مسعود بیگی
2.63K subscribers
1.52K photos
171 videos
136 files
1.21K links
کالای ما دانش است


تبلیغات نداریم
Download Telegram
Forwarded from Algotic Ai
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🚀 ساخت یک تیم کامل مارکتینگ با ایجنت‌های AI [با زیرنویس اختصاصی فارسی]

در این ویدیو با هفت Skill و پلاگین کاربردی Codex آشنا می‌شوید که برای تحقیق، تولید محتوا، اتوماسیون، رسانه‌سازی و مدیریت ایمیل در مارکتینگ استفاده می‌شوند. (این Skill ها رو روی Claude هم میتونید استفاده کنید)

🔻 سرفصل‌های کلیدی ویدیو:
🔹 ساخت ایجنت تحقیق یوتیوب
🔹 استفاده از Readwise و Paper
🔹 دیاگرام‌سازی با Excalidraw
🔹 Gen Media و ایجنت ایمیل

زیرنویس فارسی روان و فنی: اختصاصی از Algotic Ai

🆔 @Algoticlab

🔗 دانلود اسکیل ها از گیت هاب
دقت کنید که اسکیل ها PlugnPlay نیستند و باید از کدکس یا کلاد بخواهید که اسکیل ها رو خودشون به بهترین شکل براتون ستاپ کنند

🔗 نسخه اصلی در یوتیوب


#AI_Agents #Codex #Marketing
🤩1
خداحافظ‎ رسمیوی عزیزم. با تو فرصت تجربه های عالی و به دست آوردن نتایج خیلی خوبی رو داشتم. خوشحالم که این قریب دو سال و نیم به درد هم خوردیم و با هم رشد کردیم.
33🤣9
سلام سلام

یکی از دوستانم سه پوزیشن باز دارن توی سازمانشون
• Senior Python developer
• Senior Java developer
• Senior React developer

لطفا رزومه هاتون رو به آیدی زیر بفرستین:
@AhmadSharifian
🔥3
Forwarded from tech-afternoon (Amin Mesbahi)
🧪 کیفیت‌سنجی AI Agent Skillها

اگر با مفهوم و ساختار skill آشنا نیستین، پیشتر در موردش نوشتم (مقدمه‌ای بر Skills، مهارت‌آموزی AI برای توسعه نرم‌افزار)


دیگه Skill خوب نوشتن، مثل خوب کد نوشتن، یکی از معیارهای برنامه‌نویس خوب بود شده. گاهی فکر می‌کنم صرف نوشتن یه Agent Skill همه چیز تمومه؛ در حالی که این‌طور نیست و معلوم نیست اسکیلی که نوشتیم چقدر خوب کار می‌کنه و شاید حتی استفاده نشه یا برای مدل، بدآموزی داشته باشه! طی یک سال گذشته، به جز کدریویو، من کلی اسکیل‌ریویو هم کردم و قبل از این ابزارها، که توی این مطلب معرفی خواهم کرد؛ ابزارهای داخلی برای تیم توسعه دادیم چون بنچمارک‌هایی که روی کدبیس‌های بزرگ داشتم نشون میده که مدل‌های AI و ابزارهای مختلف، خیلی به کیفیت و ساختار اسکیل اهمیت می‌دن (یا به بیان بهتر ازش اثرپذیری دارن). ولی الان ابزارهای کدبازی مثل waza یا skill validator هستن که در مورد کیفیت اسکیل‌ها بررسی انجام می‌دن و اگر از AI استفاده می‌کنین؛ استفاده ازشون حیاتی به نظر میاد.

مثلا شاید بگین ساختار و spec رو رعایت کردم؛ ولی لینک‌هات سالمن؟ token budget رو رعایت کردی؟ روی Claude و GPT هر دو یه‌جور رفتار می‌کنه؟ agent واقعاً می‌دونه کِی باید این skill رو استفاده کنه؟
دو تا ابزار که این سؤال‌ها رو جواب می‌دن: یکی Waza و skill-validator هستن که می‌شه به صورت مستقل یا توی پایپ‌لاین CI/CD ازشون استفاده کرد.

در مورد این دوتا اینجا نوشتم؛ اگر دوست داشتید بخونید :)
🔗 [لینک مطلب]
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
1
Forwarded from Learning With M
خبر خوب برای مدیرعامل های عزیز.
شرکت معظم کرسر، Composer 2.5 رو رونمایی کرد که بسیار ارزون تر از کلودی و کدکس هست. این تفاوت قیمت رو کرسر فقط با اپ خودش دلیور می کنه و خبری از API نیست.

حالا بزرگواران مدیرعامل هم می تونن با توجیه اینکه راحت تر میشه دو نفر تعدیل کرد و جاشونو بدیم به AI، هزینه هاشونو کم کنن و با سرعت بیشتری به پرتگاه نیستی سازمانشون برسن.

#اسیر_شدیم
👍3
سوالی که مهمه اینه که آیا شما به رول تون در سازمان ارزش میدین، یا اون رول به شما؟
مثال ملموسش اینه که برندهای معروف رو در نظر بگیرید وقتی مثلا برد پیت یا جنیفر لوپز یه لباس یا برند جدید رو میپوشن اون ها و اصالتشون هست که برنده رو تقویت میکنن یک جوری،
در مقابل توی مثلا جامعه تازه به دوران رسیده های ایران و مخصوصا اینفلوئنسرهاشون خودشونو تو صدتا لباس و زیورآلات برند خفه میکنن تا بگن ما خوبیم.
در حالی که نمیدونن مسله اصلی داشتن اصالت هست، نه پوشوندن خودمون با نمادهاش.
حالا شما از تجربه تون بگین، آیا داشتن عنوان شغلی، حتی ساختگی به شما شخصیت میده، یا شما به هر عنوان شغلی که دارید شخصیت میدین؟
اصلا اصالت رو چی تعریف میکنین؟
👍161
این روزهای سیاه بالاخره از ایران رخت برمی بندند، و ما مردم عادی، یادمان نمی رود، چه کسانی در چه شرایطی ، چه کردند با ما، خوب یا بد.
🔥13👍9👏4👎3
https://x.com/i/status/2059528528010395819

این کاربر شوخی نکرده و نظر واقعیش را گفته. از شما فعالان حوزه تکنولوژی دعوت میکنم نظرتان را با ایشان در میان بگذارید.
👎9👍4🤣3🕊2
برای ثبت در حافظه ام. بعد از اینترنت پرو، حالا بسته ه‍ای پر حجم بدون مرز داریم ، البته به نظرم هیچکدوم اینترنت نیستن، اونترنت هستن به جاش
👍5
دیتاسنتر همراه اول وصل شد
Forwarded from EverCode
بهتره که داده‌هامون رو براساس نیازمندی و رفتار کاربر باهاشون تفکیک کنیم!

چند وقتی هست که توی طراحی و توسعه‌ی سیستم‌ها، در حال عمیق شدنم. یکی از منابع خیلی خوبی که پیشنهاد میکنم ببینین بلاگ دیسکورد هست.
اگر نمیدونستید، خیلی از اپ‌های بزرگ و معروف مثل Discord بلاگ فنی دارن که توش از نحوه‌ی حل چالش‌های فنی میگن. داشتم بلاگی راجع به اینکه چطوری چند میلیارد پیام رو در روز هندل میکنن میخوندم. این پست قدیمی بود و توی پستی جدیدتر داشتن راجع به اینکه چطوری چند تریلیون پیام رو روزانه هندل میکنن میگن. لینک جفت پست ها اینجاست:

https://discord.com/blog/how-discord-stores-billions-of-messages

https://discord.com/blog/how-discord-stores-trillions-of-messages

سال 2017 دیسکورد روزانه چند میلیارد پیام رو مدیریت میکرد که تا سال 2023 به چند تریلیون پیام رسیده این عدد. نکته‌ای که توجه‌ام رو جلب کرد نحوه تقسیم پیام‌ها بود. دیسکورد اومد یه سری گزارش تهیه کرد تا بتونه نحوه رفتار کاربرهاش رو بررسی کنه. از این گزارش چه جور داده‌ای درومده؟ اینکه چه کانال‌هایی (یا به زبان دیسکورد سرورهایی) چه میزان پیام بر اساس تعداد کاربر، نوع و موضوع کانال و دسته بندی‌های این شکلی وجود دارن.
بر اساس این گزارش هر دسته از کانال چالش‌های خودش رو داشته.

نکته‌ای که برام جذاب بود، جدا از نحوه‌ی حل چالش‌ها، همین تقسیم نوع کاربری و رفتار محور داده بود. یه عادتی که ما داریم معمولا اینه که به همه چی موقع طراحی سیستم خیلی کلی نگاه میکنیم. این موضوع بخصوص وقتی داریم سیستم‌مون رو گسترده‌تر میکنیم به چشم میاد.
توی کتاب Designing Data-intensive Applications هم این موضوع رو کم و بیش میبینیم. توی فصل دوم کتاب از مثال صفحه اول توییتر استفاده میکنه و میاد تخمین میزنه که اکثر کاربرها، سلبریتی یا اینفلوئنسر نیستن و مثلا حدود 200 تا حساب رو دنبال میکنن، اما افرادی هم هستن که مثلا 100 میلیون دنبال کننده دارن.
موقع طراحی سیستم باید این تقسیم بندی رو قائل بشیم. چرا؟ چون ما نمیخوایم سیستمی رو طراحی کنیم که مثلا همه‌ی کاربرهاش 100 میلیون دنبال کننده دارن. میخوایم سیستمی رو طراحی کنیم که به طور متوسط کاربرهاش مثلا 200 نفر دنبال کننده دارن، اما افرادی هم هستند که 100 میلیون نفر دنبالشون میکنن. این تفکیک میتونه روی تصمیمات اساسی که برای سیستم میگیریم اثر چشمگیری بزاره.

@ever_code
6👍4
«روزی می‌رسه که ندانیم چه چیزی را، چطور و برای چه توسعه داده‌ایم»
چیزی که این روزها واقعاً بابتش خوشحالم، تصمیم به ثبت و مستندسازی ADRها (Architecture Decision Records) از اول مسیره.
وسط ۲۹ تا میکروسرویس، اگه نداشتمشون گم می‌کردم چی به چیه و چرا این‌طوری شد — اونم با این سرعت بالای توسعه با AI.
قبلاً هم همین درد بود، منتها پنهون: فاندر یا نفر اصلی فنی دچار «انباشت دانش» می‌شد. همه‌چی توی ذهن یه نفر بود و تیم باید برای هر تصمیمی بهش رجوع می‌کرد. یعنی گلوگاه، یعنی ریسک.
ثبت ADR این انباشت رو حذف می‌کنه — هم از دوش من، هم از Memory و Artifacts و Cowork Spaceهام توی AI. حالا چراییِ هر تصمیم یه جای مشخص داره، نه توی حافظه‌ی من یا یه چت گم‌وگور.
و قشنگیش اینه که سند سنگینی نیست؛ چند خط ساده:
چی تصمیم گرفتیم / چه گزینه‌هایی داشتیم / چرا اینو انتخاب کردیم / چه پیامدی داشت.
🔸 چرا الان مهمه؟
وقتی مارتین فاولر توسعه با AI رو پذیرفته و توی سایتش مقاله‌ای منتشر کرده که محورش همینه ، یعنی مسیرمون به سمت AI و سرعتمون کم نمی‌شه
پس باید به مستندسازی اهمیت بدیم. سرعتِ بدونِ مستند، فقط بدهیِ فنیِ سریع‌تره.
#مسعودبیگی
@tondTech
15
‏«سقف رشد هر کسی متناسبه با این‌که تا چه اندازه می‌تونه حقایقی درباره خودش رو بپذیره و فرار نکنه.»
ترجمه از دوستی در توییتر
14
Forwarded from tech-afternoon (Amin Mesbahi)
وقتی ابزار بودن AI Agent تبدیل به «باور» می‌شه!

اگر پیگیر تحولات حوزه AI باشین، تکاپوی شرکت‌های بزرگ تکنولوژی برای تکمیل تکه‌های پازل «AI در انترپرایز» رو درک کردید؛ و کم‌کم ابزارها، تحقیق‌ها، و روش‌هایی که پیشتر به صورت داخلی استفاده می‌کردن رو علنی می‌کنن یا از ابدا به صورت عمومی توسعه می‌دن. اما تمرکز از مدل، یا چت‌بات به سمت «زیرساخت» رفته.

دو نمونه برای مثال یا سرنخ:
🔐 انتشار NVIDIA SkillSpector: یه security scanner برای AI agent skills. بر اساس کار تحقیقی روی ۴۲ هزار skill واقعی که نشون داده ۲۶٪ شون آسیب‌پذیری دارن و ۵٪ هم احتمالاً مخرب هستن! SkillSpector تا الا ۶۴ تا الگوی مشخص رو اسکن می‌کنه: از prompt injection و data exfiltration گرفته تا privilege escalation، memory poisoning، و MCP tool poisoning.

⚖️ انتشار Microsoft Agent Governance Toolkit: که یه لایه governance برای دپلوی کردن ایجنت‌ها در محیط عملیاتیه. سه سوال اصلی رو هدف می‌گیره: این action مجاز هست؟ کدوم ایجنت این کار رو کرد؟ می‌تونی ثابت کنی چه اتفاقی افتاد؟ از policy enforcement با YAML/OPA/Cedar گرفته تا identity با SPIFFE و audit log با Merkle chain. حتی cost و token budget هم داخلش هست.

اما این همه ماجرا نیست. وقتی agent ها از اسباب‌بازی به ابزار کاری تبدیل می‌شن، یه لایه کامل از مشکلات ظاهر می‌شه که قبلاً وجود نداشت:
- چه کسی هزینه inference رو می‌پردازه و چطور باید ردیابیش کرد؟
- اگر agent ای یه تصمیم اشتباه گرفت و خسارت زد، مسئ‌ولیت با کیه؟
- چطور ثابت می‌کنی که ایجنت در لحظه‌ی تصمیم، دقیقاً با همون policy که تأیید شده بود کار می‌کرد؟
- وقتی ده‌ها ایجنت به هم وکالت می‌دن (delegation chain)، اعتماد بینشون چجوری منتقل می‌شه؟

این‌ها سوال‌های فنی نیستن. یا دقیق‌تر بگم: فقط فنی نیستند.
شرکت‌های بزرگ دارن می‌فهمن که مشکل اصلی ایجنت‌ها، هوش مصنوعی داخل شون نیست. مشکل اصلی، اعتماد، مسئولیت، و قابلیت audit است.
درست مثل همون چیزی که سال‌ها پیش با مایرکوسرویس‌ها صنعت یاد گرفت؛ ولی این بار با ریسک بالاتر!

سوال: ایا این موضوعات جایی بین دغدغه‌های سازمان و تیم شما داره؟
🔥42👍1
پست آخر نبی رو و مقاله ای که بهش لینک داده بخونید حتما
@thisisnabi_dev
6
به نظرتون، حالا که هزینه احتمالی توسعه با ai پایینه (چیزی که جزو فرضیات درست یا غلط این روزهای فاندرهاست و من خودم دارم در این پست درموردش کنکاش بیشتری میکنم)، منطقیه که ابزارهای پرطرفدار و جا افتاده مختلف رو بیاریم و باز نویسی کنیم برای سازمان، مثلا یه سرویس واحد داشته باشیم که از شیر مرغ تا جون آدمیزاد رو بریزیم توش ؟
👍7🤣31
Forwarded from tech-afternoon (Amin Mesbahi)
🧠 از MCP تا Agent، بررسی A2A و ACP | وقتی Agentها باید با هم حرف بزنند

هر بار که تغییر بزرگی در اتمسفر توسعه نرم‌افزار پیش میاد؛ مثل وقتی که تکنولوژی انقلابی جدید معرفی می‌شه، ابزارها یا رویکردها تغییر بزرگی رو تجربه می‌کنن؛ مثل دورانی که SOA اومد، یا بعد که microservice اومد؛ یا این قریب به ۴ سال که GenAI از عمق تحقیاتی به سطح زندگی روزمره اومده؛ لازمه تا مفاهیم جدید رو دقیق یاد بگیریم تا درگیر حباب تکنولوژی، تبلیغات، یا استفاده اشتباه و نابجا نشیم. و به همون اندازه مهمه تا از دوران جدید جا نمونیم.

لذا اینکه چه زمانی و کجا؟ و با چه مقدمه‌ و برای چه نیازی؟ چه راهکاری رو انتخاب کنیم؛ سوال مهمیه که حتی از اجرا کردن کًد باید برامون مهم‌تر باشه. مثلا بدونیم تفاوت و کاربرد اینا چیه:
Prompt-based
Tool/skill-based
MCP
Instantiated role
Single long-lived agent
Multi-agent + A2A/ACP

برای همین، چند خطی درباره A2A نوشتم که اگر دوست داشتید بخونید. رویکردم توضیح از پایه و مفاهیم بوده تا به نحوی باشه که از engineering manager تا architect تا developer رو پوشش بده. بنا به اقبال این موضوع، شاید بخش یا بخش‌های بعدی هم با رویکرد عمیق‌تر و نگاه تخصصی‌تر (مثلا معماری یا توسعه یا امنیت) و عملی‌تر (کد) بنویسم.

🔗 لبنک مطلب و طبیعتا خوشحال میشم نظر و تجربه‌تون رو بنویسید
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
4
Forwarded from فرانت چپتر 🥕
🚀 Prompt to Production
مسیر جدید توسعه نرم‌افزار

توسعه‌دهندگان در دنیای امروز چه تصوری از آینده‌ی این مسیر دارند؟

آیا توسعه‌دهندگان همچنان فقط رابط کاربری می‌سازند؟
یا در حال تبدیل شدن به معماران سیستم‌هایی هستند که با هوش مصنوعی ساخته می‌شوند؟

در نشست ۶۸ فرانت‌چپتر، رامین رضایی تجربه‌های خود از سه کنفرانس مطرح بین‌المللی را با ما به اشتراک می‌گذارد:

🔹 Google Summit
🔹 Anthropic Claude Code Event
🔹 React Norway

🎙 پیشگام گفت‌وگو: رامین رضایی

💼 Software Engineer @ Sinch

در این نشست درباره موضوعاتی مثل:

🔸 آینده توسعه نرم‌افزار در عصر AI
🔹 ورک‌فلو پرامپت تا پروداکشن
🔸 نقش جدید توسعه‌دهندگان در تیم‌های مدرن
🔹 ابزارهایی که در حال تغییر شیوه ساخت محصولات هستند
🔸 مهم‌ترین ترندهای مطرح‌شده در کنفرانس‌های بین‌المللی ۲۰۲۶

صحبت خواهیم کرد.

🗓 جمعه ۲۲ خرداد
🕖 ساعت ۱۹:۰۰ تا ۲۰:۳۰
💻 آنلاین و رایگان

📋 ثبت‌نام:
https://forms.gle/AFNmyXuCHUyRc77K6

پس از ثبت‌نام، لینک جلسه و دعوت‌نامه تقویم به‌صورت خودکار برای شما ایمیل خواهد شد.

🥕 @FrontChapter
2💯1
میدونستید میلاد حاتمی مون djangolearn_ir@ مولف پودمان طراحی سایت با جنگو تو کتاب های درسیه دیگه ؟
یه تقدیر و تشکر نکنیم ازش بابت زحمتی که داره میکشه و قطعا تو آموزش پرورش درست حسابی ارزش این کارشو نمیدونن؟
66
تغییر مهم در لتس‌انکریپت؛ گواهی‌های رایگان SSL به تحریم‌های آمریکا گره خورد

بسیاری از وب‌سایت‌های ایرانی برای صدور گواهینامه‌ی SSL از خدمات رایگان شرکت «لتس‌انکریپت» (Let’s Encrypt)، استفاده می‌کنند که یکی از مهم‌ترین صادرکنندگان گواهی‌های امنیتی است.

حالا این شرکت در سکوت خبری، یک بند جدید به توافق‌نامه کاربری خود اضافه کرده است که زنگ خطر را برای وب‌مسترها و کسب‌وکارهای ایرانی به صدا درمی‌آورد. بر اساس این تغییر، صدور و استفاده از این گواهی‌ها برای افراد و نهادهای حاضر در کشورهای تحت تحریم‌های جامع آمریکا محدود می‌شود.

جزئیات بند جدید مهم است. طبق متن تازه، کسی که از لتس‌انکریپت گواهی می‌گیرد، باید تضمین کند که در کشور یا قلمرویی که هدف «تحریم‌های فراگیر آمریکا» است مستقر، ثبت‌شده یا حتی ساکن عادی نیست! علاوه بر این، گیرنده گواهی نباید در فهرست اشخاص و نهادهای ممنوع یا محدود براساس قوانین تحریم آمریکا باشد و نباید تحت مالکیت یا کنترل چنین افراد و نهادهایی فعالیت یا به جای آن‌ها عمل کند. به بیان ساده‌تر، موضوع فقط محل سرور یا آی‌پی نیست؛ جایگاه حقوقی صاحب سایت، شرکت، سازمان یا فردی که گواهی می‌گیرد هم مهم است.

بخش حساس ماجرا همین «تحریم‌های فراگیر» است. این نوع تحریم با تحریم‌های موردی فرق دارد؛ یعنی فقط چند فرد یا شرکت خاص را هدف نمی‌گیرد، بلکه تقریباً کل رابطه اقتصادی و ارائه برخی خدمات به آن کشور یا منطقه را محدود می‌کند. ایران، کوبا، کره شمالی و همچنین مناطقی مثل کریمه، دونتسک و لوهانسک اوکراین در دسته تحریم‌های فراگیر آمریکا قرار دارند. بنابراین اگر وب‌سایت‌ها، شرکت‌های میزبانی یا سرویس‌دهندگان در این مناطق به تمدید خودکار گواهی‌های لتس‌انکریپت وابسته باشند، ممکن است در دریافت یا تمدید گواهی به مشکل بخورند.

از این سند نمی‌توان نتیجه گرفت که لتس‌انکریپت همین حالا همه گواهی‌های موجود در ایران یا دیگر مناطق تحریمی را یک‌جا باطل می‌کند. متن بیشتر شبیه یک تعهد قراردادی جدید است: اگر کاربر یا سازمانی مشمول این محدودیت باشد، از نظر لتس‌انکریپت نباید از این گواهی‌ها استفاده کند و اگر شرایطش با تعهدات قرارداد سازگار نباشد، باید برای ابطال گواهی‌ها اقدام کند.

پیامد عملی این تغییر، خود را در زمان صدور اولیه یا تمدید خودکار (از طریق پروتکل‌هایی مثل ACME) نشان می‌دهد. از نظر فنی سایت شما حذف نخواهد شد، اما پس از انقضای گواهی، مرورگرها با نمایش خطای امنیتی، مانع ورود کاربران می‌شوند. مسئله زمانی بحرانی‌تر می‌شود که سایت شما از مکانیزم HSTS استفاده کند. در این حالت، مرورگر به کاربر اجازه نادیده گرفتن هشدار را نمی‌دهد و وب‌سایت عملاً از دسترس خارج خواهد شد.

اگرچه هنوز ابعاد فنی اجرای این تحریم از سوی لتس‌انکریپت مشخص نیست (مثلاً اینکه آیا صرفاً آی‌پی‌های ایران در زمان درخواست تمدید مسدود می‌شوند یا خیر)، اما احتمالا وب‌مسترها باید به فکر جایگزین باشند. استفاده از ارائه‌دهندگان گواهی رایگان دیگر مانند ZeroSSL، بهره‌گیری از گواهی‌های ارائه‌شده توسط کلودفلر (Cloudflare) یا شبکه‌های توزیع محتوای (CDN) داخلی و در نهایت خرید گواهی‌های SSL تجاری از شرکت‌های غیرآمریکایی، از جمله راهکارهایی است که می‌تواند مانع از قطعی سرویس‌ها در آینده شود.

@DevTwitter | <NooshDaroo/>
🤣41👍1😭1