اولین عکس از رقص کیهانی ۲ سیاه‌چاله منتشر شد🔥

عکس تازه منتشرشده از دو سیاه‌چاله‌ کلان‌جرم نشان می‌دهد که آنها در یک رقص کیهانی درون یک اختروش درخشان به نام «OJ287» واقع در فاصله حدود پنج میلیارد سال نوری از زمین در صورت فلکی «خرچنگ» قفل شده‌اند. اختروش‌ها مناطقی در قلب کهکشان‌ها هستند؛ جایی که شرایط شدید و خشونت‌آمیز اطراف سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم به گرم شدن و درخشش گاز و غبار منجر می‌شود.

اگرچه آشکارسازی امواج گرانشی، شواهد غیرمستقیمی را درباره این دو سیاه‌چاله‌ و ادغام نهایی آنها ارائه داده است اما دو سیاه‌چاله OJ287 هرگز به صورت بصری تفکیک نشده بودند زیرا تلسکوپ‌ها وضوح لازم را برای تشخیص دادن آنها از یک نقطه نورانی نداشتند.

ممکن است دو سیاه‌چاله درون اختروش در حال چرخش باشند و هر کدام از مواد اطراف تغذیه کنند. از آن زمان تا به امروز، صدها ستاره‌شناس OJ287 را زیر نظر داشته‌اند تا این نظریه را آزمایش کنند و به دنبال اثبات قطعی این موضوع باشند که دو سیاه‌چاله واقعاً یک قلب کهکشانی مشترک دارند.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

#تصویر_روز_ناسا 🖼
۲۰ اکتبر ۲۰۲۵

یافتن دنباله‌دار لمون

اعتبار و حق نشر تصویر: پتر هورالک / موسسه فیزیک در اوپاوا

امشب، اگر می‌توانید ستاره‌های دب اکبر را ببینید، می‌توانید دنباله‌دار لمون را در آسمان عصرگاهی خود پیدا کنید. پس از غروب آفتاب، به دنبال دنباله‌دار کم‌نور اما گسترده در بالای افق شمال غربی خود باشید -- اما زیر دسته ظرف آشپزخانه آسمانی معروف شمال. دیدن این مهمان منظومه شمسی داخلی از طریق دوربین تلفن همراهتان که در ثبت اشیاء کم‌نور بهتر عمل می‌کند، ممکن است آسان‌تر باشد. در هر صورت، به دنبال یک "ستاره" سبز کدر با یک دم باشید، اگرچه احتمالاً به اندازه این عکس چشمگیر که دو شب پیش بر فراز دریاچه سِک در جمهوری چک گرفته شده، دم بلندی ندارد. عکس‌های اخیر از C/2025 A6 (لمون) اغلب یک دم یونی دقیق و در حال تغییر را نشان می‌دهند که دورتر از آنچه چشم می‌تواند دنبال کند، امتداد یافته است. این دنباله‌دار که به دور خورشید می‌چرخد، اکنون در نزدیکی نزدیکترین فاصله خود به زمین قرار دارد و در اوایل نوامبر از نزدیکترین فاصله خود به خورشید عبور خواهد کرد.

🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

🤔 آیا می‌دانستید در ساختار بزرگ‌مقیاس جهان، ناحیه‌ای تقریباً خالی از کهکشان‌ها و مادهٔ مرئی وجود دارد؟

🕳️ ناحیه‌ای که تقریباً می‌توان گفت هیچ ساختار کهکشانی در آن وجود ندارد — یک خلأ عظیم! به همین دلیل به آن لقب "The Great Nothing" داده‌اند.

🌌 البته اسم رسمی این ناحیه Boötes Void (خلأ بوتیس) است.

📍 این ناحیه در صورت فلکی بوتیس قرار دارد و مرکز آن حدود ۷۰۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد (در حالی که قطر دیسک کهکشان ما تنها ۱۰۰ هزار سال نوری است). قطر این خلأ حدود ۳۳۰ میلیون سال نوری برآورد می‌شود.

🌟 و اما جالب اینجاست که در چنین حجمی، تنها حدود ۶۰ کهکشان پیدا شده است! در حالی که بر اساس چگالی متوسط کهکشانی انتظار می‌رفت حداقل ۲۰۰۰ کهکشان در ناحیه‌ای به این وسعت وجود داشته باشند.

🧩 وجود چنین فضای تقریباً خالی، با ساختار «توری کیهانی» (Cosmic Web) کهکشان‌ها و خوشه‌ها همخوانی دارد. در این چارچوب، کهکشان‌ها در دیواره‌ها و رشته‌ها متمرکز می‌شوند و فضای میانی خلأها را تشکیل می‌دهند.

🧪 بررسی و تحلیل خلأ بوتیس می‌تواند به ما در فهم بهتر ماهیت انرژی تاریک و ماده تاریک کمک کند؛ زیرا در این منطقه چگالی ماده بسیار کم است و بستری مناسب برای تحلیل اثرهای گرانشی فراهم شده است.

💡 نکته جالب اینجاست که اگر ما داخل این ناحیه زندگی می‌کردیم، احتمالاً قرن‌ها طول می‌کشید تا حتی بفهمیم که کهکشان‌های دیگری هم علاوه بر کهکشان ما وجود دارند!

🔭 البته این خلأ بزرگ‌ترین خلأ شناخته‌شده نیست، اما به‌دلیل کروی‌بودن، کشف زودهنگام و چگالی بسیار پایین کهکشان‌ها، از معروف‌ترین خلأهای کیهانی به‌شمار می‌آید.

📊 نام خلأهای کیهانی به‌ترتیب قطر (میلیون سال نوری):

🟢 Sculptor Void ~150
🟢 Local Void ~200
🟢 Draco Void ~250
🟡 Microscopium Void ~300
🟠 Boötes Void ~330
🔵 Northern Local Supervoid ~500
🔴 Eridanus Supervoid ~1,800
🟣 KBC Void ~2,000

💫 شاید روزی همین خلأها کلید درک ما از انرژی تاریک، ماده تاریک و تکامل کیهان باشند.

🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

#تصویر_روز_ناسا🖼

۲۲ اکتبر ۲۰۲۵

دنباله‌دار لمون بر فراز تاتراهای مرتفع

حق نشر تصویر: Tomáš Slovinský و Constantine Themelis

دنباله‌دار لمون در حال نمایش برای دوربین‌های سراسر جهان است. دنباله‌دار خوش‌عکس C/2025 A6 که این هفته از نزدیک‌ترین فاصله به زمین عبور می‌کند، اکنون دو دم بلند را گسترش می‌دهد: یک دم یونی آبی و یک دم غباری سفید. دم یونی توسط باد خورشیدی که همیشه در حال تغییر است، از خورشید دور می‌شود و ساختاری را نشان می‌دهد که توسط میزان گاز خارج شده در هر لحظه نیز ایجاد می‌شود. این دم به دلیل یونیزه شدن توسط نور خورشید پرانرژی، می‌درخشد. دم غباری توسط نور خورشید از دنباله‌دار دور می‌شود و با بازتاب نور خورشید می‌درخشد. تصویر برجسته، ترکیبی بهبود یافته از ۵۰ نوردهی است که همگی دو روز پیش از ملینیتسا، اسلواکی گرفته شده‌اند. کوه‌های پیش‌زمینه، تاتراهای مرتفع هستند که تا حدودی اسلواکی را از لهستان جدا می‌کنند. اگرچه دنباله‌دار لمون در نوردهی‌های طولانی دوربین به بهترین شکل قابل مشاهده است، اما این گوی یخی در حال ریزش، حتی با چشم غیرمسلح در آسمان تاریک غرب پس از غروب آفتاب، در آسمان شمالی به طور کم‌رنگی قابل مشاهده است.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

۲۴ اکتبر ۲۰۲۵

زحل در شب

اعتبار تصویر: ناسا، JPL-Caltech، موسسه علوم فضایی، میندوگاس ماسیاسکاس

زحل در آسمان شب زمین درخشان است. نماهای تلسکوپی از این سیاره غول گازی بیرونی و حلقه‌های زیبایش اغلب آن را به ستاره‌ای در مهمانی‌های ستاره‌ای تبدیل می‌کند. اما این نمای خیره‌کننده از حلقه‌های زحل و سمت شب آن از تلسکوپ‌های مجاور سیاره زمین امکان‌پذیر نیست. با نگاه به بیرون از منظومه شمسی داخلی، آنها فقط می‌توانند سمت روز زحل را در معرض دید قرار دهند. در واقع، این تصویر از هلال باریک و روشن زحل با سایه شب که بر روی سیستم حلقه‌ای وسیع و پیچیده آن افتاده است، توسط فضاپیمای کاسینی ثبت شده است. کاسینی، یک فضاپیمای رباتیک از سیاره زمین، به مدت ۱۳ سال در مدار زحل به سر برد تا اینکه در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ برای شیرجه به جو این غول گازی هدایت شد. این موزاییک باشکوه از فریم‌هایی تشکیل شده است که توسط دوربین زاویه باز کاسینی تنها دو روز قبل از شیرجه نهایی بزرگ آن ثبت شده است. شب زحل تا زمانی که یک سفینه فضایی دیگر از زمین تماس نگیرد، دوباره دیده نخواهد شد.

🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

۲۹ اکتبر ۲۰۲۵

اشکال غبارآلود سحابی شبح
اعتبار و حق نشر تصویر: کنت وود

آیا به نظر می‌رسد اشکالی از این میدان میان‌ستاره‌ای ستارگان و غبار به سمت شما می‌پرند؟ این پهنه جواهرنشان، پر از ابرهای کم‌نور و منعکس‌کننده نور ستارگان، در طول شب در صورت فلکی سلطنتی قیفاووس شناور است. این شبح‌های شبح‌وار، دور از همسایگی شما در سیاره زمین، در امتداد صفحه کهکشان راه شیری در لبه مجموعه ابر مولکولی شراره قیفاووس در فاصله حدود ۱۲۰۰ سال نوری کمین کرده‌اند. VdB 141 یا Sh2-136 با بیش از دو سال نوری عرض و درخشان‌تر از سایر کایمراهای شبح‌وار، به عنوان سحابی شبح نیز شناخته می‌شود که در وسط تصویر برجسته دیده می‌شود. در داخل سحابی بازتابی، نشانه‌هایی از فروپاشی هسته‌های متراکم در مراحل اولیه تشکیل ستاره وجود دارد.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

۳۱ اکتبر ۲۰۲۵

ارواح در ذات‌الکرسی
اعتبار و حق نشر تصویر: الکس رودریگز

هالووین یک تعطیلات نجومی است و به نظر می‌رسد که اشکال شبح‌وار همیشه در آسمان شب سیاره زمین کمین می‌کنند. در واقع، در نزدیکی مرکز این نمای تلسکوپی به سمت صورت فلکی ذات‌الکرسی، این ابرهای میان‌ستاره‌ای جاروب‌شده IC 59 (چپ) و IC 63 در مقیاس کیهانی شبح‌وار به نظر می‌رسند. این ابرها که حدود ۶۰۰ سال نوری از ما فاصله دارند، در واقع شبح نیستند. با این حال، آنها به آرامی در حال ناپدید شدن هستند، تحت تأثیر تابش پرانرژی از ستاره داغ و درخشان گاما ذات‌الکرسی. گاما ذات‌الکرسی، درخشان‌ترین ستاره مایل به آبی در قاب تصویر، از نظر فیزیکی تنها ۳ تا ۴ سال نوری از سحابی‌ها فاصله دارد. IC 63 که کمی به گاما ذات‌الکرسی نزدیک‌تر است، تحت سلطه نور قرمز H-alpha است که از طریق اتم‌های هیدروژن یونیزه شده توسط تابش فرابنفش ستاره داغ و ترکیب مجدد آنها با الکترون‌ها ساطع می‌شود.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

۱ نوامبر ۲۰۲۵

خوشه پروین از سیاره زمین
اعتبار تصویر و حق نشر: مکس اینوود

خوشه ستاره‌ای زیبای پروین در آسمان شب زمین می‌درخشد، گروهی فشرده از ستارگان که حدود ۴۰۰ سال نوری از صورت فلکی ثور و بازوی شکارچی کهکشان راه شیری ما فاصله دارند. این تجمع آسمانی قابل توجه که از دوران باستان شناخته شده است، با چشم غیرمسلح نیز قابل مشاهده است. خوشه پروین همچنین در موقعیت مناسبی برای مشاهده از هر دو نیمکره شمالی و جنوبی قرار دارد و در طول قرن‌ها با بسیاری از سنت‌ها و جشن‌های فرهنگی، از جمله جشن هالووین در ربع متقاطع، مرتبط شده است. در اسطوره یونانی، پروین‌ها هفت دختر غول نجومی، اطلس، و پری دریایی، پلیون، بودند. گالیله ابتدا خوشه ستاره‌ای را که از طریق تلسکوپ خود با ستارگانی بسیار کم‌نور که با چشم دیده می‌شدند، ترسیم کرد و چارلز مسیه موقعیت این خوشه را به عنوان چهل و پنجمین ورودی در فهرست معروف خود از اجرام غیر دنباله‌دار ثبت کرد. در این منظره‌ی دل‌انگیز آسمان شب از سیاره‌ی زمین، ستارگان خوشه‌ی پروین در سحابی‌های بازتابی آبی‌رنگ و غبارآلود، بر فراز کوه سفتون، یکی از بلندترین قله‌های نیوزیلند، جای گرفته‌اند.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

۲ نوامبر ۲۰۲۵

حلقه نعل اسبی انیشتین از هابل
اعتبار تصویر: ESA/Hubble & NASA

چه چیزی بزرگ و آبی است و می‌تواند خود را به دور یک کهکشان کامل بپیچد؟ سراب لنز گرانشی. در اینجا، گرانش یک کهکشان بیضوی عظیم (کهکشان قرمز درخشان: LRG) نور یک کهکشان آبی بسیار دورتر را به صورت گرانشی منحرف کرده است. به طور معمول، چنین خمیدگی نوری منجر به دو تصویر قابل تشخیص از کهکشان دور می‌شود، اما در اینجا هم‌ترازی لنز آنقدر دقیق است که کهکشان پس‌زمینه به شکل یک نعل اسب -- یک حلقه تقریباً کامل: یک حلقه انیشتین -- تحریف شده است. اگرچه LRG 3-757 در سال ۲۰۰۷ در داده‌های نقشه‌برداری آسمانی دیجیتال اسلون (SDSS) کشف شد، تصویر نشان داده شده در بالا، رصد بعدی است که با دوربین میدان گسترده ۳ تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده است. تجزیه و تحلیل اخیر لنز از کهکشان مرکزی نشان می‌دهد که احتمالاً میزبان بزرگترین سیاه‌چاله‌ای است که تاکنون کشف شده است: ۳۶ میلیارد برابر جرم خورشید ما.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

کشف سه سیاره زمین‌سان با دو غروب خورشید دانشمندان را شگفت‌زده کرد

اخترشناسان با استفاده از ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذران (TESS) سه سیاره هم‌اندازه زمین را کشف کرده‌اند که به دور ستارگانی دوقلو در منظومه TOI-2267 می‌چرخند.

سیارات کشف‌شده احتمالاً دو غروب خورشید را به‌طور همزمان تجربه می‌کنند؛ زیرا هر کدام از ستارگان آن‌ها به‌طور مستقل از دیگری غروب می‌کند. این ویژگی، منظره‌ای مشابه با صحنه‌های معروف فیلم «جنگ ستارگان» را به یاد می‌آورد؛ جایی که لوک اسکای واکر، قهرمان داستان به دو ستاره در آسمان سیاره‌اش نگاه می‌کرد.

منظومه TOI-2267 که حدود ۱۹۰ سال نوری از زمین فاصله دارد، به عنوان یک منظومه «دوگانه فشرده» شناخته می‌شود. در این منظومه، دو ستاره در فاصله‌ای بسیار نزدیک از یکدیگر می‌چرخند و این نزدیکی باید طبق مدل‌های قبلی باعث ایجاد بی‌ثباتی گرانشی می‌شد؛ به‌طوری که هیچ سیاره‌ای نمی‌توانست در آن شکل بگیرد. بااین‌حال، وجود سیارات در این منظومه نشان می‌دهد که برخلاف انتظار، این نوع محیط می‌تواند شرایطی مناسب برای تشکیل سیارات فراهم کند.

🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

جذاب ترین ماه سال در راه است

🔻چهارشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۴، دومین ابرماه پیاپی سال در فاصله‌ی ۳۵۶٬۹۸۰ کیلومتری زمین می‌درخشد_نزدیک‌ترین ماه کامل از ۲۰۱۹ تاکنون.
🔻این ماه کامل در صورت فلکی گاو و کنار خوشه‌ی پروین دیده می‌شود و نامش از سنت بومیان آمریکای شمالی گرفته شده، زمانی که سگ‌های آبی زیر نور ماه سد می‌سازند.
🔻طلوع: ساعت ۱۶:۴۳، اوج درخشش: ۱۶:۴۹ به وقت تهران. از عصر تا نیمه‌شب، آسمان مال شماست.
🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc

📸🌕 مسابقه عکاسی از ابرماه ۱۴ آبان

قراره ماه توی نزدیک‌ترین نقطه به زمین بدرخشه و یه صحنه‌ی جادویی بسازه. چرا فقط نگاه کنیم؟ بگیرش تو قاب!
اگه چشم‌هات همیشه دنبال آسمونه، این فرصت درست مال توئه.

✅عکس ابرت ماه ۱۴ آبان رو بگیر
✅ برامون ارسال کن
@iust_ssc_admin
✅ما منتظر هنرت هستیم ✨

🎁 جایزه برای نفر اول
(سورپرایز می‌مونه… ولی قراره حسابی خوشحالت کنه 😉)

📅 مهلت ارسال آثار: تا ۲۴ آبان

منتظریم ببینیم ماه رو چطور به تصویر می‌کشید 🌙💫
با ما آسمونو یه کم نزدیک‌تر کنین.

#ابرماه #نجوم #مسابقه_عکاسی #ابرماه_۱۴_آبان
#انجمن_علمی_نجوم #دانشگاه_علم_و_صنعت

۱۱ نوامبر ۲۰۲۵

مشتری در نور فرابنفش از هابل
اعتبار تصویر: ناسا، ESA، هابل
پردازش و مجوز: جودی اشمیت

مشتری در نور فرابنفش کمی متفاوت به نظر می‌رسد. برای تفسیر بهتر حرکات ابرهای مشتری و کمک به فضاپیمای رباتیک جونو ناسا در درک زمینه سیاره‌ای میدان‌های کوچکی که می‌بیند، تلسکوپ فضایی هابل به طور منظم برای تصویربرداری از کل غول مشتری هدایت می‌شد. رنگ‌های مشتری که تحت نظارت هستند فراتر از محدوده دید طبیعی انسان هستند و شامل نور فرابنفش و مادون قرمز (تصویر نشده) می‌شوند. در فرابنفش نزدیک، قطب‌های مشتری نسبتاً تاریک به نظر می‌رسند، همانطور که لکه قرمز بزرگ آن و یک بیضی سفید کوچکتر (از نظر نوری) در سمت راست نیز تاریک هستند. با این حال، طوفان‌های رشته مروارید که در سمت راست قرار دارند، در فرابنفش نزدیک درخشان‌ترین هستند و بنابراین در اینجا (با رنگ کاذب) صورتی به نظر می‌رسند. گانیمد، بزرگترین قمر مشتری، در بالا سمت چپ تصویر دیده می‌شود. جونو به چرخش ۳۳ روزه خود به دور مشتری ادامه می‌دهد، در حالی که هابل که به دور زمین می‌چرخد، در حال پیر شدن است و اکنون به یک ژیروسکوپ تثبیت‌کننده متکی است.

🔭انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت
📱@iust_ssc
📱@ iust_ssc