بازنشستگی شاهکار بشری؛ ناسا چگونه ایستگاه فضایی بین‌المللی را به زمین بازمی‌گرداند؟

در حالی که ایستگاه فضایی بین‌المللی رفته رفته به پایان عمر مفید خود می‌رسد، این هفته سازمان فضایی آمریکا ناسا و شرکت SpaceX از طرح مشترک ۸۴۳ میلیون دلاری خود برای پایان دادن به کار این سازه فضایی رونمایی کردند.

تجهیزات ایستگاه فضایی بین‌المللی در حال حاضر علائم پیری را از خود نشان می‌دهند. این ایستگاه که در سال ۱۹۹۸ راه‌اندازی شد، از نوامبر سال ۲۰۰۰ بدین‌سو به‌طور مداوم با مشارکت آمریکا، روسیه ، کانادا، ژاپن و ۱۱ کشور اروپایی اداره می‌شود.

برای این کار یک فضاپیما پرتاب شده و پس از این که به ایستگاه متصل شد، آن را به سمت مقصد نهایی‌اش در اقیانوس آرام یا هند هدایت می‌کند. در جریان این عملیات بخش اعظم ایستگاه با ورود به جو خواهد سوخت، اما ناسا انتظار دارد زباله‌های برخی قطعات متراکم‌تر، از اجاق مایکروویو گرفته تا صندلی‌ها، در یک دالان هوایی ۲ هزار کیلومتری پخش شوند.

ناسا ابتدا در نظر داشت از سه فضاپیمای تدارکاتی روسیه استفاده کند، اما به یک فضاپیمای قوی‌تر نیاز بود که درنهایت به قرارداد SpaceX منتهی شد. یورونیوز

@AstroTech

بروز اختلال جهانی در کامپیوترها؛ هواپیماها زمین‌گیر شدند، بانک‌ها و صنایع دست از کار کشیدند

بروز مشکل گسترده در مایکروسافت باعث اختلال در سیستم‌های کامپیوتری در بیشتر کشورهای جهان در روز جمعه، ۲۹ تیر ۱۴۰۳، شد؛ به طوری که شماری از خطوط هوایی در آمریکا و اروپا پروازها را متوقف کردند و فعالیت برخی از شبکه‌های تلویزیونی از جمله اسکای‌نیوز دستکم برای ساعاتی مختل شد. VOA

@AstroTech

دنباله‌دار 13P/Olbers امروز ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۴، از نزدیک‌ترین فاصله خود به زمین عبور می‌کند. عکاس‌ها در صورت بهرمندی از آسمان صاف و تاریک، می‌توانند تصاویری با نوردهی طولانی بگیرند یا آن‌ها را روی هم گذاشته تا نتایج شگفت‌انگیزی مانند این تصویر به دست آید، که دنباله‌دار 13P/Olbers را بر فراز ترنا، اسلواکی نشان می‌دهد. تصویر از Petr Horalek.

دنباله دار 13P/Olbers پس از ۶۸ سال به درون منظومه خورشیدی بازمی‌گردد. و در حال حاضر می‌توانید آن را با دوربین دوچشمی ببینید! این دنباله‌دار تناوبی حضیض خود - یا نزدیک‌ترین نزدیک به خورشید - را در ۳۰ ژوئن امسال انجام داد. دنباله‌دار 13P/Olbers امروز، ۲۰ ژوئیه، در نزدیک‌ترین نقطه به زمین است. در حال حاضر در Leo Minor در آسمان شمال غربی، به سرعت در حال حرکت است.

اطلاعات بیشتر: EarthSky

@AstroTech

راهنمای رصد دنباله‌دار 13P/Olbers

در تصویر وضعیت کلی شمال غربی آسمان روز یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳ در ساعت ۲۰:۳۰ در شهر تهران دیده می‌شود، هرچند برای سایر شهرها هم با اندکی تفاوت به همین شکل است. برای رصد دنباله‌دار بهتر است بعد از غروب خورشید تا حوالی ساعت ۲۰:۳۰ که ماه هنوز بالا نیامده، با یک تلسکوپ یا دوربین دوچشمی اقدام کنید.

با توجه به روشنایی کم دنباله‌دار که از قدر ۷/۷+ می‌باشد، استفاده از تلسکوپ نتیجه بهتری نسبت به دوربین دوچشمی خواهد داشت. توجه داشته باشید ماه از ساعت ۱۹:۴۵ طلوع خواهد کرد. #رصد #دنباله‌دار

عکس از SkyPortal

@AstroTech

بر اساس داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب یک سیاره به اصطلاح خارجی در نزدیکی منظومه خورشیدی ممکن است برخوردار از آب مایع و اتمسفری نیتروژنی مثل زمین باشد.

سیاره «ال‌اچ‌اس ۱۱۴۰ بی» دور ستاره‌ای از نوع کوتوله سرخ در فاصله ۴۸ سال نوری از ما می‌گردد.

این سیاره در ناحیه قابل سکونت اطراف ستاره قرار دارد، در نتیجه اقلیم آن ممکن است به اندازه کافی برای وجود آب مایع معتدل باشد.

رصدهای دقیق آشکار می‌کند که چگالی این سیاره بیرونی با یک کره سنگی که ۱۰ تا ۲۰ درصد از آب تشکیل شده همخوانی دارد. این میزان آب برای پوشاندن کل سطح سیاره کافی است.

اندازه‌گیری‌های اخیر توسط تلسکوپ جیمز وب همچنین حاکی از وجود اتمسفری غنی از نیتروژن است. جو زمین هم ۷۸ درصد از نیتروژن تشکیل شده است.

چارلز کادی‌او نویسنده اصلی این مقاله از دانشگاه مونترال گفت: «در میان همه سیارات خارجی شناخته شده که نه داغ هستند نه سرد، ال‌اچ‌اس ۱۱۴۰ بی ممکن است بهترین شانس ما ورای منظومه خورشیدی برای تایید وجود آب مایع باشد.»

«این یک دستاورد بزرگ در جستجو برای یافتن برون‌سیارات بالقوه قابل سکونت است.» بی‌بی‌سی

#اختر‌زیست

@AstroTech

دنباله‌دار 13P/Olbers
یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳

عکس از اسماعیل مرادی

@AstroTech

سفر فضانوردان به سیاره مریخ خطرها و موانع فراوانی دارد، از طبیعت نامناسب این سیاره برای زیست گرفته تا تشعشات فضایی.

به گزارش رادیوفردا، اکنون پژوهشگران دشواری دیگری به این فهرست افزوده‌اند: تاریخ مصرف اکثر داروهایی که فضانوردان ممکن است با خود ببرند قبل از پایان سفر رفت و برگشت به سیاره مریخ منقضی می‌شود.

تاریخ انقضا اکثر داروهای فعلی حدود سه سال یا کم‌تر است و تخمین زده می‌شود که سفر رفت و برگشت به سیاره مریخ حدود ۳۶ ماه طول خواهد کشید.

دکتر دن بالکند، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه دوک و مسئول این پژوهش جدید، می‌گوید در کره زمین تأثیر داروها پس از انقضا تاریخ مصرف آن‌ها کاهش می‌یابد ولی میزان کاهش قابل پیش‌بینی نیست.

او افزود: «خطری که با آن روبه‌رو هستیم این است که شدت بیماری در مراحل پایانی سفر به مریخ ممکن است پس از انقضای تاریخ مصرف داروها بیشتر باشد و در نتیجه تأثیرگذاری داروها در حد مطلوب نباشد.»

تصویر: مقایسه اندازه مریخ و زمین‌، از ناسا.

@AstroTech

گفت‌وگوی صدای آمریکا با یاسمین مقبلی در مورد تجربه حضور در فضا: کاش همه می‌توانستند زمین را از بالا ببینند

@AstroTech

من با تغییر این ۱۰ تنظیم، عمر باتری آیفون خود را بهبود بخشیدم. مطالعه در zdnet

@AstroTech

عطارد دارای لایه ای از الماس به ضخامت ۱۶ کیلومتر است

ماموریت MESSENGER ناسا فاش کرده است که عطارد، کوچکترین سیاره منظومه خورشیدی و نزدیکترین سیاره به خورشید، راز بزرگی را پنهان کرده است.

شرح تصویر: (چپ) نمایی رنگارنگ از عطارد که با استفاده از عکس‌های کمپین تصویربرداری نقشه رنگی در طول ماموریت اولیه MESSENGER تولید شده است. (راست) آنچه عطارد ممکن است شبیه به آن باشد پس از حذف لایه‌های بیرونی برای نمایان شدن لایه الماس به ضخامت ۱۶ کیلومتر (اعتبار تصویر: رابرت لی (ساخته شده با Canva)/ناسا/آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز/موسسه کارنگی واشنگتن)

کوچکترین سیاره منظومه خورشیدی ممکن است راز بزرگی را پنهان کرده باشد. دانشمندان با استفاده از داده‌های فضاپیمای MESSENGER ناسا دریافته‌اند که ممکن است یک گوشته الماس به ضخامت ۱۶ کیلومتر در زیر پوسته عطارد، نزدیک‌ترین سیاره به خورشید، قرار داشته باشد.

منبع: Space.com
ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

آیا این پایان کار بوئینگ استارلاینر است؟

ناسا تقریباً یک دهه پیش با دو شرکت بوئینگ و SpaceX برای جابجایی فضانوردان میان زمین و ایستگاه فضایی بین‌المللی قرارداد بست. طبق این قرارداد، ناسا مبلغ ۴/۲ میلیارد دلار به بوئینگ و کمی بیش از نیمی از آن، ۲/۶ میلیارد دلار، را به SpaceX اختصاص داد.

تا به امروز، SpaceX با فضاپیمای دراگون سرنشین‌دار (Crew Dragon) ۱۱ ماموریت سرنشین‌دار به ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام داده است. این ماموریت‌ها شامل ماموریت‌های Demo-2 و Crew-1 تا Crew-8 برای ناسا، و همچنین ماموریت‌های Ax-1 و Ax-2 برای شرکت خصوصی Axiom Space می‌باشند.

پس از تاخیرهای مکرر، دو فضانورد ناسا، بوچ ویلمور و سونی ویلیامز که با نخستین پرواز فضایی شرکت «بوئینگ» روز ۱۷ خرداد ۱۴۰۳ به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسیدند، به دلیل مشکلاتی در رانشگرها و نشت هلیوم در استارلاینر، مدت طولانی‌تری در آنجا خواهند ماند. زمان پایان ماموریت آنها مشخص نیست.

ماموریت Crew-9 شرکت SpaceX با ۴ فضانورد پس از ۱۸ اوت ۲۰۲۴ به مقصد ISS برنامه‌ریزی شده و برای اتصال دراگون باید استارلاینر از ایستگاه جدا شود.

نویسنده: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

تحقیقات جدید در مورد سیارک‌های دیدیموس و دیمورفوس: توده‌هایی سنگی از یک سیارک والد

منبع: VOA

تحلیل تصاویر فضاپیمای دارت ناسا نشان می‌دهد دو جرم آسمانی نزدیک به زمین به نام‌های دیدیموس و دیمورفوس، سیارک‌هایی با ساختار پیچیده و شباهت‌های کلیدی هستند که از بقایای یک «سیارک والد» تشکیل شده‌اند.

تصاویر ثبت شده توسط دارت قبل از برخورد با دیمورفوس در سال ۲۰۲۲ نشان می‌دهد که دیدیموس حدود ۱۲.۵ میلیون سال پیش و دیمورفوس حدود ۳۰۰ هزار سال پیش شکل گرفته‌اند.

ماموریت دارت به عنوان یک «ماموریت اثبات اصل» توسط ناسا، با موفقیت نشان داد که می‌توان با استفاده از نیروی جنبشی، مسیر یک سیارک بالقوه خطرناک برای زمین را تغییر داد.

پست ۱ از ۲ | بعدی

تحقیقات جدید در مورد سیارک‌های دیدیموس و دیمورفوس: توده‌هایی سنگی از یک سیارک والد

پست ۲ از ۲ | قبلی

دارت در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲ با سرعت تقریباً ۲۲۵۳۰ کیلومتر در ساعت و در فاصله حدود ۱۱ میلیون کیلومتری از زمین به دیمورفوس برخورد کرد و با موفقیت مسیر آن را تغییر داد. این برخورد همچنین شکل دیمورفوس را کمی تغییر داد.

محققان معتقدند دیدیموس احتمالاً در ابتدا در کمربند سیارکی اصلی منظومه خورشیدی (بین مریخ و مشتری) شکل گرفته و سپس به بخش داخلی منظومه خورشیدی منتقل شده است. بررسی بزرگترین تخته سنگ‌های روی دیدیموس و دیمورفوس نیز تایید می‌کند که هر دو سیارک از قطعات سنگی یک سیارک والد تشکیل شده‌اند.

دیدیموس با قطر حدود ۷۸۰ متر و دیمورفوس با عرض تقریبی ۱۷۰ متر، هر دو سیارک‌هایی سنگی هستند که تحت تأثیر نیروی گرانش به هم پیوسته‌اند.

در حال حاضر، دیدیموس و دیمورفوس هیچ خطری برای زمین ندارند.

اطلاعات بیشتر در ویکی‌پدیا

@AstroTech

محققان: کشف فسیل یک لیسه (اسلاگ) به درک سرمنشاء نرم‌تنان مثل صدف و اختاپوس کمک کرده است

دانشمندان، از جمله کارشناسان در دانشگاه آکسفورد، یک گونه تازه از نرم‌تنان را یافته‌اند که ۵۰۰ میلیون سال قبل می‌زیست.

این فسیل به نام «شیشانیا آکولاتا» آشکار می‌کند که اولین نرم‌تنان جهان لیسه‌های مسطح بودند که یک زره تیغ‌دار محافظ داشتند.

شیشانیا ابتدا به خاطر ظاهرش به «کیسه پلاستیکی» معروف بود.

گوانگشو ژانگ نویسنده اول این مطالعه که اخیرا از دانشگاه یونان چین دکتری گرفته و این فسیل را کشف کرده گفت که این «کاملا متفاوت» از سایر فسیل‌هایی است که او قبلا دیده بود.

نرم‌تنان جانورانی هستند که ستون فقرات ندارند و امروزه در اشکال مختلف مثل حلزون و اسکوئید (ماهی مرکب) دیده می‌شوند. بی‌بی‌سی

#اخترزیست

@AstroTech

مریخ در حال عبور
وقتی مریخ در شب زمین سرگردان است، در این عکس ترکیبی، با حدود ۵ درجه فاصله از جنوب خوشه ستاره‌ای پروین عبور می‌کند. این نمای آسمان از مجموعه‌ای از تصاویر گرفته شده در طول ۱۶ شب متوالی با آسمان صاف که از ۱۲ ژوئیه شروع می‌شود، ساخته شده است. راهپیمایی مریخ در سراسر میدان دید از گوشه راست شروع می‌شود، رنگ قرمز این سیاره دارای تضاد خوبی با ستاره‌های آبی رنگ خوشه پروین است. با حرکت بسیار سریعتر در سراسر آسمان در برابر ستارگان دور، مریخ به عنوان چهارمین سیاره از خورشید به راحتی از سیاره هفتم، اورانوس، عبور می‌کند و در سراسر این میدان دید در حرکت است. سیاره سرخ مریخ و غول یخی اورانوس در ۱۶ ژوئیه در مقارنه، با فاصله نیم درجه از هم قرار داشتند. مریخ در ادامه سفر سریع خود به سمت شرق، اکنون ستارگان خواهر و سیاره بیرونی را پشت سر گذاشته و از شمال ستاره غول سرخ دبران عبور کرده است. مریخ در ۱۴ اوت به فاصله حدود یک سوم درجه از مشتری در آسمان سیاره زمین خواهد آمد. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 August 2
Mars Passing By
©️ Tunc Tezel (TWAN)
https://apod.nasa.gov/apod/ap240802.html

@AstroTech

ناسا و SpaceX پرتاب فضانوردان را در ۱۸ اوت ۲۰۲۴ با ماموریت Crew-9 به ایستگاه فضایی بین‌المللی از سر می‌گیرند

ماموریت Crew-9 اولین پرتاب خدمه با راکت فالکون ۹ خواهد بود، پس از آن که یکی از راکت‌ها در ماه جولای با مشکل نادری مواجه شد.

در تصویر چهار فضانورد ماموریت Crew-9 اسپیس اکس (از چپ): الکساندر گوربونوف از آژانس فضایی روسیه Roscosmos و فضانوردان ناسا نیک هیگ، زنا کادمن و استفانی ویلسون. (اعتبار تصویر: SpaceX)

ترجمه: مهدی اسماعیلی
منبع: Space.com

@AstroTech

همایش اخترزیست شناسی و آینده حیات

زمان ارسال Abstract تا ۹ اوت ۲۰۲۴ تمدید شده است.

اطلاعات بیشتر:
https://www.hou.usra.edu/meetings/astrobiology2024/

#همایش #اخترزیست

@AstroTech

راه شیری بر فراز تونس
آنچه روی زمین می‌بينيد ماه نیست‌، خانه لارس در تونس است. کهکشان پشت سر هم هر کهکشانی نیست، نوار مرکزی کهکشان راه شیری ماست. در آخر، آن شهاب هم هر شهاب سنگی نیست. این یک آذر گوی آتشین درخشان است که احتمالاً مربوط به بارش شهابی برساوشی (Perseids) در سال گذشته است. تصویر، حاصل نوردهی‌های متوالی گرفته شده توسط یک دوربین از یک مکان را ترکیب می کند. انتظار می رود که اوج بارش شهابی برساوشی امسال در آخر هفته آینده بیشترین شهاب ها را پس از غروب ربع اول ماه، نزدیک به نیمه شب، نشان دهد. برای تجربه بهترین بارش شهابی، باید آسمانی صاف و تاریک، صندلی راحت و صبر داشته باشید. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 August 5
Milky Way Over Tunisia
© Makrem Larnaout
https://apod.nasa.gov/apod/ap240805.html

@AstroTech

راه شیری پشت سه مرلون
برای برخی، آنها مانند مبارزانی به نظر می‌رسند که در اینجا از ما در برابر مرکز کهکشان راه شیری محافظت می کنند. سه مرلون که سه قله لاواردو نیز نامیده می‌شوند، امروزه برقرار هستند زیرا از سنگ دولومیت متراکم ساخته شده‌اند که در برابر فرسایش بهتر از صخره‌های نرم‌تر اطراف مقاومت می‌کند. آنها حدود ۲۵۰ میلیون سال قبل شکل گرفتند و بنابراین از نظر سنی با یکی از انقراض‌های بزرگ حیات روی زمین قابل مقایسه‌اند. یک فرضیه اصلی این است که این انقراض بزرگ توسط سیارکی به وسعت حدود ۱۰ کیلومتر، بزرگتر از کوه اورست، و برخورد با زمین آغاز شده است. قرن‌هاست انسان‌ها به ستاره‌های کهکشان راه شیری و فراتر از آن خیره شده‌اند و این تشکل‌های میدان نبرد مانند را که در دولومیت‌های سکستن قرار دارند، مکانی محبوب برای ستاره‌شناسان کنونی و باستانی ساخته‌اند. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 August 7
Milky Way Behind Three Merlons
© Donato Lioce; Text: Natalia Lewandowska (SUNY Oswego)
https://apod.nasa.gov/apod/ap240807.html

@AstroTech