انفجار عظیم میهمانی از فضا بر فراز برینگ

در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۸ یک سنگ آسمانی در ارتفاع ۲۶ کیلومتری از سطح آب های سرد دریای برینگ منفجر شد و ۱۷۳ کیلوتن انرژی آزاد کرد. این میزان انرژی حدود ده برابر بیش از انرژی آزاد شده توسط بمب اتمی آمریکا برفراز شهر هیروشیما است.
دریای برینگ (Bering Sea) بین شرق روسیه و آلاسکا قرار دارد.

گرچه انفجار بزرگ این آذر گوی از چشم زمینی ها دور ماند. اما توسط ابزار تصویربرداری چند زاویه‌ای اسپکترو رادیومتر نصب شده روی ماهواره Terra متعلق به ناسا، ثبت شد که بصورت چند تصویر پشت سر هم دیده می شود.

ترجمه از مهدی اسماعیلی

منبع
https://www.space.com/amp/bering-sea-fireball-satellite-photos.html

@AstroTech

IC 2177, NGC 2327
Telescope 120 ed skywatcher
Neq6 Pro Mount
ZWO ASI 290 mm guide
Canon 700D Modified
Exposure 40 × 5 min
10 dark frames

عکس از محمود کریمی

خوشه ستاره‌ای کروی M15 با ۱۳ میلیارد سال قدمت حاوی ستاره هایی از دوران اولیه پیدایش کهکشان راه شیری است. قطر آن دویست سال نوری و با حدود سی و پنج هزار سال نوری فاصله، در صورت فلکی اسب بالدار قرار دارد.
این عکس توسط ماهواره اسکن گایا تهیه شده است. ستاره های چشمک زن در عکس، ستاره های شلیاقی RR هستند. این ستاره های متغییر، دوره روشنایی و پالس شان کمتر از یک روز است.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190328.html
The Gaia Stars of M15
Image Credit: Robert Vanderbei (Princeton University), ESA, Gaia, DPAC

@AstroTech

کهکشان M104 بزرگترین کهکشان در لبه جنوبی خوشه کهکشانی سنبله است. پهنا ۵۰ هزار سال نوری و ۲۸ میلیون سال نوری از خورشید فاصله دارد.

M104: The Sombrero Galaxy
Image Data: NASA, ESA, Hubble Legacy Archive;
Processing & Copyright: Rogelio Bernal Andreo (DeepSkyColors.com)

@AstroTech

جاده پردست‌انداز پیش روی اوسیریس-رکس ناسا

سیارک Bennu تبدیل به یک مکان خطرناک برای فضاپیمای ناسا می‌شود: سیارک بنو دارای سطحی ناهموار است و گاهی حتی سنگ‌ها را به فضا پرتاب می‌کند.

همانگونه که Osiris Rex ناسا، جزئیات دقیقی از سیارک بنو را بررسی می‌کند، تیم ماموریت، شروع به شناسایی مکان‌های بالقوه برای فضاپیما، به منظور جمع‌آوری نمونه از جمله سایت پیشنهادی در نیمکره شمالی سیارک می‌کند. سایت‌های فرود پیشنهادی در شعاع کمتر از آنچه که در ابتدا برنامه‌ریزی شده‌اند، نیاز به بررسی دقیق‌تر فضاپیما دارند.

ناسا / گودارد / دانشگاه از آریزونا

ادامه در پست بعد
https://xn--r1a.website/AstroTech/3898

ادامه از
https://xn--r1a.website/AstroTech/3895

این تصویر از سیارک بنو در ۱۹ ژانویه نشان دهنده پرتاب مواد از سطحش می‌باشد. تصویر ترکیبی از دو تصویر گرفته شده توسط NavCam 1 در فضاپیمای اوسیریس رکس ناسا گرفته شده است که شامل یک تصویر کوتاه مدت (۱/۴ مگاپیکسلی) که سیارک و یک تصویر طولانی‌مدت (۵ ثانیه) است که ذرات را به وضوح نشان می‌دهد.
ناسا / گودارد / دانشگاه آریزونا / لاکهید مارتین

در کنفرانس مطبوعاتی، لورتا در مورد احتمالی خاطر نشان کرد که ممکن است آوارهای این رویداد، ممکن است منجر به بارش شهابی بر روی زمین شود (زمانی که سیاره ما در آینده از مدار سیارک بنو عبور می‌کند). او می‌گوید "این اتفاق ممکن است هر سال در اواخر ماه سپتامبر رخ دهد."
"ما در حال همکاری با همکارانمان در موسسه ستی در کالیفرنیا هستیم تا برخی از دوربین‌های نظارت را تنظیم کنیم و ببینیم آیا واقعا بارش شهابی بنو وجود دارد؟"

ترجمه: سارا سیدحاتمی

منبع:
Bumpy Road Ahead For NASA’s Osiris-REX
By: Javier Barbuzano | March 20, 2019
https://www.skyandtelescope.com/astronomy-news/bumpy-road-ahead-for-nasa-osiris-rex/

@AstroTech

این همان منظومه خورشیدی ماست که متولد می شود

ستاره‌شناسان ژاپنی این ماه، مشاهدات خود از مکان‌های تشکیل سیارات در اطراف یک ستاره جوان را گزارش کرده‌اند که شبیه خورشید ما است.
ستاره DMTau، در فاصله ۴۷۰ سال نوری در جهت فلکی ثور یا گاو قرار دارد. اخترشناسان آن را با استفاده از تلسکوپ ALMA در صحرای آتاکامای شمال شیلی مشاهده کردند. جرم ستاره DM Tau حدود نیم برابر جرم خورشید ما می‌باشد. بر خلاف خورشید ما که ۴/۶ میلیارد ساله است، سنش حدود ۳ تا ۵ میلیون سال پیش تخمین زده می‌شود. ستاره شناسان دو حلقه گرد و غبار در اطراف ستاره را در فاصله‌های قابل مقایسه با کمربند سیارکی و مدار سیاره نپتون یافته‌اند. وجود حلقه در این فاصله نشان می‌دهد که ما شاهد شکل‌گیری سیستم سیاره‌ای شبیه به سیستم خودمان هستیم.

این مقاله در مجله Astrophysical Journal توسط Peer-reviewed در ماه نوامبر ۲۰۱۸ منتشر کرد. اخترشناسان این ماه آن را در نشست سالانه انجمن نجوم ژاپن ارائه کردند.

ترجمه از سارا سیدحاتمی

منبع
Here’s a solar system being born
March 28, 2019
https://earthsky.org/space/2-dust-rings-dm-tau-formation-sites-of-planets

@AstroTech

دنباله‌دار 67P بصورت سه بعدی

عینک های قرمز-آبی (Red/ Cyan) خود را به چشم زده و در این تصویر از دنباله‌دار 67P غوطه‌ور شوید.
این تصویر استریو اناگیلیف با ترکیب دو عکس که توسط دوربین زاویه باریک OSIRIS متعلق فضاپیمای روزتا ثبت شده، تهیه شده است.


اقتباس و ترجمه از مهدی اسماعیلی

https://apod.nasa.gov/apod/ap190330.html
3D 67P
Image Credit: ESA, Rosetta, MPS, OSIRIS - Stereo Anaglyph: Philippe Lamy and The Team

@AstroTech

زنجیر مارکاریان در قلب خوشه کهکشانی سنبله

https://apod.nasa.gov/apod/ap190331.html
Markarian's Chain of Galaxies
Image Credit & Copyright: Sergio Kaminsky


محدوده زنجیر مارکاریان با نام گذاری
https://xn--r1a.website/AstroTech/2663

@AstroTech

برای شما، خانواده و همه عزیزانتان اوقاتی خوش و سلامت را در سیزدهمین روز از فصل بهار آرزو داریم.

با احترام
Astro Complex

@AstroTech

طبیعت اردبیل
۱۳ فروردین ۱۳۹۷

عکس از سارا سیدحاتمی

سایه ایستگاه فضایی بین‌المللی روی ماه
زمان عبور ایستگاه فضایی از روی کل ماه تنها نیم ثانیه است و این نوع عکاسی بواسطه برنامه‌ریزی دقیق و قبلی انجام می شود.


https://apod.nasa.gov/apod/ap190402.html
Space Station Silhouette on the Moon
Image by: Eric Holland

@AstroTech

ستاره AE ارابه ران که به ستاره سوزان نیز معروف است، در میان ابرهای مولکولی IC 405 یا سحابی ستاره سوزان. نمای این منطقه تصویری از آتش را در ذهن تداعی می کند.
سحابی ستاره سوزان به پهنای ۵ سال نوری بوده و حدود ۱۵۰۰ سال نوری از خورشید فاصله دارد.

عکس از امیرحسین ابوالفتح

https://apod.nasa.gov/apod/ap190326.html
AE Aurigae and the Flaming Star Nebula
Image by Amir Abolfath (TWAN)

@AstroTech

خوشه ستاره‌ای کروی M2
بعد از M1 یا همان سحابی خرچنگ، دومین جرمی بود که چارلز مسیه در قرن ۱۸ میلادی به کاتالوگ مشهور خود با عنوان لیست چیزهایی که دنباله‌دار نیستند، وارد کرد. او گرچه M2 را در ابتدا سحابی بدون ستاره توصیف کرده بود اما بعدها مشخص شد که اجتماعی از حدود ۱۵۰ هزار ستاره است.
خوشه غولپیکر M2 که با نام NGC 7089 نیز شناخته می‌شود، در حدود ۱۳ میلیارد سال سن دارد.

اقتباس و ترجمه از مهدی اسماعیلی


عکس با کیفیت بالا
https://apod.nasa.gov/apod/image/1904/potw1913aa.jpg

منبع
https://apod.nasa.gov/apod/ap190404.html
Messier 2
Image Credit: ESA/Hubble & NASA, G. Piotto et al.

@AstroTech

جلوگیری از تخریب اوزون و گرمایش بیشتر زمین


از دلایل مهم مهاجرت به سایر کرات و سفر به مریخ، انتقال و حفظ نسل بشر در سایر کرات از جمله مریخ است.
و یکی از بزرگترین خطرها برای ادامه زندگی در زمین، در حال حاضر پدیده گرمایش زمین و افزایش گازهای گلخانه‌ای از جمله دی اکسید کربن می باشد که باعث آسیب جدی به لایه اوزون و بالا رفتن دمای زمین شده است. آب شدن یخ های قطبی، تغییر اقلیم، خشکسالی و سیل از عوارض گرمایش زمین است.

اگر در سازمان ملل بطور جدی طرحی دال بر مسئول کردن کشورها به پرداخت مبلغی به عنوان خسارت تخریب اوزون، متناسب با میزان آلودگی هوا و آسیبی که به لایه اوزون می زنند پیگیری و اجرا گردد. این بودجه انگیزه لازم در شرکت های دانش بنیان را ایجاد خواهد کرد تا با سرمایه‌گذاری و پژوهش های جدی، به یافتن راهکارهای مناسب مانند حذف دی اکسید کربن از جو بپردازند.
برای همه کشورها هم خوب خواهد بود. چون دولت ها درک می کنند که باید از وسایل حمل و نقل فرسوده دست کشیده و به سمت تولید انرژی های پاک حرکت کنند.

انتشار یک خبر جدید از خبرگزاری بی.بی.سی در مورد عرضه فناوری حذف دی اکسید کربن از هوا، امید و دلگرمی تازه ایی در زمینه محافظت از لایه اوزون است.


افزایش سرمایه‌گذاری در فناوری جذب دی‌اکسید کربن از هوا

https://bbc.in/2Uehuhh‌
‌
یک فناوری تازه که دی اکسید کربن را از هوا جذب می کند از حمایت قابل توجه شرکت های عمده تولید سوخت های فسیلی برخوردار شده است. شرکت "مهندسی کربن" در کانادا نشان داده که می تواند دی اکسید کربن را به صورتی مقرون به صرف از هوا خارج کند.‌

این دی اکسید کربن جمع آوری شده از هوا، می تواند به متان یا حتی نفت سفید مصنوعی با آلودگی کمتر تبدیل شود.

بر اساس این فناوری، با هر یک صد دلار هزینه می توان یک تن دی اکسید کربن را از جو خارج کرد. به این ترتیب با هر یک میلیارد دلار می توان ده میلیون تن دی اکسید کربن از جو خارج کرد. در صورت مشارکت کشورها در همراهی با این روش ها، پیشرفت این فناوری امید تازه ایی برای حفط محیط زیست خواهد بود.

با احترام
مهدی اسماعیلی

@AstroTech

تمرکز کارشناسانی که در پی یافتن راهی برای کند کردن روند #تغییرات_اقلیمی هستند، بر روی کاهش میزان #دی‌اکسیدکربن در هواست. حالا یک شرکت کانادایی، فناوری را ارائه کرده که با استفاده از آن می‌شود #کربن را از هوا گرفت و آن را به سوخت تبدیل کرد. مَت مک‌گر از ونکوور کانادا گزارش می‌دهد.
@BBCPersian

پس از غروب خورشید در ۲۸ مارس ۲۰۱۹، ایستگاه فضایی بین‌المللی در فاصله ۴۰۰ کیلومتری از زمین به افق غربی رسید، آنگونه که از والاسی در انگلستان دیده می شود.
این عکس توسط یک تلسکوپ کوچک در حیاط خانه و در حالی که ایستگاه فضایی (ISS) با دست تعقیب می شده، ثبت شده است.
دوربین دیجیتال طی ۷ دقیقه عبور ایستگاه تعداد ۲۵۰۰ فریم عکس با سرعت بالا گرفته و از این تعداد، صد فریم حاوی تصویر ایستگاه فضایی بین‌المللی بوده است. این چهار فریم، بهترین عکسها هستند که ایستگاه را با بیشترین جزییات در مدار زمین نشان می دهند. در ارتفاع حدود ۶۰ درجه بالاتر از سطح افق، ایستگاه روشن تر از روشن ترین ستاره آسمان بود و از زمین والاسی حدود ۴۶۸ کیلومتر فاصله داشت.


ترجمه از مهدی اسماعیلی

https://apod.nasa.gov/apod/ap190406.html
ISS from Wallasey
Image Credit & Copyright: Richard Addis

@AstroTech