پلانکتون ها جانوران ریزی هستند ک به صورت توده ایی در اقیانوس ها، دریاها و آب های شیرین زندگی می کنند. برخی از آنها سمی اند.

سه نوع کلی از Plankton موجود است:

۱- فیتوپلانکتون که فتوسنتز کننده و گیاهی اند

۲- زئوپلانکتون که جانوری هستند.

۳- باکتریوپلانکتون

پلانکتون ها غذای اصلی برخی جانوان مثل نهنگ و مرجان هستند و وجود آنها برای حفظ اکوسیستم آب ها مهم است. اندازه پلانکتون ها ریز و کوچک بوده و برحسب نوع و اندازه، با میکروسکوپ یا ذره بین دیده میشوند.
نوزاد میگو اغلب جزو زئوپلانکتون ها محسوب می شود.

در اخترزیست شناسی جایگاه پلانکتون ها مورد توجه است چون این گونه های ساده ی حیات، شانس بالایی برای شکل گیری و بقا در شرایط سخت یا اولیه حیات را دارا هستند.

گردآوری از مهدی اسماعیلی


پلانکتون های شب تاب:

https://xn--r1a.website/AstroTech/2477

https://xn--r1a.website/AstroTech/3102

@AstroTech

شهرداری بندر انزلی

عکس از مهدی اسماعیلی

#مطلب، با مشکل مواجه شده اید؟
کارها بخوبی پیش نمی روند یا به بن بست رسیده اید؟

به این گیاه نگاه کنید که چگونه با اتکا به خود و به پشتوانه ارتش یک نفره خویش، ریشه های نرم خود را در دل این تخته سنگ سخت فرو کرده و رشد کرده است.

در کادر کمی هم زباله دیده می شود، امید است که اگر حوصله پاکسازی طبیعت را ندارید، اقلا زباله ایی به آن اضافه نکنید.


عکس از مهدی اسماعیلی
اسکله بندر انزلی

@AstroTech

Comet Hale–Bopp (C/1995 O1)

بهار سال ۱۳۷۶ خورشیدی (۱۹۹۷ میلادی) در چنین روزهایی، دنباله دار هیل-باپ از فاصله حدود ۱۹۰ میلیون کیلومتری زمین عبور کرد.
بازگشت دوباره این دنباله دار در سال ۴۳۸۵ میلادی خواهد بود.

گذر این دنباله دار در آن زمان باعث ایجاد موج عظیمی از علاقه مندی ها به نجوم و به خصوص عکاسی نجومی شد

سپاس از اسماعیل مرادی

مطالعه بیشتر:
https://en.wikipedia.org/wiki/Comet_Hale–Bopp

دنباله‌دار هیل باپ، دنباله‌داری است که به احتمال قوی بیشترین تعداد رؤیت در قرن بیستم را داشته ‌است. این دنباله‌دار به‌طور مستقل توسط دو ستاره‌شناس به نام‌های آلن هیل (در نیو مکزیکو) و توماس باپ (در آریزونا) در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ کشف شد. این جرم آسمانی به مدت ۱۸ ماه حتی با چشم غیرمسلح نیز قابل رؤیت بود.

@AstroTech

انفجار عظیم میهمانی از فضا بر فراز برینگ

در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۸ یک سنگ آسمانی در ارتفاع ۲۶ کیلومتری از سطح آب های سرد دریای برینگ منفجر شد و ۱۷۳ کیلوتن انرژی آزاد کرد. این میزان انرژی حدود ده برابر بیش از انرژی آزاد شده توسط بمب اتمی آمریکا برفراز شهر هیروشیما است.
دریای برینگ (Bering Sea) بین شرق روسیه و آلاسکا قرار دارد.

گرچه انفجار بزرگ این آذر گوی از چشم زمینی ها دور ماند. اما توسط ابزار تصویربرداری چند زاویه‌ای اسپکترو رادیومتر نصب شده روی ماهواره Terra متعلق به ناسا، ثبت شد که بصورت چند تصویر پشت سر هم دیده می شود.

ترجمه از مهدی اسماعیلی

منبع
https://www.space.com/amp/bering-sea-fireball-satellite-photos.html

@AstroTech

IC 2177, NGC 2327
Telescope 120 ed skywatcher
Neq6 Pro Mount
ZWO ASI 290 mm guide
Canon 700D Modified
Exposure 40 × 5 min
10 dark frames

عکس از محمود کریمی

خوشه ستاره‌ای کروی M15 با ۱۳ میلیارد سال قدمت حاوی ستاره هایی از دوران اولیه پیدایش کهکشان راه شیری است. قطر آن دویست سال نوری و با حدود سی و پنج هزار سال نوری فاصله، در صورت فلکی اسب بالدار قرار دارد.
این عکس توسط ماهواره اسکن گایا تهیه شده است. ستاره های چشمک زن در عکس، ستاره های شلیاقی RR هستند. این ستاره های متغییر، دوره روشنایی و پالس شان کمتر از یک روز است.

https://apod.nasa.gov/apod/ap190328.html
The Gaia Stars of M15
Image Credit: Robert Vanderbei (Princeton University), ESA, Gaia, DPAC

@AstroTech