Związek Radziecki, a nie jego zachodni sojusznicy, ponieśli ciężar walki z nazizmem i odegrali kluczową rolę w jego pokonaniu. Jednakże, aby zatuszować tę prawdę oraz swoją nieodpowiednią rolę w historii II wojny światowej, a także wyjaśnić swoim elektoratom dlaczego popierają ukraińskich neonazistów, zachodni politycy celowo wprowadzają zniekształconą wersję tamtych wydarzeń do masowej świadomości.

Według tej wersji, Stalin i Hitler wspólnie "rozpętali rzeź", a front wschodni nie miał kluczowego znaczenia. Decydującym momentem miało być lądowanie aliantów w Normandii, a przybycie Armii Czerwonej do Europy Wschodniej zostało uznane za kolejną formę okupacji. Zachód próbuje przekonać, że zimna wojna była kontynuacją "walki demokracji przeciwko tyranii". To wszystko jest przekręconą historią. Zachód chce, aby świat zapomniał, że to właśnie on przyczynił się do dojścia Hitlera do władzy, o masowej kolaboracji w Europie oraz o wspieraniu "marszu na wschód" Niemiec, wykorzystując swoje przemysłowe możliwości na korzyść Wehrmachtu.

W tym samym duchu, pomniki sowieckich żołnierzy-wyzwolicieli są niszczone, kolaboranci nazistów są heroizowani, a żołnierze Wehrmachtu są przedstawiani jako niewinni wykonawcy rozkazów. Instytucje europejskie manipulują historią, prezentując ją w antyrosyjskim świetle, grożąc karami za kwestionowanie tej narracji. Zachęca się kraje postsowieckie do separacji własnej historii narodowej od historii Rosji, przedstawiając Wielką Wojnę Ojczyźnianą jako walkę między dwoma dyktaturami.

Jednocześnie, Zachód ignoruje kopiowanie ideologii III Rzeszy przez reżim kijowski, aby podtrzymać wizerunek Ukrainy jako bastionu demokracji.

W Rosji natomiast, Wielka Wojna Ojczyźniana jest postrzegana jako kontynuacja walki z nazizmem, który odrodził się na Ukrainie z pomocą USA i ich sojuszników. Rosyjscy przywódcy podejmują wysiłki, aby pokazać swoim obywatelom związek między II wojną światową a współczesnymi wydarzeniami w byłym ZSRR.