در یک مقیاس حیرت انگیز می تواتد وجود داشته باشد، سیاره هایی که دور سیاهچاله ها زندگی می کنند.

ستاره‌شنان در حال بررسی وجود هزاران سیاره در مداری به فاصله امن از گرانش شدید سیاهچاله های بزرگ هستند. سیاره‌های زیست پذیر ممکن است در مداری به دور سیاهچاله های بزرگی که در مرکز اکثر کهکشان ها وجود دارند، در حال دوران باشند.

منبع و اطلاعات بیشتر
https://dailygalaxy.com/2020/08/exist-at-an-astonishing-scale-planets-orbiting-black-holes-could-harbor-life-beyond-extreme/amp/

ASTRO Complex

@AstroTech

بارش شهابی برساوشی

هرسال معمولا طی یک هفته و بخصوص در بامداد ۲۱ و ۲۲ مرداد اوج بارش شهابی برساوشی است و مناسب برای رصد و عکاسی البته زیر آسمان تاریک و صاف.
https://xn--r1a.website/AstroTech/4191

راهنمای رصد بارش شهابی برساوشی
https://xn--r1a.website/AstroTech/2750

مقاله، نمایش سه بعدی مسیر حرکت ذرات سازنده بارش شهابی نسبت به منظومه خورشیدی
https://xn--r1a.website/AstroTech/2773

بارش شهابی برساوشی
برفراز پارک ملی پیرنه در فرانسه
https://xn--r1a.website/AstroTech/2782

ASTRO Complex

@AstroTech

بوزون هیگز

پیتر هیگز در سال ۱۹۶۴ نظریهٔ کوچک‌ترین ذرّهٔ عالم را ارائه داد که در سال ۲۰۱۲ در سِرن اثبات شد.

بوزون هیگز (به انگلیسی: Higgs boson) یا سازوکار BEH برگرفته از نامِ پیتر هیگز، معروف به ذرّهٔ خدا، یک ذره بنیادی اولیه دارای جرم است. مشاهده تجربی این ذره باعث شد دانشمندان بتوانند دربارهٔ چگونگی جرم‌دار شدن ماده توسط ذرات بنیادی بدون جرم دیگر، توضیح دهند. به‌طور خاص، بوزون هیگز، می‌تواند دلایلی برای تفاوت‌های بین فوتون که بدون جرم است و بوزون‌های W و Z که نسبتاً پرجرم هستند، ارائه کند. جرم ذرات بنیادی، تفاوت‌های بین الکترومغناطیس (که توسط فوتون‌ها ایجاد می‌شود) و نیروی هسته‌ای ضعیف (که توسط بوزون‌های W و Z ایجاد می‌شود) در ساختار میکروسکوپیک (و به‌طبع ماکروسکوپیک) ماده مؤثر هستند؛ بنابراین، بوزون #هیگز یک مؤلفه بسیار مهم در دنیای ماده است.

پس از نوشته شدن کتابی بنام «ذرّهٔ خدا اگر پاسخ کائنات است، سؤال چیست؟» توسط لیان لدرمن که در آن این ذره را «ذرّهٔ خدا» نامید، اغلب در رسانه‌ها از بوزون هیگز به عنوان «ذره خدا» یا «ذره الهی» یاد می‌شود. لیان لدرمن به مزاح اما به صراحت در صفحه ۲۲ کتابش نوشته‌است که تصمیم داشته ذره‌ای که اثبات وجودش آن همه هزینه برده و دانشمندان را دهه‌ها سال به زحمت انداخته‌است را "goddamn"؛ (ذرّهٔ لعنتی، یا ذرّهٔ از سوی خدا لعنت شده)، نام دهد اما به سبب اینکه ناشر از چاپ این نام سر باز می‌زده damn آخر آن را حذف کرده و اینگونه شد که ذرّهٔ خدا نام گرفت که البته با مخالفت زیادی از سوی کاشفان این ذره پیتر هیگز و فرانسوا انگلر مواجه شد.

منبع و مطالعه بیشتر
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%88%D8%B2%D9%88%D9%86_%D9%87%DB%8C%DA%AF%D8%B2

ASTRO Complex

@AstroTech

بارش شهابی برساوشی و رد کهکشان راه شیری در اسلواکی سال ۲۰۱۸.

2020 August 10
Perseids from Perseus
Image by Petr Horálek
https://apod.nasa.gov/apod/ap200810.html

#apod #بارش_شهابی #برساوش #برساوشی

ASTRO Complex

@AstroTech

ایتر چیست

#ایتر، بزرگترین پروژه تولید انرژی از راه هم‌جوشی هسته‌ای در دنیا است که وارد مرحله پنج ساله مونتاژ شده است. برای این کار، یک مرکز ۲۳.۵ میلیارد دلاری در سن پل له دورانس در جنوب فرانسه در دست ساخت است.

منبع
https://bbc.in/31Mb5uz

ASTRO Complex

@AstroTech

سحابی‌های زیبای مرداب و سه‌تکه در میان انبوه ستارگان راه‌شیری

مناطقی که به شکل غباری طلائی رنگ در زمینه‌ی تصویر دیده می‌شوند، در حقیقت میلیون‌ها ستاره‌ی منفرد هستند که در راستای مرکز کهکشان راه‌شیری این چنین متراکم مشاهده می‌شوند.

اغلب این ستاره‌ها دارای یک منظومه‌ی سیاره‌ای و احتمالا سیاراتی خاکی و زمین‌مانند هستند. چه بسا صدها سیاره با شرایط مناسب حیات در محدوده‌ی همین عکس موجود باشد.

ابر سیاهچاله‌ی مرکزی راه‌شیری، اندکی خارج از کادر دوربین و در سمت راست این عکس قرار گرفته است. برای ثبت شکل هندسی افق رویداد این سیاهچاله، به بزرگنمایی هزاران برابری نیاز است که در حال حاضر این نوع عکس‌برداری تنها به‌وسیله‌ی اتصال همزمان مجموعه‌ای از تلسکوپ‌های رادیویی در کشورهای مختلف جهان، امکان‌پذیر است.

Camera: Canon 5D III
Lens: Canon 200mm f2.8 @ f3.5
Mount: NEQ6 Pro
20x180" @ ISO 1000
Arsanjan, Fars
June 23, 2020

عکس و متن از اشکان عارفی

ASTRO Complex

@AstroTech

پنتاگون، وزارت دفاع ایالات متحده، روز جمعه اعلام کرد که تحت فرماندهی نیروی دریایی این کشور ستاد جدیدی را تاسیس می‌کند که کار آن تحقیق درباره «اجسام ناشناخته» یا یواف‌اُ خواهد بود.

با این حال، به گزارش خبرگزاری فرانسه، هدف پنتاگون از این اقدام نه شناسایی بشقاب پرنده و موجودات فضایی، بلکه تحقیق درباره «پدیده‌های هوایی شناسایی‌نشده» مرتبط با کشورهای متخاصم است.

پنتاگون خود در بیانیه‌ای اعلام کرد که هدفش از تشکیل «ستاد پدیده‌های هوایی ناشناخته» یا یواِی‌پی‌تی‌اف «درک بهتر و رسیدن بینشی درباره ماهیت و خاستگاه اجسام ناشناخته» است.

منبع
https://www.radiofarda.com/a/30785114.html

اخبار مرتبط
https://xn--r1a.website/AstroTech/4670

ASTRO Complex

@AstroTech

نکاتی برای ثبت عکسهای باکیفیت با دوربین تلفن همراه

- دوربین عکاسی تلفن همراه را جدی بگیرید. (کیفیت این دوربینها از خیلی دوربینهای عکاسی قدیمی بهتر است) پس برای ثبت یک عکس با این دید که این دوربین بدرد نخوری است به آن نگاه نکنید.

- حتما حتما حتما تا جای ممکن برای ثبت عکس از سه پایه استفاده کنید. (تا جای ممکن یک سه پایه کوچک و استیبل و قابل حمل همراهتان باشد) و در سایر موارد از یک سه پایه خوب و استیبل که مناسب تلفن همراه است استفاده کنید.

- برای گرفتن عکس حتما از تایمر یا ریموت های بلوتوثی استفاده کنید. (لرزش دوربین و پایین آمدن کیفیت عکس را جدی بگیرید)

- از صفحه شیشه ای جلوی دوربین تلفن همراه تا جای ممکن بخوبی محافظت کنید و تا جای ممکن آنرا پوشیده نگه دارید. هنگام تمیز کردن شیشه جلوی دوربین تلفن همراه فقط از دستمال‌های مخصوص تمیز کردن لنز دوربین استفاده شود و با دستمال های کاغذی و موارد مشابه آنرا تمیز نکنید.

- برای گرفتن عکس و رسیدن به ترکیب بندی و نور مناسب و غیره حوصله به خرج بدهید و کادر های مختلف را امتحان کنید.

- با تنظیمات دستی دوربینتان حتما آشنا شوید

در پایان بخاطر داشته باشید دوربین تلفن همراه یک ابزار قدرتمند برای ثبت عکسهای قابل استناد در انواع ژانرها از جمله عکاسی نجومی است. پس همیشه آنرا آماده نگه داشته و در اولین مکان ممکن گوشی را شارژ کنید تا اطمینان داشته باشید باتری گوشی حداقل ۹۰ درصد شارژ دارد. به این روش معمولا سوژه های خوب را از دست نخواهید داد.

توجه : در حوادثی که رسیدن به موقع نیروهای امدادی حیاتی است با گرفتن عکس و فیلم در روند امداد رسانی اخلال ایجاد نکنید.

نوشته کامبیز اقتداری

ASTRO Complex

@AstroTech

نشت هوا از ایستگاه فضایی بین‌المللی و نیار به بازرسی و ارزیابی بیشتر جهت رفع مشکل باعث اقامت خدمه آمریکایی در بخش روسی ایستگاه شده است.

عکس: فضانورد ناسا، Chris Cassidy در حال چرت زدن در کیسه خواب در قسمت روسی از ایستگاه فضایی بین‌المللی. عکس توسط خدمه دیگر ایستگاه، ایوان وگنر از سازمان فضایی روسیه گرفته شده است. در حال حاضر سه خدمه شامل یک فضانورد آمریکایی و دو فضانورد روسی، در ایستگاه ساکن هستند.

منبع
https://www.space.com/amp/space-station-leak-investigation-continues.html

ASTRO Complex

@AstroTech

سحابی نشری NGC 6357، کلیسایی برای ستاره‌های پرجرم

یک ستاره عادی تا چقدر می تواند پرجرم باشد؟ بررسی ها بر اساس نور، فاصله و مقایسه با مدل های استاندارد خورشیدی نشان می‌دهد یک ستاره در خوشه باز Pismis 24 بیش از ۲۰۰ برابر خورشید جرم دارد و یکی از پرجرم ترین ستاره‌های شناخته شده است. این ستاره یکی از درخشان ترین جرم ها درست بالای محدوده گازی، در این عکس قرار دارد.
در قسمت پایین عکس، در سحابی نشری NGC 6357 ستاره‌ها همچنان در حال شکل گیری و تولد هستند.

ترجمه از مهدی اسماعیلی

2020 August 30
NGC 6357: Cathedral to Massive Stars
Image Credit: NASA, ESA and Jesús Maíz Apellániz (IAA, Spain); Acknowledgement: Davide De Martin (ESA/Hubble)
https://apod.nasa.gov/apod/ap200830.html

#apod #ngc6357 #سحابی #نشری

ASTRO Complex

@AstroTech

مشتری و ماه ها
سمت چپ ماه زمین و بالا سمت راست سیاره مشتری دیده می شوند. اگر به مشتری دقت کنید می‌بینید تنها نیست و ماه های گالیله ایی مشتری هم دیده می شوند و از چپ به راست، آیو، گانیمد، اروپا و کالیستو نام دارند. این عکس هفته قبل از کنکان در مکزیک گرفته شده است.

2020 September 2
Jupiter and the Moons
Image by Robert Fedez
https://apod.nasa.gov/apod/ap200902.html

ASTRO Complex

@AstroTech

ارتعاشات کیهانی ناشی از برخورد دو سیاهچاله، پس از ۷ میلیارد سال به زمین رسید

این تصویر بازسازی شده ادغام دو سیاه‌چاله، در فاصله تقریبی ۱۵۰ میلیارد تریلیون کیلومتری از زمین است.

دانشمندان در خرداد ماه سال گذشته متوجه ارتعاشات گرانشی حاصل از این رویداد شدند که در لحظه برخورد، انرژی معادل ۸ برابر انرژی خورشید را تولید کرده است.

ارتعاش حاصل از این رویداد سرانجام پس از ۷ میلیارد سال به زمین رسید. با این حال این سیگنال در حدی قدرت داشت که توسط ردیاب‌های لیزری در ایالات متحده و ایتالیا ثبت شود.

محققان می‌گویند در پی برخورد این دو سیاه‌چاله‌ جسمی ۱۴۲ برابر بزرگتر از خورشید ایجاد شده است.

به عقیده دانشمندان، این بزرگترین انفجار کیهانی پس از بیگ‌بنگ محسوب می‌‌شود.

عکس: LIGO-VIRGO
متن: B.B.C

مطالعه بیشتر:
https://www.theverge.com/2020/9/2/21417412/ligo-virgo-gravitational-waves-black-hole-merger-intermediate-mass

ASTRO Complex

@AstroTech

ASCL . net
Astrophysics Source Code Library

کتابخانه ایی با بیش از ۲۲۰۰ کد، متن نرم‌افزار (Source Code) در زمینه اخترفیزیک. مناسب برای استفاده در انواع پژوهش های علمی.

http://ascl.net/


#astrophysics #source_code #code #نرم‌افزار

ASTRO Complex

@AstroTech

چهار سیاره و چهار قمر

عکسها و متن از اشکان عارفی

این تصویر، پنج عکس تلسکوپی مونتاژ شده از ماه و چهار سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی را نشان می‌دهد که نسبت به زمین، در مدار بیرونی‌تری قرار دارند.

کلیه تصاویر با استفاده از تلسکوپ شش اینچ دابسونی و بارلو 3x به روش فیلمبرداری و گزینش بهترین فریم‌ها و نهایتا ترکیب آن‌ها تهیه شده‌اند.

جهت مشاهده‌ی بهتر جزئیات عکس‌ها، مقیاس‌های صحیح ظاهری در چیدمان آن‌ها رعایت نشده است.

ادامه در پست بعدی
https://xn--r1a.website/AstroTech/4753

ASTRO Complex

@AstroTech

ادامه از
https://xn--r1a.website/AstroTech/4752

اورانوس

سیاره‌ی اورانوس را در بالای تصویر می‌بینید. قرص حقیقی این سیاره کوچکتر از درخششی است که در عکس ثبت شده و پرتوهای شدید نور جزئیات آن را مخفی کرده است. دو قمر این سیاره را هم در نزدیکی اورانوس می‌بینید. اقمار تیتانیا و اوبرون. رنگ فیروزه‌ای و زیبای اورانوس، ناشی از وجود مقادیری گاز متان در اتمسفر این سیاره است.

زحل

سیاره‌ی زحل تنها سیاره‌ی منظومه‌ی ماست که حلقه‌هایش را در تلسکوپ های معمولی می‌توان مشاهده کرد. میلیاردها قطعه‌ی کوچک سنگ و یخ، که همچون اقماری مینیاتوری به گرد این سیاره در گردشند. نوار تیره‌رنگی که ظاهرا حلقه را به دو قسمت تقسیم کرده، به شکاف کاسینی مشهور است و بر اثر کشش گرانشی یک از اقمار زحل ایجاد شده.

مشتری

بزرگ‌ترین سیاره‌ی منظومه‌ی ما. لکه‌ی کوچک و نارنجی‌رنگی که در سمت چپ و اندکی پایین سیاره مشاهده می‌شود، بزرگ‌ترین طوفان منظومه‌ی شمسی، معروف به « چشم_مشتری » است. گازهای چرخانی که صدها سال است بر سطح این سیاره دیده می‌شوند. کمی بالاتر از لکه‌ی سرخ، دایره‌ای سیاه‌رنگ را می‌بینید. این لکه‌ی تیره در حقیقت منطقه‌ای از مشتری را در حال پدیده‌ی خورشیدگرفتگی نشان می‌دهد. قمر گانیمد که به شکل یک نقطه‌ی کم‌نور در سمت راست مشتری دیده می‌شود از دید ناظر فرضی بر سطح مشتری، دقیقا در مقابل خورشید قرار گرفته و سایه‌ی آن در سطح این سیاره، این لکه‌ی سیاه را ایجاد کرده است.

مریخ
.
سیاره‌ی سرخ رنگی که در سمت چپ عکس دیده می‌شود، مریخ است. با دقت بر سطح سیاره می‌توان دشت‌ها و کوهستان‌هایی را مشاهده کرد که بخاطر وجود اکسید آهن عمدتا به رنگ سرخ دیده می‌شوند. لکه‌ی سفیدرنگ پایین مریخ، نمایی از قطب جنوب این سیاره است. سطحی وسیع و پوشیده از یخ دی‌اکسید کربن.

ماه

و نهایتا قمر زیبای زمین که در تصاویر تلسکوپی پر است از دهانه‌های برخوردی و ناهمواری. برای ایجاد تصوری بهتر از اندازه‌ی حقیقی این دهانه ها، قطری در حدود پنج کیلومتر را برای کوچکترین دهانه‌هایی که در عکس قابل تشخیص هستند، درنظر بگیرید.

ASTRO Complex

@AstroTech

تلسکوپ غول‌آسایی که از کلم بروکلی جاسوسی می‌کند

جاناتان آموس

اگر بخواهید حس‌گر جدید بزرگ‌ترین دوربین دیجیتال دنیا را امتحان کنید، چه کار می‌کنید؟ این که سوال ندارد، از کلم بروکلی عکس می‌گیرید.

شاید عجیب به نظر بیاید اما فرم‌های ظریف و درهم‌پیچیده که در نوع رومی این کلم وجود دارد، معیار خوبی است که بفهمید جزئیات زیادی را در تصویر خود ضبط کرده‌اید یا نه.
و برای دستگاهی که قرار است در رصدخانه ورا روبین در شیلی نصب شود، عملکرد یعنی همه چیز. دوربینی ۳/۲ گیگا‌پیکسلی که به کشف پاسخ برخی سوالات بی‌جواب در مورد ستاره‌شناسی کمک خواهد کرد.
شاید حتی ما را به فهم موضوعات پیچیده‌ای نظیر "انرژی تاریک" و "ماده تاریک" نزدیک‌تر کند، موادی که ظاهرا تغییر و تحول بخش عمده‌ای از آنچه در آسمان می‌بینیم از آن‌ها نشأت می‌گیرد.

رصدخانه ورا روبین برای انجام این کار دست به ساخت چیزی زده که شاید بهترین توصیف از آن نقشه‌ای حیرت‌انگیز از جهان باشد.
این رصدخانه به مدت ده سال، هر چند شب یک بار از تمام میدان دید خود تصویربرداری خواهد کرد.

ادامه مطلب
https://bbc.in/3kbLi6x

ASTRO Complex

@AstroTech

بالهای یک سحابی پروانه‌ای

ستاره‌ها زیباترین تصویر هنری خود را پس از مرگ ایجاد می‌کنند.
ستارگان کوچک مثل خورشید یا M2-9 که عکس آن را اینجا می بینید به کوتوله سفید تبدبل می شوند و سپس با پخش گازهای بیرونی، گاز پخش شده غالباً یک نمایش چشمگیر به نام سحابی سیاره ای تشکیل می دهد که طی هزاران سال به تدریج محو می شود.

سحابی M2-9 یک سحابی سیاره ای پروانه ای با فاصله ۲۱۰۰ سال نوری است که با رنگ های نمایشی نشان داده شده است، دارای بالهایی است که حکایت از یک داستان عجیب اما ناقص دارد. در مرکز، دو ستاره درون یک دیسک گازی ۱۰ برابر مدار پلوتو می چرخند. گاز اخراج شده از ستاره در حال مرگ از دیسک خارج می شود و ظاهر دو قطبی ایجاد می کند. درباره فرآیندهای فیزیکی علت و شکل گیری سحابی های سیاره‌ای چیزهای زیادی ناشناخته مانده است.

ترجمه از مهدی اسماعیلی

2020 September 13
M2-9: Wings of a Butterfly Nebula
Image Credit: Hubble Legacy Archive, NASA, ESA - Processing: Judy Schmidt
https://apod.nasa.gov/apod/ap200913.html

ASTRO Complex

@AstroTech

ناسا از عکسی از تلسکوپ فضایی هابل با هزاران ستاره رنگارنگ رونمایی کرد

مطالعه بیشتر
https://www.cbsnews.com/amp/news/nasa-new-hubble-image-thousands-of-multi-colored-stars/

ASTRO Complex

@AstroTech

کشف گازهایی که احتمال وجود حیات در سیاره زهره را افزایش می‌دهند

دانشمندان می‌گویند در اتمسفر سیاره زهره گازهایی کشف کرده‌اند که معمولا در اثر فعالیت موجودات زنده تولید می‌شوند.

با این کشف فرضیه وجود حیات در نزدیک‌ترین سیاره به ما قوت بیشتری می‌گیرد.

به گفته دانشمندان وجود گازهایی مانند فسفین نمی‌تواند در نتیجه فرآیندهای فیزیکی و شیمیایی شناخته شده در سیاره‌ای مانند زهره باشد. در ابرهای سیاره زهره نیز شواهدی یافت شده است که احتمال وجود حیات در آن را افزایش می‌دهد؛ هرچند که سطح سیاره زهره به هیچ عنوان مناسب زندگی موجودات زنده نیست.

منبع
https://bbc.in/3itEXTu

ASTRO Complex

@AstroTech