عاطفه صادق‌زاده، معمار و کارمند یک شرکت تولید لوازم التحریر بود. ۳۷ ساله که اصالتی دامغانی داشت، اما تهران خانه امنش شده بود.

روز ۲۵ خرداد ۱۴۰۴، مثل هر روز به محل کارش در خیابان صابونچی رفت؛ اما آن روز با همه روزهای دیگر فرق داشت. بمب‌های اسرائیلی آن‌جا را هدف گرفتند.
در میان آن هرج‌ومرج و آوار، همسرش نخستین کسی بود که خود را به محل رساند؛ او همان کسی بود که پیکر غبارگرفته عاطفه را از زیر آوار بیرون آورد.

عاطفه شهید شد و از او دختری ۱۰ ساله به یادگار.

عاطفه صادق‌زاده، دخترِ مهربانِ ایران؛ آسوده بخواب. نام تو در خاطر ما زنده است. هر بار زنی را ببینیم که بی‌ادعا باری از دوشِ دیگری برمی‌دارد، از تو یاد خواهیم کرد.
#فرزندان_ایران


Atifeh Sadeghzadeh, an architect and stationery distributor, was #KilledByIsrael in the June 25 strike on Sabounchi Street. Her husband pulled her from the rubble. A quiet mother who supported working children, her compassion will not be forgotten.

حمیدرضا میرزایی، سرباز ۲۳ ساله، یکی از ده‌ها قربانی حملۀ «نمادین» اسرائیل به زندان اوین بود. قبل از جنگ سربازی برایش سخت بود اما بعد از اولین موشک‌ها با جدیت بیشتری سر خدمت می‌رفت: اگر الان نروم، کی بروم؟
مادرش می‌گوید که روز شهادتش بسیار خسته بود اما ۵ صبح بیدار شد تا سروقت به محل خدمت برسد. نگهبان بیمارستان می‌گوید بعد از حمله موشک‌ها، با پای خودش آمد، شماره پدرش را داد و گفت لباس سربازی‌اش امانت است و باید آن را به دوستش برگرداند اما او دچار سوختگی‌ شدید ریه شده بود و پس از چند روز در بیمارستان به علت عفونت زیاد درگذشت. در چهرۀ جوانش می‌توان خواند که چه آرزوهای بسیاری با او زیر خاک رفته است. حالا نه تنها خانواده‌اش، بلکه تمام ملت ایران سوگوار این جان جوان هستند.
پسر ایران، در خاک مهربان وطن بیارام. ایران از یادت نمی‌کاهد.

Hamidreza Mirzaei, a 23-year-old conscript at Evin Prison, was among dozens #KilledByIsrael in their so-called “symbolic attack”. He suffered severe burns and died a few days later. Buried along with his unfulfilled dreams, he is now mourned by his family and an entire nation.

اکرم محمدسلیمی‌نمین، کارمند زندان اوین بود که در کنار ده‌ها نفر دیگر، در این جنایت جنگی کشته شد. او مادر دو دختر دوقلوی ۱۶ ساله هم بود. اکرم نه‌تنها در کار، که در زندگی شخصی نیز گره‌گشای مردم بود؛ سرپرستی چند کودک را برعهده داشت و قلبش برای حل مشکلات زندانیان می‌تپید.

در روز حادثه، اکرم می‌توانست در خانه بماند و از مرخصی‌اش استفاده کند. او برای تسهیل کار چند زندانی، به زندان رفت؛ غافل از این‌که آنجا تبدیل به معراج او خواهد شد.

پس از جست‌وجوهای بی‌نتیجه و حتی اشتباه در تشخیص پیکر در پزشکی قانونی، خانواده‌اش امید به زنده بودنش داشتند. تا اینکه سربازی مجروح، خوابی دید که اکرم و همکارش محل دقیق زیر آوار ماندن‌شان را به او نشان دادند. با پیگیری همین خواب، پیکر او پس از آواربرداری‌ سخت، بالاخره پیدا شد.

ایران به همۀ قربانیان جنایت جنگی زندان اوین، به‌ویژه اکرم محمدسلیمی ادای احترام می‌کند.
#فرزندان_ایران


Akram Salimi Namin, a mother of 16yo twins & Evin employee, insisted on going to work on her day off so prisoners' paperwork wouldn't be delayed. She was #KilledByIsrael in the attack.

حانیه نادری متولد ۷۱ بود و دانشجوی روانشناسی. تنها یک سال از ازدواجش می‌گذشت که توسط اسرائیل کشته شد. او همیشه دختری فعال و دغدغه‌مند بود.

حانیه خواب بود که موج انفجار به خانه آن‌ها می‌رسد و زیر آوار شهید می‌شود.
هدف ترور همسایه‌شان دکتر طهرانچی بود و او که شهروندی بی‌گناه بود در این حمله توسط اسرائیل کشته شد


فاطمه تاج‌آباد، مادرش، نمی‌تواند بدون بغض از دختر زیبایش حرف بزند: او مومن، مذهبی، محجبه، خنده‌رو و عاشق بود.
حانیه ساکش را آماده کرده بود تا با همسرش،سید محمد به زیارت کربلا برود اما اکنون همسرش تنها مانده است.
آن‌ها هر دو زیرآوار می‌مانند و حدود یک ساعت طول می‌کشد تا کمک برسد. سید محمد صدای حانیه را می‌شنید. صدایی که رفته‌رفته خاموش شد. سید محمد می‌گوید حانیه جلوی چشمم جان باخت.
حانیه و همسرش هنوز حتی خانه خود را کامل نچیده بودند.
مردم ایران تو را فراموش نخواهند کرد، دختر ایران

Haniye was 33 years old. she was #KilledByIsrael in her home. Israel targeted their neighbor who was a scientist. she died under the rubbels, her husband heard her every last breath. israel is the enemy of love stories.

سلطنت حسین‌پور مادربزرگی مهربان و خنده‌رو بود،‌ مانند تمام مادربزرگ‌ها، آرام و صبور اما با موشک‌های اسرائیل نوه‌اش حمیدرضا را از دست داد و روز خاکسپاری اولین کسی بود که بدن بی‌جان حمیدرضا را در آغوش کشید. موشک‌های بی‌رحم رژيم صهیونیستی دست از سر او و خانواده بر نداشتند و با حمله دوباره جان عزیز او، پسرش، دخترش، عروس و دامادش و ۶ نوه خردسال را گرفتند. دستانی که طی سال‌ها کشاورزی خسته بودند هرگز آغوش مادربزرگ را از دیگران دریغ نکردند و حالا حتی در برابر حمله دشمن هم در کنار خانواده جان خود را فدا کردند. اون عاشق کودکان بود و همیشه برای مراقبت از آنها زمان می‌گذاشت. مادر ایران، یاد تو و فرزندانت تا ابد باقی خواهند ماند.

Saltanat Hosseinpour was a kind grandmother. The missiles did not spare her and her family. She was #KilledByIsarel with 12 members of her family. The memory of you and your children will remain in our hearts forever.