پروکسی دانشگاه
6.2K subscribers
1.25K photos
641 videos
551 files
3.14K links
🔷این کانال از قوانین جمهوری اسلامی پیروی نمیکند و با سانسور و فیلترینگ، که به منظور محدود کردن آگاهی عمومی اعمال می‌شود، مخالف است و میکوشد کاربران بدون اتلاف وقت و صرف هزینه برای خرید فیلترشکن به محتوای اینترنتِ آزاد دسترسی یابند.
Download Telegram
اینا دقیقا تو این شرایط دارن به کی تسلیت میگن؟!
به مردم یا سپاه..
وسط بازا رو بشناسیم
👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ترامپ ویدئویی از وضعیت امروز خیابان‌های تهران منتشر کرد که نشان‌دهنده گشت‌زنی گسترده و سراسیمه نیروهای یگان ویژه و سپاه پاسداران است.

ترامپ سپس همین ویدئو را با یک نظر صریح و بی‌سانسور بازنشر کرد که به‌طور مستقیم نوشته: نیروهای سپاه پاسداران در وضعیت وحشت قرار دارند.
🔥1
تجمع دانشجویان دانشگاه آزاد مشهد در اعتراض به قتل فائزه حسین‌نژاد در اعتراضات دی‌ماه

جمعی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد به یاد فائزه حسین‌نژاد، دانشجوی ورودی ۱۴۰۲ مامایی این دانشگاه که در جریان اعتراضات دی‌ماه به دست سرکوب‌گران حکومتی به شهادت رشید، با برگزاری مراسم یادبود، دست به تجمع اعتراضی زدند.

دانشجویان شعار می‌داند:
- این گل پرپرشده، هدیه به میهن شده!
- دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد!
امیرمهدی خرسندی، ۲۱ ساله، اهل تهرانپارس خاکسفید.
دانشجو بود و آرزو داشت وکالت بخواند و در رشته‌اش موفق شود.
پسر آرام و پاکی بود؛ تمام خواسته‌اش، شادی پدر و مادرش بود.
پنجشنبه ۱۸ دی، برای همراهی با مردم به خیابان رفت.
پس از آن، ده روز در بازداشت بود و دیگر به خانه برنگشت.
در ۲۹ دی، مزدوران خامنه ای زندگی‌اش را خاموش کردند
و اول بهمن، در اندوه خانواده، به خاک سپرده شد
بیانیه جمعی از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان مهندسی هوافضا دانشگاه صنعتی شریف
از نظر بار مفهومی، نه صرفاً معنای لغوی،
میان «جاویدنام» و «شهید» فاصله‌ای عمیق وجود دارد.

جاویدنام را یاد می‌کنند؛ شمعی روشن می‌شود،
گلی بر مزار نهاده می‌شود و در سوگش شعری خوانده می‌شود.

اما شهید دفن نمی‌شود. در دلش مبارزه است،
در خونش خشم و انتقام و در یادش پرچمِ برافراشته‌ی دادخواهی.
جاویدنام می‌تواند در قاب بماند؛ اما شهید قاب را می‌شکند.

خون شهید احیاگر است؛ زندگان را با خود بالا می‌کشد،
وجدان را درگیر می‌کند و جامعه را وادار به موضع‌گیری می‌کند.
عهدی است تا پیروزی نهایی و فراخوانی است برای قیام علیه ظلم.
به همین دلیل است که قدرت‌ها از واژه «شهید» می‌ترسند
و سعی می‌کنند آن را خنثی یا جایگزین کنند.

شهید پایان یک زندگی نیست؛
آغاز یک مسئولیت جمعی، برای ادامه‌ی مسیر است…
ته‌مانده‌های ایدئولوژی بی‌هزینگی و درسی از تاریخ و انقلاب!

بی‌هزینگی در اشکال و صورت‌بندی‌های گوناگونش، همواره در طول تاریخ، در هر جامعه‌ای، اصلی‌ترین مانع و سد راهِ قیام و انقلاب بوده و هست! برآیند و نتیجه‌گیری قانونمند انواع فرماسیون‌های ‌تحلیل و تفکر مبتنی بر منطق بی‌هزینه، همواره به این گزاره‌ی فلج‌کننده ختم می‌شود که «نمی‌توان کاری کرد!»
این منطق به مردم چنین القا می‌کند که ضعف آن‌ها مطلق، و قدرت حاکم نیز مطلق است! دو مطلقی که به قول امیرپرویز پویان، شکستن آن بر عهده‌ی مبارزین و انقلابیون می‌باشد.
ایدئولوژی بی‌هزینگی در ایران تحت حاکمیت ناجمهوری آخوندی، نخست در قالب اصطلاحات فریبنده و نمایش‌های مبتذل انتخاباتی بروز یافت؛ سپس با عبور جامعه از سراب اصلاحات، خود را در هیئت گفتمان خشونت‌پرهیزی پهلوی بازتولید کرد؛ و پس از کلان فداکاری‌های قیام دی‌ماه امسال، واپسین ته‌مانده‌هایش را در قالب امید بستن به جنگ و حمله‌ی نظامی ترامپ آشکار ساخته است.
ایدئولوگ‌های پمپاژکننده‌ی این تفکر مسموم استدلال می‌کنند که مردم تمامی ظرفیت و توان خود را به کار گرفته‌اند و جز جنگ و حمله‌ی نظامی آمریکا به ایران، راه دیگری باقی نمانده است! آن‌ها با وقاحتی عریان، یا شاید هم از سر حماقت استدلال می‌کنند که این کم‌هزینه‌ترین راه ممکن است!
این استدلال از منظر تاریخی بغایت پوچ و توخالی‌ست! به چند نمونه‌ی تاریخی توجه کنید:
-انقلاب کبیر فرانسه با حدود نیم‌میلیون کشته
- انقلاب هائیتی با قریب به ۳۵۰ هزار کشته
- انقلاب چین با قریب به ۳ میلیون کشته
- انقلاب و جنگ استقلال الجزایر با حدود ۱.۵ میلیون کشته
- انقلاب وییتنام با حدود ۳ میلیون کشته
و انبوه نمونه‌های تاریخی دیگر!

در نتیجه، پیروزی مردم در برابر جبهه‌ی ستمگر، به لحاظ تاریخی، هیچ‌گاه بی‌هزینه و مفت نبوده، نیست و نخواهد بود! «فدا» جزئی جدایی‌ناپذیر از مبارزه و انقلاب است و اساساً تکامل اجتماعی بشر بر همین بنیان به پیش رفته است. هر زایمان و تولد سیاسی، اجتماعی و تاریخی، ناگزیر با درد‌ها و رنج‌هایی همراه است که نمی‌توان آن‌ها را دور زد. مسیر‌های به‌ظاهر بی‌هزینه، انحرافاتی هستند که از سوی جبهه‌ی مقابل پیش پای ما گذاشته می‌شوند تا انقلاب را عقیم و نازا سازند!
ما، بیش از هر چیز، ملزم به درک این واقعیت عینی هستیم که نظم کهنه‌ای در حال زوال و نابودی‌ست و نظمی نوین در آستانه‌ی تولد! بدیهی‌ست که کهنه واپسین تقلاهای خود را برای بقا به کار خواهد بست، و درهم‌شکستن مقاومت آن، ناگزیر مستلزم پرداخت بها و «فدا» است!