ابوالفضل فتحی، سرباز وظیفۀ جوان نیروی انتظامی، به فعالیت‌های رسانه‌ای علاقه داشت. او بلافاصله پس از دیپلم به خدمت سربازی رفته بود، اما با همان سن اندکش، تجاربی هم در عکاسی خبری، طراحی گرافیک و تدوینگری ویدئویی داشت. شاید اگر زنده می‌ماند، پس از سربازی در رشتۀ رسانه و ارتباطات تحصیل می‌کرد و علاقه‌اش به این حوزه را شکوفا می‌کرد. اما اسرائیل محل خدمت او را هدف گرفت و داستان زندگی او را ناتمام گذاشت.
پسر ایران، وطنت سوگوار آرزوهای پرپرشدۀ توست. وطنت از یادت نمی‌کاهد.
#فرزندان_ایران

Abolfazl Fathi, a young conscript in the Iranian Police, had a passion for religious eulogy recitation (Maddahi), photojournalism, and graphic designing. He might’ve studied Media and Communication after his service, if he hadn’t been #KilledByIsrael on his post. Iran honors him.

امیرمحمد رحمتی، یکی از دست کم 13 سرباز وظیفه‌ای بود که در حملۀ به اصطلاح «نمادین» اسرائیل به زندان اوین کشته شدند. هر یک از این جوانان، در ابتدای مسیر نامکشوف آیندۀ خود بودند که داستان زندگی‌شان بی‌رحمانه ناتمام ماند.

سایر قربانیان این جنایت فجیع عبارت بودند از زندانیان، خانواده‌های آن‌ها و کارکنان زندان. برای ملت ایران، امیرمحمد نمادی است از جوانی و آیندۀ از دست رفته.
پسر ایران، وطن از یادت نمی‌کاهد. ایران رویاهای از دست رفتۀ تو را زنده نگه می‌دارد.
#فرزندان_ایران

AmirMohammad Rahmati was one of the at least 13 conscripts who were #KilledByIsrael in the so-called “symbolic” attack on Evin prison. The other victims were inmates, their family members and prison’s employees. For his nation, He is a symbol of lost youth and a lost future.

بهجت سعیدیان، همسر مجتبی بهرامی و مادر مرسانا، کارمند شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی بود. همۀ اعضای این خانوادۀ کوچک در خانۀ خودشان و در خلال حمله به مناطق مسکونی، به دست اسرائیل کشته شدند.

ایران یاد این خانوادۀ زیبا را جاودانه عزیز می‌دارد.
دختر ایران، وطنت از یاد تو و خانوادۀ شیرینت نمی‌کاهد.
#فرزندان_ایران

Behjat Saeidian, was an employee of the National Iranian Oil Company. Her entire family of three was #KilledByIsral in their home during an attack on a residential area. She must've felt great horror at her final moment, for her 8-year-old daughter, Mersana. Iran honors them.

نیما رجب‌پور، سردبیر 54 سالۀ خبر در صدا و سیما، قرار بود 20 ماه دیگر بازنشسته شود. او قصد داشت پس از آن برای زندگی به زادگاه سرسبز و زیبایش، لاهیجان بازگردد. در خلال حملۀ جنایتکارانۀ اسرائیل به ساختمان شیشه‌ای صداوسیما، نیما همۀ همکاران را وادار به ترک محل کرد و خودش فقط پس از آنکه از حفظ آنتن مطمئن شد بیرون رفت. او در مسیر خروج از ساختمان ترکش خورد و اگرچه در آغاز به تماس نگران دختر 20 ساله‌اش پاسخ داد، در ادامه، به علت شدت خونریزی، دیگر نه قادر به حرکت بود و نه قادر به پاسخ دادن به تلفنش. بدن مجروح او را به بیمارستان منتقل کردند اما به علت شدت جراحات، در کمتر از یک روز درگذشت. ایران خاطرۀ او و دیگر قربانیان این جنایت جنگی را گرامی می‌دارد.
پسر ایران، وطنت سوگوار توست. وطنت همراه همسر و دختران داغدارت بر تو می‌گرید.
#فرزندان_ایران

Nima Rajabpour, a 54-year-old TV editor was supposed to retire in 20 months. He’d planned to move back to his beautiful northern hometown afterward. Yet Israel killed him in an attack on his workplace, violating the press immunity principle. Iran honors him.
#KilledByIsrael

دکتر محمدمهدی طهرانچی، فیزیکدان ایرانی و رئیس دانشگاه آزاد اسلامی، در میان نخستین قربانیان حملۀ هوایی اسرائیل به تهران بود.

او و همسرش در منزل مسکونی خودشان در یک مجتمع مسکونی اساتید و کارکنان دانشگاه کشته شدند.

اسرائیل این ترور را به قیمت کشتار چندین غیرنظامی دیگر از جمله کودکان، در آپارتمان پرجمعیت محل سکونت آن‌ها انجام داد. سپس دستگاه دروغ‌سازی‌شان فعال شد تا این غیرنظامیان را انسانیت‌زدایی کند و کشتار ایشان را عادی جلوه دهد.

آن‌ها همچنین وانمود کردند که کشتار دانشمندان به جرم خدمت به کشورشان، متفاوت از کشتار سایر غیرنظامیان است. ایران داغدار یکایک این فرزندان مظلوم خویش است.

پسر ایران، وطنت از یاد نمی‌برد که با دانش به ملتت خدمت کردی. در هر طلوع آفتاب بر دماوند، ایران به تو ادای احترام می‌کند.
#فرزندان_ایران

Mohammadmehdi Tehranchi, the Iranian physicist and Azad University’s chancellor, was #KilledByIsrael in his own home, along with his wife. Their assassination in a crowded neighborhood claimed several other civilian lives. Iran honors him for serving his nation with his science.

سید حمیدرضا مکتبی، سرباز وظیفۀ جوان و طراح بازی‌های الکترونیک، قرار بود خدمتش را به پایان برساند و به شغل مورد علاقه‌اش برگردد؛ جایی که او را به خاطر کنجکاوی و خلاقیتش می‌ستودند.

او حتما زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش را با تجارب رنگارنگ می‌انباشت، همان طور که بر پیشانی وبلاگش نوشته بود: «عاشق تجربه‌های جدیدم، ولی از این شاخه به اون شاخه پریدن می‌ترسم و این نفرین منه».

داستان زندگی او ناتمام ماند زیرا اسرائیل او را در پست خدمتی‌اش و در حین انجام وظیفه به شهادت رساند. وقتی بدنش را برای خانوادۀ داغدار و صبورش آوردند، سر نداشت؛ درست شبیه شمایل آشنای شهیدان در فرهنگ ایرانی. او که نامش را از دایی شهیدش به یادگار داشت، حالا خودش در شمار شهیدان این سرزمین کهن است.
فرزند ایران، وطنت سوگوار روح جوان و جویندۀ توست.
#فرزندان_ایران

Hamidreza Maktabi, a young conscript and game designer, could’ve done his service and returned to his creative job, if he hadn’t been #KilledByIsrael on his post. His body was brought to his family, beheaded. Named after a martyred uncle, he is also a martyr now. Iran honors him

احمد لطیفی‌راد تازه دو ماه بود که از شغل دشوار رانندگی تریلی بازنشسته شده بود. به جبران همۀ سال‌هایی که در جاده گذرانده‌بود، حالا می‌خواست از آرامش خانه‌اش در آستانۀ اشرفیه لذت ببرد و زمانش را صرف باغبانی در حیاط کوچک آنجا کند. اما این آرزوی کوچک هرگز محقق نشد.

اسرائیل احمد و همسرش شهربانو را در جریان حمله به منزل همسایگان‌شان به قتل رساند. هدف از این جنایت شنیع که در مجموع به شهادت 16 نفر انجامید، ترور یک دانشمند هسته‌ای بود که بستگانش در منزل کناری احمد زندگی می‌کردند.

دستگاه دروغ‌سازی و خونشویی اسرائیل این جان‌های یگانه و بی‌تکرار را «سپر انسانی» نامید تا مرگشان را عادی جلوه دهد. ایران سوگوار یک یک این زندگی‌های ارزشمند است.
پسر ایران، در سینۀ پرمهر میهنت بیارام. وطنت از یادت نمی‌کاهد.
#فرزندان ایران

Ahmad LatifiRad had only retired from his job as a truck driver two months earlier. He planned to spend his free time gardening in his small yard. He and his wife were #KilledByIsrael during an attempt to assassinate a physicist who was a relative of one of their neighbors.

فاطمه پولادوند، آخرین فرزند والدینش، شاه‌دولت و ذبیح‌الله بود. به عنوان تنها دختر و آخرین فرزند، لابد روح زندگی و جوانی در خانه می‌دمید؛ آن هم در خانه‌ای که به علت مجروحیت شیمیایی و جانبازی پدر، همواره درگیر فشار و اضطراب بود.

او و والدینش و برادر بزرگترش مهدی در میان نخستین شهدای جملۀ جنایتکارانۀ اسرائیل به مناطق مسکونی تهران بودند.

49 ساعت طول کشید تا بدن‌های فاطمه و مادرش را از زیر آوار بیرون بیاورند. امیدها و آرزوهای این دختر جوان، درست مانند لبخند تابناکش، برای همیشه خاموش شده‌اند.

از این خانواده تنها یک برادر سوگوار باقی‌مانده که دلتنگ خنده‌های خواهرکوچولوست.
دختر زیبای ایران، وطنت از یاد نمی‌برد که چه نور امیدی در چشم‌هایت می‌درخشید. سوگ تو برای ایران، سوگی بی‌پایان است.

Fatemeh Pooladvand, the youngest child of Shahdoalt and Zabihollah, was #KilledByIsrael in her home along with her parents and older brother, during an attack on a residential area in Tehran. It took 49 hours for her body to be pulled out of the rubble. Iran mourns her.

حامد صابر، کارمند 39 سالۀ ادارۀ بنادر و دریانوردی هرمزگان، راه درازی را همراه خانوادۀ کوچکش از بندرعباس تا زادگاه شمالی‌اش، آستانۀ اشرفیه پیموده بود تا در یک گردهمایی خانوادگی به یاد خواهرزادۀ شهیدش، حمیدرضا صدیقی صابر شرکت کند.
یک هفته قبل، اسرائیل حمیدرضا را در تلاشی ناموفق برای ترور پدرش که یک دانشمند هسته‌ای بود به قتل رسانده بود. ماشین ترور اسرائیل در تلاشی دوباره برای تکمیل جنایت خود، با قساوت مراسم سوگواری آنها را هدف قرار داد و 12 نفر از اعضای این خانوادۀ را به قتل رساند.

حامد، همسرش مهسا احمری و پسر آن‌ها میلان در میان کشته‌شدگان بود. سپس دستگاه خونشویی اسرائیل کوشید هدف نامشروع قتل متخصصان هسته‌ای را موجه جلوه دهد

پسر ایران، وطنت برای خوشبختی از دست‌رفتۀ خانوادۀ شما گریه می‌کند. وطنت از یادتان نمی‌کاهد.


Hamed Saber, the 39-year-old Port employee, was #KilledByIsrael along with 11 relatives including his wife and 6-year-old son. The target of this assassination was his physicist brother-in-law who had lost his son in an earlier attempt. They were gathering to offer condolences.