جونز-امبرسون ۱
سحابی سیاره‌ای جونز-امبرسون ۱، صحنه مرگ ستاره‌ای خورشید مانند است که با حدود ۱۶۰۰ سال نوری فاصله از زمین در صورت فلکی سیاهگوش قرار دارد. با عرض حدود ۴ سال نوری، بقایای در حال انبساط اتمسفر ستاره در حال مرگ به فضای بین ستاره‌ای منتقل شده، زیرا ذخایر مرکزی ستاره از هیدروژن و سپس هلیوم برای همجوشی پس از میلیاردها سال تخلیه شده‌اند. در نزدیکی مرکز سحابی سیاره‌ای، یک ستاره کوتوله سفید آبی-داغ، باقی مانده و قابل دیدن است. این سحابی که با نام PK 164 +31.1 نیز شناخته می‌شود، کم‌نور است و به سختی می‌توان آن را با چشمی تلسکوپ نگاه کرد. اما این تصویر عمیق که حاصل بیش از ۱۲ ساعت نوردهی را ترکیب می‌کند، آن را با جزئیات استثنایی نشان می‌دهد. جونز-امبرسون ۱ طی چند هزار سال آینده محو خواهد شد. ستاره کوتوله سفید داغ و مرکزی آن میلیاردها سال طول می‌کشد تا خنک شود. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 July 12
Jones-Emberson 1
© Team OURANOS,
(Jean-Baptiste Auroux, Jean Claude Mario, Mathieu Guinot & Matthieu Tequi)
https://apod.nasa.gov/apod/ap240712.html

@AstroTech

The AAVSO and the SuperNova Early Warning System team (SNEWS) are collaborating to monitor bright potential supernova progenitors. The targets are broadly distributed across the sky and all types of observing may be used, so this exciting campaign offers any interested observer the opportunity to contribute.

This webinar looks at the progress to date, and will feature talks from Professor Alec Habig, University of Minnesota, and Dr. Bert Hablo, AAVSO's Staff Astronomer.

شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۳ از ساعت ۲۱:۳۰ به وقت ایران
ثبت‌نام رایگان در زوم | رصد ستارگان متغیر

#AAVSO

@AstroTech

بهترین دوربین‌ها برای عکاسی ستاره‌ای ۲۰۲۴

این انتخاب‌ها از بهترین دوربین‌ها برای عکاسی ستاره‌ای (نجومی) است که طیف وسیعی از قیمت‌ها را پوشش می‌دهند، همگی در شرایط کم نور، با محدوده دینامیکی بالا و کنترل ISO چشمگیر عملکرد عالی دارند.

حجم مطلب بالاتر از فضای در دسترس برای ارائه در اینجاست و تنها لینک منبع اشتراک‌گذاری می‌شود.

https://www.space.com/best-cameras-for-astrophotography

@AstroTech

وبینار AAVSO تا ساعتی دیگر

راس ساعت ۲۱:۳۰ امروز وبینار AAVSO آغاز می‌شود. علاوه بر ابعاد ارزشمند علمی، در تقویت زبان تخصصی ستاره‌شناسی و البته آشنایی با ادبیات آکادمیک نیز مفید است. ارائه دهنده ها از اساتید دانشگاه های معتبر هستند. برای تماشا از طریق زوم نیازی به vpn و فیلترشکن هم نیست. امید که از این برنامه استفاده ببرید.

آشنایی با رصد ستارگان متغیر

@AstroTech

شهاب کهکشان را از دست می‌دهد
کهکشان هرگز در خطر نبود. به یک دلیل، کهکشان مثلث (M33) که در تصویر نشان داده شده، بسیار بزرگتر از دانه سنگ ریزه در سر شهاب است. دلیل دیگر، کهکشان بسیار دورتر است - در این مثال ۳ میلیون سال نوری فاصله در مقابل تنها ۰/۰۰۰۳ ثانیه نوری. با این حال، مسیر شهاب‌سنگ آن را به صورت زاویه‌ای در زیر کهکشان طی کرد. البته عکاس بسیار خوش شانس بود که هم یک شهاب و هم یک کهکشان را در یک نوردهی ثبت کرد - که متعاقباً به دو تصویر دیگر از M33 اضافه شد تا رنگ‌های کهکشان مارپیچی را نشان دهد. در پایان، شهاب در یک ثانیه ناپدید شد، اما کهکشان میلیاردها سال دوام خواهد آورد. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2024 July 14
Meteor Misses Galaxy
© Aman Chokshi
https://apod.nasa.gov/apod/ap240714.html

@AstroTech

کشف غار بزرگ در نزدیکی محل فرود آپولو۱۱؛ فضانوردان در ماه صاحب پناهگاه طبیعی شدند

دانشمندان وجود غاری را در ماه، نه چندان دورتر از جایی که نیل آرمسترانگ و باز آلدرین، ۵۵ سال پیش بر سطح آن فرود آمدند، تأیید کردند و گمان می‌کنند که صدها غار دیگر در ماه وجود دارد که می‌تواند به عنوان پناهگاه فضانوردان مورد استفاده قرار گیرد.

تیمی به رهبری ایتالیا روز دوشنبه گزارش داد که شواهدی قطعی دال بر وجود یک غار بزرگ در ماه به دست آورده است. این غار، تنها ۴۰۰ کیلومتر با محل فرود آپولو۱۱ بر سطح ماه فاصله دارد.

به گفته دانشمندان ایتالیایی، این غار حداقل ۴۰ متر عرض و ده‌ها متر طول دارد.

غارهای قمری بیش از ۵۰ سال بود که به صورت یک راز باقی مانده بود ولی لئوناردو کارر و لورنزو بروزونه از دانشگاه ترنتو، روز دوشنبه اعلام کردند که بالاخره وجود یکی از حدود ۲۰۰ غاری که به نظر می‌رسید در ماه وجود دارد، ثابت شد.

این کشف با تجزیه و تحلیل داده‌های اندازه‌گیری شده توسط مدارگرد شناسایی ماه که توسط ناسا اعزام شده، حاصل و نتایج آن در نشریه Nature Astronomy منتشر شد. یورونیوز

تپه ماریوس و حفره‌ای در ماه

@AstroTech

بازنشستگی شاهکار بشری؛ ناسا چگونه ایستگاه فضایی بین‌المللی را به زمین بازمی‌گرداند؟

در حالی که ایستگاه فضایی بین‌المللی رفته رفته به پایان عمر مفید خود می‌رسد، این هفته سازمان فضایی آمریکا ناسا و شرکت SpaceX از طرح مشترک ۸۴۳ میلیون دلاری خود برای پایان دادن به کار این سازه فضایی رونمایی کردند.

تجهیزات ایستگاه فضایی بین‌المللی در حال حاضر علائم پیری را از خود نشان می‌دهند. این ایستگاه که در سال ۱۹۹۸ راه‌اندازی شد، از نوامبر سال ۲۰۰۰ بدین‌سو به‌طور مداوم با مشارکت آمریکا، روسیه ، کانادا، ژاپن و ۱۱ کشور اروپایی اداره می‌شود.

برای این کار یک فضاپیما پرتاب شده و پس از این که به ایستگاه متصل شد، آن را به سمت مقصد نهایی‌اش در اقیانوس آرام یا هند هدایت می‌کند. در جریان این عملیات بخش اعظم ایستگاه با ورود به جو خواهد سوخت، اما ناسا انتظار دارد زباله‌های برخی قطعات متراکم‌تر، از اجاق مایکروویو گرفته تا صندلی‌ها، در یک دالان هوایی ۲ هزار کیلومتری پخش شوند.

ناسا ابتدا در نظر داشت از سه فضاپیمای تدارکاتی روسیه استفاده کند، اما به یک فضاپیمای قوی‌تر نیاز بود که درنهایت به قرارداد SpaceX منتهی شد. یورونیوز

@AstroTech

بروز اختلال جهانی در کامپیوترها؛ هواپیماها زمین‌گیر شدند، بانک‌ها و صنایع دست از کار کشیدند

بروز مشکل گسترده در مایکروسافت باعث اختلال در سیستم‌های کامپیوتری در بیشتر کشورهای جهان در روز جمعه، ۲۹ تیر ۱۴۰۳، شد؛ به طوری که شماری از خطوط هوایی در آمریکا و اروپا پروازها را متوقف کردند و فعالیت برخی از شبکه‌های تلویزیونی از جمله اسکای‌نیوز دستکم برای ساعاتی مختل شد. VOA

@AstroTech

دنباله‌دار 13P/Olbers امروز ۳۰ تیر ۱۴۰۳، ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۴، از نزدیک‌ترین فاصله خود به زمین عبور می‌کند. عکاس‌ها در صورت بهرمندی از آسمان صاف و تاریک، می‌توانند تصاویری با نوردهی طولانی بگیرند یا آن‌ها را روی هم گذاشته تا نتایج شگفت‌انگیزی مانند این تصویر به دست آید، که دنباله‌دار 13P/Olbers را بر فراز ترنا، اسلواکی نشان می‌دهد. تصویر از Petr Horalek.

دنباله دار 13P/Olbers پس از ۶۸ سال به درون منظومه خورشیدی بازمی‌گردد. و در حال حاضر می‌توانید آن را با دوربین دوچشمی ببینید! این دنباله‌دار تناوبی حضیض خود - یا نزدیک‌ترین نزدیک به خورشید - را در ۳۰ ژوئن امسال انجام داد. دنباله‌دار 13P/Olbers امروز، ۲۰ ژوئیه، در نزدیک‌ترین نقطه به زمین است. در حال حاضر در Leo Minor در آسمان شمال غربی، به سرعت در حال حرکت است.

اطلاعات بیشتر: EarthSky

@AstroTech

راهنمای رصد دنباله‌دار 13P/Olbers

در تصویر وضعیت کلی شمال غربی آسمان روز یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳ در ساعت ۲۰:۳۰ در شهر تهران دیده می‌شود، هرچند برای سایر شهرها هم با اندکی تفاوت به همین شکل است. برای رصد دنباله‌دار بهتر است بعد از غروب خورشید تا حوالی ساعت ۲۰:۳۰ که ماه هنوز بالا نیامده، با یک تلسکوپ یا دوربین دوچشمی اقدام کنید.

با توجه به روشنایی کم دنباله‌دار که از قدر ۷/۷+ می‌باشد، استفاده از تلسکوپ نتیجه بهتری نسبت به دوربین دوچشمی خواهد داشت. توجه داشته باشید ماه از ساعت ۱۹:۴۵ طلوع خواهد کرد. #رصد #دنباله‌دار

عکس از SkyPortal

@AstroTech

بر اساس داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب یک سیاره به اصطلاح خارجی در نزدیکی منظومه خورشیدی ممکن است برخوردار از آب مایع و اتمسفری نیتروژنی مثل زمین باشد.

سیاره «ال‌اچ‌اس ۱۱۴۰ بی» دور ستاره‌ای از نوع کوتوله سرخ در فاصله ۴۸ سال نوری از ما می‌گردد.

این سیاره در ناحیه قابل سکونت اطراف ستاره قرار دارد، در نتیجه اقلیم آن ممکن است به اندازه کافی برای وجود آب مایع معتدل باشد.

رصدهای دقیق آشکار می‌کند که چگالی این سیاره بیرونی با یک کره سنگی که ۱۰ تا ۲۰ درصد از آب تشکیل شده همخوانی دارد. این میزان آب برای پوشاندن کل سطح سیاره کافی است.

اندازه‌گیری‌های اخیر توسط تلسکوپ جیمز وب همچنین حاکی از وجود اتمسفری غنی از نیتروژن است. جو زمین هم ۷۸ درصد از نیتروژن تشکیل شده است.

چارلز کادی‌او نویسنده اصلی این مقاله از دانشگاه مونترال گفت: «در میان همه سیارات خارجی شناخته شده که نه داغ هستند نه سرد، ال‌اچ‌اس ۱۱۴۰ بی ممکن است بهترین شانس ما ورای منظومه خورشیدی برای تایید وجود آب مایع باشد.»

«این یک دستاورد بزرگ در جستجو برای یافتن برون‌سیارات بالقوه قابل سکونت است.» بی‌بی‌سی

#اختر‌زیست

@AstroTech

دنباله‌دار 13P/Olbers
یکشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۳

عکس از اسماعیل مرادی

@AstroTech

سفر فضانوردان به سیاره مریخ خطرها و موانع فراوانی دارد، از طبیعت نامناسب این سیاره برای زیست گرفته تا تشعشات فضایی.

به گزارش رادیوفردا، اکنون پژوهشگران دشواری دیگری به این فهرست افزوده‌اند: تاریخ مصرف اکثر داروهایی که فضانوردان ممکن است با خود ببرند قبل از پایان سفر رفت و برگشت به سیاره مریخ منقضی می‌شود.

تاریخ انقضا اکثر داروهای فعلی حدود سه سال یا کم‌تر است و تخمین زده می‌شود که سفر رفت و برگشت به سیاره مریخ حدود ۳۶ ماه طول خواهد کشید.

دکتر دن بالکند، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه دوک و مسئول این پژوهش جدید، می‌گوید در کره زمین تأثیر داروها پس از انقضا تاریخ مصرف آن‌ها کاهش می‌یابد ولی میزان کاهش قابل پیش‌بینی نیست.

او افزود: «خطری که با آن روبه‌رو هستیم این است که شدت بیماری در مراحل پایانی سفر به مریخ ممکن است پس از انقضای تاریخ مصرف داروها بیشتر باشد و در نتیجه تأثیرگذاری داروها در حد مطلوب نباشد.»

تصویر: مقایسه اندازه مریخ و زمین‌، از ناسا.

@AstroTech

گفت‌وگوی صدای آمریکا با یاسمین مقبلی در مورد تجربه حضور در فضا: کاش همه می‌توانستند زمین را از بالا ببینند

@AstroTech

من با تغییر این ۱۰ تنظیم، عمر باتری آیفون خود را بهبود بخشیدم. مطالعه در zdnet

@AstroTech

عطارد دارای لایه ای از الماس به ضخامت ۱۶ کیلومتر است

ماموریت MESSENGER ناسا فاش کرده است که عطارد، کوچکترین سیاره منظومه خورشیدی و نزدیکترین سیاره به خورشید، راز بزرگی را پنهان کرده است.

شرح تصویر: (چپ) نمایی رنگارنگ از عطارد که با استفاده از عکس‌های کمپین تصویربرداری نقشه رنگی در طول ماموریت اولیه MESSENGER تولید شده است. (راست) آنچه عطارد ممکن است شبیه به آن باشد پس از حذف لایه‌های بیرونی برای نمایان شدن لایه الماس به ضخامت ۱۶ کیلومتر (اعتبار تصویر: رابرت لی (ساخته شده با Canva)/ناسا/آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز/موسسه کارنگی واشنگتن)

کوچکترین سیاره منظومه خورشیدی ممکن است راز بزرگی را پنهان کرده باشد. دانشمندان با استفاده از داده‌های فضاپیمای MESSENGER ناسا دریافته‌اند که ممکن است یک گوشته الماس به ضخامت ۱۶ کیلومتر در زیر پوسته عطارد، نزدیک‌ترین سیاره به خورشید، قرار داشته باشد.

منبع: Space.com
ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

آیا این پایان کار بوئینگ استارلاینر است؟

ناسا تقریباً یک دهه پیش با دو شرکت بوئینگ و SpaceX برای جابجایی فضانوردان میان زمین و ایستگاه فضایی بین‌المللی قرارداد بست. طبق این قرارداد، ناسا مبلغ ۴/۲ میلیارد دلار به بوئینگ و کمی بیش از نیمی از آن، ۲/۶ میلیارد دلار، را به SpaceX اختصاص داد.

تا به امروز، SpaceX با فضاپیمای دراگون سرنشین‌دار (Crew Dragon) ۱۱ ماموریت سرنشین‌دار به ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام داده است. این ماموریت‌ها شامل ماموریت‌های Demo-2 و Crew-1 تا Crew-8 برای ناسا، و همچنین ماموریت‌های Ax-1 و Ax-2 برای شرکت خصوصی Axiom Space می‌باشند.

پس از تاخیرهای مکرر، دو فضانورد ناسا، بوچ ویلمور و سونی ویلیامز که با نخستین پرواز فضایی شرکت «بوئینگ» روز ۱۷ خرداد ۱۴۰۳ به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسیدند، به دلیل مشکلاتی در رانشگرها و نشت هلیوم در استارلاینر، مدت طولانی‌تری در آنجا خواهند ماند. زمان پایان ماموریت آنها مشخص نیست.

ماموریت Crew-9 شرکت SpaceX با ۴ فضانورد پس از ۱۸ اوت ۲۰۲۴ به مقصد ISS برنامه‌ریزی شده و برای اتصال دراگون باید استارلاینر از ایستگاه جدا شود.

نویسنده: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

تحقیقات جدید در مورد سیارک‌های دیدیموس و دیمورفوس: توده‌هایی سنگی از یک سیارک والد

منبع: VOA

تحلیل تصاویر فضاپیمای دارت ناسا نشان می‌دهد دو جرم آسمانی نزدیک به زمین به نام‌های دیدیموس و دیمورفوس، سیارک‌هایی با ساختار پیچیده و شباهت‌های کلیدی هستند که از بقایای یک «سیارک والد» تشکیل شده‌اند.

تصاویر ثبت شده توسط دارت قبل از برخورد با دیمورفوس در سال ۲۰۲۲ نشان می‌دهد که دیدیموس حدود ۱۲.۵ میلیون سال پیش و دیمورفوس حدود ۳۰۰ هزار سال پیش شکل گرفته‌اند.

ماموریت دارت به عنوان یک «ماموریت اثبات اصل» توسط ناسا، با موفقیت نشان داد که می‌توان با استفاده از نیروی جنبشی، مسیر یک سیارک بالقوه خطرناک برای زمین را تغییر داد.

پست ۱ از ۲ | بعدی

تحقیقات جدید در مورد سیارک‌های دیدیموس و دیمورفوس: توده‌هایی سنگی از یک سیارک والد

پست ۲ از ۲ | قبلی

دارت در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲ با سرعت تقریباً ۲۲۵۳۰ کیلومتر در ساعت و در فاصله حدود ۱۱ میلیون کیلومتری از زمین به دیمورفوس برخورد کرد و با موفقیت مسیر آن را تغییر داد. این برخورد همچنین شکل دیمورفوس را کمی تغییر داد.

محققان معتقدند دیدیموس احتمالاً در ابتدا در کمربند سیارکی اصلی منظومه خورشیدی (بین مریخ و مشتری) شکل گرفته و سپس به بخش داخلی منظومه خورشیدی منتقل شده است. بررسی بزرگترین تخته سنگ‌های روی دیدیموس و دیمورفوس نیز تایید می‌کند که هر دو سیارک از قطعات سنگی یک سیارک والد تشکیل شده‌اند.

دیدیموس با قطر حدود ۷۸۰ متر و دیمورفوس با عرض تقریبی ۱۷۰ متر، هر دو سیارک‌هایی سنگی هستند که تحت تأثیر نیروی گرانش به هم پیوسته‌اند.

در حال حاضر، دیدیموس و دیمورفوس هیچ خطری برای زمین ندارند.

اطلاعات بیشتر در ویکی‌پدیا

@AstroTech