استیو: رودخانه ای درخشان بر فراز فرانسه
گاهی رودخانه‌ای از گاز داغ روی سرت می‌گذرد. در این مورد، رودخانه یک افزایش سرعت انتشار حرارتی قوی (به اختصار: STEVE) ایجاد کرد که با رنگ‌های قرمز، سفید و صورتی روشن می‌درخشید. جزئیات نحوه کار STEVE ها همچنان موضوع تحقیقاتی است، اما شواهد اخیر نشان می‌دهد که درخشش آنها ناشی از یک رودخانه سریع متحرک از یون‌های داغ است که بیش از صد کیلومتر در جو زمین جریان دارد: یونوسفر. این تصویر که در اوایل این ماه در کوت دوپال، فرانسه گرفته شده، یک عکس ترکیبی دیجیتالی با زاویه دید وسیع است که با تشکیل قوس استیو تقریباً بالای سر ساخته شده است. اگرچه این ظهور فقط چند دقیقه طول کشید، اما این مدت به اندازه کافی طولانی بود تا عکاس ستاره‌ای فرصت طلب بتواند عکس را بگیرد -- آیا می توانید او را پیدا کنید؟ #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 October 28
STEVE: A Glowing River over France
Credit & Copyright: Louis LEROUX-GÉRÉ
https://apod.nasa.gov/apod/ap241028.html

@AstroTech

هزینه برنامه SpaceX Starship چقدر است؟

ایلان ماسک هزینه توسعه برنامه استارشیپ را که از سال ۲۰۱۲ آغاز شد، بین ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار تخمین زده بود. در سال ۲۰۲۳ SpaceX قصد داشت حدود ۲ میلیارد دلار را به این سیستم راکتی تزریق کند تا در نهایت استارشیپ را برای اولین بار به مدار برساند. as

@AstroTech

بوئینگ در فکر فروش کسب‌وکار فضایی خود است

براساس گزارشی از وال استریت ژورنال، بوئینگ درحال ارزیابی فروش کسب‌وکار باسابقه‌ی فضایی خود ازجمله فضاپیمای سرنشین‌دار استارلاینر و پروژه‌های مربوط به پشتیبانی از ایستگاه فضایی بین‌المللی است.

با وجود تصمیم به فروش بخش فضا، انتظار می‌رود بوئینگ جایگاه نظارت بر اسپیس لانچ سیستم (SLS) را حفظ کند.

بوئینگ و لاکهید مارتین، در بیش از یک سال گذشته مشغول یافتن خریدار برای ائتلاف پرتاب و راه‌اندازی (ULA)، کسب‌وکار مشترک ارائه‌دهنده‌ی پرتاب خود بوده‌اند. این شرکت سرمایه‌گذاری ۵۰-۵۰، مستقل از بوئینگ و لاکهید مارتین فعالیت می‌کند.

برای دهه‌ها، بوئینگ یکی از بازیگران اصلی در پیشبرد برنامه‌های بزرگ ناسا، ازجمله ماموریت‌های فضانوردی آپولو و ساخت ایستگاه فضایی بوده؛ اما در سال‌های اخیر، SpaceX جایگاه این شرکت به‌عنوان پیمانکار برتر آژانس فضایی آمریکا را تصاحب کرده است. ناسا پس از بروز مشکلات در اولین پرواز سرنشین‌دار استارلاینر، تصمیم گرفت تا دو فضانورد این فضاپیما را در ایستگاه فضایی نگه دارد و چند ماه بعد با کپسول کرو دراگون اسپیس اکس به زمین بازگرداند. زومیت

@AstroTech

معرفی MacBook Pro با پردازنده M4

شرکت اپل امروز، چهارشنبه ۹ آبان ۱۴۰۳، نسل جدید نوت‌بوک های پیشرفته مک‌بوک پرو با پردازنده M4 و نمایشگرهای ۱۴ و ۱۶ اینچ را معرفی کرد.

پردازنده M4 با معماری ARM
حداقل حافظه ۱۶ یا ۲۴ گیگابایت
پشتیبانی از هوش‌مصنوعی AI
شارژدهی باطری تا ۲۴ ساعت

اقدام اپل برای استفاده از پردازنده‌های قدرتمند سری M اپل که در واقع نسخه‌های قوی‌تر از همان پردازنده‌های گوشی آیفون هستند، در کامپیوترهای شخصی خود، با مصرف انرژی بسیار کمتر و در عین حال توان پردازش بالا همراه بوده است.

اطلاعات بیشتر

نویسنده: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

برای نخستین بار در جهان دانشمندان بیماری دیابت یک زن را به کمک سلول‌های چربی خودش درمان کردند

دانشمندان در چین موفق شدند تا سلول‌های چربی یک زن را دوباره برنامه‌ریزی کرده و آن‌ها را به سلول‌های پانکراس تولیدکننده انسولین تبدیل کنند؛ کشفی که دیابت نوع اول او را معکوس کرد.

این دستاورد به مجموعه‌ای از شواهد در حال رشد اضافه می‌کند که سلول‌های بنیادی برنامه‌ریزی‌شده می‌توانند روزی برای درمان این بیماری مزمن استفاده شوند. یورونیوز

@AstroTech

تصویر میراندا، ماه یخی اورانوس که توسط فضاپیمای ویجر ۲ ناسا در ۲۴ ژانویه ۱۹۸۶ گرفته شد. (اعتبار تصویر: NASA/JPL-Caltech)

میراندا، ماه کوچک اورانوس ممکن است زمانی یک اقیانوس آب مایع زیرسطحی داشته است

در چند دهه گذشته، دانشمندان سیاره‌شناسی به طور پیوسته به فهرست ماه هایی در منظومه خورشیدی اضافه می‌کنند که ممکن است در حال حاضر یا در مقطعی از گذشته اقیانوس‌های داخلی را در خود جای داده باشند. در بیشتر موارد، این ماه‌ها (مانند اروپا یا انسلادوس) از نظر گرانشی به دور غول های گازی مشتری یا زحل در گردش هستند.

با این حال، به تازگی دانشمندان سیاره‌شناسی توجه خود را بیشتر به سمت غول یخی اورانوس، سردترین سیاره منظومه خورشیدی معطوف کرده‌اند و اکنون، تحقیقات جدید بر اساس عکس‌های گرفته شده توسط فضاپیمای ویجر ۲ نشان می‌دهد که میراندا، ماه کوچک یخی اورانوس، ممکن است زمانی یک اقیانوس آب مایع عمیق در زیر سطح خود داشته اسن.

علاوه بر این، بقایای آن اقیانوس ممکن است امروزه همچنان در میراندا وجود داشته باشد. Space.com

ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

کیوان در شب
عکس از فضاپیمای کاسینی. کاسینی یک فضاپیمای رباتیک از سیاره زمین بود که طی ۱۳ سال مدار کیوان (زحل) را خانه خود کرده بود و ۲ روز قبل از آنکه در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ به داخل اتمسفر این غول گازی شیرجه بزند، این موزاییک باشکوه را با فریم هایی توسط دوربین زاویه باز خود ثبت کرد. تا زمانی که سفینه فضایی دیگری از زمین به سوی کیوان ارسال نشود، شب کیوان دیگر دیده نخواهد شد. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 November 2
Saturn at Night
Image Credit: NASA, JPL-Caltech, Space Science Institute, Mindaugas Macijauskas
https://apod.nasa.gov/apod/ap241102.html

@AstroTech

دنباله‌دار Tsuchinshan-Atlas برفراز دولومیت‌ها
این دنباله‌دار اکنون به سمت منظومه خورشیدی بیرونی می‌رود. یک گلوله برفی غبارآلود که طی سفر خود به نزدیکی خورشید نمایشی کامل ارائه کرد و در ماه اکتبر تصاویر چشمگیری از سیاره زمین از آن به ثبت رسید. تصویر حاظر، در اواسط اکتبر گرفته شده است و ویژگی بصری مشخصی از دنباله دار را نشان می‌دهد - ضد دم چشمگیر آن. این تصویر دنباله‌دار C/2023 A3 (Tsuchinshan-ATLAS) را با گرد و غبار و دم یونی بسیار طولانی به سمت بالا و مقابل از خورشید نشان می‌دهد، در حالی که ضد دم قوی - متشکل از ذرات غبار درشت‌تر - دنباله‌دار را دنبال کرده و به پایین، به سمت خورشید که تازه غروب کرده، اشاره می‌کنند. روستای تای دی کادوره، ایتالیا با کوه‌های عظیم دولومیت در پس‌زمینه قرار دارد. دنباله‌دار دیگری به نام C/2024 S1 (ATLAS) که زمانی کاندیدای رقابت در درخشندگی با دنباله‌دار Tsuchinshan-Atlas بود، هفته قبل طی نزدیک شدن به خورشید ما متلاشی شد. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 November 6
Comet Tsuchinshan-Atlas over the Dolomites
©️ Alessandra Masi
https://apod.nasa.gov/apod/ap241106.html

@AstroTech

ترکیب چند عکس از بوستر فوق سنگین استارشیپ در حالی که در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۴ برای نشستن میان بازوهای مکازیلا به سمت پایین می‌رود. تصویر: SpaceX

شرکت SpaceX پرواز شماره ۶ استارشیپ را در ۱۸ نوامبر انجام خواهد داد

کمتر از یک ماه پس از پرتاب استارشیپ و گرفتن بوستر آن، SpaceX زمان ششمین پرواز آزمایشی آن را اعلام کرد. راکت درخشان استارشیپ با قطر ۹ متر و ساخته شده از فولاد ضد زنگ، در حالت کامل، حدود ۱۲۱ متر ارتفاع دارد که شامل بوستر سوپرهوی با ارتفاع ۷۱ متر و مرحله دوم، استارشیپ، با ارتفاع ۵۰ متر است.

این شرکت روز چهارشنبه تاریخ پرتاب ششم را ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴ به همراه درس‌های آموخته شده از پرواز ۵ و اهداف ماموریت برای پرواز ۶ اعلام کرد.

برخلاف هر ماموریت دیگری، این بار SpaceX نیاز نداشت که بر اساس تاییدیه‌های نظارتی، شرط‌های خود را در مورد زمان پرتاب پرتاب کند. هنگامی که اداره هوانوردی فدرال مأموریت پرواز ۵ را تأیید کرد، آنها همچنین طرح شرکت برای پرواز ۶ را هم تأیید کردند.

منبع: SpaceFlightNow
ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

توسعه Marslink به عنوان اولین گام برای ارتباط زمین و مریخ توسط SpaceX

شرکت SpaceX در ادامه توسعه اینترنت ماهواره‌ای استارلینک در زمین، اکنون Marslink را به عنوان اولین گام به سوی ارتباط بیشتر از پتابیت در ثانیه بین زمین و مریخ ایجاد خواهد کرد.

ایده Marslink قصد دارد یک سیستم رله داده با سرعت بالا ایجاد کند - قادر به ارسال ۴ مگابیت در ثانیه یا بیشتر - در فاصله حدود یک و نیم واحد ستاره‌ای یا ۴۵۰ میلیون کیلومتر، فاصله بین زمین و مریخ.

این سیستم از چندین ماهواره در مدار مریخ استفاده خواهد کرد و از فناوری ارتباط لیزری پیشرفته Starlink برای حفظ جریان داده ثابت و تقریباً لحظه ای بین سیاره‌ها بهره خواهد برد.

منبع: Next big future
ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

گراند کانیون مریخ: Valles Marineris
بزرگ‌ترین دره منظومه خورشیدی، گستره وسیعی از سطح مریخ را شامل می‌شود. این دره بزرگ که Valles Marineris نام دارد، بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر طول دارد، عرض آن به ۶۰۰ کیلومتر رسیده و ۸ کیلومتر عمق دارد. برای مقایسه، گراند کنیون زمین در آریزونا، ایالات متحده ۸۰۰ کیلومتر طول، ۳۰ کیلومتر عرض و ۱/۸ کیلومتر عمق دارد. منشا دره مارینریس ناشناخته باقی مانده است، اگرچه یک فرضیه اصلی معتقد است که میلیاردها سال قبل با سرد شدن سیاره به صورت شکافی شروع شد. چندین فرآیند زمین شناسی در دره شناسایی شده است. این موزاییک برجسته از بیش از ۱۰۰ تصویر از مریخ که توسط Viking Orbiters در دهه ۱۹۷۰ گرفته شده بودند، ایجاد شده است. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 November 10
Valles Marineris: The Grand Canyon of Mars
Image Credit: NASA, USGS, Viking Project
https://apod.nasa.gov/apod/ap241110.html

سوراخی در مریخ
https://xn--r1a.website/AstroTech/4556

@AstroTech

بازگشت بینایی به افراد نابینا

به گزارش ایندیپندنت، تراشه مغزی نورالینک با نام «بلایندسایت» (Blindsight) که اخیرا نشان «دستگاه نوآورانه» را از سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) دریافت کرده است و قادر است بینایی را به افراد نابینا بازگرداند، به طور مستقیم با بخش‌های پردازش بصری مغز ارتباط برقرار می‌کند. ایلان ماسک، مالک نورالینک، در ماه مارس با انتشار پیامی در اکس اعلام کرده بود که این تراشه «به افرادی که هر دو چشم و عصب بینایی‌شان را از دست داده‌اند، امکان دیدن خواهد داد. در صورتی که قشر بینایی سالم باشد. حتی کسانی که از بدو تولد نابینا بوده‌اند نیز برای اولین بار قادر به دیدن خواهند شد».

به گفته ماسک، «در ابتدا بینایی با وضوح پایین و شبیه به گرافیک‌های [دستگاه بازی] آتاری خواهد بود، اما در نهایت این فناوری می‌تواند از بینایی طبیعی فراتر رود و به شما امکان دهد در طول‌موج‌های مادون قرمز، فرابنفش یا حتی رادار را ببینید».

ماسک گفته امیدوار است در یک دهه آینده میلیون‌ها تراشه نورالینک در مغز انسان‌ها کار بگذارد.

@AstroTech

© NASA/ Johns Hopkins APL/ Mike Yakovlev

دانشمندان در مطالعه‌ای تازه این احتمال را مطرح کرده‌اند که ماه‌های سیارهٔ اورانوس ممکن است شرایط لازم برای حیات را در خود داشته باشند.

به گزارش رادیوفردا، این مطالعه که بر پایهٔ تجزیه و تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده توسط فضاپیمای ویجر-۲ انجام شده، نشان می‌دهد که درک پیشین ما از این منظومه سیاره‌ای ممکن است تحت تأثیر شرایط نامعمول جوی آن در زمان عبور وویجر قرار گرفته باشد.

فضاپیمای ویجر-۲ ناسا در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵ خورشیدی) از کنار اورانوس و پنج ماه اصلی آن عبور کرد و تصاویر و داده‌هایی فرستاد که نشان می‌داد اورانوس و ماه‌های آن به ظاهر غیرفعال و مرده هستند.

اما این مطالعهٔ تازه، که در مجلهٔ «نیچر آسترونومی» منتشر شده است، نشان می‌دهد که این داده‌ها ممکن است تحت تأثیر یک طوفان خورشیدی قدرتمند که همزمان با عبور فضاپیما رخ داده، تحریف شده باشند.

دکتر ویلیام دان از دانشگاه کالج لندن، که رهبری تیم تحقیقاتی را بر عهده داشته، توضیح می‌دهد: «نتایج جدید نشان می‌دهند که ممکن است ماه‌های اورانوس شرایطی داشته باشند که برای حیات مناسب باشد.»

مطالعه بیشتر | #اختر‌زیست

@AstroTech

مرحله اول و دوم ششمین راکت استارشیپ، وسیله نقلیه SpaceX، در سکوی پرتاب قبل از پرتاب برنامه‌ریزی شده در ۲۸ آبان ۱۴۰۳ دیده می‌شوند. (اعتبار تصویر: SpaceX از X)

پیش از پرتاب ۱۸ نوامبر، SpaceX راکت فوق سنگین استارشیپ پرواز را به سکو می‌فرستد

هر دو مرحله از راکت بزرگ استارشیپ SpaceX قبل از ششمین پرواز آزمایشی مورد انتظار خود در روز دوشنبه ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴ به سکوی پرتاب رسیده‌اند.

منبع و اطلاعات بیشتر: Space.com
ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech