شفق قطبی بر فرار آبشار ایسلند
ایده اولیه عکاسی از شفق قطبی بر فراز یک آبشار بود. با این حال، پس از ساعت‌ها انتظار و نا امیدی زیر ابرهای تیره، به طور غیرمنتظره‌ای ابرها رفتند و ناگهان، ذرات یک طوفان مغناطیسی خورشیدی بزرگ قابل مشاهده بودند که با تأثیر کامل بر جو فوقانی زمین برخورد می‌کردند. آسمان شب پر از رنگ و تحرک، نمایشی از شفق قطبی هیجان انگیز را آغاز کرد. در تلاش برای ثابت نگه داشتن دوربین از بادهای شدید زمینی، ۳۴ دقیقه نوردهی برای ایجاد این تصویر گرفته شد. تصویر ترکیبی برجسته به دست آمده، آبشار گودافوس فوتوژنیک را در شمال ایسلند در مقابل یک شفق بسیار فعال در اواخر فوریه نشان می‌دهد. انفجار سطحی خورشیدی که ذرات پرانرژی را بیرون راند، چند روز قبل رخ داده بود. خورشید ما با نزدیک شدن به دوره حداکثر خورشیدی، فعالیت سطحی بیشتری از خود نشان می‌دهد، و پیش‌بینی می‌کند شفق‌های چشمگیرتری احتمالاً در چند سال آینده در آسمان شمالی و جنوبی زمین ظاهر خواهند شد. #عکس_روز #شفق_قطبی

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 July 4
Aurora over Icelandic Waterfall
Image by Cari Letelier
https://apod.nasa.gov/apod/ap230704.html

@AstroTech

#مطلب #انگیزشی

هر چیز ارزشمندی زمان می‌برد؛
موفقیت یک‌شبه نیست.

@AstroTech

نقشه‌ای از جهان قابل مشاهده
اگر ممکن بود لبه جهان (کیهان) قابل مشاهده را ببینید چه می‌شد؟ شما کهکشان‌ها، کهکشان‌ها، کهکشان‌ها و سپس اختروش‌ها (quasars) را می‌ديديد که مراکز درخشان کهکشان‌های دوردست هستند. برای درک بهتر بزرگ‌ترین مقیاس‌هایی که بشر می‌تواند ببیند، نقشه‌ای از کهکشان‌ها و اختروش‌ها که توسط Sloan Digital Sky Survey از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۰ - تا نزدیک به لبه جهان قابل مشاهده - یافت شده، تهیه شده است. یک گوه از این بررسی شامل حدود ۲۰۰ هزار کهکشان و اختروش است که فراتر از یک نگاه به عقب ۱۲ میلیارد ساله و انتقال به سرخ کیهانی ۵ است. تقریباً هر نقطه در قسمت پایینی نزدیک تصویر، یک کهکشان را نشان می‌دهد که قرمزی نشان دهنده افزایش انتقال به سرخ است. به طور مشابه، تقریباً هر نقطه آبی در قسمت بالایی یک اختروش دور را نشان می‌دهد. گرانش بین کهکشان‌ها باعث شده جهان نزدیک متراکم گردد و به طور فزاینده‌ای رشته‌ای تر از جهان دورتر شود. #عکس_روز

2023 July 5
A Map of the Observable Universe
Image by B. Ménard & N. Shtarkman; Data: SDSS, Planck, JHU, Sloan, NASA, ESA
https://apod.nasa.gov/apod/ap230705.html

@AstroTech

یاسمین مقبلی فضانورد ایرانی آمریکایی روز پانزدهم ماه اوت سال جاری با پرتاب موشک اژدها با نام استقامت به همراه سه فضانورد دیگر از مرکز فضایی کندی در فلوریدا راهی هفتمین ماموریت چرخشی ناسا به ایستگاه فضایی بین‌المللی خواهد شد. این نخستین پرواز فضایی یاسمین مقبلی است.

یاسمین مقبلی فرمانده این ماموریت است و با استفاده از راکت فالکون ۹ ساخت شرکت SpaceX به ISS اعزام خواهند شد. VOA

@AstroTech

دهانه استیکنی
دهانه استیکنی بزرگترین دهانه فوبوس، ماه مریخ، نامش را از کلویی آنجلین استیکنی هال، ریاضی دان و همسر ستاره‌شناس آساف هال گرفته. آساف هال هر دو ماه سیاره سرخ را در ۱۸۷۷ کشف کرد. با بیش از ۹ کیلومتر طول، دهانه استیکنی تقریبا نصف قطر فوبوس است، آنقدر بزرگ که برخوردی که این دهانه را ایجاد کرده، نزدیک به خورد کردن این ماه کوچک بوده است. این تصویر با رنگ های تقویت شده در مارس ۲۰۰۸ توسط دوربین HiRISE، زمانی که مدارگرد شناسایی مریخ در حدود فاصله ۶۰۰۰ کیلومتری فوبوس عبور می‌کرده گرفته شده. گرچه جاذبه فوبوسِ سیارک-مانند کمتر از یک هزارم جاذبه زمین است، ممكن است به مرور زمان، مواد سست به داخل دهانه سر خورده‌اند. قسمت‌های آبی کمرنگ نزدیک لبه دهانه، میتوانند سطح تازه نمایان شده‌ای را نشان دهند. منشأ شیارهای مرموز سطح، مبهم است و ممکن است به فشارهای جزر و مدی تجربه شده توسط فوبوس به دلیل نزدیک-مداری، یا به برخورد تشکیل دهنده این دهانه مرتبط باشد. #عکس_روز

ترجمه: آرمیتا نعمت‌اللهی

2023 July 8
Stickney Crater
Image Credit: HiRISE, MRO, LPL (U. Arizona), NASA
https://apod.nasa.gov/apod/ap230708.html

@AstroTech

The MDT is chartered to assess the measurement and instrumentation needs for the MSR Sample Receiving Project (SRP) facility that will process samples brought back from Mars. The MDT is planned to be active from September 2023 and the tasks are expected to take at least seven months, with the schedule being adapted as required. Early career scientists are specifically encouraged to apply.

For more information:

CALL FOR MEMBERSHIP OF THE MDT

TERMS OF REFERENCE FOR THE MDT

NASA and ESA invite individuals to apply for membership in a new committee - the Mars Sample Return (MSR) Sample Receiving Project (SRP) Measurement Definition Team 1 (MDT-1).

To respond to this solicitation, a letter of application of no more than 800 words is needed by 17 July 2023 at 15:00 UTC accompanied by an up-to-date CV, and a letter of support (for non-US applicants). Submit an application

Sent on behalf of Michael A. Meyer & Gerhard Kminek, MSR Lead Scientists.

#nasa #esa #astrobiology #mars

@AstroTech

ستاره محکوم به‌فنا، اتا کارینا
توضیح فارسی | #عکس_روز

ترجمه: آرمیتا نعمت‌اللهی

2023 July 9
Doomed Star Eta Carinae
Image Credit & Copyright: NASA, ESA, Hubble; Processing & License: Judy Schmidt
https://apod.nasa.gov/apod/ap230709.html

@AstroTech

ادامه از

ستاره محکوم به‌فنا، اتا کارینا
اتا کارینا ممکن‌ است در آستانه انفجار باشد. اما کسی نمی‌داند چه زمانی، ممکن‌است سال بعد باشد یا یک میلیون سال دیگر. جرم اتا کارینا حدود صد برابر بیشتر از خورشید، آن را داوطلبی‌ عالی برای یک‌ ابرنواختر کامل می‌کند. طبق سوابق تاریخی حدود ۱۷۰ سال پیش اتا کارینا متحمل انفجاری غیرعادی شده که آن‌ را یکی‌ از درخشان ترین ستاره‌های آسمان‌جنوبی کرده. اتا کارینا، در سحابی شاه‌تخته، تنها ستاره‌ای است که درحال حاضر بتواند قادر به ساتع‌ کردن نور لیزرطبیعی باشد. این عکس جزئیات داخل سحابی غیرمعمول که این ستاره سرکش را احاطه‌میکند به‌ نمایش می‌گذارد. تیغ‌های‌ پراش تابیده شده از ستاره، که توسط تلسکوپ بوجود آمده‌اند، به‌صورت رگه های چندرنگ روشن که از مرکز اتا کارینا سرچشمه میگیرند، قابل‌دیدن هستند. دولوب متمایز سحابی آدمک شامل منطقه‌ مرکزی گرم میشوند درحالی که بعضی رگه های شعاعی عجیب به رنگ قرمز در حال امتداد به سمت راست تصویر،قابل مشاهده هستند. لوب ها پر از خطوطی از گاز و غبارهستند که نور آبی و فرابنفش ساتع شده نزدیک مرکز را جذب میکنند. رگه ها اماّ، بدون توضیح باقی می‌مانند.

@AstroTech

ستاره ها، غبار و سحابی در NGC 6559
وقتی ستاره ها به وجود می‌آیند، هیاهویی حاکم است. در این میان منطقه تشکیل ستاره‌ای NGC6559 خود یک کتاب درسی است. در این عکس درخشش قرمز سحابی های نشری از هیدروژن، سحابی های بازتابی آبی از غبار، سحابی های جذبی تاریک از غبار، و همچنین ستاره هایی که از آنها به وجود آمده‌اند قابل‌ مشاهده‌اند. اولین ستاره‌های بزرگ به وجود آمده از این گاز چگال، نور پر انرژی و بادهایی فرساینده ساطع میکنند که زادگاه خود را فرسوده و تکه تکه کرده و آن را شکل می‌دهند و سپس آنها منفجر میشوند. خمیر حاصل می تواند به همان اندازه که پیچیده است زیبا باشد. پس از ده‌ها میلیون سال، غبار می‌جوشد، گاز از بین می‌رود و تنها چیزی که باقی می‌ماند خوشه‌ای از ستاره‌های باز است. #عکس_روز

ترجمه: آرمیتا نعمت‌اللهی

2023 July 10
Stars, Dust and Nebula in NGC 6559
Image by Adam Block, Telescope Live
https://apod.nasa.gov/apod/ap230710.html

@AstroTech

چه چیزی جای ایستگاه بین‌المللی فضایی را خواهد گرفت؟

ایستگاه بین‌المللی فضایی بیش از دو دهه در زندگی ما حی و حاضر بوده. اما سال ۲۰۳۱ که آن را برای همیشه از دست می‌دهیم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

ایستگاه بین‌المللی فضایی - مهد همکاری بین‌المللی و توانایی بشر - تا ۸ سال دیگر به کار خود پایان خواهد داد. اما این پایان دراماتیک نه تنها لزوما رویدادی غم‌انگیز نیست، بلکه حتی می‌تواند پیام‌آور آینده‌ای هیجان‌انگیز برای پروازهای فضایی بشر باشد؛ پروژه‌هایی که انتظار می‌رود همین حالا در دست اجرا باشند.

گزارش جاتان اوگالاگان از بی‌بی‌سی


@AstroTech

لکه های خورشیدی روی یک خورشید فعال
توضیح پارسی | #عکس_روز

2023 July 11
Sunspots on an Active Sun
Image Credit: NASA, SDO; Processing & Copyright: Şenol Şanlı
https://apod.nasa.gov/apod/ap230711.html

@AstroTech

لکه های خورشیدی روی یک خورشید فعال

ادامه از

چرا خورشید ما اینک انقدر فعال شده است؟کسی مطمئن نیست. افزایشی در فعالیت سطحی انتظار میرفت زیرا که خورشید در سال ۲۰۲۵ به حداکثر خورشیدی نزدیک میشود. اما ماه پیش، بیش از هر ماه دیگری در کل چرخه خورشیدی ۱۱ ساله، روی خورشیدمان لکه های خورشیدی جوانه زد – و حتی اگر تا سال ۲۰۰۲ به گذشته نگاه کنیم. این عکس، ترکیبی از عکس های گرفته شده از ژانویه تا ژوئن توسط رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا است. درحالی که فراوانی لکه های خورشیدی نمایان است، لکه های بزرگ منفرد را میتوان در طول دیسک خورشید، از چپ به راست، طی حدود دو هفته، ردیابی کرد. با ادامه چرخه خورشیدی، لکه های خورشیدی معمولاً نزدیک‌تر به خط استوا ظاهر میشوند. لکه‌های خورشیدی فقط یکی از راه هایی است که خورشیدمان فعالیت سطحی خود را نشان می‌دهد، دیگری شراره‌ها و فوران شراره‌های تاجی هستند که ذرات را به منظومه خورشیدی، پرتاب می‌کنند. از آنجایی که این ذرات می‌توانند فضانوردان و وسایل الکترونیکی را تحت تأثیر قرار دهند، اهمیت ردیابی اختلالات سطحی بیش از ارزش زیبایی آنها است. متقابلاً، فعالیت خورشیدی میتواند ارزش زیبایی شناختی بسیار بالایی داشته باشد – وقتی که آنها سبب شفق های قطبی در اتمسفر زمین شوند.

ترجمه: آرمیتا نعمت‌اللهی

@AstroTech

سیاره‌ای در دل یک سیاره

کشف جدید دانشمندان از هسته درونی کره زمین. تیمی از محققان در یک مطالعه جدید دریافته‌اند که جنس هسته درونی زمین یکدست نیست و با آنچه پیشتر تصور می‌شد تفاوت دارد.

پژوهشگران در دانشگاه یوتای آمریکا کشف کرده‌اند که هسته درونی زمین یک جرم همگن نیست، بلکه همچون «پرده نقش‌داری» است که از پارچه‌های متفاوت بافته شده است. یافته‌ای که درک جدیدی در مورد شکل‌گیری و تکامل زمین زمین و همچنین ایجاد میدان مغناطیسی در آن ارائه می‌کند. یورونیوز

@AstroTech

سیاره‌‌ فراخورشیدی با ابرهای فلزی؛ آینه‌ای غول‌پیکر که در فضا می‌درخشد

پژوهشگران می‌گویند سیاره بسیار بزرگی را در خارج از منظومه خورشیدی مشاهده کرده‌اند؛ سیاره‌ای بسیار داغ و کمی بزرگتر از نپتون که هر ۱۹ ساعت یک بار، به دور ستاره‌ای شبیه به خورشید می‌چرخد.

به گزارش خبرگزاری رویترز، به نظر می‌رسد که این سیاره را ابرهایی از تیتانیوم و سیلیکات احاطه کرده‌اند که باعث می‌شود تا بخش عمده‌ای از نور دریافتی خود را مانند آینه بازتاب دهد.

این سیاره در سال ۲۰۲۰ میلادی توسط ناسا کشف شده بود و در این پژوهش با استفاده از «چئوپس»، تلسکوپ مداری آژانس فضایی اروپا مورد بررسی‌ قرار گرفت.
جیمز جنکینز، ستاره‌شناس از دانشگاه «دیگو پورتالز» و مرکز تعالی اخترفیریک و فناوری‌های مرتبط «کاتا»، یکی از نویسندگان این مقاله پژوهشی است که در نشریه‌ای علمی منتشر شده است. او این سیاره جدید را «یک آینه غول‌پیکر در فضا» توصیف می‌کند.

حدود ۸۰ درصد از نور ورودی به این سیاره به فضا منعکس می‌شود و بازتابنده‌ترین جرم شناخته شده جهان است.

ونوس یا زهره، درخشان‌ترین جرم در آسمان شب زمین، به جز ماه، است که با ابرهای سمی اسید سولفوریک احاطه شده است. زهره حدود ۷۵ درصد از نور ورودی خود را بازتاب می‌دهد، این نسبت برای زمین حدود ۳۰ درصد است. VOA

@AstroTech

حلقه ها و میله های کهکشان مارپیچی NGC 1398
چرا برخی کهکشان های مارپیچی حلقه‌ای به دور مرکز دارند؟ کهکشان مارپیچی NGC 1398 نه تنها حلقه‌ای از ستاره‌ها، گاز و غبار در اطراف مرکز خود دارد، بلکه نواری از ستاره و گاز در سراسر مرکز و بازوهای مارپیچی خود دارد که مانند نوارهایی دورتر به نظر می رسند. تصویر عمق آسمان از Observatorio El Sauce در شیلی کهکشان مارپیچی بزرگ را با جزئیات چشمگیر نشان می‌دهد. NGC 1398 حدود ۶۵ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، به این معنی که نوری که امروز می بینیم، زمانی که دایناسورها از زمین ناپدید می‌شدند، از این کهکشان خارج شد. این کهکشان فوتوژنیک با یک تلسکوپ کوچک به سمت صورت فلکی کوره (Fornax) قابل رصد است. حلقه نزدیک مرکز احتمالاً یک موج چگال در حال گسترش از شکل‌گیری ستاره است که یا در اثر برخورد گرانشی با کهکشانی دیگر یا عدم تقارن گرانشی خود کهکشان ایجاد می‌شود. #عکس_روز

ترجمه: مهدی اسماعیلی

2023 July 12
Rings and Bar of Spiral Galaxy NGC 1398
Image Credit: Mark Hanson; Data: Mike Selby
https://apod.nasa.gov/apod/ap230712.html

@AstroTech