محققان برزیلی علائمی از وجود یک سیاره غول‌پیکر با جرمی ۱۳ برابر سنگین تر از جرم مشتری را در خارج از منظومه خورشیدی کشف کرده‌اند که در یک سیستم ستاره‌ای دوتایی زندگی کرده و در این سیستم دو ستاره‌ای، یکی از ستاره‌ها کوتوله سفید است. این سیاره فراخورشیدی اولین‌بار یافت شده که در یک سیستم ستاره‌ای دوتایی قدیمی است و در آن، یکی از دو ستاره مرده است.

ترجمه از سارا سیدحاتمی

منبع
https://earthsky.org/space/exoplanet-13x-bigger-than-jupiter

@AstroTech

راه شیری و بهار در نیمکره شمالی
کارت پستالی از زمین، این عکس در نیمه شب ۱۷ آپریل در کنار رودخانه الندان در کوهستان البرز گرفته شده است.
عکس از طاها قوچکانلو

https://apod.nasa.gov/apod/ap190419.html
Milky Way in Northern Spring
Image Credit & Copyright: Taha Ghouchkanlu (TWAN)

@AstroTech

نمای نزدیک از پرتاب فالکون سنگین
فالکون سنگین از اتصال سه راکت فالکون ۹ که هرکدام دارای ۹ موتور مرلین هستند، حاصل شده است. در این تصویر شعله ۲۷ موتور مرلین دیده می شود. این پرتاب روز ۱۱ آپریل ۲۰۱۹ از پد 39A در مرکز فضایی کندی انجام شد تا ماهواره Arabsat 6A را در مدار قرار دهد.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190420.html
Falcon Heavy Launch Close Up
Image Credit: SpaceX

درباره این پرتاب
https://xn--r1a.website/AstroTech/3927

@AstroTech

بارش شهابی شلیاقی

اوج بارش بامداد ۱ و ۲ اردیبهشت
از حوالی ساعت ده شب تا سپیده‌دم در محدوده شمال شرقی تا شرق آسمان

شهاب های شلیاقی اغلب در همه جای آسمان قابل مشاهده اند اما منشاء آنها عموما از سمت ستاره ونند در نزدیکی صورت فلکی شلیاق (Lyra) است.
حضور ماه یا ابری بودن آسمان، از کیفیت رصد بارش شهابی کم می کند.
در صورت برخورداری از آسمانی صاف و تاریک، کافی است روی زمین دراز کشیده و با نگاه به آسمان، از تماشای شهاب های نورانی لذت ببرید. به تلسکوپ و دوربین دوچشمی نیازی نیست.

شدت بارش (zhr) بین ۱۰ تا ۲۰ شهاب در ساعت که ممکن است در برخی نواحی به ۹۰ نیز برسد.


آلبوم عکس بارش شهابی شلیاقی:

https://xn--r1a.website/AstroTech/2504

https://xn--r1a.website/AstroTech/2509

https://xn--r1a.website/AstroTech/3334

https://xn--r1a.website/AstroTech/5722


اطلاعات بیشتر
www.skyandtelescope.com/astronomy-news/april-2019-lyrid-meteor-shower/

@AstroTech

بارش شهابی شلیاقی در سال ۱۳۹۸ نیز مانند سالهای قبل قابل مشاهده است و اوج بارش بامداد اول و دوم اردیبهشت خواهد بود؛ البته از چند شب قبل تر و یا بعدتر نیز همچنان قابل دیدن است اما با تعداد کمتری از شهاب ها.

امسال بدلیل حضور ماه کامل و روشن شدن آسمان، کیفیت رصد بارش شهابی چندان مطلوب نخواهد بود و البته بسیاری از بخش های شمال و شمال غرب کشور نیز بخاطر ورود سامانه بارش باران ابری هستند.

همه چیز در مورد بارش شهابی شلیاقی
https://xn--r1a.website/AstroTech/3942

@AstroTech

شفق قطبی مارپیچ در آسمانی ابری با حضور ماه بر فراز ایسلند
عکس در سال ۲۰۱۶ ثبت شده است.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190421.html
Spiral Aurora over Icelandic Divide
Image by Juan Carlos Casado (TWAN, StarryEarth)

@AstroTech

شهاب‌ها، دنباله‌دار و خرس بزرگ (دب اکبر) بر فراز لاپالما
عکس ترکیبی طی ژانویه از بارش شهابی ربعی در لاپالما، یکی از جزایر قناری در اسپانیا. علاوه بر ستارگان هفت اورنگ (دب اکبر)، هاله سبز و کمرنگ دنباله‌دار ویرتانن هم در عکس قابل تشخیص است. #عکس_روز

2019 April 23
Meteors, Comet, and Big Dipper over La Palma
Image by Vincent Duparc
https://apod.nasa.gov/apod/ap190423.html

@AstroTech

همنشینی ماه با هرمزد

اندکی پس از نیمه شب سه شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ و در واقع بامدادان چهارشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۸ ماه با سیاره درخشان هرمزد(مشتری) همنشین می‌شود‌. این همنشینی(مقارنه) در پیکر آسمانی کژدُم(عقرب) رخ می‌دهد. گرچه لحظه همنشینی حدود ۴ بعدازظهر سه شنبه بوده است ولی پس از نیمه شب، ابتدا سیاره هرمزد طلوع کرده و ماه با جدایی زاویه‌ای حدود ۵ درجه در سمت چپ و پایین‌تر از هرمز سرخواهد زد. برای بسیاری این پرسش خواهد بود که این جرم درخشان در کنار ماه چیست؟
برای علاقمندان عکاسی از این گونه پدیده‌ها زمان خوبی است تا شکوه آسمان را با مناظر زمینی به تصویر بکشند.

نگارش: #ایرج_صفایی

@irajsafaei

حلقه های کیوان 'پدیده جدیدی هستند و پایدار نخواهند بود'

دانشمندان می گویند حلقه های تماشایی کیوان که امروز می بینیم در مقایسه با تاریخ بلند منظومه شمسی قدمت زیادی ندارند و برای مدتی طولانی هم پایدار نخواهند بود.
سیاره شناسان تایید کرده اند که قدمت حلقه ها از ۱۰۰ میلیون سال تجاوز نمی کند، زمانی که دایناسورها بر زمین گام می زدند.

این یافته محصول آخرین اندازه گیری هایی است که کاوشگر کاسینی پیش از سقوط در این سیاره انجام داد. کاوشگر پیش از شیرجه رفتن در داخل اتمسفر کیوان در سال ۲۰۱۷ این داده ها را ارسال کرده بود.

این کاوشگر در روزهای پایانی عمرش بارها از شکاف میان حلقه ها و ابرهای فوقانی اتمسفر کیوان گذر کرد. این مانورها امکان محاسبات بی سابقه گرانشی را فراهم کرد.

ادامه مطلب:
http://www.bbc.com/persian/science-46941692

@AstroTech

شکل خرچنگ جنوبی
نمایی از سحابی خرچنگ جنوبی در فاصله ۷۰۰۰ سال نوری که در صورت فلکی جنوبی قنطورس است.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190424.html
The Shape of the Southern Crab
Image Credit: NASA, ESA, STScI

@AstroTech

ثبت بهرام لرزه
برای اولین بار، اولین زلزله در مریخ ثبت شد.

به گزارش خبرگزاری رادیوفردا،
- گزارش‌ها حاکی است کاوشگر رباتیک ناسا به نام «اینسایت (InSight)» لرزش‌هایی را در سیاره مریخ (بهرام) شناسایی و ثبت کرده که به گفته دانشمندان اولین «زمین‌لرزه‌های» ثبت‌شدهٔ بیرون از کره زمین به‌ شمار می‌آیند.
- این کاوشگر حدود پنج ماه پیش بر سطح سیاره سرخ فرود آمد تا در مناطق مرکزی آن به تحقیقات لرزه‌شناسی بپردازد و این نخستین بار است که موفق به ثبت یک «مریخ‌لرزه» شده است.
- مدیران تیم اینسایت می‌گویند با این کشف، اکنون یک رشته جدید علمی نیز به نام «لرزه‌شناسی مریخ» (بهرام‌لرزه‌شناسی) ایجاد شده است.

همه چیز درباره اینسایت
https://xn--r1a.website/AstroTech/3615

فرود اینسایت روی مریخ
https://xn--r1a.website/AstroTech/3617


@AstroTech

یخ لرزه: اولین لرزش در مریخ شناسایی شد!!


دانشمندان اظهار داشتند ممکن است اولین لرزش شناخته شده در مریخ را کشف کرده‌اند که می‌تواند بر روی ریشه‌های باستانی همسایه زمین بیفزاید.
 
پروب گنبدی شکل شناخته شده با نام SEIS در ماه دسامبر بعد از فرود سطح‌نشین اینسایت ناسا در سطح مریخ کار گذاشته شد.
ابزارهای آن، ارتعاشات سطحی ناشی از هوا را اندازه‌گیری می‌کنند، اما همچنین قادر به تشخیص حرکت اعماق درونی سیاره - به اصطلاح "مریخ‌لرزه" - و یا برخوردهای ناشی از شهاب‌سنگ می‌باشد.

https://xn--r1a.website/AstroTech/3243

آژانس فضایی فرانسه Cnes، که SEIS را اداره می‌کند، اعلام کرد که "یک سیگنال لرزه ای ضعیف اما متمایز" را از پروب شناسایی کرده است.
این تیم امیدوار است بتواند اطلاعاتی را در مورد فعالیت مرکز مریخ جمع‌آوری کند، امیدواریم بینشی را در مورد شکل‌گیری آن در میلیاردها سال پیش فراهم سازد.

فیلیپ لاگنونه، پژوهشگر موسسه پاریسی در Physique du Globe، گفت: عالی است که در نهایت نشانه‌ای از وجود فعالیت لرزه‌ای در مریخ پیدا شد.
"ما ماه‌ها، منتظر نخستین زلزله مریخی بودیم."

براساس  گفته بروس بنردت، از ناسا، تشخیص زلزله "نشانه تولد یک رشته جدید است: زلزله مریخی".

افراد تیم گفتند که هنوز هم برای تأیید علت لرزش، که در روز ۶ آوریل ثبت شد، در حال کار هستند؛ برای اطمینان از اینکه این لرزه ثبت شده از داخل این سیاره بوده و علتش باد یا سر و صدا نیست.

طبق گفته تیم، سه سیگنال مشابه دیگر اما ضعیف از لرزه توسط دستگاه گرفته شده است.

ترجمه از سارا سیدحاتمی

منبع:
'Marsquake': first tremor detected on Red Planet

https://phys.org/news/2019-04-marsquake-tremor-red-planet.html

@AstroTech

چرا نظریه میدان‌های کوانتومی از مکانیک کوانتومی بنیادی تر است؟

https://www.forbes.com/sites/startswithabang/2019/04/25/this-is-why-quantum-field-theory-is-more-fundamental-than-quantum-mechanics/

با سپاس از آقای دکتر سپهر اربابی


تعریف:
در فیزیک نظری، نظریهٔ میدان‌های کوانتومی (QFT) چارچوبی نظری برای ساختن مدل‌های مکانیک کوانتومی از ذرات زیراتمی در فیزیک ذرات وشبه‌ذره‌ها در فیزیک ماده چگال می‌باشد. یک نظریه میدان کوانتومی، ذرات را به شکل حالاتی برانگیخته از میدان فیزیکی زمینه می‌بیند، به همین دلیل این ذرات کوانتای میدان نامیده می‌شوند.

در نظریه میدان‌های کوانتومی، برهم‌کنشهای مکانیک کوانتومی بین ذرات بر حسب برهم‌کنش‌های میان میدان‌های پس‌زمینه متناظر بیان می‌شوند. ویکی‌پدیا


@AstroTech

درباره نظریه میدان کوانتومی:

https://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_field_theory


@AstroTech

از صلیب جنوبی تا اتا کارینا
عکس موزاییک از راه شیری جنوبی در برزیل، پهنای عکس ۲۰ درجه.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190426.html
Southern Cross to Eta Carinae
Image Credit & Copyright: Carlos Fairbairn

عکس با کیفیت بالا:
https://apod.nasa.gov/apod/image/1904/FairbairnCROSSTOCARINA1024.jpg

@AstroTech

تصویر مادون قرمز از دریاها و دریاچه‌ها در نیمکره شمالی تیتان که توسط کاسینی در سال ۲۰۱۴ گرفته شده است. نور خورشید را می‌توان از قسمت جنوبی بزرگترین دریای تیتان به نام کراکن دید.

دانشمندان شگفتی‌های جدیدی در مورد دریاچه‌های تیتان پیدا کرده‌اند.

اطلاعات مربوط به دریاچه‌های تیتان، که توسط فضاپیمای کاسینی (که ماموریت آن در سال ۲۰۱۷ به پایان رسید) جمع آوری شده است، به درک ما از چرخه هیدرولوژیکی زحل کمک می‌کند که به نحوی شبیه به زمین با یک استثنای بزرگ می‌باشد. طبق یافته‌های‌ جدید، دریاچه‌های نزدیک قطب شمال تیتان به طرز شگفت‌آوری عمیق هستند و در بالای تپه‌ها و تخت‌تپه‌ها (تپه‌های با قله مسطح و دامنه پرشیب) واقع شده‌اند.

ترجمه از سارا سیدحاتمی

منبع:
https://earthsky.org/space/scientists-find-new-surprises-about-titans-lakes

@AstroTech

ستارگان پرجرم، بادهای ساینده، کوه هایی از غبار و نور پرانرژی تشکیل دهنده یکی از بزرگترین و چشمگیر ترین نواحی تشکیل ستاره در گروه محلی کهکشان ها هستند که N11 نامیده می‌شود. این عکس از بخشی از این منطقه که در نزدیکی ابر ماژلانی بزرگ (به اختصار LMC) قرار دارد، توسط تلسکوپ فضایی هابل برای اهداف علمی گرفته شده است.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190429.html
N11: Star Clouds of the LMC
Image Credit: NASA, ESA

@AstroTech

عبور شهاب از کادر یک عکاس خوش شانس هنگام عکاسی از کهکشان مثلث یا M33
نگران نباشید، شهاب آسیبی به کهکشان نمی زند چرا که شهاب در اتمسفر زمین است و کهکشان مثلث بسیار بزرگتر از آنچه در عکس دیده می شود بوده و حدود سه میلیون سال نوری آنطرف تر است.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190430.html
Meteor Misses Galaxy
Image Credit: Aman Chokshi


درباره کهکشان مثلث
https://xn--r1a.website/AstroTech/3821

@AstroTech