تحقیق جدیدی نشان میدهد که راه شیری، کهکشان میان سال و آرام ما، زمانی همانند فشفشه بوده است. دو میلیارد سال قبل، ده برابر بیش از الان، ستاره های جدید می ساخته.
منبع
www.skyandtelescope.com/astronomy-news/our-quiet-galaxy-past-star-burst/
@AstroTech
منبع
www.skyandtelescope.com/astronomy-news/our-quiet-galaxy-past-star-burst/
@AstroTech
Sky & Telescope
Our Quiet Galaxy Used to Burst with Stars
New research shows that our quiet, middle-aged galaxy used to be quite the firecracker — a couple billion years ago it was exploding with new stars.
یافتههای جدید درباره حلقه مبهم هائومیا
یک مطالعه جدید نشان میدهد چگونه حلقه هائومیا شکل گرفته و شکل تقریبا کامل دایره خود را حفظ کرده است.
سیاره کوتوله هائومیا دورترین دنیای کوچک شناخته شده حلقهای است. دانشمندان برزیلی یافته جدیدی در مورد چگونگی شکل حلقهای هائومیا دارند.
با نام پیشین و مستعار و غیررسمی سانتا، سومین سیاره کوتوله دور از خورشید در منظومه خورشیدی پس از سرس و پلوتو و پیش از ماکیماکی و اریس است و در طبقه پلوتوئیدها، ریزسیارهها، اجسام فرانپتونی و اجسام کمربند کویپر نیز جای دارد.
یافتههای سال ۲۰۱۷ نشان میدهد که مدار حلقه اطراف هائومیا نزدیک به منطقه رزونانس ۳:۱ بود. اگر این رزونانس کامل بود، به این معنی است که ذرات حلقه یک بار در اطراف هائومیا در مقابل هر سه بار چرخش سیاره کوتوله میچرخند.
این یک پازل بود زیرا حلقه به نظر میرسد بسیار باریک و کاملا دایرهای است. محققان متوجه شدند که مدارهای دیگیری: پایدار، دایرهای و دورهای (یعنی با تکرار در طول زمان) – در همان منطقه حلقه وجود داشته باشد. ظاهرا، ذرات حلقه بر این مدارهای پایدار، دایرهای، دورهای حرکت میکنند که در نزدیکی – اما نه در داخل – رزونانس واقع شده است.
ترجمه از سارا سیدحاتمی
New insights about Haumea’s enigmatic ring
Paul Scott Anderson in SPACE
May 16, 2019
https://earthsky.org/space/dwarf-planet-haumea-enigmatic-ring-new-insights
@AstroTech
یک مطالعه جدید نشان میدهد چگونه حلقه هائومیا شکل گرفته و شکل تقریبا کامل دایره خود را حفظ کرده است.
سیاره کوتوله هائومیا دورترین دنیای کوچک شناخته شده حلقهای است. دانشمندان برزیلی یافته جدیدی در مورد چگونگی شکل حلقهای هائومیا دارند.
با نام پیشین و مستعار و غیررسمی سانتا، سومین سیاره کوتوله دور از خورشید در منظومه خورشیدی پس از سرس و پلوتو و پیش از ماکیماکی و اریس است و در طبقه پلوتوئیدها، ریزسیارهها، اجسام فرانپتونی و اجسام کمربند کویپر نیز جای دارد.
یافتههای سال ۲۰۱۷ نشان میدهد که مدار حلقه اطراف هائومیا نزدیک به منطقه رزونانس ۳:۱ بود. اگر این رزونانس کامل بود، به این معنی است که ذرات حلقه یک بار در اطراف هائومیا در مقابل هر سه بار چرخش سیاره کوتوله میچرخند.
این یک پازل بود زیرا حلقه به نظر میرسد بسیار باریک و کاملا دایرهای است. محققان متوجه شدند که مدارهای دیگیری: پایدار، دایرهای و دورهای (یعنی با تکرار در طول زمان) – در همان منطقه حلقه وجود داشته باشد. ظاهرا، ذرات حلقه بر این مدارهای پایدار، دایرهای، دورهای حرکت میکنند که در نزدیکی – اما نه در داخل – رزونانس واقع شده است.
ترجمه از سارا سیدحاتمی
New insights about Haumea’s enigmatic ring
Paul Scott Anderson in SPACE
May 16, 2019
https://earthsky.org/space/dwarf-planet-haumea-enigmatic-ring-new-insights
@AstroTech
EarthSky
New insights about Haumea's enigmatic ring
Dwarf planet Haumea orbits in Pluto's realm of the solar system. It's the most distant little world known to have
وضعیت خورشید در ظهر روز چهارشنبه اول خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۲
خورشید در صورت فلکی گاو (ثور) و بین دو سیاره مریخ و ناهید است. خوشه پروین کمی بالاتر از خورشید در تصویر دیده میشود.
صورت های فلکی زمستانی، از جمله صورت فلکی شکارچی (جبار یا Orion) به آسمان روز منتقل شده اند.
عکس از Star Walk 2
آسمان روز نیز همانند شب، پرستاره است.
@AstroTech
خورشید در صورت فلکی گاو (ثور) و بین دو سیاره مریخ و ناهید است. خوشه پروین کمی بالاتر از خورشید در تصویر دیده میشود.
صورت های فلکی زمستانی، از جمله صورت فلکی شکارچی (جبار یا Orion) به آسمان روز منتقل شده اند.
عکس از Star Walk 2
آسمان روز نیز همانند شب، پرستاره است.
@AstroTech
اولتیما تولی بسیار قرمز است. در وافع قرمز ترین جرم در منظومه خورشیدی خارجی است که توسط یک فضاپیما از زمین دیده شده. اعتقاد بر این است که رنگ قرمز بخاطر وجود مواد آلی روی سطح آن باشد. این دادهها برمبنای عبور نزدیک فضاپیمای نیوهورایزنز در اول ژانویه است.
https://apod.nasa.gov/apod/ap190522.html
2019 May 22
Primordial Contact Binary 2014 MU69
Image Credit: NASA, Johns Hopkins University APL, Southwest Research Institute, Roman Tkachenko
@AstroTech
https://apod.nasa.gov/apod/ap190522.html
2019 May 22
Primordial Contact Binary 2014 MU69
Image Credit: NASA, Johns Hopkins University APL, Southwest Research Institute, Roman Tkachenko
@AstroTech
ماه و نام مناطق معروف آن
توصیه می شود مناطق مهم ماه و نام آنها در این عکس را بخاطر بسپارید.
در بسیاری از مقالهها و مطالب علمی و همچنین هنگام مطالعه هرگونه گزارش درباره ماه، نام این مناطق را خواهید دید و شناخت بهتری از موقعیت آنها خواهید داشت.
@AstroTech
توصیه می شود مناطق مهم ماه و نام آنها در این عکس را بخاطر بسپارید.
در بسیاری از مقالهها و مطالب علمی و همچنین هنگام مطالعه هرگونه گزارش درباره ماه، نام این مناطق را خواهید دید و شناخت بهتری از موقعیت آنها خواهید داشت.
@AstroTech
به نقل از خبرگزاری رادیوفردا، اداره ملی هوانوردی و فضایی آمریکا، ناسا، روز پنجشنبه جزئیات و زمانبندی طرح موسوم به «آرتمیس» مربوط به ارسال سفینهای دیگر به کره ماه را اعلام کرد.
- جیم برایدنشتاین، مدیر ناسا، در جریان کنفرانس خبریای که روز پنجشنبه برگزار شد اعلام کرد در نخستین مرحله از این طرح، یک سفینه بدون سرنشین در سال آینده در ماه فرود میآید.
- به گفته مدیر ناسا، در مرحله دوم که در سال ۲۰۲۲ انجام میشود سفینهای حامل فضانوردان به مدار ماه فرستاده خواهد شد و سرانجام در سال ۲۰۲۴ فضانوردان بر سطح ماه فرود خواهند آمد.
- ایالات متحده در دهههای پیش و در اوج جنگ سرد برنامهای فضایی با عنوان «آپولو» را به پیش برد که سرانجام در جریان مأموریت «آپولو ۱۱»، فضانوردان آمریکایی در دوم ژوئیه ۱۹۶۹ موفق شدند بر سطح ماه فرود بیایند.
در اسطورههای یونانی #آرتمیس خواهر آپولو است.
بازگشت ناسا به ماه
https://xn--r1a.website/AstroTech/3987
@AstroTech
- جیم برایدنشتاین، مدیر ناسا، در جریان کنفرانس خبریای که روز پنجشنبه برگزار شد اعلام کرد در نخستین مرحله از این طرح، یک سفینه بدون سرنشین در سال آینده در ماه فرود میآید.
- به گفته مدیر ناسا، در مرحله دوم که در سال ۲۰۲۲ انجام میشود سفینهای حامل فضانوردان به مدار ماه فرستاده خواهد شد و سرانجام در سال ۲۰۲۴ فضانوردان بر سطح ماه فرود خواهند آمد.
- ایالات متحده در دهههای پیش و در اوج جنگ سرد برنامهای فضایی با عنوان «آپولو» را به پیش برد که سرانجام در جریان مأموریت «آپولو ۱۱»، فضانوردان آمریکایی در دوم ژوئیه ۱۹۶۹ موفق شدند بر سطح ماه فرود بیایند.
در اسطورههای یونانی #آرتمیس خواهر آپولو است.
بازگشت ناسا به ماه
https://xn--r1a.website/AstroTech/3987
@AstroTech
Telegram
AstroTech
بازگشت ناسا به ماه
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، جهت بازگشت ناسا به ماه، مبلغ یک میلیارد و ششصد میلیون دلار بودجه ناسا را افزایش داد. با این اقدام ترامپ پروژه رها شده راکت غول پیکر SLS مجدد در برنامه کار قرار گرفته تا ماموریت جدید سرنشین دار ناسا به ماه…
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، جهت بازگشت ناسا به ماه، مبلغ یک میلیارد و ششصد میلیون دلار بودجه ناسا را افزایش داد. با این اقدام ترامپ پروژه رها شده راکت غول پیکر SLS مجدد در برنامه کار قرار گرفته تا ماموریت جدید سرنشین دار ناسا به ماه…
اینجا زمین است.
راه شیری، کهکشانی که خانه سیاره ما است، زیر آسمان تاریک در این عکس پانورامیک توسط لنز واید از نوع چشم ماهی بصورت تمام آسمان ثبت شده است. مکان عکس تنریفه از جزایر قناری در پارک ملی تیده است.
اقتباس و ترجمه از مهدی اسماعیلی
https://apod.nasa.gov/apod/ap190525.html
2019 May 25
Planet of the Tajinastes
Image by Daniel Lopez
@AstroTech
راه شیری، کهکشانی که خانه سیاره ما است، زیر آسمان تاریک در این عکس پانورامیک توسط لنز واید از نوع چشم ماهی بصورت تمام آسمان ثبت شده است. مکان عکس تنریفه از جزایر قناری در پارک ملی تیده است.
اقتباس و ترجمه از مهدی اسماعیلی
https://apod.nasa.gov/apod/ap190525.html
2019 May 25
Planet of the Tajinastes
Image by Daniel Lopez
@AstroTech
کشف ۱۸ سیاره اندازه زمین خارج از منظومه خورشیدی ما
منبع
https://scitechdaily.com/astronomers-discover-18-earth-sized-planets-beyond-our-solar-system/
@AstroTech
منبع
https://scitechdaily.com/astronomers-discover-18-earth-sized-planets-beyond-our-solar-system/
@AstroTech
سرنوشت زمین پس از مرگ خورشید چیست؟
چگونه برخی از سیارات میتوانند خود را بعد از مرگ ستارگانشان زنده نگه دارند!
دانشمندان اکنون میدانند که کدام نوع سیارهها بعد از مرگ ستارۀ میزبانشان و تبدیل شدنش به کوتوله سفید زنده میمانند. این امر به جرم و فاصله سیاره بستگی دارد و مطالعه جدید نیز سرنخهایی را در مورد سرنوشتی مورد انتظار زمین ما پس از مرگ خورشید خود فراهم میکند.
راهنمای جدیدی برای بقای سیارات فراخورشیدی نشان میدهد که چگونه انواع مختلف سیارهها زمانی که ستاره میزبان خود را از دست میدهد، به زندگی خود ادامه میدهند. این امر نشان میدهد که کوچکترین دنیاهای سنگی به احتمال زیاد از نابودی فرار میکنند.
مطالعه جدید نشان می دهد که سیارات فراخورشیدی کوچک، سنگی و متراکم احتمالا با مرگ ستارگانشان زنده خواهند ماند.
بنابراین جرم یک سیاره و فاصله آن از ستاره، عوامل حیاتی است که مشخص میکندکه با تبدیل ستارگان به یک کوتوله سفید میتواند زنده بماند یا خیر. اما همیشه یک فاصله امن نیز وجود دارد. به طور کلی، سیارهی متراکم، سنگی و همگن که در فاصله مشخصی از کوتولهی سفید قرار دارد که بیش از یک سوم فاصله بین عطارد و خورشید است، بقای خود را تضمین میکند که از دام نیروهای جزر و مدی در زمان مرگ ستاره در امان باشد.
دانستن اینکه چه نوع سیارههایی میتوانند زنده بمانند و مکانهای احتمالی آنها، میتواند به ستارهشناسان کمک کند تا سیاراتی را که هنوز در اطراف ستارگان کوتوله سفید وجود دارند را جستجو کنند. وراس گفت:
مطالعه ما باعث میشود ستارهشناسان به دنبال سیارههای سنگی نزدیک - اما فقط در خارج از شعاع تخریب کوتوله سفید باشند. مشاهدات تاکنون بر روی این منطقه داخلی متمرکز شده است، اما مطالعه ما نشان میدهد که سیارات سنگی میتوانند از تعاملهای جزر و مدی با کوتوله سفید به نحوی زنده بمانند و این سیارات به سمت خارج این میدان مرگ حرکت کنند.
جالب توجه است، اولین اکتشافات فضایی، در اطراف یک پالسار، ستارهای مرموز دیگری که ستاره نوترونی نامیده میشود (هسته فروپاشی ستارهای که تحت انفجار ابرنواختری قرار دارد) صورت گرفته است. در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴، سه عدد از اجرام منظومه شمسی،
PSR B1257 + 12 پالسار
(که قبلا PSR 1257 + 12 نامیده میشد) مورد بررسی قرار گرفتند و به نام PSR 1257 + 12 A، B و C. نامگذاری شدند.
اخترشناسان از آن زمان شگفت زده بودند و فکر میکردند که ستارههای رده اصلی میتوانند سیارات را بسازند.
PSR B1257 + 12
یک نوع ستاره نوترونی است که دارای دوره چرخش ۶/۲۲ میلی ثانیه (۹/۶۵ دور در دقیقه) است. جرم تخمین زده شده آن ۱/۴ میلیون برابر زمین است، اما بسیار کوچک است، فقط حدود شش مایل (ده کیلومتر). این ستاره زمانی شکل گرفت که یک کوتوله سفید تبدیل به یک ستاره نوترونی سریع شد. در طول این فرایند دو کوتوله سفید با هم ادغام شدند. سیارات پالسار به نظر میرسد بسیار نادرتر از سیارههای کوتوله سفید هستند، با این حال، تاکنون تنها چهار عدد از آنها تایید شده است.
پیدا کردن و مطالعه بیشتر سیارات فراخورشیدی که هنوز هم دارای ستارگان کوتوله سفید هستند، به دانشمندان کمک خواهند کرد تا بهتر بتوانند به آنچه که احتمالا بعداز میلیاردها سال بر سر زمین میآید، پی ببرند (زمانی که خورشید ما به پایان عمر خود میرسد و تبدیل به یک کوتوله سفید میشود).
یکی دیگر از مطالعات مرتبط، همچنین از دانشگاه وارویک، اولین شواهدی را ارائه کرد که ستارههای کوتوله سفید در نهایت به کوتولههای سفید کریستالی تبدیل میشوند. این فرایند شامل خورشید خود ما پس از تبدیل شدن به یک کوتوله سفید، حدود ده میلیارد سال از زمان حال نیز خواهد شد.
ترجمه از سارا سیدحاتمی
منبع
How some planets can survive their stars’ deaths
Paul Scott Anderson in SPACE
May 19, 2019
https://earthsky.org/space/small-rocky-planets-most-likely-to-survive-star-death
@AstroTech
چگونه برخی از سیارات میتوانند خود را بعد از مرگ ستارگانشان زنده نگه دارند!
دانشمندان اکنون میدانند که کدام نوع سیارهها بعد از مرگ ستارۀ میزبانشان و تبدیل شدنش به کوتوله سفید زنده میمانند. این امر به جرم و فاصله سیاره بستگی دارد و مطالعه جدید نیز سرنخهایی را در مورد سرنوشتی مورد انتظار زمین ما پس از مرگ خورشید خود فراهم میکند.
راهنمای جدیدی برای بقای سیارات فراخورشیدی نشان میدهد که چگونه انواع مختلف سیارهها زمانی که ستاره میزبان خود را از دست میدهد، به زندگی خود ادامه میدهند. این امر نشان میدهد که کوچکترین دنیاهای سنگی به احتمال زیاد از نابودی فرار میکنند.
مطالعه جدید نشان می دهد که سیارات فراخورشیدی کوچک، سنگی و متراکم احتمالا با مرگ ستارگانشان زنده خواهند ماند.
بنابراین جرم یک سیاره و فاصله آن از ستاره، عوامل حیاتی است که مشخص میکندکه با تبدیل ستارگان به یک کوتوله سفید میتواند زنده بماند یا خیر. اما همیشه یک فاصله امن نیز وجود دارد. به طور کلی، سیارهی متراکم، سنگی و همگن که در فاصله مشخصی از کوتولهی سفید قرار دارد که بیش از یک سوم فاصله بین عطارد و خورشید است، بقای خود را تضمین میکند که از دام نیروهای جزر و مدی در زمان مرگ ستاره در امان باشد.
دانستن اینکه چه نوع سیارههایی میتوانند زنده بمانند و مکانهای احتمالی آنها، میتواند به ستارهشناسان کمک کند تا سیاراتی را که هنوز در اطراف ستارگان کوتوله سفید وجود دارند را جستجو کنند. وراس گفت:
مطالعه ما باعث میشود ستارهشناسان به دنبال سیارههای سنگی نزدیک - اما فقط در خارج از شعاع تخریب کوتوله سفید باشند. مشاهدات تاکنون بر روی این منطقه داخلی متمرکز شده است، اما مطالعه ما نشان میدهد که سیارات سنگی میتوانند از تعاملهای جزر و مدی با کوتوله سفید به نحوی زنده بمانند و این سیارات به سمت خارج این میدان مرگ حرکت کنند.
جالب توجه است، اولین اکتشافات فضایی، در اطراف یک پالسار، ستارهای مرموز دیگری که ستاره نوترونی نامیده میشود (هسته فروپاشی ستارهای که تحت انفجار ابرنواختری قرار دارد) صورت گرفته است. در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴، سه عدد از اجرام منظومه شمسی،
PSR B1257 + 12 پالسار
(که قبلا PSR 1257 + 12 نامیده میشد) مورد بررسی قرار گرفتند و به نام PSR 1257 + 12 A، B و C. نامگذاری شدند.
اخترشناسان از آن زمان شگفت زده بودند و فکر میکردند که ستارههای رده اصلی میتوانند سیارات را بسازند.
PSR B1257 + 12
یک نوع ستاره نوترونی است که دارای دوره چرخش ۶/۲۲ میلی ثانیه (۹/۶۵ دور در دقیقه) است. جرم تخمین زده شده آن ۱/۴ میلیون برابر زمین است، اما بسیار کوچک است، فقط حدود شش مایل (ده کیلومتر). این ستاره زمانی شکل گرفت که یک کوتوله سفید تبدیل به یک ستاره نوترونی سریع شد. در طول این فرایند دو کوتوله سفید با هم ادغام شدند. سیارات پالسار به نظر میرسد بسیار نادرتر از سیارههای کوتوله سفید هستند، با این حال، تاکنون تنها چهار عدد از آنها تایید شده است.
پیدا کردن و مطالعه بیشتر سیارات فراخورشیدی که هنوز هم دارای ستارگان کوتوله سفید هستند، به دانشمندان کمک خواهند کرد تا بهتر بتوانند به آنچه که احتمالا بعداز میلیاردها سال بر سر زمین میآید، پی ببرند (زمانی که خورشید ما به پایان عمر خود میرسد و تبدیل به یک کوتوله سفید میشود).
یکی دیگر از مطالعات مرتبط، همچنین از دانشگاه وارویک، اولین شواهدی را ارائه کرد که ستارههای کوتوله سفید در نهایت به کوتولههای سفید کریستالی تبدیل میشوند. این فرایند شامل خورشید خود ما پس از تبدیل شدن به یک کوتوله سفید، حدود ده میلیارد سال از زمان حال نیز خواهد شد.
ترجمه از سارا سیدحاتمی
منبع
How some planets can survive their stars’ deaths
Paul Scott Anderson in SPACE
May 19, 2019
https://earthsky.org/space/small-rocky-planets-most-likely-to-survive-star-death
@AstroTech
EarthSky
How some planets can survive their stars’ deaths
A new "survival guide for exoplanets" outlines how different kinds of planets fare when their host star dies. It suggests the smallest rocky worlds are the most likely to escape annihilation.
مشاهده اشیاء پرنده ناشناس و مافوق صوت
به گزارش صدای آمریکا، خلبان های نیروی دریایی آمریکا، از تابستان سال ۲۰۱۴ تا ماه مارس ۲۰۱۵، تقریباً هر روز اشیای پرنده عجیب و ناشناخته ای را در آسمان می دیدند که تا ارتفاع بیش از ۹ کیلومتر بالا رفته و با سرعتی مافوق صوت حرکت می کردند؛ ولی موتور و اگزوز مادون قرمزی که قابل دیدن باشد، نداشتند.
به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، ستوان «راین گریوز»، خلبان سوپر هورنت F/A-18 که ۱۰ سال در نیروی دریایی خدمت می کند، این مشاهدات را به کنگره و پنتاگون (وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا) گزارش داده است.
او در گفتگو با نیویورک تایمز گفت: «این اشیا تقریباً تمام روز در آسمان بودند. نگه داشتن یک هواپیما در هوا انرژی قابل توجهی می خواهد. با سرعتی که ما مشاهده کردیم، ۱۲ ساعت در هوا دوام آوردن، ۱۱ ساعت بیشتر از آن چیزی است که ما انتظار داشتیم.» در سال ۲۰۱۴، حتی یک خلبان نزدیک بود با یکی از این اشیا تصادف کند.
جوزف گردیشر، سخنگوی نیروی دریایی میگوید: «گزارش های مختلف متعددی دریافت کردیم که برخی از آنها احتمالاً پهپادهای تجاری بودند. ولی در موارد دیگر نمی دانیم چه کسی مسئول است. اطلاعات کافی برای شناسایی این اشیای پرنده نداریم.» ستوان «دنی اکوان»، یکی دیگر از خلبانان های سوپر هورنت دو بار با این اشیا مواجه شده است. او میگوید: «مردم دهه ها است که هنگام پرواز با هواپیماهای نظامی اشیای عجیب دیده اند. ما مأموریت های پیچیده ای داریم که [با جت جنگنده] تا ارتفاع ۹ کیلومتری به آسمان می رویم و با شیرجه پائین می آییم.» به گفته او این اشیای پرنده در ارتفاع ۹ کیلومتری، ۶ کیلومتری، حتی در سطح دریا به چشم می خورند. می توانند سرعتشان را کم و زیاد کنند، و ناگهان سرعتی مافوق صوت بگیرند.
ستوان راین گریوز می گوید از آنچه در ویدیو دیده است، این اشیا سرعتی مافوق صوت دارند، و توقف و تغییر جهت دادن ناگهانی آنها چیزی نیست که یک خلبان انسان قادر به انجام آن باشد.
وقتی از این خلبان ها سؤال کردند که فکر می کنند این اشیاء چه هستند، از حدس زدن و نظر دادن امتناع کردند.
هنوز این اشیای پرنده مرموز شناسایی نشده اند، ولی از ماه مارس ۲۰۱۵ به بعد فعالیت آنها کمرنگ شده است.
مطلب مشابه
https://www.rollingstone.com/culture/culture-news/ufo-navy-pilots-840902/amp/
@AstroTech
به گزارش صدای آمریکا، خلبان های نیروی دریایی آمریکا، از تابستان سال ۲۰۱۴ تا ماه مارس ۲۰۱۵، تقریباً هر روز اشیای پرنده عجیب و ناشناخته ای را در آسمان می دیدند که تا ارتفاع بیش از ۹ کیلومتر بالا رفته و با سرعتی مافوق صوت حرکت می کردند؛ ولی موتور و اگزوز مادون قرمزی که قابل دیدن باشد، نداشتند.
به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، ستوان «راین گریوز»، خلبان سوپر هورنت F/A-18 که ۱۰ سال در نیروی دریایی خدمت می کند، این مشاهدات را به کنگره و پنتاگون (وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا) گزارش داده است.
او در گفتگو با نیویورک تایمز گفت: «این اشیا تقریباً تمام روز در آسمان بودند. نگه داشتن یک هواپیما در هوا انرژی قابل توجهی می خواهد. با سرعتی که ما مشاهده کردیم، ۱۲ ساعت در هوا دوام آوردن، ۱۱ ساعت بیشتر از آن چیزی است که ما انتظار داشتیم.» در سال ۲۰۱۴، حتی یک خلبان نزدیک بود با یکی از این اشیا تصادف کند.
جوزف گردیشر، سخنگوی نیروی دریایی میگوید: «گزارش های مختلف متعددی دریافت کردیم که برخی از آنها احتمالاً پهپادهای تجاری بودند. ولی در موارد دیگر نمی دانیم چه کسی مسئول است. اطلاعات کافی برای شناسایی این اشیای پرنده نداریم.» ستوان «دنی اکوان»، یکی دیگر از خلبانان های سوپر هورنت دو بار با این اشیا مواجه شده است. او میگوید: «مردم دهه ها است که هنگام پرواز با هواپیماهای نظامی اشیای عجیب دیده اند. ما مأموریت های پیچیده ای داریم که [با جت جنگنده] تا ارتفاع ۹ کیلومتری به آسمان می رویم و با شیرجه پائین می آییم.» به گفته او این اشیای پرنده در ارتفاع ۹ کیلومتری، ۶ کیلومتری، حتی در سطح دریا به چشم می خورند. می توانند سرعتشان را کم و زیاد کنند، و ناگهان سرعتی مافوق صوت بگیرند.
ستوان راین گریوز می گوید از آنچه در ویدیو دیده است، این اشیا سرعتی مافوق صوت دارند، و توقف و تغییر جهت دادن ناگهانی آنها چیزی نیست که یک خلبان انسان قادر به انجام آن باشد.
وقتی از این خلبان ها سؤال کردند که فکر می کنند این اشیاء چه هستند، از حدس زدن و نظر دادن امتناع کردند.
هنوز این اشیای پرنده مرموز شناسایی نشده اند، ولی از ماه مارس ۲۰۱۵ به بعد فعالیت آنها کمرنگ شده است.
مطلب مشابه
https://www.rollingstone.com/culture/culture-news/ufo-navy-pilots-840902/amp/
@AstroTech
Rolling Stone
Yet Another Sign of the Apocalypse: Navy Pilots Reported UFO Sightings on Almost ‘Daily Basis’
Navy pilots reported UFOs lurking in the air between 2014-2015, including one that resembled a "spinning top moving against the wind."
👍1
اولین لنز سوپر تله برای مانت سری RF از طرف شرکت کنون در راه است.
Canon EOS R
Lens Canon RF 500mm f/4 L IS
منبع
https://www.canonwatch.com/first-supertelephoto-lens-for-the-canon-eos-r-system-might-be-the-rf-500mm-f-4l-is/amp/
آشنایی با مانت RF و دوربین Canon EOS R
https://xn--r1a.website/AstroTech/3695
@AstroTech
Canon EOS R
Lens Canon RF 500mm f/4 L IS
منبع
https://www.canonwatch.com/first-supertelephoto-lens-for-the-canon-eos-r-system-might-be-the-rf-500mm-f-4l-is/amp/
آشنایی با مانت RF و دوربین Canon EOS R
https://xn--r1a.website/AstroTech/3695
@AstroTech
CanonWatch
First Supertelephoto Lens for the Canon EOS R System Might Be the RF 500mm f/4L IS
Rumor has it that the first super telephoto lens for the Canon EOS R system could be the RF 500mm f/4L IS.
برخورد صاعقه با راکت سایوز ۲
اولین پرتاب راکت Soyuz 2-1b در سال ۲۰۱۹ تنها ده ثانیه پس از پرتاب، با صاعقه برخورد کرد.
این راکت که دوشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۸ در ساعت ۷:۲۳ صبح به وقت محلی مطابق با ۱۰:۵۳ صبح به وقت ایران از مرکز فضایی پلستک در شمال روسیه به فضا پرتاب شد، حامل ماهواره گلوناس ام به مدار کم ارتفاع زمین بود.
GLONASS-M (Global Navigation Satellite System)
راکت پس از برخورد رعد و برق، بدون اشکال به مسیر ۳/۵ ساعته خود برای تحویل ماهواره به مدار زمین ادامه داد.
دیمیتری روگوزین، مدیر راسکاسموس با انتشار یک ویدیو از لحظه برخورد صاعقه با راکت در توییتر، به محققین و نیروی فضایی روسیه تبریک گفته و نوشت: صاعقه مانع شما نیست.
https://twitter.com/Rogozin/status/1132970813790015489
ترجمه از مهدی اسماعیلی
منبع
https://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-7077269/Electrifying-footage-shows-moment-lightning-strikes-Russian-Soyuz-rocket-launch.html
@AstroTech
Astro Complex
اولین پرتاب راکت Soyuz 2-1b در سال ۲۰۱۹ تنها ده ثانیه پس از پرتاب، با صاعقه برخورد کرد.
این راکت که دوشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۸ در ساعت ۷:۲۳ صبح به وقت محلی مطابق با ۱۰:۵۳ صبح به وقت ایران از مرکز فضایی پلستک در شمال روسیه به فضا پرتاب شد، حامل ماهواره گلوناس ام به مدار کم ارتفاع زمین بود.
GLONASS-M (Global Navigation Satellite System)
راکت پس از برخورد رعد و برق، بدون اشکال به مسیر ۳/۵ ساعته خود برای تحویل ماهواره به مدار زمین ادامه داد.
دیمیتری روگوزین، مدیر راسکاسموس با انتشار یک ویدیو از لحظه برخورد صاعقه با راکت در توییتر، به محققین و نیروی فضایی روسیه تبریک گفته و نوشت: صاعقه مانع شما نیست.
https://twitter.com/Rogozin/status/1132970813790015489
ترجمه از مهدی اسماعیلی
منبع
https://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-7077269/Electrifying-footage-shows-moment-lightning-strikes-Russian-Soyuz-rocket-launch.html
@AstroTech
Astro Complex
تولید Canon EOS 7D متوقف میشود
همزمان با رشد فروش دوربین های عکاسی بدون آینه و موفقیت EOS R از شرکت کنون، شایعات حکایت از آن دارد که علاوه بر دوربین های پرطرفدار و پر مگاپیکسل مانند 5Ds و 5Dr خط تولید دوربین 7D هم متوقف میشود.
منبع
https://petapixel.com/2019/05/29/canons-7d-line-has-come-to-an-end-report/
آشنایی با دوربین EOS R و مانت RF
https://xn--r1a.website/AstroTech/3695
@AatroTech
همزمان با رشد فروش دوربین های عکاسی بدون آینه و موفقیت EOS R از شرکت کنون، شایعات حکایت از آن دارد که علاوه بر دوربین های پرطرفدار و پر مگاپیکسل مانند 5Ds و 5Dr خط تولید دوربین 7D هم متوقف میشود.
منبع
https://petapixel.com/2019/05/29/canons-7d-line-has-come-to-an-end-report/
آشنایی با دوربین EOS R و مانت RF
https://xn--r1a.website/AstroTech/3695
@AatroTech