌های دیگری را می‌شناسید که توسط اصحاب علوم اجتماعی ارائه شده‌است به من معرفی کنید تا در این لیست بگنجانم.

۱. پادکست جور دیگر به روایت محمد فاضلی
https://xn--r1a.website/joure_digar

۲. پادکست مکث در زندگی‌روزمره به روایت فردین‌علیخواه
https://castbox.fm/channel/id5420074?country=us


۳. پادکست رادیو مردم نگار به روایت شیوا علینقیان
https://castbox.fm/channel/%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1-id4492183

۴. پادکست رادیو مرز به روایت مرضیه رسولی
https://castbox.fm/channel/Radio-Marz-%7C-%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%B2-id1475573

۵. رادیو سوسایتی به روایت مهدی خویی

https://castbox.fm/channel/%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%88-%D8%B3%D9%88%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-id5763886

۶. پادکست دغدغه ایران به روایت محمد فاضلی
https://castbox.fm/channel/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D8%AF%D8%BA%D8%AF%D8%BA%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-id3687714

۷. پادکست رای بن به روایت آزادی مقدم
https://castbox.fm/va/5028543

۸. رادیو مسیر به روایت علی ‌بیغش
https://castbox.fm/va/5550542

یا
https://xn--r1a.website/RadioMassir1402


۹. پادکست خوش و بش
https://xn--r1a.website/Khoshobeshpodcast


☑️ یک پادکست خارج از ایران

۱۰. پادکست ایران آکادمیا
https://iranacademia.com/agora/multimedia/podcast/

📍 تغییر مسیر ایرانیان: مقاصد نوظهور گردشگری و روندهای محتمل

در یک دهه اخیر تغییرات معناداری در مقصدگزینی گردشگری داخلی در ایران رخ داده است:

▫️سفر به مقصدهای تجاری جنوب واقع در استان‌های هرمزگان و سیستان و بلوچستان به صورت چمشگیری بیشتر از سایر مقاصد سفر رشد کرده است (۱۸%). این در حالیست که سفر به مقصدهای زیارتی و میراثی علی‌رغم ظرفیت‌های تاریخی آن‌ها برای جذب گردشگر کمترین رشد‌ها را داشته‌ است (کمتر از ۵%).

▫️مدت زمان سفر گردشگران داخلی از ۵ روز در بهار ۱۳۹۲ به ۳.۹ روز در سال ۱۳۹۸ کاهش یافته است (۲۲% کاهش). این روند نزولی برخلاف روند جهانی است و بیش از هر چیز ناشی از کاهش قدرت خرید ایرانیان است. به همین خاطر دور از ذهن نیست وقتی می‌بینیم بیشترین افزایش در «سفر به قصد دیدار دوستان و بستگان» و پس از آن «سفر به قصد درمان» است و سهم «سفرهای زیارتی» و «سفر به قصد گردش و تفریح» از کل سفرها در این بازه زمانی کاهش یافته است.

متن کامل تحلیل ندا رضوی‌زاده درباره تغییر رفتار گردشگران ایرانی را در وبسایت مجله دقیقه مطالعه کنید:

d-mag.ir/p14168

@dmag_ir

غذا، اشتهای اجتماعی و ایدئولوژی

☑️عباس کاظمی

▶️غذا خوردن کمتر کنشی در حال حرکت است، بلکه بیشتر کنشی معطوف به سکون، ثبات و در مجموع مبتنی بر نشستن یا عدم تحرک است. سیاست غذا اینجا به میان ما می‌آید و با درهم آمیختگی با فرهنگ غذائی و فرهنگ فراغت الگوی خاصی از بودن در شهر و خلق فضائی متمایز از شهروندی را ممکن می‌کند. اکنون پرسشی که می‌خواهم بر آن تامل کنم این است که سیاستهای فضائی در شهر تهران، چگونه ایدئولوژی مسلط در زندگی روزمره را از طریق غذا و خوردن بازتولید می‌کند؟ آیا شیوه‌ی خوردن ما می‌تواند در خدمت رهایی بیشتر ما باشد یا در خدمت قدرتی مسلط؟ و در نهایت آرایش غذایی شهر چگونه می‌تواند بستری ایدئولوژیک برای دعوت شهر به خوبی شیرین باشد؟
▪️متن کامل این مقاله را در ماهنامه اندیشه‌پویا شماره ۸۹ بخوانید

https://xn--r1a.website/Varijkazemi

🔍چگونه به ناامیدی نگاه کنیم؟
✍️عباس کاظمی


🔹دانشجویان و همکارانم را می‌بینم که یکی‌یکی چشمانشان بی‌افق شده‌ است، آنهایی که تا مدت‌ها ناامیدی‌شان را پنهان می‌کردند، امروز آشکارا ناامیدانه سخن می‌گویند. آنهایی که امیدوار بودند، دیگر توان امیدوارماندن ندارند. حتی آنهایی که وانمود می‌کردند که همواره ناامیدند اما گهگاه نور امیدی در دلشان زبانه می‌زد، اینک تکلیفشان با خودشان روشن‌تر شده است.
این تجربه به نظر دردناک می‌آید اما می‌خواهم اعتراف کنم که این تجربۀ دردناک ناامیدی، بخشی از تجربۀ بلوغ ماست و چقدر این تجربه برای جامعۀ ما در گذار از وضعیت موجود ضروری است.

✅ اشتباه نکنیم! در طول دهه‌های گذشته، این، ناامیدی نبوده است که مردم ما را از پای درآورده است. این، امیدواری‌های مقطعی و فصلی بوده است که در هر دوره جماعتی را دل‌بستۀ خود ساخته است و به‌سرعت که از موهوم‌بودن آن آگاه شدند افسرده‌تر شدند. درست وقتی‌که افسردگی بر ما غلبه کرده، این امید دروغین تازه‌ای بوده که ما را مجدد بازیچۀ خویش ساخته‌بود. اکنون بهتر می‌دانیم که این امیدواری هیچ‌گاه بهترین خویشاوند ما نبوده است.
درست‌تر بگویم، امید بدون ناامیدی هیچ و پوچ است، چراکه در واقعیت از هم جدایی‌ناپذیرند، نقش‌ها و معانی‌اش همچون دو مایع به‌ظاهر متفاوت در یک ظرف باهم آمیزش می‌کنند؛ بنابراین، نه ناامیدی شر مطلق است و نه امید خیر مطلق!

☑️ چرا ناامیدی ستودنی است؟ چراکه از پس خود، وعده‌ای دروغین به ارمغان نمی‌آورد. در بدو امر، ناامیدی، ما را از بلاهت آرامش‌بخش امیدوارانه‌زیستن دور نگاه می‌دارد. وقتی که پای امید به میدان می‌آید، ممکن است راحت‌تر در دام ایدئولوژی بیفتیم و رابطه‌مان را با واقعیت از دست بدهیم و درگیر توهماتی شویم که از واقعیات جامعۀ انسانی به‌کل دور است.

⬅️ بگذارید این‌گونه تمام کنم، ناامیدی، لحظۀ مواجهۀ ما با واقعیت است که از دل آن حرکت، تصمیم به روی پای خود ایستادن، جنبش و اقدام بیرون می‌آید. جنبش‌های اجتماعی، درست وقتی‌ ظهور می‌کنند که با ناامیدی تنیده‌ شده‌ایم. من به این لحظۀ نومیدانه‌نگریستن به آیندۀ ایران خوش‌بینم. من به ناامیدی خوش‌بینم، چون اینک مردم ما از امید و توهمات بهترشدن وضع موجود در روالی طبیعی بریده‌اند. به‌یقین، سال‌هایی که در پیش داریم، سال‌هایی طلایی برای تغییر در جامعه خواهد بود. 

@varijkazemi
عباس کاظمی
۲۰ فروردین ۱۴۰۳

#یاد_داشت #ناامیدی

دانلود و خرید کتاب مگامال ها و مجتمع های بزرگ تجاری در تهران اثر عباس کاظمی و مسرت امیرابراهیمی - فیدیبو
https://fidibo.com/book/160997-%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%B9-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86

▪️در این تصویر روحانیونی را می‌بینیم که لباس نظامی به تن کردند و آماده مبارزه‌اند،نه با اسراییل و در حمایت از مردم بی گناه فلسطین،بلکه علیه زنان بی‌دفاع ایران

▪️ چنین لشکرکشی‌های خیابانی دعوت آشکار به خشونت عریان است و خشونت طلبان از پیامدهای چنین فراخوانی آگاه نیستند. جامعه به سرعت به سمت و سویی متفاوت از دهه پیش می‌رود که تاکنون نظیرش را پس از انقلاب ندیده‌است.
روزهای سختی در پیش است،روزهایی سخت که امیدوارم جامعه به سلامت از آن عبور کند.


عباس کاظمی
۷ اردیبهشت ۱۴۰۳
@varijkazemi

چرا می‌گوییم اغلب دینداران در ایران طرفدار مدارا هستند؟
و چرا می‌گوییم اغلب مردم با برخورد دربرابر بی‌حجابی مخالف‌اند؟

پ. ن:
این تحقیق در سطح ملی توسط وزارت ارشاد در آذر ۱۴۰۲ انجام شده است

عباس کاظمی
۷ اردیبهشت ۱۴۰۳

☑️عباس کاظمی

▪️جدول بالا تغییرات در زمینه نگاه مردم در خصوص حجاب را  در یک بازه ۸ ساله(۱۴۰۲ _ ۱۳۹۴) نشان می‌دهد، در طی این بازه، سالهای ۹۶ به بعد و رویدادهای ویرانگر این سالها، برای تغییر نگاه مردم، سرنوشت ساز بوده‌است.
▪️اگر از گزینه "تذکر می‌دهم" تا "شخصا برخورد می‌کنم" را طرفداران مداخله در زمینه بی‌حجابی(با همه تنوعش) فرض کنیم در طی ۸ سال طرفداران مداخله از ۲۱.۷ درصد به ۱۶ درصد کاهش یافته‌است.
▪️طرفداران گزینه "اشکالی ندارد"از ۱۰.۶ درصد به ۳۸ درصد رشدی چندصد درصدی داشته‌است. این تحول را با فاصله‌گیری آشکار از دین‌حکومتی و رفتن به سمت اشکال متنوعی از سبک زندگی باید درک کرد.
▪️از میزان افراد مذهبی که مخالف بی‌حجابی اما در عین‌حال، متساهل‌ بوده‌اند به طورمعناداری کاسته شده و از گزینه‌ی"مخالفت متساهلانه" به "اشکالی ندارد" کوچ کرده‌اند.
▪️با تامل در روند تغییرات این ۸ سال و با پیش‌بینی تداوم سیاست‌های مداخله‌گر درون زندگی مردم، می‌توان تصویر ایران ۱۴۱۲ را ترسیم کرد. یک پیش‌بینی،جابجایی داده‌های ۱۳۹۴ در دو گزینه اول است: ۶۷ درصد "اشکالی ندارد" و حدود ۱۰ تا ۱۴ درصد" مخالفم ولی کاری ندارم".

@varijkazemi

▪️تجربه چندین مدرسه و دبیرستان را در سال‌های اخیر داشتم. بعد از سال‌ها دل‌مشغولی در مدارس علوم‌انسانی در جست‌جوی مدرسه‌ای خوب (در عین دوری از کنکوری‌بودن، در پی تحمیل سلیقه مذهبی نباشد) سال پیش نیما را در شرف‌الدین ثبت‌نام کردم. در طول سال گذشته نیما پسرم در این مدرسه تحصیل کرده و هم او و هم من این دبیرستان را به‌عنوان نمونه‌ای از مدرسه‌ مطلوب علوم انسانی تجربه‌کردیم.

▪️دبیرستانی که معلمانی علاقه‌مند را دورهم جمع کرده، شهریه متعارف داشته، استادان بنام را در دوره‌های آزاد دعوت می‌کرده، به دانش آموز مجال خلاقیت و فراغت از کلیشه‌های کنکور می‌داده، ازلحاظ سلیقه مذهبی یا فکری، با همه سلیقه‌ها کنار می‌آمده‌ است.

▪️نیما در این مدرسه چیزهای زیادی آموخت و امیدوار بود با ورود به دانشگاه، سهمی در تدریس در کلاس‌های این مدرسه داشته باشد.

▪️اکنون به بهانه‌های واهی [نامه ۲ را نگاه کنید به‌خصوص گزینه عدم‌وجود المان‌های جمهوری اسلامی] دبیرستان شرف‌الدین محکوم به تعطیلی شده‌ است. روشن است که نه اندیشه‌ی متفاوت را تحمل می‌کنید و نه مدرسه‌ی متفاوت.
ای شمایان که برای بستن راهی که برای امید باز شده‌است دریغ نمی‌کنید. دعایمان بدرقه‌تان باد.

عباس کاظمی

فصلنامه تحقیقات فرهنگی ایران وابسته به پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت عتف، نمایه‌شده در پایگاه استنادی جهان اسلام (ISC) و پایگاه‌هایSID, Magiran, Noormags, civilica, DOAJ, GoogleScholar, ResearchGate از سال 1387 در حوزه مطالعات فرهنگی و جامعه‌شناسی فرهنگی و با هدف کمک به گسترش شناخت فرهنگ جامعه ایرانی و تحولات آن انتشار می‌یابد. یکی از موضوعات اعلام شده، «مطالعات فرهنگی کلاس درس دانشگاهی» است محورهای آن به شرح زیر می باشد: 1. فضای کلاس درس دانشگاهی در ایران 2. کلاس درس آلترناتیو یا کلاس‌های موازی (خارج از دانشگاه) 3. فرهنگ کلاس درس در دانشگاه‌های ایران 4. کلاس درس و شبکه‌های اجتماعی 5. آینده کلاس درس دانشگاهی 6. تعامل استاد و دانشجو در کلاس درس 7. کار جمعی دانشجویی و کلاس درس 8. خرده‌فرهنگ‌های دانشگاهی پیرامون کلاس درس 9. جنسیت و کلاس درس دانشگاهی 10. مطالعه دلایل غیبت و عدم مشارکت دانشجویان در کلاس درس
علاقمندان می‌توانند مقاله خود را برای ورود به فرایند داوری در سامانه فصلنامه ثبت کنند WWW.JICR.IR

🔷 انجمن علمی-دانشجویی سیاست‌گذاری اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی برگزار می‌کند:

🔹شهرگردی؛ تجربه‌ی شهر از طریق پیاده‌روی
از میدان تجریش تا میدان راه‌آهن


👤با همراهی: عباس کاظمی


📆 پنجشبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳

⏰ از ساعت ۹ صبح



برای ثبت‌ نام و کسب اطلاعات بیشتر به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید: @Kmghdr

@AtuSocialPolicy