جامعه‌شناسی: علم برآشوبنده و کشف عاملیت

▪️پادکست،ساخته شده توسط هوش مصنوعی

🔹زمان شنیدن ۱۶ دقیقه

🔸 گفتگوی سروش صحت با عباس کاظمی

منبع: برنامه اکنون


@varijkazemi
@irCDS

مردم را سخنِ نجات خوش نمی‌آید، سخنِ دوزخیان خوش می‌آید. سخنی که در آن نجات باشد آن راستی است...

مقالات شمس

زندگی‌ اگرچه بی‌رمق و فرتوت شده اما از خودش پیش‌تر خواهد رفت.تصویر "مرد نشسته در خیابان"(که این روزها نماد قیام دی ۱۴۰۴ شده‌است) همزمان نشانه‌ی این استیصال و اعتراض علیه از نفس‌انداختن زندگی است. اما چه‌کسی است که نداند برای امیدوار شدن، حرکت و ایستادن، قدری ناامید شدن و نشستن ضرورت دارد. آنکه نشسته‌است در واقع در سودای ایستادنی است کسی را یارای مقابله با آن نباشد.

@varijkazemi

یکی از فاتحان گفت:"با دلی شاد سوختن آنها را تماشا کردیم".

تنهایی محتضران
نوربرت الیاس

عباس کاظمی
۶ اسفند ۱۴۰۴

🔻گرایش به راست،و افتادن در دام خوشبینی‌ظالمانه،بازگشت به پهلوی،و روی آوردن به ایده‌ی سلطنت، شکل نوظهور جامعه در ابتدای دهه ۱۴۰۰ است که ما آن را پیش از این گوشزد کرده بودیم،( ۲۸ دی ۱۴۰۱ در سخنرانی فردا که بهار آید، ۳۰ آذر ۱۴۰۲ در سخنرانی جامعه‌شناس به مثابه قصه‌گو، سوم آذر ۱۴۰۳ در ایدئولوژی وفاق و نومحافظه‌کاران، ۲۰ اسفند ۱۴۰۳،جامعه‌ی ایران در مسیر راست‌گرایی،). اکنون که برخی از گروههای حاکم،و برخی دیگر از منتقدین مستقل جمهوری‌خواه هنوز قدرت‌یابی ایده سلطنت را باور نکردند به سرعت شاهد شعله‌ور شدن‌آتش اشتیاق بازگشت به پهلوی در اطرافیان‌شان خواهند بود. اگر سایه‌ی جنگ و تهدید زودهنگام بر تغییر رژیم بر سر جامعه نبود، گرایش به سلطنت بی‌تردید به فضای مسلط با دوام بدل می‌شد. چیزی که احتمالا، راست‌گرایی افراطی را تمایلی مستعجل می‌سازد، تجربه‌ی ویرانی عظیمی است که در نتیجه‌ی جنگ نصیب ما می‌شود. امروزه که جنگ‌طلبان داخلی و خارجی ظفرمندانه به جشن زودهنگام مشغول‌ شده‌اند،دیری نخواهد گذشت که در صورت وقوع جنگ ویرانگر باید پاسخگویی ساده‌لوحی‌شان در درک از جنگ باشند.

🔺به همان سرعتی که این تمایل به راست ضدانقلاب ( اما در ظاهر دگرگون‌خواه) و ارتجاعی گسترش یافت، با آشکار شدن آثار زیانبار جنگ‌طلبی برخی هم‌وطنان ما و برملا شدن معنی واقعی جمله" کمک در راه است"،می‌تواند به سرخوردگی ملی و سربرآوردن و قدرت گرفتن مجدد نیروهای چپ منجر شود. اکنون ،باید منتظر اشکال نوظهورتری بود که از پس ویرانه‌ی این "امیدواری استعماری" و "خوشبینی ظالمانه" سر بر خواهد آورد.

نوستالژی پهلوی و تله خوش‌بینی ظالمانه

تحلیل دکتر #عباس_کاظمی از وضعیت سیاسی اجتماعی ایران

@Varijkazemi
@irCDS

دوست عزیزم امین در کانالش بر اساس حرفها و نوشته‌های چندسال اخیر،کلیت حرف من را در این پادکست در ۱۵ دقیقه، جمع کرده.

📢 انجمن‌علمی جامعه‌شناسی دانشکده‌ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار می‌کند:

📌 ناگهان گذشته
تأملی بر نسبت خوش‌بینی توده‌ای و پهلوی‌گرایی

👤 عباس کاظمی
(جامعه‌شناس و پژوهشگر مطالعات زندگی روزمره)

🗓 دوشنبه، ۱۱ اسفند | ساعت ۱۷
📍دانشکده‌ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تالار شریعتی

ورود به این نشست برای همه‌ی علاقه‌مندان آزاد است.
@tehransociology


@varijkazemi

🔻عباس کاظمی: اینترنت طبقاتی یعنی تولید آگاهانه نابرابری

🔹عباس کاظمی را معمولاً با شهر می‌شناسند؛ با پرسه‌زدن در پاساژها، با روایت‌‌کردن زندگی روزمره و با خواندن رفتار آدم‌ها در دل فضاهای شهری.

🔹حالا اما همان زندگی روزمره‌ای که او سال‌ها درباره‌اش نوشته، یک لایه تازه پیدا کرده: اینترنت. اینترنتی که به‌تدریج مثل خود شهر، مثل خیابان و مرکز خرید، تبدیل به بخشی از تجربه زیسته آدم‌ها شده با این تفاوت که این ‌بار دسترسی به آن برای همه یکسان نیست.

🔹در گفت‌وگو با او در مقام یک جامعه‌شناس سراغ همین نقطه رفتیم؛ جایی که اینترنت طبقاتی به لایه‌های گوناگون جامعه نفوذ کرده، از یک تصمیم سیاستی فراتر رفته و وارد زیست روزمره شده است.

🔹این گفت‌وگو در میانه اردیبهشت ماه امسال ضبط شده است.

🔗متن کامل این گفت‌وگو را در سایت پیوست بخوانید:
peivast.com/p/260134

🔗لینک ویدیو در کانال یوتیوب پیوست
youtu.be/ljBpMSZPzzg

🔗لینک ویدیو در کانال آپارات پیوست
www.aparat.com/v/hjl7gms

🆔 @peivast

این گفت‌وگو در میانه قطعی اینترنت انجام شده و اکنون که دسترسی‌ها تااندازه‌ای به پیش از جنگ برگشته است به اشتراک گذاشته شده. گفت‌وگوی کامل را در لینکهای آپارات و یوتیوب ببینید.

https://payamema.ir/payam/153443


🔹رویداد کتاب در «فضای عین حال» در کتاب‌فروشی «دی»، روز یکشنبه (۱۰ خرداد) به نقد و بررسی کتاب «زیستن با فلسفه دلقک‌ها؛ تأملی بر دگرگونی معرفت‌شناختی نوجوانان ایران با تأکید بر دهه هشتادی‌ها» اختصاص داشت.

.

ادامه مطلب👇
https://payamema.ir/payam/153443

@payamema

این اپیزود تلاشی است برای فهم شرایط امروز جامعه ایران پس از ۱۸ و۱۹ دی ماه ۱۴۰۴. یک هفته پیش از جنگ دوم ضبط شده‌است.

پس از گذشتن چهل روز از سوگواری تمام ایران؛ در پادکست کشو میزبان عباس کاظمی، جامعه‌شناس، پژوهشگر و نویسنده بودیم تا قدمی به درک احوال جامعه ایرانی نزدیک شویم.

روزهایی که خشمگین، غمگین و سوگواریم و زیر سایه جنگ در ابهام دست و پا می‌زنیم.

اصلاحیه‌ی میهمان:

در بخشی از اپیزود نام فیلسوف مورد اشاره، اشتباهی در تلفظ داشت و نام لارن برلانت صحیح است

یوتوب:

https://youtu.be/W5eXmEN08h8?is=xUXaSbLHgvKFqYWS

کست‌باکس:

https://castbox.fm/vd/911053624

اپل‌پادکست:

https://podcasts.apple.com/us/podcast/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DA%A9%D8%B3%D8%AA-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%88-keshow/id1722228490?i=1000751789995

اسپاتیفای:

https://open.spotify.com/episode/6S7ctLU5DmjJW9blIWMbPA?si=ZbpyRfEyTk2rrz0Z34R2tA

فیدیبو برای شنیدن بدون فیلترشکن:

https://fidibo.com/episode/50032345-%DA%A9%D8%B4%D9%88%DB%8C-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%AC-%DA%A9%D8%A7%D8%B8%D9%85%DB%8C

📣 نشست ویژه‌ کتاب «من سرگذشت یاسم و امید»

📍 سه‌شنبه ۲۶ خرداد
🕔 ساعت ۱۷ تا ۲۰
📌 کافه رویداد کارزار
🔗 ثبت‌نام رایگان:
http://evand.com/cafekarzar

☕️ ورود و پذیرایی برای عموم رایگان است.

🔸 «من سرگذشت یاسم و امید» روایتی انسانی از زندگی، رنج و امید در دل تجربه‌های دشوار است. این کتاب با ترجمه آزاده کامیار، قصه‌ای را روایت می‌کند که از دل واقعیت‌های تلخ عبور می‌کند اما همچنان به امکان امید، بقا و بازسازی زندگی می‌اندیشد.

🔸 این کتاب با نویسندگی چندین نویسنده، متفکر و فعال سیاسی چون واتسلاو هاول، مارتین لوترکینگ، آریل دورفمن است و انتشارات خوب آن را منتشر کرده است؛ که درباره‌ی ناامید‌ی‌های سیاسی و اجتماعی سخن می‌گوید؛ در این نشست سعی داریم با حضور کنشگران و اساتید درباره مضمون‌های اصلی کتاب گفت‌وگو کنیم؛ از تجربه زیسته شخصیت‌ها تا معنای امید در شرایط سخت و اینکه روایت‌های انسانی چگونه می‌توانند فهم ما از رنج، تاب‌آوری و همدلی را عمیق‌تر کنند.

🎟 منتظرتون هستیم!

#قدرت_بی‌_قدرتان ✌🏻
@karzarnet

امروز در این نشست حضور خواهم داشت

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ کانون معماران معاصر:
نشست دوم از فصل سوم سلسله نشست‌های
مربوطیت / Relevancy

▪️چشم جامعه‌شناسی

عباس وریج کاظمی

جمعه ۲۸ آذر ۱۴۰۴
🌱 ساعت ۱۷:۳۰
کانون معماران معاصر

#سفر_نظریه‌_ها

لینک تماشای تصویری سخنرانی در یوتیوب
https://www.youtube.com/live/EKBBs0hT7PY?is=8ZQOPkR2r8Viu_9k


https://xn--r1a.website/Varijkazemi

دعوتید به شب‌های گفت‌وگوی فرهنگی وزن‌دنیا

🔻مهمانان شنبه ۶ تیر با موضوع جنگ، شهر و امر روزمره

🔸عباس کاظمی، نوید پورمحمدرضا و شادی عزیزی


🔺آدرس: خ طالقانی، بین وصال و نادری، مجموعه تئاتر لبخند، ساعت ۱۷ تا ۱۹

چشم‌به‌راه حضورتان
کتاب‌خانه‌ی وزن‌دنیا

@varijkazemi

بسیاری از کنشهای فردی، معنایی مشترک را در بستر زمانی خاصی تولید می‌کنند. عکس را خاله‌ی همسرم از دیوار شام غریبان در بلواراندرزگو گرفته‌است. خودش نذر داشت از سال پیش که بیاید و شمع هدیه‌کند تا مگرروشنایی بیاورد در این جامعه‌ای که ‌روزها و شبهایش یکی شده است. شام غریبان مناسک سوگ است برای جامعه‌ی که فرصت سوگواری نداشته‌است و همیشه بغضی در گلو دارد که گاهی به فریاد بدل می‌شود و گاهی به اشکی در چشم و گاهی هم به سکوت‌. سکوتی که خود را در بدن‌های مذاب شده و به‌ جا مانده شمعها روی دیوار‌ها نشان می‌دهد. حضور بدنهای منفرد در این عکس،نوعی بدن جمعی و نوعی بازسازی‌حافظه‌ی‌جمعی است برای جوانانی که مانند شمع ذوب شدند و ما فرصت گریه و عزاداری برای‌شان نداشتیم. اینک این بغض‌های در گلوست که در شمع خود را به نمایش می‌گذارد. شمع، هم نمایش بدن‌های از دست رفته، هم بدن‌ها و روح‌های‌داغدار و هم حافظه‌ی‌آسیب‌دیده‌‌ی ماست.
آن‌سو، یک ماشین، کیک و آب‌میوه توزیع می‌کرد می‌گفت: "این برای جانهای از دست رفته‌ی دی ماه است"!. شام غریبان همیشه متنی متکثر بوده‌است و هیچ‌گاه کاملا در قالب روایت رسمی در نیامده است.

عباس کاظمی
@varijkazemi

این عکس را نیما در اسفند ۱۴۰۲ در شهر لاهیجان گرفت بعد از پیاده‌روی طولانی از کوچه‌ها و خیابانهای لاهیجان در کافه‌ای که تو پیشنهاد دادی نشستیم. اون روز اصلا خسته‌نشدی،مثل همیشه تا پاسی از شب، گفت‌وگو کردیم. ... هفته‌ی پیش برای بار آخر، در بیمارستان جم دیدمت. خوشحال بودی و برای ما توضیح دادی که چگونه به بیماری نگاه می‌کنی. بعد بیش از دو سال خسته نبودی، پر بودی از نیروی زندگی اما چه می‌شود کرد که رانه‌ی مرگ نیرومندتر بود.....
چر ادمی نمی‌داند کدام دیدار، دیدار آخر است، تا یک دل سیر خداحافظی کند؟
خداحافظ رفیق! خدا حافظ سعید!

#اسماعیل_خلیلی

تخیل و امکان تغییر

🔻عباس کاظمی

آیا هنوز می‌توان به تغییر فکر کرد؟

از پس روزهای دهشتناکی که گذراندیم، ما ماندیم و تجربه‌هایی مشترک یاس و ناامیدی؛ تجربه‌ی خستگی، ناتوانی، تعلیق و این احساس که سامان دادن به آینده‌مان، بیش از هر زمان دیگری دور از دسترس به نظر می‌رسد.

در چنین وضعیتی، شاید مهم‌ترین پرسش این باشد:
آیا هنوز می‌توان تخیل ورزید و دست به عمل زد؟ آیا هنوز می‌توان به امکان‌های تغییر اندیشید؟

بوت‌کمپ «تخیل و امکان تغییر» تلاشی است برای بازگشت به این پرسش؛ از مسیر خواندن، گفت‌وگو و تجربه‌ی جمعی.

ما در دماوند، دور یک میز جمع می‌شویم؛ می‌خوانیم، بحث می‌کنیم، تجربه‌هایمان را به اشتراک می‌گذاریم و در پایان، هر کدام پروژه‌ای فردی برای ادامه‌ی مسیر خود تعریف می‌کنیم.

این بوت‌کمپ بر ایده‌ی «اندیشیدن در کنار یک‌دیگر» استوار است.


📅 ۱ و ۲ مرداد ۱۴۰۵
👥 ظرفیت: حداکثر ۱۵ نفر

برای ثبت‌نام، به آی‌دی تلگرامی @taherezayat پیام دهید.


@varijkazemi

📅 ۱ و ۲ مرداد ۱۴۰۵

🔸عباس کاظمی

برای ثبت‌نام، و کسب اطلاعات بیشتر به آی‌دی تلگرامی @taherezayat پیام دهید.