محل سقوط کاوشگر لونا ۲۵ روی ماه

مدارگرد شناسایی ماه (LRO) از محل سقوط لونا-۲۵ تصویربرداری کرد. دهانه برخوردی ناشی از برخورد ماه نشین روسی با سطح ماه حدود ۱۰ متر قطر دارد.

منبع:
https://www.space.com/russia-luna-25-moon-crash-site-lro-photos

گردآوری و ترجمه: محسن سلحشور

@AstroTech

راهنمای کامل برای گرفتن عکس‌ های زیبا از آسمان شب

برای دیدن عکس‌های بسیار زیبا و مطالعه مطلب روی Instant view کلیک کنید.

منبع:
https://petapixel.com/2023/07/25/a-complete-guide-to-capturing-gorgeous-photos-of-the-night-sky/

@AstroTech

سهم بازار تولیدکنندگان دوربین عکاسی سال ۲۰۲۲

منبع
https://www.digitalcameraworld.com/news/canon-sold-44-more-cameras-than-sony-last-year

@AstroTech

توقف طولانی در ماه و مریخ میسر شد؛ ناسا به فناوری تولید اکسیژن از جو دیگر کرات دست یافت

سازمان فضایی آمریکا، ناسا روز چهارشنبه ششم ماه سپتامبر ۲۰۲۳ اعلام کرد که با تکمیل آزمایشات مولد اکسیژن، امکان تولید اکسیژن مورد نیاز فضانوردان و مسافران آتی ماه و مریخ فراهم شده است.

به گزارش ناسا،‌ دستگاه موکسی (آزمایش بهره‌برداری از منابع اکسیژن در محل مریخ)، برای شانزدهمین و آخرین بار روی مریخ نورد استقامت (یا پشتکار) ناسا اکسیژن تولید و بسیار موفق‌تر و فراتر از انتظار سازندگانش در «موسسه فناوری ماساچوست» عمل کرده است.

پم ملوری معاون مدیر ناسا با ابراز خشنودی از «عملکرد چشمگیر» موکسی MOXIE گفت که این دستگاه با استخراج اکسیژن از جو مریخ یا کره ماه می‌تواند به تامین هوای قابل تنفس یا اکسیژن مورد نیاز «پیشران موشک» برای فضانوردان آینده کمک کند.

به گفته او «توسعه فناوری‌هایی که به ما امکان استفاده از منابع در ماه و مریخ را می‌دهند» برای ایجاد حضور طولانی‌مدت در ماه، ایجاد اقتصاد قوی در ماه و حمایت از یک کمپین اکتشافی اولیه انسانی در مریخ بسیار مهم هستند.

ناسا همچنین اعلام کرد از زمانی که مریخ‌نورد استقامت در سال ۲۰۲۱ روی مریخ فرود آمد، تاکنون موکسی در مجموع ۱۲۲ گرم اکسیژن تولید کرده است که این میزان، تنها نیاز یک سگ کوچک برای ۱۰ ساعت تنفس را تامین می‌کند.

در کارآمدترین حالت نیز این دستگاه توانست ۱۲ گرم اکسیژن در ساعت که دو برابر بیشتر از اهداف اولیه ناسا برای این ابزار بوده است را با خلوص ۹۸ درصد یا بهتر تولید کند.

دستگاه (آزمایش بهره‌برداری از منابع اکسیژن در محل مریخ) یا «موکسی» از طریق یک فرآیند الکتروشیمیایی که یک اتم اکسیژن را از هر مولکول دی اکسید کربن پمپ شده از جو رقیق مریخ جدا می‌کند، اکسیژن مولکولی تولید می‌کند.

این دستگاه علاوه بر آن که می‌تواند با تولید اکسیژن مورد نیاز فضانوردان، به ماموریت‌های آینده اکتشاف انسانی کمک کند، قادر است به عنوان «منبع پیشران موشک» در مقادیر صنعتی، برای پرتاب موشک با سرنشین، برای بازگشت به زمین مورد استفاده قرار گیرد. VOA

#اختر‌زیست

@AstroTech

انسان ها سه سری دندان دارند. داروی جدید که تا سال ۲۰۳۰ آماده می‌شود، ممکن است به رشد آنها کمک کند

مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۱ در ژاپن نشان داد که چگونه ژن‌های هدف می‌توانند دندان‌های حیوانات را دوباره رشد دهند. اکنون، تیم به آزمایش بالینی انسانی روی آورده است.

با هدف قرار دادن ژن USAG-1، محققان بر این باورند که می‌توانند به افرادی که مجموعه کاملی از دندان‌ها ندارند کمک کنند تا دندان‌های خود را دوباره رشد دهند.

این تیم می‌گوید که انسان‌ها مجموعه سومی از دندان‌ها را به‌عنوان جوانه در دسترس دارند که در صورت نیاز آماده رشد می‌باشند.

منبع:
https://www.popularmechanics.com/science/health/a44786433/humans-have-third-set-teeth/

@AstroTech

عبور ماهواره‌های استارلبنک از آسمان ایران
امشب، پنجشنبه ۱۶ شهريور ۱۴۰۲

استخراج: اسماعیل مرادی

@AstroTech

تکمیل مطالعات فسیل دایناسور «شبه پرنده»؛ خلاء تکاملی پرندگان پُر می‌شود

با تکمیل مطالعات بر روی فسیل یک دایناسور ۱۵۰ میلیون ساله، زمین‌شناسان می‌گویند این دایناسور که باوجود ظاهری «شبه‌پرنده» امکان پرواز نداشته است، احتمالا مقدمه پیدایش پرندگان بوده است.

مجله علمی «نیچر» روز چهارشنبه ششم ماه سپتامبر با چاپ نتایج تحقیقات دیرینه‌شناسان بر روی فسیل فوجیانوناتور که سال قبل در استان «فوجیان» در جنوب شرقی چین کشف شد اعلام کرد، این دایناسور یکی از اولین دایناسورهای «پرنده مانند» است که در دوره ژوراسیک می‌زیسته است و به طرز عجیبی پاهای لاغری داشته و احتمالا امکان توانایی پرواز را نداشته است.

دایناسورها تا ۶۶ میلیون سال پیش تا حد زیادی منقرض شده بودند اما گروهی از آنها موسوم به «تراپودها» که دارای سه پنجه و استخوانهایی توخالی بودند، شروع به تکامل به پرندگان امروزی کردند. VOA

#اختر‌زیست

@AstroTech

شرکت Canon اولین لنز زوم فول فریم ۲۰۰-۸۰۰ میلیمتر در نوع خود را ثبت کرد

در حالی که اختراعات تضمینی برای خرید محصولات واقعی برای مشتریان نیستند، برخی از پتنت‌های جدید لنز Canon مطمئناً عکاسان، به‌ویژه عکاسان حیات وحش و ورزشی را هیجان زده می‌کنند.

منبع و مطالعه بیشتر:
https://petapixel.com/2023/09/07/canon-patent-describes-exciting-full-frame-telephoto-zoom-lenses/

@AstroTech

Starship IFT-2 infographic (unofficial)

#اینفوگرافی استارشیپ (غیر رسمی)

منبع:
https://twitter.com/InfographicTony/status/1699461436857278609

اشتراک‌گذاری: محسن سلحشور

@AstroTech

ستاره نوترونی

ستارهٔ نوترونی (به انگلیسی: Neutron Star) هستهٔ فروپاشی‌شدهٔ ستارهٔ ابرغول پرجرمی‌است که جرم آن در مجموع بین ۱۰ تا ۲۵ جرم خورشیدی بوده است به ویژه اگر ستارهٔ فروپاشیده غنی از فلز بوده باشد. وقتی یک ستاره ذخیره هلیم خود را به پایان می‌رساند منبسط می‌شود و دیگر توان تحمل نیروی گرانشی حاصل از هسته خود را ندارد در نتیجه هسته در خود فرو می‌پاشد اصطلاحاً می‌رمبد. هستهٔ این اجسام از پوسته‌ای به جنس جامد (غالبا آهن) و درونشان به جنس مایعی با چگالی بالا است.

به‌جز در مورد سیاه‌چاله‌ها و برخی از اجرام کم‌تر شناخته‌شده (مانند سفیدچاله، ستاره کوارکی و ستاره عجیب). ستاره‌های نوترونی کوچک‌ترین و متراکم‌ترین ستارگانی هستند که تاکنون شناخته شده‌اند.

ستاره‌های نوترونی جاذبه‌ای قوی دارند به‌طوری که اگر یک موشک بخواهد از سطح هسته به دور آن مدار تشکیل دهد باید شتاب اولیه‌ای به اندازه نصف سرعت نور داشته باشد. همچنین این ستاره‌ها بسیار چگال هستند. برای این که تصور بهتری از یک ستاره نوترونی در ذهن به‌وجود بیاید، می‌توان فرض کرد که تمام جرم خورشید در مکانی به وسعت نصف تهران جا داده شده‌است؛ یعنی یک قاشق از ستارهٔ نوترونی یک میلیارد تن جرم دارد. ویکی‌پدیا

مراحل تکامل یک ستاره

@AstroTech

تقلید از زمین: ایجاد چرخه کربن مصنوعی فراتر از سیاره ما

چرخه کربن مصنوعی، با الهام از فرآیند طبیعی زمین، راه حلی برای تامین منابع برای ماموریت های فضایی ارائه می‌دهد. فتوسنتز مصنوعی از طریق تبدیل فتوکاتالیستی CO2 یک رویکرد امیدوارکننده است، اما بهبود بازده مورد نیاز است. #اختر‌زیست

منبع و مطالعه بیشتر:
https://scitechdaily.com/mimicking-mother-earth-crafting-an-artificial-carbon-cycle-beyond-our-planet/

@AstroTech

چهار عنصر یک بیان برنده

چگونه طرح ۱۲ کلمه ای گوگل سرمایه‌گذاران را متقاعد کرد که از بنیانگذاران سرگئی برین و لری پیج حمایت کنند. #مطلب

در این ماه، ۲۵ سال پیش، سرگی برین و لری پیج، دانشجویان استنفورد، تحصیلات خود را به حالت تعلیق درآورده، یک گاراژ اجاره کرده و در آن یک استارت‌آپ با نام خنده‌دار -Google- تأسیس کردند.

اگرچه موتور جستجویی که آن‌ها ایجاد کردند فوق‌العاده پیچیده بود، اما بیان ایده آن‌ها بسیار ساده بود. آنقدر ساده بود که مایکل موریتز از Sequoia Capital را متقاعد کرد تا ۱۲/۵ میلیون دلار سرمایه گذاری کند. این پول به رشد خیره کننده گوگل کمک کرد و موریتز هم میلیاردر شد.

موریتز می‌گوید Google Pitch برای همه بنیان‌گذاران و کارآفرینانی که ایده‌های خود را مطرح می‌کنند، درس ارزشمندی دارد:

بتوانید ایده خود را در یک جمله بیان کنید.

منبع و مطالعه بیشتر:
https://www.inc.com/carmine-gallo/unlocking-magic-of-googles-12-word-pitch-that-fueled-its-success.html

ترجمه: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

طیف انتقالی جو زمین اعتبار: Lustig-Yaeger و همکاران

اگر زمین یک سیاره فراخورشیدی بود، جیمز وب می‌دانست که یک تمدن هوشمند در اینجا وجود دارد

ترجمه: مهدی اسماعیلی
منبع: phys.org

اگر می‌خواهیم به دنبال حیات در جهان‌های دیگر بگردیم، چرا با سیاره‌ای که می‌دانیم حیات دارد شروع نکنیم؟ جو زمین سرشار از اکسیژن و مولکول هایی مانند متان است که به شدت وجود حیات را نشان می دهد. همچنین دارای رگه‌هایی از مولکول‌هایی مانند دی اکسید نیتروژن و CFC ها (که معمولاً به عنوان فریون شناخته می‌شوند) که شاخص‌های قوی یک تمدن صنعتی هستند.

همانطور که یک مطالعه اخیر نشان می دهد، اگر زمین یک سیاره فراخورشیدی بود، تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) می توانست این مولکول ها را در جو ما شناسایی کند. این مطالعه در سرور پیش چاپ arXiv منتشر شده است.

پست ۱ از ۲ | بعدی

#اختر‌زیست

@AstroTech

اگر زمین یک سیاره فراخورشیدی بود، جیمز وب می‌دانست که یک تمدن هوشمند در اینجا وجود دارد

پست ۲ از ۲ | قبلی

این مطالعه با مشاهدات واقعی از جو زمین شروع می‌شود. ماهواره کانادایی SCISAT طیف‌های با وضوح بالا از نور خورشید را که از یک منطقه بدون ابر از جو زمین عبور می‌کرد، گرفت و طیفی از مولکول‌های طبیعی و مصنوعی را شناسایی کرد.

یک مطالعه قبلی با استفاده از میانگین‌گیری داده‌ها در اعماق مختلف جو، طیف‌های احتمالی را شبیه‌سازی کرد که هنگام عبور زمین از جلوی خورشید که از بیرون از منظومه خورشیدی دیده می‌شود ظاهر می‌شوند. این یک مبنای خوب برای اطلاعات سیاره‌های فراخورشیدی می‌تواند به دست آورد.

سپس نویسندگان این کار را با "خوب کردن" داده ها، اضافه کردن نویز شبیه سازی شده به سیگنال، و سپس نمونه برداری از آن در وضوح پایین تر، به سطح بعدی بردند. این شبیه به مشاهداتی است که JWST روی یک سیاره فراخورشیدی در فاصله چند سال نوری از ما انجام می‌دهد.

هدف این بود که مشخص شود آیا هنوز هم می‌توان داده‌های کافی برای شناسایی مدل‌های جوی ثبت کرد، حتی زمانی که مشاهدات ضعیف و پر از نویز هستند. مطمئناً نسبت سیگنال به نویز به اندازه‌ای قوی بود که بتواند بسیاری از مولکول‌های یک سیاره فراخورشیدی مشابه زمین را در فاصله ۵۰ سال نوری زمین شناسایی کند.

سپس تیم این ایده را یک قدم فراتر بردند و سیستم سیاره فراخورشیدی معروف به Trappist-1 را در نظر گرفتند. این منظومه در فاصله ۴۰ سال نوری از ما با هفت سیاره شناخته شده است که دو یا سه تای آنها به طور بالقوه قابل سکونت هستند. با معرفی طیف‌های مولکولی به طیف‌های شبیه‌سازی شده جهان‌های تراپیست، این تیم نشان داد که JWST می‌تواند هم نشانه‌های بیولوژیکی و هم نشانه‌های فناوری را در صورت وجود آنها در یک سیاره فراخورشیدی تراپیست شناسایی کند.

ما هنوز نمی‌توانیم ساختارهای بیگانه را در این جهان شناسایی کنیم، اما برای اثبات وجود بیگانگان نیازی نیست تا این حد پیش برویم. اگر JWST بتواند اکسیژن، مولکول‌های آلی و مولکول‌های مصنوعی مانند CFC را در جو یک سیاره فراخورشیدی نزدیک شناسایی کند، آنگاه می‌دانیم که یک تمدن هوشمند در آنجا وجود دارد یا وجود داشته است. این یک گام بزرگ به جلو در درک ما از زندگی در جهان است.

پایان

@AstroTech