🌸 پانزدهم رجب، سالروز میلاد خجسته کریم آل طه، امام حسن مجتبی علیهالسلام بر عموم شیعیان مبارک باد.
🌺 @saaghaye_alghame
🌺 @saaghaye_alghame
امام حسن مجتبی (علیهالسلام):
«کسی که در دلش هوایی جز خشنودی خدا خطور نکند، من تضمین میکنم که خداوند دعایش را مستجاب میکند.»
🌷 @saaghaye_alghame
«کسی که در دلش هوایی جز خشنودی خدا خطور نکند، من تضمین میکنم که خداوند دعایش را مستجاب میکند.»
🌷 @saaghaye_alghame
🗓 ميلاد مسعود امام حسن مجتبی(ع)- ۱۵ رمضان سال ۳ ه.ق
امام حسن بن علی بن ابی طالب(ع)، معروف به مجتبی(ع)، دومين امام شيعيان است، در پانزدهم ماه مبارک رمضان سال دوم و به روایتی صحيحتر، سال سوم هجری قمری در زمان حيات جدش پيامبر اكرم (ص) در مدينه منوره ديده به جهان گشود. پدرش امام علی ابن ابی طالب (ع) و مادرش حضرت فاطمه زهرا (س) دختر رسول گرامی اسلام (ص) و برترين زنان جهان آفرينش میباشد. پيامبر(ص) در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه خواند و بنا به درخواست پدر و مادرش، از جانب خدای متعال، نام "حسن" را برايش برگزيد.
القاب امام حسن مجتبی (ع) عبارتند از: سبط اكبر، سبط اول، طيب، قائم، حجت، تقی، زکی، مجتبی، وزير، اثير، امير، امين، زاهد و برّ. وليكن معروفترين آنها، لقب شريف "مجتبی" و کنیه ایشان ابومحمد بوده است.
پيامبر اسلام (ص) در حديثی، درباره مقام و فضيلت نور ديدهاش حسن مجتبی(ع) فرمود: اما حسن، به درستی كه وی پسر و فرزند من و از من است. او نور چشمم، روشنایی قلبم و ميوه دلم میباشد. او، سرور جوانان اهل بهشت و حجت خدا بر امت است. فرمان او، فرمان من است و گفتار او، گفتار من است. هر كه از او پيروی كند، از من پيروی كرده است و هر كه از دستور او سرپيچی كند، از من سرپيچی كرده و از من نيست. من هر گاه به او نظر میكنم به ياد جريانات پس از خود میفتم كه وی را تضعيف میكنند؛ حال او به همانگونه ادامه میيابد، تا اين كه از روی ستم و دشمنی، او را با زهر به شهادت میرسانند. در آن هنگام، فرشتگان آسمان در مرگش گريه میكنند. هم چنين هر چيزی (در روی زمين) از جمله پرندگان آسمان، ماهیهای درياها و اقيانوسها در فقدان او سوگوارند.
📚 الارشاد، ص ۳۴۶
📚 رمضان در تاريخ، ص ۱۰۷
📚 منتهی الآمال، ج ۱، ص ۲۱۹
📚 كشف الغمه، ج ۲، ص ۸۰
📚 البدايه و النهايه، ج ۸، ص ۳۷
📚 بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۱۴۸
📆 @saaghaye_alghame
امام حسن بن علی بن ابی طالب(ع)، معروف به مجتبی(ع)، دومين امام شيعيان است، در پانزدهم ماه مبارک رمضان سال دوم و به روایتی صحيحتر، سال سوم هجری قمری در زمان حيات جدش پيامبر اكرم (ص) در مدينه منوره ديده به جهان گشود. پدرش امام علی ابن ابی طالب (ع) و مادرش حضرت فاطمه زهرا (س) دختر رسول گرامی اسلام (ص) و برترين زنان جهان آفرينش میباشد. پيامبر(ص) در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه خواند و بنا به درخواست پدر و مادرش، از جانب خدای متعال، نام "حسن" را برايش برگزيد.
القاب امام حسن مجتبی (ع) عبارتند از: سبط اكبر، سبط اول، طيب، قائم، حجت، تقی، زکی، مجتبی، وزير، اثير، امير، امين، زاهد و برّ. وليكن معروفترين آنها، لقب شريف "مجتبی" و کنیه ایشان ابومحمد بوده است.
پيامبر اسلام (ص) در حديثی، درباره مقام و فضيلت نور ديدهاش حسن مجتبی(ع) فرمود: اما حسن، به درستی كه وی پسر و فرزند من و از من است. او نور چشمم، روشنایی قلبم و ميوه دلم میباشد. او، سرور جوانان اهل بهشت و حجت خدا بر امت است. فرمان او، فرمان من است و گفتار او، گفتار من است. هر كه از او پيروی كند، از من پيروی كرده است و هر كه از دستور او سرپيچی كند، از من سرپيچی كرده و از من نيست. من هر گاه به او نظر میكنم به ياد جريانات پس از خود میفتم كه وی را تضعيف میكنند؛ حال او به همانگونه ادامه میيابد، تا اين كه از روی ستم و دشمنی، او را با زهر به شهادت میرسانند. در آن هنگام، فرشتگان آسمان در مرگش گريه میكنند. هم چنين هر چيزی (در روی زمين) از جمله پرندگان آسمان، ماهیهای درياها و اقيانوسها در فقدان او سوگوارند.
📚 الارشاد، ص ۳۴۶
📚 رمضان در تاريخ، ص ۱۰۷
📚 منتهی الآمال، ج ۱، ص ۲۱۹
📚 كشف الغمه، ج ۲، ص ۸۰
📚 البدايه و النهايه، ج ۸، ص ۳۷
📚 بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۱۴۸
📆 @saaghaye_alghame
🗓 حركت مسلم بن عقيل(ع) به سوی كوفه- ۱۵ رمضان سال ۶۰ ه.ق
پس از آن كه اهالی كوفه، بهويژه شيعيان اين شهر از حضور امام حسين(ع) در مكه معظمه و امتناع وی از بيعت با يزيد بن معاويه باخبر شده و جنبش بزرگی در كوفه ايجاد نمودند و آن حضرت را با ارسال نامههای بی شمار به سوی خود دعوت كردند، امام حسين(ع) تصميم گرفت دعوتشان را پذيرفته و با فرستادن نخستين نماينده خويش به سوی آنان، عملاً رهبری قيام بر ضد دستگاه جبار بنی اميه را بر عهده گيرد. آن حضرت وضو گرفت و ميان ركن و مقام در مسجدالحرام، دو ركعت نماز به جای آورد و پس از نيايش و راز و نياز در درگاه احديت، پسرعمويش مسلم بن عقيل را به حضور طلبيد و او را از وضعيت كوفه باخبر گردانيد و به وی فرمود كه میخواهد او را به عنوان نماينده خويش به كوفه بفرستد، تا قيام اهالی اين شهر را سامان بخشد.
مسلم بن عقيل(ع) درخواست امام(ع) را پذيرفت و اعلان آمادگی نمود. آنگاه امام حسين(ع) نامهای برای مردم كوفه نوشت و به مسلم بن عقيل(ع) سپرد تا برای اهالی كوفه قرائت كند. نامه امام(ع) به اين قرار است:
«به نام خداوند بخشاينده مهربان. از حسين بن علی(ع) به جامعه مؤمنين و مسلمين. اما بعد، هانی و سعيد آخرين فرستادگانتان، نامههای شما را به من تسليم نمودند. من از مضمون نامههای شما آگاه شدم. نوشتهايد: ما امامی نداريم، به سوی ما بيا شايد خداوند به وسيله تو ما را هدايت فرمايد. من برادرم و پسرعمويم و شخصيت مورد وثوق و مورد اعتماد از ميان خاندانم، یعنی مسلم بن عقيل را به سوی شما میفرستم. اگر او برای من بنويسد كه نظر اكثريت شما، به ويژه فرزانگان و مردان شايسته و شاخص شما مطابق با نامههایی است كه به من نوشتهايد، به سوی شما خواهم آمد، انشاءالله. به جان خود سوگند ياد میكنم كه امام بر حق تنها كسی است كه بر اساس كتاب خدا حكومت كند و در جامعه به داد رفتار نمايد و حق را پذيرا باشد و خود را بر انجام دستورات دين ملزم و متعهد بداند. والسلام.»
امام حسين(ع) به مسلم بن عقيل(ع) سفارشهای لازم را نمود و وی را با آخرين نامهرسانان؛ یعنی قيس بن مسهر صيداوی، عماره بن عبدالله سلولی، عبدالله بن شداد و عبدالرحمن شداد، در تاريخ ۱۵ رمضان سال ۶۰ قمری به سوی كوفه اعزام نمود.
📚 وقايع عاشورا، ص ۱۹۹ - ۲۰۱
📚 الارشاد، ص ۳۸۰ و ۳۸۱
📚 منتهی الآمال، ج ۱، ص ۳۰۳ -۳۰۶
📚 وقايع الايام، ص ۳۵
📆 @saaghaye_alghame
پس از آن كه اهالی كوفه، بهويژه شيعيان اين شهر از حضور امام حسين(ع) در مكه معظمه و امتناع وی از بيعت با يزيد بن معاويه باخبر شده و جنبش بزرگی در كوفه ايجاد نمودند و آن حضرت را با ارسال نامههای بی شمار به سوی خود دعوت كردند، امام حسين(ع) تصميم گرفت دعوتشان را پذيرفته و با فرستادن نخستين نماينده خويش به سوی آنان، عملاً رهبری قيام بر ضد دستگاه جبار بنی اميه را بر عهده گيرد. آن حضرت وضو گرفت و ميان ركن و مقام در مسجدالحرام، دو ركعت نماز به جای آورد و پس از نيايش و راز و نياز در درگاه احديت، پسرعمويش مسلم بن عقيل را به حضور طلبيد و او را از وضعيت كوفه باخبر گردانيد و به وی فرمود كه میخواهد او را به عنوان نماينده خويش به كوفه بفرستد، تا قيام اهالی اين شهر را سامان بخشد.
مسلم بن عقيل(ع) درخواست امام(ع) را پذيرفت و اعلان آمادگی نمود. آنگاه امام حسين(ع) نامهای برای مردم كوفه نوشت و به مسلم بن عقيل(ع) سپرد تا برای اهالی كوفه قرائت كند. نامه امام(ع) به اين قرار است:
«به نام خداوند بخشاينده مهربان. از حسين بن علی(ع) به جامعه مؤمنين و مسلمين. اما بعد، هانی و سعيد آخرين فرستادگانتان، نامههای شما را به من تسليم نمودند. من از مضمون نامههای شما آگاه شدم. نوشتهايد: ما امامی نداريم، به سوی ما بيا شايد خداوند به وسيله تو ما را هدايت فرمايد. من برادرم و پسرعمويم و شخصيت مورد وثوق و مورد اعتماد از ميان خاندانم، یعنی مسلم بن عقيل را به سوی شما میفرستم. اگر او برای من بنويسد كه نظر اكثريت شما، به ويژه فرزانگان و مردان شايسته و شاخص شما مطابق با نامههایی است كه به من نوشتهايد، به سوی شما خواهم آمد، انشاءالله. به جان خود سوگند ياد میكنم كه امام بر حق تنها كسی است كه بر اساس كتاب خدا حكومت كند و در جامعه به داد رفتار نمايد و حق را پذيرا باشد و خود را بر انجام دستورات دين ملزم و متعهد بداند. والسلام.»
امام حسين(ع) به مسلم بن عقيل(ع) سفارشهای لازم را نمود و وی را با آخرين نامهرسانان؛ یعنی قيس بن مسهر صيداوی، عماره بن عبدالله سلولی، عبدالله بن شداد و عبدالرحمن شداد، در تاريخ ۱۵ رمضان سال ۶۰ قمری به سوی كوفه اعزام نمود.
📚 وقايع عاشورا، ص ۱۹۹ - ۲۰۱
📚 الارشاد، ص ۳۸۰ و ۳۸۱
📚 منتهی الآمال، ج ۱، ص ۳۰۳ -۳۰۶
📚 وقايع الايام، ص ۳۵
📆 @saaghaye_alghame
🕊🕊 #حدیث_زندگی 🕊🕊
امام علی (علیهالسلام):
«اگر کسی را گرامی بداری، در حقیقت خود را گرامی داشتهای و حیثیت خویش را به آن آراستهای؛ بنابراین بهخاطر خوبی و احترامی که به خودت کردهای، از دیگری انتظار سپاسگزاری نداشته باش!»
🍀 @saaghaye_alghame
امام علی (علیهالسلام):
«اگر کسی را گرامی بداری، در حقیقت خود را گرامی داشتهای و حیثیت خویش را به آن آراستهای؛ بنابراین بهخاطر خوبی و احترامی که به خودت کردهای، از دیگری انتظار سپاسگزاری نداشته باش!»
🍀 @saaghaye_alghame
💐 #سخن_بزرگان 💐
🤲 اجابت دعا
هیچ مضطرّی نگفت «یا الله»، مگر اینکه جواب شنید! منتها گاهی موارد است که انسان با اضطرار چیزی را میخواهد که به مصلحتش نیست «عسی أن تُحبّوا شَیئاً و هو شَرٌّ لَکم»؛ و چون مصلحت نیست خدا به او نمیدهد.
اما نباید گفت خدا جواب نمیدهد.
چون بهترش را میدهد. اگر همان مصلحت بود همان را عطا میکند؛ اگر نه، چیزی دیگری میدهد. اگر به چیز دیگری نیاز نداشت، سیئهای از سیئاتش را میآمرزد. اگر بیسیئه بود، حسنهای بر حسناتش میافزاید!
خدا هیچ دعایی را بیجواب نمیگذارد!
التماس دعا ...
#آیتالله_جوادی_آملی
🌹 @saaghaye_alghame
🤲 اجابت دعا
هیچ مضطرّی نگفت «یا الله»، مگر اینکه جواب شنید! منتها گاهی موارد است که انسان با اضطرار چیزی را میخواهد که به مصلحتش نیست «عسی أن تُحبّوا شَیئاً و هو شَرٌّ لَکم»؛ و چون مصلحت نیست خدا به او نمیدهد.
اما نباید گفت خدا جواب نمیدهد.
چون بهترش را میدهد. اگر همان مصلحت بود همان را عطا میکند؛ اگر نه، چیزی دیگری میدهد. اگر به چیز دیگری نیاز نداشت، سیئهای از سیئاتش را میآمرزد. اگر بیسیئه بود، حسنهای بر حسناتش میافزاید!
خدا هیچ دعایی را بیجواب نمیگذارد!
التماس دعا ...
#آیتالله_جوادی_آملی
🌹 @saaghaye_alghame
🦋 #حدیث_زندگی 🦋
امیرالمومنین علی علیهالسلام:
«شيعيان ما كسانىاند كه در راه ولايت ما بذل و بخشش مىكنند، در راه دوستى ما به يكديگر محبت مىنمايند، در راه زنده نگه داشتن امر و مكتب ما به ديدار هم مىروند. چون خشمگين شوند، ظلم نمىكنند و چون راضى شوند، زيادهروى نمىكنند، براى همسايگانشان مايه بركتند و نسبت به همنشينان خود در صلح و آرامشاند.»
📚 كافى، ج ۲، ص ۲۳۶، حدیث ۲۴
#شیعه_واقعی_باشیم
🌺 @saaghaye_alghame
امیرالمومنین علی علیهالسلام:
«شيعيان ما كسانىاند كه در راه ولايت ما بذل و بخشش مىكنند، در راه دوستى ما به يكديگر محبت مىنمايند، در راه زنده نگه داشتن امر و مكتب ما به ديدار هم مىروند. چون خشمگين شوند، ظلم نمىكنند و چون راضى شوند، زيادهروى نمىكنند، براى همسايگانشان مايه بركتند و نسبت به همنشينان خود در صلح و آرامشاند.»
📚 كافى، ج ۲، ص ۲۳۶، حدیث ۲۴
#شیعه_واقعی_باشیم
🌺 @saaghaye_alghame
🗓 وقایع هفدهم ماه رمضان
۱. وقوع غزوه بدر (سال دوم هجری)
۲. مرگ عایشه همسر پیامبر (سال ۵۸ ه.ق)
۳. معراج پیامبر (صلی الله علیه و آله) بنا به قولی
📆 @saaghaye_alghame
۱. وقوع غزوه بدر (سال دوم هجری)
۲. مرگ عایشه همسر پیامبر (سال ۵۸ ه.ق)
۳. معراج پیامبر (صلی الله علیه و آله) بنا به قولی
📆 @saaghaye_alghame
Forwarded from ÄLGHÄMË ÏR 🎬 (﷽ÃMÎN)
🎬کانال صوت و تصویر علقمه مدیا🔻
📽 @ALGHAME_MEDIA
📽 @ALGHAME_MEDIA