این همان منظومه خورشیدی ماست که متولد می شود

ستاره‌شناسان ژاپنی این ماه، مشاهدات خود از مکان‌های تشکیل سیارات در اطراف یک ستاره جوان را گزارش کرده‌اند که شبیه خورشید ما است.
ستاره DMTau، در فاصله ۴۷۰ سال نوری در جهت فلکی ثور یا گاو قرار دارد. اخترشناسان آن را با استفاده از تلسکوپ ALMA در صحرای آتاکامای شمال شیلی مشاهده کردند. جرم ستاره DM Tau حدود نیم برابر جرم خورشید ما می‌باشد. بر خلاف خورشید ما که ۴/۶ میلیارد ساله است، سنش حدود ۳ تا ۵ میلیون سال پیش تخمین زده می‌شود. ستاره شناسان دو حلقه گرد و غبار در اطراف ستاره را در فاصله‌های قابل مقایسه با کمربند سیارکی و مدار سیاره نپتون یافته‌اند. وجود حلقه در این فاصله نشان می‌دهد که ما شاهد شکل‌گیری سیستم سیاره‌ای شبیه به سیستم خودمان هستیم.

این مقاله در مجله Astrophysical Journal توسط Peer-reviewed در ماه نوامبر ۲۰۱۸ منتشر کرد. اخترشناسان این ماه آن را در نشست سالانه انجمن نجوم ژاپن ارائه کردند.

ترجمه از سارا سیدحاتمی

منبع
Here’s a solar system being born
March 28, 2019
https://earthsky.org/space/2-dust-rings-dm-tau-formation-sites-of-planets

@AstroTech

دنباله‌دار 67P بصورت سه بعدی

عینک های قرمز-آبی (Red/ Cyan) خود را به چشم زده و در این تصویر از دنباله‌دار 67P غوطه‌ور شوید.
این تصویر استریو اناگیلیف با ترکیب دو عکس که توسط دوربین زاویه باریک OSIRIS متعلق فضاپیمای روزتا ثبت شده، تهیه شده است.


اقتباس و ترجمه از مهدی اسماعیلی

https://apod.nasa.gov/apod/ap190330.html
3D 67P
Image Credit: ESA, Rosetta, MPS, OSIRIS - Stereo Anaglyph: Philippe Lamy and The Team

@AstroTech

زنجیر مارکاریان در قلب خوشه کهکشانی سنبله

https://apod.nasa.gov/apod/ap190331.html
Markarian's Chain of Galaxies
Image Credit & Copyright: Sergio Kaminsky


محدوده زنجیر مارکاریان با نام گذاری
https://xn--r1a.website/AstroTech/2663

@AstroTech

برای شما، خانواده و همه عزیزانتان اوقاتی خوش و سلامت را در سیزدهمین روز از فصل بهار آرزو داریم.

با احترام
Astro Complex

@AstroTech

طبیعت اردبیل
۱۳ فروردین ۱۳۹۷

عکس از سارا سیدحاتمی

سایه ایستگاه فضایی بین‌المللی روی ماه
زمان عبور ایستگاه فضایی از روی کل ماه تنها نیم ثانیه است و این نوع عکاسی بواسطه برنامه‌ریزی دقیق و قبلی انجام می شود.


https://apod.nasa.gov/apod/ap190402.html
Space Station Silhouette on the Moon
Image by: Eric Holland

@AstroTech

ستاره AE ارابه ران که به ستاره سوزان نیز معروف است، در میان ابرهای مولکولی IC 405 یا سحابی ستاره سوزان. نمای این منطقه تصویری از آتش را در ذهن تداعی می کند.
سحابی ستاره سوزان به پهنای ۵ سال نوری بوده و حدود ۱۵۰۰ سال نوری از خورشید فاصله دارد.

عکس از امیرحسین ابوالفتح

https://apod.nasa.gov/apod/ap190326.html
AE Aurigae and the Flaming Star Nebula
Image by Amir Abolfath (TWAN)

@AstroTech

خوشه ستاره‌ای کروی M2
بعد از M1 یا همان سحابی خرچنگ، دومین جرمی بود که چارلز مسیه در قرن ۱۸ میلادی به کاتالوگ مشهور خود با عنوان لیست چیزهایی که دنباله‌دار نیستند، وارد کرد. او گرچه M2 را در ابتدا سحابی بدون ستاره توصیف کرده بود اما بعدها مشخص شد که اجتماعی از حدود ۱۵۰ هزار ستاره است.
خوشه غولپیکر M2 که با نام NGC 7089 نیز شناخته می‌شود، در حدود ۱۳ میلیارد سال سن دارد.

اقتباس و ترجمه از مهدی اسماعیلی


عکس با کیفیت بالا
https://apod.nasa.gov/apod/image/1904/potw1913aa.jpg

منبع
https://apod.nasa.gov/apod/ap190404.html
Messier 2
Image Credit: ESA/Hubble & NASA, G. Piotto et al.

@AstroTech

جلوگیری از تخریب اوزون و گرمایش بیشتر زمین


از دلایل مهم مهاجرت به سایر کرات و سفر به مریخ، انتقال و حفظ نسل بشر در سایر کرات از جمله مریخ است.
و یکی از بزرگترین خطرها برای ادامه زندگی در زمین، در حال حاضر پدیده گرمایش زمین و افزایش گازهای گلخانه‌ای از جمله دی اکسید کربن می باشد که باعث آسیب جدی به لایه اوزون و بالا رفتن دمای زمین شده است. آب شدن یخ های قطبی، تغییر اقلیم، خشکسالی و سیل از عوارض گرمایش زمین است.

اگر در سازمان ملل بطور جدی طرحی دال بر مسئول کردن کشورها به پرداخت مبلغی به عنوان خسارت تخریب اوزون، متناسب با میزان آلودگی هوا و آسیبی که به لایه اوزون می زنند پیگیری و اجرا گردد. این بودجه انگیزه لازم در شرکت های دانش بنیان را ایجاد خواهد کرد تا با سرمایه‌گذاری و پژوهش های جدی، به یافتن راهکارهای مناسب مانند حذف دی اکسید کربن از جو بپردازند.
برای همه کشورها هم خوب خواهد بود. چون دولت ها درک می کنند که باید از وسایل حمل و نقل فرسوده دست کشیده و به سمت تولید انرژی های پاک حرکت کنند.

انتشار یک خبر جدید از خبرگزاری بی.بی.سی در مورد عرضه فناوری حذف دی اکسید کربن از هوا، امید و دلگرمی تازه ایی در زمینه محافظت از لایه اوزون است.


افزایش سرمایه‌گذاری در فناوری جذب دی‌اکسید کربن از هوا

https://bbc.in/2Uehuhh‌
‌
یک فناوری تازه که دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند از حمایت قابل توجه شرکت های عمده تولید سوخت های فسیلی برخوردار شده است. شرکت "مهندسی کربن" در کانادا نشان داده که می تواند دی اکسید کربن را به صورتی مقرون به صرف از هوا خارج کند.‌

این دی اکسید کربن جمع آوری شده از هوا، می تواند به متان یا حتی نفت سفید مصنوعی با آلودگی کمتر تبدیل شود.

بر اساس این فناوری، با هر یک صد دلار هزینه می توان یک تن دی اکسید کربن را از جو خارج کرد. به این ترتیب با هر یک میلیارد دلار می توان ده میلیون تن دی اکسید کربن از جو خارج کرد. در صورت مشارکت کشورها در همراهی با این روش ها، پیشرفت این فناوری امید تازه ایی برای حفط محیط زیست خواهد بود.

با احترام
مهدی اسماعیلی

@AstroTech

تمرکز کارشناسانی که در پی یافتن راهی برای کند کردن روند #تغییرات_اقلیمی هستند، بر روی کاهش میزان #دی‌اکسیدکربن در هواست. حالا یک شرکت کانادایی، فناوری را ارائه کرده که با استفاده از آن می‌شود #کربن را از هوا گرفت و آن را به سوخت تبدیل کرد. مَت مک‌گر از ونکوور کانادا گزارش می‌دهد.
@BBCPersian

پس از غروب خورشید در ۲۸ مارس ۲۰۱۹، ایستگاه فضایی بین‌المللی در فاصله ۴۰۰ کیلومتری از زمین به افق غربی رسید، آنگونه که از والاسی در انگلستان دیده می شود.
این عکس توسط یک تلسکوپ کوچک در حیاط خانه و در حالی که ایستگاه فضایی (ISS) با دست تعقیب می شده، ثبت شده است.
دوربین دیجیتال طی ۷ دقیقه عبور ایستگاه تعداد ۲۵۰۰ فریم عکس با سرعت بالا گرفته و از این تعداد، صد فریم حاوی تصویر ایستگاه فضایی بین‌المللی بوده است. این چهار فریم، بهترین عکسها هستند که ایستگاه را با بیشترین جزییات در مدار زمین نشان می دهند. در ارتفاع حدود ۶۰ درجه بالاتر از سطح افق، ایستگاه روشن تر از روشن ترین ستاره آسمان بود و از زمین والاسی حدود ۴۶۸ کیلومتر فاصله داشت.


ترجمه از مهدی اسماعیلی

https://apod.nasa.gov/apod/ap190406.html
ISS from Wallasey
Image Credit & Copyright: Richard Addis

@AstroTech

صورت فلکی شکارچی (جبار) زیباترین صورت فلکی زمستانی است که این شبها جای خود را به کمان راه شیری داده و کم کم از آسمان شب به آسمان روز منتقل می‌شود.
این صورت فلکی جرم هاب زیادی را در خودش جای داده است و هر کدام از این جرم ها زیبایی های خاص خودش را دارا هستند.
اگر به این صورت فلکی علاقه‌مند هستید بهتر است فرصت تماشای آن را در این شبها از دست ندهید. هنگام ثبت این عکس برای برجسته‌تر شدن نور ستاره ها از فیلتر دیفیوزر استفاده شده است.
عکس و متن از محمود کریمی و محمد حسین شریف زاده

Canon EOS 700d modified
Lens 50 mm analog f2 @ f5
Exposures 4 x 8 Sec.
Mahmood Karimi
M. Hossin sharif zadeh

@AstroTech

بهترین دوربین های عکاسی موبایل در دو بخش دوربین اصلی و دوربین سلفی
طبق بررسی DxoMark

http://tinyurl.com/y3eysonk

@AstroTech

The Event Horizon Telescope Is Trying to Take the First-Ever Photo of a Black Hole

ستاره‌شناس ها برای ثبت اولین عکس از سیاهچاله آماده می شوند.
"شبیه سازی شبح سیاه چاله مانند عکاسی از یک پرتقال در ماه است".
 
اطلاعات بیشتر
https://www.space.com/event-horizon-telescope-is-trying-to-photograph-black-holes.html

سپاس از کتایون قائمی

@AstroTech

National Science Foundation:

یک شبکه بین‌المللی از تلسکوپ ها درحال کار برای ثبت اولین عکس از یک سیاهچاله هستند.

روز چهارشنبه ۱۰ آپریل مطابق با ۲۱ فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۷:۳۰ به وقت ایران، بنیاد ملی علوم یک کنفرانس خبری برای اعلام نتایج پیشگامانه این رویداد خواهد داشت.

عکس، فیلم و اطلاعات بیشتر در سایت بنیاد ملی علوم:
https://www.nsf.gov/news/special_reports/blackholes/

@AstroTech

در اوایل سال، دانشمندان به‌لطف پروژه‌ی تلسکوپ افق‌رویداد (EHT) به این هدف نزدیک شدند و حالا آن روز فرارسیده است. در ۱۰آوریل‌۲۰۱۹ (برابر با ۲۱فروردین۱۳۹۸) تیم پروژه‌ی EHT و سازمان‌های مرتبط با آن این نتایج را رونمایی خواهند کرد.

گفتنی است خیلی قبل‌تر از EHT، اخترفیزیک‌دانی به‌نام ژان پیر لومینت در سال ۱۹۷۸، اولین تصور خود از افق رویداد سیاه‌چاله را ترسیم کرد. البته تصویر او، تصویری واقعی نبود. لومینت با استفاده از سوابق ریاضی و مهارت‌هایش و با کامپیوتر پانچ‌کارت IBM 7040 دهه‌ی ۱۹۶۰ از دیدگاه ناظر سیاه‌چاله را شبیه‌سازی کرد.

تلسکوپ افق رویداد روی یک سیاه چاله کلان جرم در مرکز کهکشان راه شیری موسوم به Sagittarius A متمرکز شده است. هنوز نمی‌دانیم قرار است چه چیزی را به ما نشان دهد؛ حتی این احتمال وجود دارد که داده‌های این تلسکوپ، در قالب تعدادی پیکسل تار به ما برسند. در این صورت، دانشمندان باید تلسکوپ‌های دیگری را هم به کمک آن بفرستند و دوباره تلاش کنند.

https://phys.org/news/2019-04-scientists-reveal-true-image-black.html

این تصویر نتیجه پروژه بزرگی است که سال‌هاست در مورد آن فکر و تبادل نظر شده و قرار است توسط مرکز رصدخانه جنوبی اروپا و تلسکوپ آرایه‌ای زمینی The Event Horizon منتشر شود. این تلسکوپ در واقع مجموعه‌ای از ۱۱ تلسکوپ زمینی است که در قاره‌های مختلف نصب شده و در نهایت تصویر خروجی آن با هم ترکیب شده و یک تصویر واحد را نتیجه می‌دهد.

لینکهای مفید برای دسترسی به پخش زنده نتایج بررسی:

https://www.eso.org/public/announcements/ann19020/

https://www.facebook.com/ESOAstronomy/

ترجمه از سارا سیدحاتمی

@AstroTech