📌 نکته : Scarcely / Hardly / Barely

این سه قید همگی معنی «به‌سختی» یا «تقریباً نه» می‌دهند و در انگلیسی رسمی بسیار رایج‌اند.

✅ I can hardly believe it.
(به‌سختی می‌توانم آن را باور کنم.)

✅ She barely knew him.
(او تقریباً او را نمی‌شناخت.)

⚠️ اشتباه رایج:

❌ I can't hardly believe it.

چون hardly خودش بار منفی دارد، نباید با can't استفاده شود.

✅ I can hardly believe it.

⭐ نکته‌ ی بعدی :
کلماتی مثل hardly, scarcely, barely, rarely, seldom ذاتاً منفی هستند و معمولاً با یک فعل منفی دیگر نمی‌آیند.


@usuk1
⭐️ کانال تخصصی گرامر

🌟 درباره‌ی

"Subjunctive Mood"
یا
"وجه التزامی"

در انگلیسی رسمی، بعد از بعضی فعل‌ها مثل
suggest, recommend, insist, demand, require
از فعل ساده (Base Form)

استفاده می‌شود؛ حتی اگر فاعل سوم‌شخص مفرد باشد.

📍برای مثال:

✅ The doctor recommended that he take the medicine.
(پزشک توصیه کرد که او دارو را مصرف کند.)

❌ The doctor recommended that he takes the medicine.

✅ It is essential that every student be present.
(ضروری است که هر دانش‌آموزی حاضر باشد.)

❌ It is essential that every student is present.

💡 نکته:
در این ساختار، فعل بعد از that صرف نمی‌شود و حتی برای he / she / it هم به صورت ساده می‌آید. این یکی از ویژگی‌های انگلیسی رسمی و آکادمیک است.

@usuk1
📌 کانال گرامر زبان انگلیسی

🚀 می‌خوای انگلیسی رو مثل یک زبان‌آموز حرفه‌ای یاد بگیری؟

در کانال @Fixenglish1 هر روز با اشتباهات رایج، نکات گرامری پیشرفته، اصطلاحات کاربردی و مثال‌های واقعی آشنا می‌شی.

📝 مثال :

❌ She suggested me to study harder.

✅ She suggested that I study harder.

📌 بعد از suggest معمولاً از that + فعل ساده (Subjunctive) استفاده می‌شود، نه suggest someone to do something.

اگر دنبال نکات کمیاب و کاربردی هستی که واقعاً سطح انگلیسیت رو بالاتر ببره، @Fixenglish1 رو از دست نده.

این یکی از گرامرهای سطح C1/C2 :

Suppose / Supposing / Imagine

(فرض کن...)

این ساختارها برای مطرح کردن موقعیت‌های فرضی استفاده می‌شوند و در مکالمه خیلی طبیعی‌تر از if به نظر می‌رسند.


🔹 ساختار

Suppose / Supposing / Imagine + جمله

✅ Suppose you won the lottery. What would you do? (فرض کن لاتاری برنده بشی. چیکار می‌کنی؟)

✅ Imagine you could live anywhere in the world. (تصور کن می‌توانستی هر جای دنیا زندگی کنی.)


---

🔹 برای آینده

✅ Supposing it rains tomorrow, what will we do? (فرض کنیم فردا باران بیاید، چکار می‌کنیم؟)


---

🔹 برای گذشته

✅ Suppose you had accepted the job. Would your life be different now? (فرض کن آن شغل را قبول کرده بودی؛ آیا الان زندگیت فرق می‌کرد؟)


---

💡 تفاوت با if

✅ If I were rich, I'd travel the world. (اگر پولدار بودم...)

✅ Suppose you were rich. What would you do? (فرض کن پولدار بودی؛ چکار می‌کردی؟)

🔹 if
یک شرط را بیان می‌کند، اما suppose/supposing/imagine بیشتر برای باز کردن یک بحث یا مطرح کردن یک سناریوی فرضی استفاده می‌شوند.


@usuk1
💫 کانال تخصصی گرامر

در گروه @happyhouse12 منتظر حضور گرمتان هستیم 🏠✨

تفاوت گذشته استمراری
(Past Continuous)
و گذشته کامل استمراری
(Past Perfect Continuous)
در این است که:

1. گذشته استمراری (Past Continuous)

برای نشان دادن کاری که در یک زمان مشخص در گذشته در حال انجام بود استفاده می‌شود.

ساختار:

> was/were + verb + ing



مثال:

I was studying at 8 p.m.
(ساعت ۸ شب داشتم درس می‌خواندم.)

They were playing football.
(آن‌ها داشتند فوتبال بازی می‌کردند.)



2. گذشته کامل استمراری (Past Perfect Continuous)

برای نشان دادن کاری که قبل از یک اتفاق در گذشته شروع شده بود و مدتی ادامه داشت استفاده می‌شود. روی مدت زمان انجام کار تأکید دارد.

ساختار:

> had been + verb + ing



مثال:

I had been studying for two hours before my friend arrived.
(قبل از اینکه دوستم برسد، دو ساعت بود که درس می‌خواندم.)

She had been working all day before she went home.
(قبل از اینکه به خانه برود، تمام روز مشغول کار بود.)



---

تفاوت اصلی

✅ Past Continuous

فقط می‌گوید کاری در آن لحظه در جریان بود.

لزوماً به قبل از یک اتفاق دیگر اشاره نمی‌کند.


> At 9 o'clock, I was watching TV. (ساعت ۹ داشتم تلویزیون می‌دیدم.)




---

✅ Past Perfect Continuous

می‌گوید کاری از قبل شروع شده بود و تا قبل از یک اتفاق دیگر ادامه داشت.

معمولاً با for و since و یک اتفاق گذشته می‌آید.


> I had been watching TV for an hour before my dad came home. (قبل از اینکه پدرم به خانه بیاید، یک ساعت بود که تلویزیون می‌دیدم.)




---

ترفند حفظ کردن

Past Continuous = «داشتم انجام می‌دادم.»

Past Perfect Continuous = «مدتی بود داشتم انجام می‌دادم.»



@usuk1
🌟 کانال تخصصی گرامر

📌تفاوت Would و Used to

هر دو برای صحبت درباره عادت‌های گذشته به کار می‌روند، اما کاملاً یکسان نیستند.

1. Used to

هم برای عادت‌های گذشته و هم برای وضعیت‌هایی که دیگر درست نیستند استفاده می‌شود.

✅ مثال:

I used to play football every weekend.

She used to live in London.

There used to be a cinema here.


> در دو جمله آخر، نمی‌توان از would استفاده کرد، چون درباره «وضعیت» هستند، نه عادت.




---

2. Would

فقط برای کارهای تکراری و عادت‌ها در گذشته استفاده می‌شود، نه وضعیت‌ها.

✅ مثال:

Every summer, we would go to the beach.

My grandfather would tell us stories every night.


❌ She would live in London. (اشتباه)


---



💡 نکته

اگر جمله درباره داشتن، بودن، زندگی کردن، شناختن، مالکیت یا وضعیت باشد، معمولاً used to انتخاب درست است، نه would.

@usuk1
🧑‍🎓 کانال تخصصی گرامر

نکته گرامری: Future Time Clauses (جمله‌های زمانی آینده)

وقتی بعد از این کلمات:

when (وقتی)

if (اگر)

before (قبل از اینکه)

after (بعد از اینکه)

as soon as (به محض اینکه)

until / till (تا زمانی که)


منظور آینده باشد، از Present Simple استفاده می‌کنیم، نه will.

❌ When I will arrive, I'll call you.
✅ When I arrive, I'll call you.
(وقتی برسم، بهت زنگ می‌زنم.)

❌ If it will rain, we'll stay home.
✅ If it rains, we'll stay home.
(اگر باران ببارد، خانه می‌مانیم.)

❌ I'll leave after she will finish.
✅ I'll leave after she finishes.
(بعد از اینکه او تمام کند، می‌روم.)

❌ As soon as he will come, we'll eat.
✅ As soon as he comes, we'll eat.
(به محض اینکه او بیاید، غذا می‌خوریم.)

❌ Don't go until he will arrive.
✅ Don't go until he arrives.
(تا وقتی او نرسیده، نرو.)

💡 نکته طلایی: در این ساختارها، فعل بعد از when، if، before، after، as soon as و until همیشه Present Simple است؛ اگر لازم باشد will استفاده شود، معمولاً در جمله اصلی می‌آید، نه بعد از این کلمات.

فرمول:

> When/If/Before/After/As soon as/Until + Present Simple, + will + verb



مثال:

> As soon as I finish my work, I'll text you.
به محض اینکه کارم را تمام کنم، بهت پیام می‌دهم.

@usuk1
👨‍🏫 کانال تخصصی گرامر

تفاوت ask for و ask about خیلی مهمه:

1. Ask for = درخواست کردنِ چیزی

وقتی چیزی را می‌خواهی یا درخواست می‌کنی.

✅ مثال:

I asked for a glass of water. ازش یک لیوان آب خواستم.

She asked for help. او درخواست کمک کرد.



---

2. Ask about = درباره‌ی چیزی سؤال کردن

وقتی می‌خواهی اطلاعاتی درباره‌ی یک موضوع به دست بیاوری.

✅ مثال:

I asked about the meeting. درباره‌ی جلسه سؤال کردم.

He asked about your family. او درباره‌ی خانواده‌ات پرسید.



---

❌ اشتباه رایج:

I asked for your job. ❌ (یعنی شغلت را درخواست کردم!)

✅ درست:

I asked about your job. یعنی: درباره‌ی شغلت سؤال کردم.

📌 نکته‌ :

ask for = درخواست کردن

ask about = درباره‌ی ... سؤال کردن

@usuk1
⭐️ کانال تخصصی گرامر

❌ اشتباه رایج (IELTS):
❌ I look forward to meet you.
✅ I look forward to meeting you.
📌 چرا؟

در عبارت look forward to، کلمه‌ی to حرف اضافه است، نه نشانه‌ی مصدر.

پس بعد از آن باید اسم یا V-ing بیاید.
مثال:
✅ I look forward to hearing from you.

منتظر شنیدن خبر از شما هستم.
❌ I’m looking forward to see you.

✅ I’m looking forward to seeing you.
💡 نکته :

بعد از بعضی toها باید V-ing بیاید:
look forward to, be used to, get used to, object to





اگه باز هم از این مثال ها دوست داری بیا این کانال




@Fixenglish1 @Fixenglish1

@Fixenglish1

وقتی فعل اول جمله می‌آید، معمولاً -ing می‌گیرد و نقش اسم (Gerund) را دارد.

✅ مثال‌ها:

Smoking is harmful. (سیگار کشیدن مضر است.)

Learning English takes time. (یاد گرفتن انگلیسی زمان می‌برد.)

Driving at night is dangerous. (رانندگی در شب خطرناک است.)

Reading books improves your vocabulary. (کتاب خواندن دایره لغاتت را بهتر می‌کند.)


چرا؟

چون در اینجا فعل، دیگر «عمل» را بیان نمی‌کند؛ بلکه خودِ آن عمل را به‌عنوان یک «چیز/موضوع» معرفی می‌کند. بنابراین نقش اسم را دارد و به آن Gerund می‌گویند.

😍نکته :

اگر اول جمله می‌خواهی درباره خودِ یک کار صحبت کنی، معمولاً از Verb + ing استفاده می‌کنی، نه مصدر ساده.

❌ Smoke is harmful. (نادرست) ✅ Smoking is harmful. (درست)

@usuk1
⭐️ کانال تخصصی گرامر