وبینار رصد در شهر
انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر

دوستان گرامی امیدوارم وبینار رصد در شهر که توسط دکتر کلاپنبرگ، مدیرعامل AAVSO و از دانشمندان برجسته و فعال در حوزه رصد و ستاره‌شناسی ارائه می‌شود را از دست ندهید.

اطلاعات بیشتر و لینک ثبت‌نام رایگان

هر سوالی دارید هم همین زیر در کامنت‌ها بیان کنید.

با احترام،
مهدی اسماعیلی
سفیر AAVSO

@AstroTech

شعری در باب آسمان شب. سروده شده توسط چت‌بات هوش‌مصنوعی بینگ و ChatGPT-4

The night sky is a canvas of wonder
Painted with stars and planets and moons
Each one shining with its own splendor
And telling stories of ancient runes

The night sky is a tapestry of dreams
Woven with hopes and wishes and fears
Each one reflecting a different theme
And inspiring us to overcome our tears

The night sky is a symphony of light
Composed with melodies and harmonies and tunes
Each one playing with its own delight
And filling our hearts with joyful tunes


شرح عکس: کهکشان فرفره یا M101 یا NGC 5457 یک کهکشان مارپیچی به سمت صورت فلکی خرس بزرگ و در فاصله ۲۱ میلیون سال نوری از زمین

Telescope: Takahashi TOA-150 Apochromatic 150mm f7.3
Focal Length: 1095mm
Mount: Paramount GTS
CCD: SBIG ST-8300C Color
Exposure: 1x10 Min BIN 1x1
Photo by Mehdi Esmaili

@AstroTech

عبور هواپیما از هلال ماه
نه، ماه یک کمان نیست و نه، مانند یک تیر هم هواپیما را شلیک نکرده است. آنچه در تصویر دیده می‌شود یک برهم نهی تصادفی است. جلوی هواپیما معمولاً سفید به نظر می‌رسد، اما حجم زیاد هوا به سمت خورشید که در حال طلوع‌ است ترجیحاً نور آبی را از بین می‌برد و نه تنها آسمان را آبی می‌کند، بلکه به دنباله بازتاب شده رنگ قرمز روشنی می‌دهد. در دوردست‌ها، در پشت هواپیما، هلال ماه نیز کمی قرمز به نظر می‌رسد. این تصویر که در اوایل ماه گذشته از بولتون در انگلستان گرفته شد، آنقدر زود پس از طلوع خورشید گرفته شد که هواپیما و همچنین قسمت جلویی آن از پایین نور خورشید را گرفت. در عرض چند دقیقه متاسفانه نمایش بداهه آسمان به پایان رسید. هواپیما از دید خارج شد. ماه به طلوع ادامه داد، اما دیدن آن از طریق آسمان درخشان دشوارتر شد. و رد دود هواپیما هم به تدریج پراکنده گردید. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 December 4
Plane Crossing Crescent Moon
©️ Juned Patel
https://apod.nasa.gov/apod/ap231204.html

@AstroTech

چه چیزی انسان‌ها را از داشتن عمری ۱۵۰ یا حتی ۲۰۰ ساله باز داشته است؟

یک فرضیه جدید که «تنگنای طول عمر» نام دارد، بر این باور است که پیری انسان احتمالا ناشی از میلیون‌ها سال تسلط دایناسورها بر کره زمین بوده است.

در برخی از خزندگان و دوزیستان، هیچ نشانه قابل توجهی از پیری بیولوژیکی دیده نمی‌شود در حالیکه همه پستانداران (از جمله انسان) با گذشت سال‌ها علائم واضحی از پیری را نشان می‌دهند.

این فرضیه معتقد است که میان حضور دایناسورها در زمین در زمانی بیش از ۱۰۰ میلیون سال پیش و فرآیندهای پیری پستانداران امروزی ارتباط وجود دارد و بر همین اساس می‌گوید که در دوران مزوزوئیک (۶۶ تا ۲۵۰ میلیون سال پیش)، پستاندارانی که در سیاره ما زندگی می‌کردند با فشارمداومی برای تولید مثل سریع آنهم در زمان «حکومت دایناسورها» مواجه بودند و این دوره نیز برای مدتی بیش از ۱۰۰ میلیون سال طول کشیده است.

این فشار مداوم و طولانی‌مدت، در نهایت باعث از دست دادن یا غیرفعال شدن ژن‌های مرتبط با زندگی طولانی در پستانداران اولیه شده است. یورونیوز

#اختر‌زیست

@AstroTech

AAVSO presents

How To: Observe in the City
With a little ingenuity, it's possible to view the night sky even in the brightest inner-city environment. Dr. Brian Kloppenborg shares his experience with observing from an urban setting.

وبینار: رصد در شهر
انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر

ارائه دهنده: دکتر برایان کلاپنبرگ
مدیر AAVSO

زمان ارائه: ۲ دسامبر ۲۰۲۳

لینک وبینار در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=e0pJZhqjYIs

آموزش رصد ستارگان متغیر

#AAVSO #Webinar

@AstroTech

درگ تسلا سایبرتراک و پورشه ۹۱۱

ایلان ماسک به تازگی ویدویی از نسخه ۱۰۰ هزار دلاری خودرو تسلا سایبرتراک را به نمایش گذاشته که یک پورشه ۹۱۱ را در یک مسابقه درگ در حالی شکست می‌دهد که یک پورشه ۹۱۱ دیگر را هم یدک می‌کشد. یاهو فاینانس

@AstroTech

تلسکوپ فضایی جیمز وب جزئیات جدیدی را از ناحیه تاریک اسرارآمیز در دل کهکشان راه شیری فاش کرد

ابری عظیم و تیره از گرد و غبار که در مرکز کهکشان ما قرار دارد، برای مدت‌هاست که دانشمندان را سردرگم کرده است. حالا آنان می‌گویند به کمک تلسکوپ فضایی جیمز وب به جزئیات جدیدی از این منطقه دست یافته‌اند.

این ابر تاریک که به دلیل نفوذ ناپذیری بصری و ظاهر مستطیل شکلش «آجر» نامیده می‌شود، بر طبق برآوردها بیش از ۱۰۰ هزار برابر جرم خورشید را در خود جای می‌دهد و در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری، در فاصله ۲۶ هزار سال نوری از زمین قرار دارد.

چنین حباب متراکمی باید بر اساس درک کنونی محققان از شکل‌گیری ستاره‌ها، ستاره‌های جدید غول‌پیکری را تولید کند. با این حال مشاهدات جدیدی که از طریق تلسکوپ جیمز وب به دست آمده خلاف این فرض را نشان می‌دهد و احتمالاً فرضیات درباره چگونگی تشکیل ستاره‌ها را تغییر می‌دهد.

تصاویر به دست آمده جدید از این ناحیه آجری هیچ ستاره پنهان و جوانی را نشان نمی‌دهد، در عوض داده‌های وب نشان می‌دهد که این منطقه فقط از گاز ساخته نشده و مملو از مونوکسید کربن منجمد است. بسیار بیشتر از آنچه قبلاً انتظار می‌رفت.

پژوهشگران امیدوارند با مطالعات بعدی پاسخی برای این سوال پیدا کنند که چرا این ابر تیره ستاره تولید نمی‌کند در حالی که باید یکی از فعال‌ترین مهد کودک‌های ستاره‌ای در کهکشان ما باشد. دکتر گینزبورگ در این باره می‌گوید: «این مکانی واقعاً طبیعی برای تولد ستاره‌های جدید است، اما ما تعداد زیادی پیدا نکردیم و تنها تعداد انگشت‌شماری ستاره دیدیم.»

دانشمندان می‌گویند ممکن است این ناحیه بیش از آنچه زمانی تصور می‌شد گسترده‌تر یا فشرده‌تر باشد. و یا شاید خیلی جوان است و روزهای ستاره‌سازی آن در پیش است. نتایج مطالعات تازه در نشریه علمی «Astrophysical» منتشر شده است.

منبع و مطالعه بیشتر: یورونیوز

@AstroTech

ستاره ونند و دنباله‌دار 12P/Pons-Brooks
در ۴ دسامبر، دنباله‌دار دوره‌ای 12P/Pons-Brooks این میدان دید تلسکوپی را با ونند، ستاره آلفای صورت فلکی شلیاق به اشتراک گذاشت. ونند، پنجمین ستاره درخشان در شب سیاره زمین، حدود ۲۵ سال نوری از ما فاصله دارد در حالی که دنباله‌دار بسیار کم نورتر، حدود ۲۱ دقیقه نوری از ما فاصله داشت. در ماه‌های اخیر، روشنایی Pons-Brooks افزایش چشمگیری داشته است. طرفداران پروازهای فضایی بین ستاره‌ای به دلیل ظاهر شاخ‌دارش آن را دنباله‌دار شیطان نامیده‌اند. یک دنباله‌دار از نوع هالی، 12P/Pons-Brooks آخرین بار در سال ۱۹۵۴ از درون منظومه خورشیدی بازدید کرد. گذر حضیض بعدی یا نزدیک ترین فاصله آن به خورشید در ۲۱ آوریل ۲۰۲۴ خواهد بود. این تنها دو هفته پس از خورشید گرفتگی کامل آمریکای شمالی در ۸ آوریل است. هرچند با تمایل زیاد به صفحه دایره البروجی منظومه خورشیدی، اما مدار دوره‌ای دنباله‌دار 12P/Pons-Brooks هرگز از مدار سیاره زمین عبور نخواهد کرد. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 December 8
Vega and Comet 12P/Pons-Brooks
©️ Dan Bartlett
https://apod.nasa.gov/apod/ap231208.html

@AstroTech

شرکت Nikon یک Firmware مخصوص برای فضانوردان می‌سازد تا پرتوهای کیهانی کهکشانی را در عکس‌ها مسدود کند

در یک مصاحبه اختصاصی با پتاپیکسل، فضانورد Don Pettit تغییراتی را فاش می‌کند که Nikon در سیستم‌عامل خود به خصوص برای ناسا ایجاد می‌نماید.

پرتوهای کیهانی کهکشانی ذراتی پرانرژی هستند که از خارج از منظومه خورشیدی سرچشمه می گیرند و احتمالاً از رویدادهای انفجاری مانند ابرنواختر می آیند. آنها خبر بدی برای دوربین های موجود در فضا هستند - آسیب رساندن به حسگر و خراب شدن عکس‌ها - بنابراین نیکون برای محدود کردن آسیب، Firmware ویژه‌ای برای ناسا ساخت.

به گفته پتیت، نیکون تنظیمات کاهش نویز دوربین را برای مقابله با پرتوهای کیهانی تغییر داده است.

پتیت می‌گوید: «دوربین‌های ما در فضا از پرتوهای کیهانی کهکشانی آسیب می‌بینند و پس از حدود شش ماه، همه دوربین‌ها را جایگزین می‌کنیم، اما شما همچنان دوربین‌هایی با آسیب قابل توجه از پرتوهای کیهانی دارید.»

دوربین های معمولی برای نوردهی برابر یا بیش از یک ثانیه، نویز درون دوربین را کاهش می‌دهند. این به این دلیل است که سازندگان دوربین فکر نمی‌کنند که عکاسان برای نوردهی کوتاه‌تر به کاهش نویز نیاز دارند، زیرا هیچ نویزی برای کاهش وجود ندارد. اما در فضا اینطور نیست.

ترجمه: مهدی اسماعیلی
منبع و مطالعه بیشتر: PetaPixel

@AstroTech

عکس: مالک اسپیس ایکس و مدیرعامل تسلا، ایلان ماسک، در مراسم جایزه اکسل اسپرینگر در ۱ دسامبر ۲۰۲۰، در برلین. Hannibal Hanschke - Getty Images

شرکت SpaceX اکنون در بازار شرکت‌های خصوصی ۱۷۵ میلیارد دلار ارزش‌گذاری شده - این بزرگتر از هر عرضه اولیه دیگری در تاریخ است.

ممکن است شبکه اجتماعی X در حال شکست باشد، اما شرکت دیگری که متعلق به این میلیاردر است در مسیر رسیدن به ارتفاعات سرگیجه‌آور است. بلومبرگ روز چهارشنبه به نقل از منابع ناشناس گزارش داد که ماسک در حال مذاکره برای فروش بین ۵۰۰ تا ۷۵۰ میلیون دلار سهام SpaceX به ارزش ۱۷۵ میلیارد دلار یا بیشتر است. این ارقام به این معنی است که غول فضایی خصوصی، که هنوز برنامه‌های خود را برای عرضه عمومی اعلام نکرده، ارزش بیشتری نسبت به هر عرضه اولیه دیگری در تاریخ آمریکا دارد و بالاتر از ارزش عرضه اولیه سهام علی‌بابا در سال ۲۰۱۴ به ارزش ۱۶۹ میلیارد دلار است.

ترجمه: مهدی اسماعیلی
منبع: Fortune

@AstroTech

فرانک روبیو پس از بازگشت - آسوشیتدپرس

معمای گم‌شدن محصول گوجه‌فرنگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی

منبع: یورونیوز

شاید یک گوجه‌فرنگی تازه و رسیده در هیچ کجای عالم به اندازه ایستگاه فضایی بین‌المللی ارزشمند نباشد؛ زیرا غذای فضانوردان در مدت اقامت در فضا، عمدتا از خوراکی‌های بسته‌بندی‌شده تامین می‌شود.

دقیقا به خاطر همین است که فرانک روبیو، فضانورد آمریکایی حاضر در ایستگاه فضایی بین‌المللی به شخصیت اصلی یک معمای فضایی تبدیل شد؛ معمایی که حل آن ماه‌ها طول کشید.

ماجرا این بود که روبیو در اوایل سال ۲۰۲۳ میلادی یکی از اولین گوجه‌فرنگی‌هایی را برداشت می‌کند که تا به حال در فضا رشد کرده است. ولی آنطور که باید، آن را در جایی محکم نمی‌بندد.

روبیو در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی در ماه اکتبر گفت: «من آن گوجه فرنگی را در یک کیسه کوچک گذاشتم و در همان لحظه هم یکی از کارکنان ایستگاه فضایی در حال اجرای یک رویداد (عمومی) با جمعی از بچه‌های مدرسه‌ای‌ بود. من هم فکر کردم خیلی جالب می‌شود اگر این محصول را به آن‌ها نشان بدهم و بگویم: هی بچه‌ها، این اولین گوجه فرنگی است که در فضا برداشت شده است.»

پست ۱ از ۲ | بعدی

@AstroTech

معمای گم‌شدن محصول گوجه‌فرنگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی

پست ۲ از ۲ | قبلی

روبیو در ادامه گفت: «کاملا مطمئن بودم که آن را در جای خود با چسب محکم کردم ... ولی بعد برگشتم و دیدم که دیگر آنجا نیست.»

هر چیزی که در محیط فاقد از جاذبۀ فضا به دیوارهای ایستگاه فضایی بین‌المللی لنگر نشود، در معرض خطر شناور شدن در آن، بویژه در گوشه و کنار پنهان و گذرگاه‌های هزارتوی این آزمایشگاه فضایی قرار می‌گیرد؛ آزمایشگاهی که بخش‌های مختلف آن وسعتی به اندازه یک زمین فوتبال را پر کرده است.

فرانک روبیو می‌گوید در مجموع شاید ۸ تا ۲۰ ساعت از وقت آزاد خود را صرف جستجو برای این گوجه فرنگی کرده است.

او می‌گوید: «ذات آدم‌ها جوری است که متاسفانه خیلی‌ها گفتند احتمالا خودش گوجه‌فرنگی را خورده است. برای همین، من بیشتر می‌خواستم آن را پیدا کنم تا ثابت کنم گوجه فرنگی را نخوردم. اما پیدا نشد که نشد.»

بالاخره روبیو در ۲۷ سپتامبر به زمین برمی‌گردد؛ آنهم در حالیکه این محصول گرانبها هنوز در ایستگاه فضایی گم بود.

تا اینکه در جریان کنفرانس خبری چهارشنبه، سایر اعضای تیم هفت نفره حاضر در ایستگاه فضایی خبر دادند که گوجه فرنگی را پیدا کرده‌اند.

یاسمین مقبلی، فضانورد ناسا گفت: «روبیو تا مدت‌ها به خاطر خوردن این گوجه فرنگی سرزنش می‌شد، اما الان دیگر می‌توانیم او را تبرئه کنیم.»

فضانوردان مشخص نکردند که این گوجه فرنگی دقیقا کجا پیدا شده یا در چه وضعیتی بوده است.

روبیو در ماه اکتبر گفته بود که احتمالا این گوجه‌فرنگی تا حالا پوسیده شده و دیگر غیرقابل تشخیص است. او در آن زمان گفت: «به دلیل میزان رطوبت موجود در ایستگاه فضایی، احتمالاً به حدی خشک شده که نمی‌توانید بفهمید چیست.»

بازگشت روبیو به کره زمین در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۳ به نوبه خود یک لحظه تاریخی بود. ۳۷۱ روز اقامت او در ایستگاه فضایی، رکورد طولانی‌ترین مدتی که یک فضانورد آمریکایی تا به حال در محیط ریزگرانش را تجربه کرده، شکست.

@AstroTech

تصویری ترکیبی از خوشه گلوله، یک جفت خوشه کهکشانی که بسیار مورد مطالعه قرار گرفته و به صورت رو در رو با هم برخورد کرده اند. یکی از دیگری مانند گلوله‌ای که از سیب عبور می‌کند عبور کرده است و تصور می‌شود که نشانه های واضحی از ماده تاریک (آبی) جدا شده از گازهای داغ (صورتی) را نشان می‌دهد. (اعتبار تصویر: اشعه ایکس: NASA/ CXC/ CfA/ M.Markevitch، نقشه نوری و لنزی: NASA/STScI، Magellan/ U.Arizona/ D.Clowe، نقشه لنزی: ESO/WFI)


حیات ممکن است تنها چند ثانیه پس از بیگ بنگ ممکن شده باشد

ترجمه: مهدی اسماعیلی
منبع و مطالعه بیشتر: Space.com

حدود ۴ میلیارد سال است که حیات روی زمین خانه کرده است. این بخش قابل توجهی از تاریخ ۱۳/۷۷ میلیارد ساله جهان است. اگر حیات در اینجا به وجود آمد، می‌توانسته در هر جایی هم ظاهر شود. طبق تعاریف گسترده از حیات، حتی ممکن است حیات تنها چند ثانیه پس از بیگ بنگ ظاهر شده باشد.

پست ۱ از ۲ | بعدی

@AstroTech

حیات ممکن است تنها چند ثانیه پس از بیگ بنگ ممکن شده باشد

پست ۲ از ۲ | قبلی

برای کشف منابع حیات، ابتدا باید آن را تعریف کرد. بیش از ۲۰۰ تعریف منتشر شده از حیات وجود دارد. مثلا آیا ویروس‌ها زنده هستند؟ آنها تکرار می‌شوند اما برای انجام این کار به یک میزبان نیاز دارند. در مورد پریون ها، ساختارهای پروتئینی بیماری زا چطور؟ بحث بر سر مرز بین زنده و غیر زنده ادامه دارد. اما برای اهداف خود، می‌توانیم از یک تعریف بسیار گسترده، اما بسیار مفید استفاده کنیم: حیات هر چیزی است که در معرض تکامل داروینی است.

این تعریفی مفید است زیرا ما در حال کاوش درباره منشأ خود حیات خواهیم بود، که طبق تعریف، مرزهای بین زنده و غیر زنده را محو می کند. در یک نقطه، در اعماق گذشته، زمین زنده نبود. بعد زنده شد. این به این معنی است که یک دوره گذار وجود داشته که به طور طبیعی محدودیت‌های هر تعریفی را که می توان جمع آوری کرد گسترش می‌دهد. بعلاوه، همانطور که در گذشته عمیق‌تر می‌شویم و گزینه‌های بالقوه دیگر را برای حیات بررسی می‌کنیم، می‌خواهیم تعریف خود را گسترده نگه داریم، به‌ویژه زمانی که گوشه‌های شدیدتر و عجیب‌تر کیهان را کشف می‌کنیم.

با این تعریف، حیات روی زمین حداقل ۳/۷ میلیارد سال قبل به وجود آمد. آن زمان، ارگانیسم‌های میکروسکوپی به اندازه‌ای پیچیده شده بودند که آثاری از فعالیت‌های خود را که تا به امروز ادامه دارد، از خود به جای بگذارند. آن موجودات بسیار شبیه موجودات مدرن بودند: آنها از DNA برای ذخیره اطلاعات، RNA برای رونویسی آن اطلاعات به پروتئین، و پروتئین‌ها برای تعامل با محیط و ساختن کپی از DNA استفاده کردند. این ترکیب سه‌گانه به آن دسته‌های مواد شیمیایی اجازه می‌دهد تا تکامل داروینی را تجربه کنند.

#اختر‌زیست #حیات

@AstroTech

ASTROBIOLOGY SCIENCE CONFERENCE 2024

Soliciting Abstract Proposals!

The Astrobiology Science Conference 2024 (AbSciCon24) is the premier conference for the astrobiology community, taking place May 5-10, 2024 in Providence, Rhode Island.

AbSciCon unifies the astrobiology community every two years to share the latest research, collaborate and connect scientists from different parts of the world, and plan for the future of astrobiology.

Submit your abstract by January 10, 2024.

https://www.agu.org/abscicon

#اختر‌زیست #مقاله #همایش

@AstroTech

عکس: بارش شهابی دوقلو ۲۰۲۲ از Jeff Dai

درباره بارش شهابی دوقلو یا جوزایی سال ۱۴۰۲

Geminid Meteor Shower 2023

بارش شهابی دوقلو یا دوپیکر یا جوزایی، یکی از زیباترین پدیده‌های ستاره‌ای است که در آسمان شب رخ می‌دهد. این بارش ناشی از برخورد بقایای ذرات سیارک ۳۲۰۰ فایتون با جو زمین است. این ذرات با سرعتی حدود ۳۵ کیلومتر در ثانیه وارد جو زمین شده و در هنگام سوختن در جو، رد نوری روشنی ایجاد می‌کنند که به آن شهاب گفته می‌شود. این شهاب‌ها به نظر می‌رسند که از صورت فلکی دوقلو (دوپیکر یا جوزا) منشعب می‌شوند و به همین دلیل این نام را دارند.

بارش شهابی دوقلو در هر سال در ماه آذر اتفاق می‌افتد. امسال، اوج این بارش در ۲۳ آذر ۱۴۰۲ هنگام شب تا سپیده دم ۲۴ آذر خواهد بود. در این شب، می‌توان تا ۱۲۰ شهاب در ساعت را در آسمان شب مشاهده کرد. البته برای رصد بهتر این پدیده، باید به مکان‌هایی با آلودگی نوری کم و میدان دید وسیع رفت. نیازی به استفاده از ابزارهای رصدی مانند دوربین دوچشمی یا تلسکوپ نیست و فقط کافی است با چشم غیرمسلح روی زمین دراز کشیده و به آسمان نگاه کنید.

نویسنده: مهدی اسماعیلی

@AstroTech

گوجه‌فرنگی گم شده در ISS بعد از ۸ ماه پیدا شد

این فیلم درباره اولین گوجه‌فرنگی کشت شده در فضا است که لحظاتی پس از چیده شدن توسط فرانک روبیو، فضانورد آمریکایی، در ایستگاه فضایی بین‌المللی گم شد و پس از ۸ ماه اکنون پیدا شده است. داستان این ماجرا

منبع: ناسا
اشتراک‌گذاری: اسماعیل مرادی

@AstroTech