شکلتون از شدوکم
دهانه شکلتون در قطب جنوب ماه قرار دارد. قله هایی در امتداد ۲۱ کیلومتری قطر آن در زیر نور خورشید قرار دارند، اما کف شکلتون در سایه دائمی و تاریک قرار گرفته است. با این حال، این تصویر از کف و لبه دیواره سایه دار دهانه شکلتون از ShadowCam ناسا گرفته شده است، ابزاری روی مدارگرد مسیریاب ماه کره‌ایی (KPLO) که در آگوست ۲۰۲۲ پرتاب شد. در این تصویر شدوکم با جزییات خیره کننده، یک فلش مسیر ایجاد شده توسط یک تخته سنگ را که از دیواره دهانه شکلتون می‌غلتد، مشخص می کند. مقیاس تصویر در پایین آن نشان داده شده است. #عکس_روز

2023 May 5
Shackleton from ShadowCam
Image Credit: NASA, ShadowCam, Korea Aerospace Research Institute, Arizona State University
https://apod.nasa.gov/apod/ap230505.html

@AstroTech

ماه‌گرفتگی نیم‌سایه
جمعه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۲

عکس از محسن سلحشور

@AstroTech

مطالعه جدید ماه‌های بزرگ اورانوس نشان می‌دهد که ۴ تای آنها ممکن است آب را در خود نگهداری می‌کنند

این کار بر اساس مدل‌سازی جدیدی است و به بررسی چگونگی وجود اقیانوس‌ها در مکان‌های غیرمحتمل منظومه خورشیدی می‌پردازد.

مدل‌سازی جدید نشان می‌دهد که احتمالاً یک لایه اقیانوس در چهار ماه اصلی اورانوس وجود دارد: آریل، آمبریل، تیتانیا و اوبرون. اقیانوس های شور – یا لب شور – در زیر یخ ها و بالای لایه های سنگ های پر آب و سنگ های خشک قرار دارند. میراندا برای حفظ گرمای کافی برای یک لایه اقیانوس بسیار کوچک است.

منبع: ناسا | #اقیانوس #اورانوس #اختر‌زیست

ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

سحابی هلیکس از CFHT
آیا روزی خورشید ما به این شکل خواهد بود؟ سحابی هلیکس یکی از درخشان‌ترین و نزدیک‌ترین نمونه‌های یک سحابی سیاره‌ای است، یک ابر گازی که در پایان عمر ستاره‌ای شبیه خورشید ایجاد شده است. گازهای بیرونی ستاره که به فضا رانده شده از نقطه نظر ما چنان به نظر می رسد که گویی به پایین یک مارپیچ نگاه می‌کنیم. هسته مرکزی ستاره‌ای باقی‌مانده که قرار است به یک ستاره کوتوله سفید تبدیل شود، در نور چنان پرانرژی می‌درخشد که باعث فلورسانس گاز خارج شده قبلی می‌گردد. سحابی هلیکس با نام NGC 7293 در فاصله ۷۰۰ سال نوری از ما به سمت صورت فلکی آب‌ریز (دلو) قرار دارد و وسعت آن حدود ۲/۵ سال نوری است. این تصویر با تلسکوپ کانادا-فرانسه-هاوایی (CFHT) واقع در بالای یک آتشفشان خاموش در هاوایی، ایالات متحده آمریکا گرفته شده است. نمای نزدیک از لبه داخلی سحابی هلیکس گره‌های گازی پیچیده با منشا ناشناخته را نشان می دهد. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 May 7
The Helix Nebula from CFHT
Image Credit: CFHT, Coelum, MegaCam, J.-C. Cuillandre (CFHT) & G. A. Anselmi (Coelum)
https://apod.nasa.gov/apod/ap230507.html

@AstroTech

لبه دهانه ماروین، حدود ۲۶ کیلومتری از قطب جنوب ماه. (اعتبار تصویر: NASA/KARI/ASU)

ناسا عکس‌هایی با کیفیت بالا به عنوان محل فرود آرتمیس۳ در نزدیکی قطب جنوب ماه منتشر کرده است.

به این ترتیب دانشمندان‌ می‌توانند قبل از فرود انسان روی ماه، شناخت بیشتری از محیط به دست بياورند.

منبع و مطالعه بیشتر: Space.com

دهانه شکلتون در قطب جنوب ماه | #آرتمیس

@AstroTech

شکل بینی انسان‌های امروزی از نئاندرتال‌ها به ارث رسیده است

یک مطالعه جدید نشان داده است که بینی انسان مدرن احتمالا تحت تاثیر ژن‌های به ارث‌ رسیده از نئاندرتال‌ها شکل گرفته است.

نئاندرتال‌ها گونه‌ای باستانی از تیره انسان‌ها بودند که تا زمان انقراض در حدود ۴۰ هزار سال پیش، در منطقه اوراسیا زندگی می‌کردند. دانشمندان با این حال بر این باورند که نئاندرتال‌ها پیش از انقراض با انسان‌های مدرن (هوموساپین‌ها) در هم‌آمیخته‌اند و در نتیجه بخشی از دی‌ان‌ای آن‌ها در انسان‌های امروزی باقی مانده است.

زمانی که انسان‌های باستانی قاره آفریقا را ترک کردند و با آب و هوای سردتر سازگار شدند، بینی آن‌ها تکامل یافت. دانشمندان اما تا کنون نمی‌دانستند که منشأ ژنی این تکامل چه بوده است.

یک مطالعه جدید که تحت هدایت محققان دانشگاه کالج لندن انجام شده نشان می‌دهد ژن خاصی در انسان موجود است که منجر به بینی بلندتر می‌شود و احتمالا همین ژن باعث به وجود آمدن این سازگاری شده است. یورونیوز | #اختر‌زیست

@AstroTech

لنز پریسکوپ تنها در iPhone 15 Pro Max به طور مستقل تایید شده است

به این ترتیب امکان دسترسی به فاصله کانونی بلندتر و در نتیجه بزرگنمایی بالاتر فراهم خواهد شد.

منبع: 9to5mac.com | #اپل #آیفون

@AstroTech

راه شیری برفراز بیابان مصری
برای ده سال یک رصدگر رویای گرفتن چنین عکسی را در سر داشت. رویاپرداز می‌دانست که پارک ملی صحرای سفید در صحرای غربی مصر مکانی زیباست که میزبان سازه‌های گچی متعددی است که توسط باد شنی به ساختارهای سورئال تبدیل شده اند. رویاپرداز می‌دانست که آسمان می‌تواند در یک شب صاف و بدون ماه به‌طور چشمگیری تاریک باشد و نقاط برجسته‌ای مانند نوار مرکزی کهکشان راه شیری را با رنگ و جزئیات بسیار نشان دهد. بنابراین، رویاپرداز از یک عکاس ستاره‌ای با تجربه‌تر دعوت کرد تا سه هفته را با هم در بیابان بگذرانند و تصاویر ترکیبی را که برای ایجاد تصویر رویایی باید گرفته و پردازش می‌شد، برنامه‌ریزی کنند. طی سه روز در اواسط ماه مارس، تصاویر پایه، همه با یک دوربین و از یک مکان گرفته شد. نتیجه چشمگیر در اینجا نشان داده شده است، با رویاپرداز - که با افتخار یک گالابیای سنتی بادیه نشین بر تن کرده - در پیش زمینه تصویر شده است. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 May 10
Milky Way over Egyptian Desert
Image by Amr Abdelwahab
https://apod.nasa.gov/apod/ap230510.html

@AstroTech

فم‌الحوت یک ستاره درخشان است با ۲۵ سال نوری فاصله از سیاره زمین در جهت صورت فلکی حوت جنوبی. ستاره‌شناسان اولین بار در دهه ۱۹۸۰ متوجه انتشار بیش از حد فروسرخ از فم‌الحوت شدند. از آن زمان، تلسکوپ‌های فضایی و زمینی منبع انتشار فروسرخ را به‌عنوان دیسکی از زباله‌های غبارآلود احاطه‌کننده ستاره داغ و جوان مرتبط با شکل‌گیری مداوم یک منظومه سیاره‌ای شناسایی کردند. اما این تصویر مادون قرمز واضح از دوربین MIRI تلسکوپ فضایی جیمز وب، جزئیاتی از دیسک زباله فم‌الحوت را نشان می‌دهد که قبلاً دیده نشده بود، از جمله یک ابر غبار بزرگ در حلقه بیرونی که شاهدی احتمالی بر برخورد اجسام است و یک دیسک غبار داخلی و شکاف مانند که توسط سیارات جاسازی شده اما دیده نشده، نگهداری می شود. یک نوار مقیاس تصویر در واحدهای au یا نجومی، میانگین فاصله زمین و خورشید، در پایین سمت چپ ظاهر می شود. #عکس_روز

2023 May 11
Fomalhaut's Dusty Debris Disk
Image Credit: NASA, ESA, CSA, Processing: András Gáspár (Univ. of Arizona), Alyssa Pagan (STScI), Science: A. Gáspár (Univ. of Arizona) et al.
https://apod.nasa.gov/apod/ap230511.html

@AstroTech

تصویر هنری از سیاره GJ 1214 b که یک «نپتون کوچک» با فضایی مه‌آلود است. یک مطالعه جدید بر اساس مشاهدات تلسکوپ وب ناسا، بینشی از این نوع سیاره که رایج ترین سیاره در کهکشان راه شیری است را ارایه می دهد.
اعتبار: NASA/JPL-Caltech/R. Hurt (IPAC)

یک تیم علمی بینش جدیدی از جو یک «مینی نپتون» به دست آورده، یک کلاس سیاره‌ای رایج در کهکشان که اطلاعات کمی درباره آن وجود دارد.

تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا سیاره‌ای دوردست را در خارج از منظومه خورشیدی ما رصد کرده تا به احتمال زیاد دنیایی بسیار بازتابنده با اتمسفر بخارآلود را آشکار کند. این نزدیک‌ترین نگاه به این دنیای اسرارآمیز است، یک «نپتون کوچک» که تا حد زیادی طی مشاهدات قبلی غیرقابل نفوذ بود.

و در حالی که این سیاره که GJ 1214 b نام دارد، برای داشتن اقیانوس‌های آب مایع بسیار داغ است، آب به شکل تبخیر شده همچنان می‌تواند بخش عمده‌ای از جو آن باشد.

الیزا کمپتون، محقق دانشگاه مریلند و نویسنده اصلی مقاله جدیدی که در نیچر در مورد این سیاره منتشر شده است، می گوید: سیاره کاملاً توسط نوعی مه یا لایه ابر پوشیده شده است.

منبع: ناسا | #اختر‌زیست

ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

مراحل تکامل یک ستاره
اعتبار: ESO

چپ:
ستاره‌ها معمولا به غول سرخ، سحابی سیاره‌ای و در نهایت به یک کوتوله سفید تبدیل می‌شوند.

راست:
ستاره‌های پرجرم به سوپرغول سرخ، سوپرنوا و بعد در نهایت به سیاهچاله یا ستاره نوترونی تبدیل می‌شوند.


@AstroTech

نتایج یک تحقیق علمی: فرازمینی‌ها ممکن است در جستجوی زمین باشند اما نتوانند آن را پیدا کنند

کلودیو گریمالدی، پژوهشگر «اکول پلی‌تکنیک فدرال لوزان» سوئیس در مقاله تحقیقی خود، احتمال می‌دهد که زمین ممکن است در موقعیتی قرار دارد که یک نقطه کور برای امواج رادیویی و سایر علایم ارسالی از فرازمینی‌ها باشد.

یافته‌های این تحقیق علمی در نشریه معتبر دانشگاهی «The Astronomical Journal» منتشر شده است.

جست‌وجوی زیست فرازمینی، به‌ویژه جست‌وجو برای هوش فرازمینی (SETI)، موضوعی است که در خط مقدم آگاهی عمومی در مورد فضا قرار دارد و به داستان‌های اشیای ناشناس پرنده (یوفو) یا همان بشقاب پرنده ها بازمی‌گردد. یورونیوز

@AstroTech

یک قدم نزدیک‌تر به جستجوی DNA در فضا

استخراج DNA انسان از هوا و ردپا در شن و ماسه

به گزارش یورونیوز، دانشمندان در آمریکا می‌گویند، توانسته‌اند داده‌های دقیق ژنتیکی از دی‌ان‌ای انسان را از مکان‌های مختلف، از هوای محیط گرفته تا ردپای به‌جا مانده روی شن، جمع‌آوری کرده و تجزیه و تحلیل کنند.

اما نکته قابل تامل در کاوش‌های فضایی اینکه می‌توان انتظار داشت به زودی جستجوی DNA در جو و خاک سایر سیاره‌ها و همچنین در غبار میان‌ستاره‌ای در لیست وظایف فضاپیماها و کاوشگرها طی ماموریت‌های فضایی آینده قرار گیرد. #اختر‌زیست

نویسنده: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

منشاء حیات و کشف گنجینه ای از فسیل ها با دکتر مری دروسر

پنجشنبه، ۱۸ می ۲۰۲۳، ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۱۰ صبح اقیانوس آرام/۲۰:۳۰ تهران

مهمان ما دکتر مری دروسر، استاد زمین شناسی و بوم شناسی دیرینه در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید است! تحقیقات دکتر دروسر به سوالاتی در مورد فعل و انفعالات حیوان و محیط از جمله شکل و بوم شناسی دوره ادیاکران می‌پردازد. کار میدانی او در این قلمرو منجر به افتتاح یک پارک ملی جدید در استرالیای جنوبی به نام پارک ملی Niplena Ediacara شده است که در آن بیش از ۴۰ گونه مختلف از فسیل های باستانی کشف شده است.

نحوه ارسال سوال‌ها:

توییتر
سوالات خود را با هشتگ #AskAstrobio هم قبل از رویداد و هم در حین آن به @NASAAstrobio توییت کنید.

یوتیوب
در کانال یوتیوب Astrobiology ناسا این برنامه را تماشا کنید و از امکان قرار دادن نظر، برای پرسیدن سوال‌هایتان استفاده نمایید.

ماهی درونی شما | #اختر‌زیست

@AstroTech

مجموعه سمینارهای PCE3 برای برجسته کردن ریشه های متنوع تحقیقات در زمینه حیات از سراسر جهان، جرقه‌ای بحث‌های بین رشته‌ای و تسهیل ارتباطات تحقیقاتی بین جامعه PCE3 طراحی شده است. هدف اصلی این مجموعه به نمایش گذاشتن کار دانشمندان با استعداد و پیشگام در علوم PCE3 است.

این مجموعه در روز پنجشنبه ۱۸ می ۲۰۲۳، از ساعت ۱۷:۰۰ تا ۱۸:۳۰ به وقت شرقی مطابق با جمعه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۲ از ساعت ۰۰:۳۰ تا ۲:۰۰ بامداد به وقت تهران، ادامه دارد. علاوه بر این، جلسات با اجازه سخنرانان ضبط و در کانال یوتیوب PCE3 آپلود خواهند شد.

لینک ثبت‌نام

موضوع این جلسه «پروتئین های باستانی» است. جنیفر تیم "نیکل بک هیدروژناز احتمالی در زمین اولیه و پیامدهای کاتالیزورهای پپتیدی اولیه در منشاء حیات" را ارائه خواهد کرد و یان سیس "استفاده از ویژگی های دینامیکی برای تجزیه دامنه های ساختاری فرودوکسین" را ارائه خواهد کرد.
لطفا در لینک بالا ثبت نام کنید و برای جلسات قبلی به وب سایت سری سمینار PCE3 مراجعه نمایید.

#اختر‌زیست

@AstroTech

کهکشان فرفری و مارپیچ M63
کهکشان مارپیچ و درخشان آسمان شمالی، مسیه ۶۳ در همین نزدیکی است، در فاصله‌ای حدود ۳۰ میلیون سال نوری به سمت صورت فلکی تازی‌ها. این جزیره کیهانی باشکوه که با نام NGC 5055 نیز فهرست‌بندی می‌شود، حدود صد هزار سال نوری وسعت دارد، تقریباً به اندازه کهکشان راه شیری ما. هسته درخشان و بازوهای مارپیچی با شکوه آن، نام محبوب کهکشان آفتابگردان را به آن داده است. این نوردهی استثنایی همچنین جریان‌های ستاره‌ای کم‌نظم و کمان‌دار در هاله‌ی کهکشان را به تصویر می‌کشد. این جریان‌های ستاره‌ای که نزدیک به ۱۸۰ هزار سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارند، احتمالاً بقایای ماهواره‌های M63 هستند که به‌طور جزر و مدی گسیخته شده‌اند. سایر کهکشان‌های ماهواره‌ای M63 را می توان در تصویر میدان وسیع قابل مشاهده کرد، از جمله کهکشان های کوتوله کم نور، که می توانند در چند میلیارد سال آینده به جریان های ستاره ای M63 کمک کنند. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 May 19
Curly Spiral Galaxy M63
Image by Sophie Paulin, Jens Unger, Jakob Sahner
https://apod.nasa.gov/apod/ap230519.html

@AstroTech

قدیمی‌ترین موجود زنده روی زمین: شانه‌دار دریایی

محققان دانشگاه کالیفرنیا تایید کرده‌اند که قدیمی‌ترین موجود زنده در روی زمین موجودی شبیه چتر دریایی و از شانه‌دارتباران بوده که به عنوان ژله شانه‌ای نیز شناخته می‌شود.

گفته می‌شود که این موجود دریایی برای اولین بار ۷۰۰ میلیون سال قبل بر روی زمین ظهور کرده است. یعنی خیلی قبل‌تر از عصر ظهور دایناسورها که حدود ۲۳۰ میلیون سال قبل آغاز شد.

این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که شانه‌دارتباران نزدیک‌ترین بستگان اولین حیوانات هستند و اکنون نیز می‌توان آنها را در اقیانوس‌ها و آکواریوم‌ها پیدا کرد. بی‌بی‌سی | #اختر‌زیست

@AstroTech