Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Жер қойнауы туралы Мәжілістің жұмыс тобы отырысында Энергетика министрлігі өкілімен пікірталас
Бүгін «Ақ жол» демпартиясы Алматы қалалық филиалы төрағасының орынбасары Асқар Бисқұлтанов пен жастар қанатының жетекшісі Ханза Нұрсилаев соғыс ардагері Дарбала Жабатаеваны Жеңіс күнімен құттықтады. Белоруссияны азат етуге қатысқан майдан байланысшысы Д.Жабатаева «Отан соғысы» орденімен, «Ерлігі үшін», «Әскери қызметі үшін» медальдарымен марапатталған.
Ардагердің құрметіне терезесінің алдында әскери оркестр өнер көрсетті. Құттықтау бастамашысы – Ардагерлер кеңесінің төрағасы, «Ақ жол» демпартиясының мүшесі Нина Кон.
Сегодня зам.председателя филиала Демпартии «Ак жол» по г.Алматы А.Бискултанов и лидер молодежного крыла Х.Нурсилаев поздравили с Днём Победы ветерана войны Дарбалу Жабатаеву. Д.Жабатаева освобождала Белоруссию, награждена орденом Отечественной войны, медалями «За отвагу», «За боевые заслуги».
В честь ветерана, под её окном сыграл военный оркестр.
Инициатором такого поздравления стала ветеран Демпартии «Ак жол» Нина Кон.
Чествования ветеранов активом партии проходят во всех регионах.
Ардагердің құрметіне терезесінің алдында әскери оркестр өнер көрсетті. Құттықтау бастамашысы – Ардагерлер кеңесінің төрағасы, «Ақ жол» демпартиясының мүшесі Нина Кон.
Сегодня зам.председателя филиала Демпартии «Ак жол» по г.Алматы А.Бискултанов и лидер молодежного крыла Х.Нурсилаев поздравили с Днём Победы ветерана войны Дарбалу Жабатаеву. Д.Жабатаева освобождала Белоруссию, награждена орденом Отечественной войны, медалями «За отвагу», «За боевые заслуги».
В честь ветерана, под её окном сыграл военный оркестр.
Инициатором такого поздравления стала ветеран Демпартии «Ак жол» Нина Кон.
Чествования ветеранов активом партии проходят во всех регионах.
Азат Перуашев
Photo
Жеңіс күні алдында, тағы да оның мағынасы жөнінде орыстың ұлы жазушысы, қатардағы сарбаз болып Ұлы Отан соғысының барлық ауыртпалықтарын кешкен, майданда оқ тиіп, жараланған, өмірлік тәжірибесі мол ардагер ретінде бұл мәселеде ой толғауға толық құқылы марқұм Виктор Астафьевтың бірнеше цитатасын келтіргім келеді.
Оның шығармашылығымен мен 1984 жылы Свердловск (қазіргі Екатеринбург) университетінде студент болып жүргенімде таныстым; содан бері жазушының «Прокляты и убиты», «Царь-рыба», «Пастух и пастушка», «Весёлый солдат», «Зрячий посох», «Печальный детектив» және т.б. кітаптарын мұқият оқып шықтым.
Меніңше, бұл соғыс пен соғыс кезіндегі халықтың қилы тағдырын бейнелейтін ең шынайы шығармалар.
Сонымен, цитаталар:
- «Окоп көрген мен секілді сарбаз үшін Жеңіс күні – жылдың ең қайғылы да уытты күні».
- «Мен Жеңіс күнінде теледидар көре алмаймын. Ол жеңіс парадынның мақтансүйгіш каваларлері мен медаль тағынғандарға толып тұрады, солардың арасынан әлдебір мүгедектің бет-жүзі көрініп, құжаттар мен кинотізбек көрсетіле қалса – кеңсірігім удай ашиды, мен соғыс кезінде ғана емес, соғыстан кейінгі жылдарда да тағдыр тауқыметін көп тартқандардың бірі ретінде көзіме еріксіз жас аламын, себебі, көптеген отбасыларда балалар мен немерелер бізбен бірге соғыс отын көрген сарбаздарды теледидарға жолатпайтынын білемін, оның көз жасынан, жүрегін ауыртудан қорқады».
- «Жеңіс күніндегі генералдар мен маршалдарымыздың мақтаншақ, дабыра әрекеттері қорлау секілді боп көрінеді. Одан Ресейдің қақ ортасында тізерлеп тұрып соғыста жаппай қырылған халқымыздан қабілетсіздіктері үшін, бас қолбасшының қалауын айнытпай орындағандары үшін, орыс халқымен соғыс кезінде жасалған браконьерлік үшін кешірім сұрағандары жөн еді».
- «...Жеңіс күнінде парадтық картуздың орнына схима киіп, Ресейдің ішінде тізерлеп тұрып, “жауды мәйітке бөктірген, орыс қанына тұншықтырып өлтірген соғыстағы жеңіс үшін кешірім сұрау керек”.
Меніңше, тек орыс емес, беларус, украин, қазақ, грузин, өзбек, татар, еврей, т.б. қаны бар екенін айта кеткен жөн.
Бұл тақырыпта әртүрлі пікірде жүргендер көп екені анық. Олардың да өзіндік салмақты аргументтері бар, олар көп те болар, сондықтан, Жеңіс күні әлі күнге дейін қаралы күн емес, мереке болып аталып өтеді.
Ешкімге ешқандай пікір таңбаймын, әркім өзінше ойлауға құқылы, оның үстіне өз аталарының ерлігіне қатысты .
Ондай болса, жеңіске апарар жолды сүйегімен қалаған Виктор Астафьев сияқты қарапайым жауынгердің сөзіне құлақ асатын уақыт жеткен сияқты.
Ал, өзім 9 мамыр күні соғыста қаза болған белгілі және белгісіз әскерлердің ескерткішіне гүл шоғын қоямын. Және Волоколам тас жолын қорғаушы Бауыржан Момышұлын, Ленинградты қорғаған Әлия Молдағұлованы, қазақтың сталинградшы -“Гастелло” Нұркен Әбдіровты, генерал Сабыр Рахимов, зеңбірекші Мәншүк Маметованы, партизан Қасым Қайсеновты, ұшқыш Талғат Бигельдиновты, танкшы Әлихан Барлыбаевты, рейхстагты бағындырған Рахымжан Қошқарбаевты еске аламын.
Олардың және бірге соғысқан жолдастарының есімдері өшпес естелік болсын.
Баршамызға бейбітшілік пен тыныштық тілеймін, соғыс болмасын.
https://xn--r1a.website/peruash/5499
Оның шығармашылығымен мен 1984 жылы Свердловск (қазіргі Екатеринбург) университетінде студент болып жүргенімде таныстым; содан бері жазушының «Прокляты и убиты», «Царь-рыба», «Пастух и пастушка», «Весёлый солдат», «Зрячий посох», «Печальный детектив» және т.б. кітаптарын мұқият оқып шықтым.
Меніңше, бұл соғыс пен соғыс кезіндегі халықтың қилы тағдырын бейнелейтін ең шынайы шығармалар.
Сонымен, цитаталар:
- «Окоп көрген мен секілді сарбаз үшін Жеңіс күні – жылдың ең қайғылы да уытты күні».
- «Мен Жеңіс күнінде теледидар көре алмаймын. Ол жеңіс парадынның мақтансүйгіш каваларлері мен медаль тағынғандарға толып тұрады, солардың арасынан әлдебір мүгедектің бет-жүзі көрініп, құжаттар мен кинотізбек көрсетіле қалса – кеңсірігім удай ашиды, мен соғыс кезінде ғана емес, соғыстан кейінгі жылдарда да тағдыр тауқыметін көп тартқандардың бірі ретінде көзіме еріксіз жас аламын, себебі, көптеген отбасыларда балалар мен немерелер бізбен бірге соғыс отын көрген сарбаздарды теледидарға жолатпайтынын білемін, оның көз жасынан, жүрегін ауыртудан қорқады».
- «Жеңіс күніндегі генералдар мен маршалдарымыздың мақтаншақ, дабыра әрекеттері қорлау секілді боп көрінеді. Одан Ресейдің қақ ортасында тізерлеп тұрып соғыста жаппай қырылған халқымыздан қабілетсіздіктері үшін, бас қолбасшының қалауын айнытпай орындағандары үшін, орыс халқымен соғыс кезінде жасалған браконьерлік үшін кешірім сұрағандары жөн еді».
- «...Жеңіс күнінде парадтық картуздың орнына схима киіп, Ресейдің ішінде тізерлеп тұрып, “жауды мәйітке бөктірген, орыс қанына тұншықтырып өлтірген соғыстағы жеңіс үшін кешірім сұрау керек”.
Меніңше, тек орыс емес, беларус, украин, қазақ, грузин, өзбек, татар, еврей, т.б. қаны бар екенін айта кеткен жөн.
Бұл тақырыпта әртүрлі пікірде жүргендер көп екені анық. Олардың да өзіндік салмақты аргументтері бар, олар көп те болар, сондықтан, Жеңіс күні әлі күнге дейін қаралы күн емес, мереке болып аталып өтеді.
Ешкімге ешқандай пікір таңбаймын, әркім өзінше ойлауға құқылы, оның үстіне өз аталарының ерлігіне қатысты .
Ондай болса, жеңіске апарар жолды сүйегімен қалаған Виктор Астафьев сияқты қарапайым жауынгердің сөзіне құлақ асатын уақыт жеткен сияқты.
Ал, өзім 9 мамыр күні соғыста қаза болған белгілі және белгісіз әскерлердің ескерткішіне гүл шоғын қоямын. Және Волоколам тас жолын қорғаушы Бауыржан Момышұлын, Ленинградты қорғаған Әлия Молдағұлованы, қазақтың сталинградшы -“Гастелло” Нұркен Әбдіровты, генерал Сабыр Рахимов, зеңбірекші Мәншүк Маметованы, партизан Қасым Қайсеновты, ұшқыш Талғат Бигельдиновты, танкшы Әлихан Барлыбаевты, рейхстагты бағындырған Рахымжан Қошқарбаевты еске аламын.
Олардың және бірге соғысқан жолдастарының есімдері өшпес естелік болсын.
Баршамызға бейбітшілік пен тыныштық тілеймін, соғыс болмасын.
https://xn--r1a.website/peruash/5499
Telegram
Азат Перуашев
Жеңіс күні алдында, тағы да оның мағынасы жөнінде орыстың ұлы жазушысы, қатардағы сарбаз болып Ұлы Отан соғысының барлық ауыртпалықтарын кешкен, майданда оқ тиіп, жараланған, өмірлік тәжірибесі мол ардагер ретінде бұл мәселеде ой толғауға толық құқылы марқұм…
Азат Перуашев
Photo
Накануне Дня Победы, ещё раз приведу несколько цитат ныне покойного великого (!) русского писателя Виктора Астафьева, прошедшего Великую Отечественную рядовым солдатом, раненного и искалеченного там, а потому имеющего полное право судить об этом событии на личном опыте.
С его творчеством я познакомился в 1984 г., будучи студентом в Свердловске (ныне Екатеринбург); с тех пор внимательно прочитал такие книги, как «Прокляты и убиты», «Царь-рыба», «Пастух и пастушка», «Весёлый солдат», «Зрячий посох», «Печальный детектив» и др.
На мой взгляд, это самые пронзительные произведения о войне и судьбе народа вокруг этой войны.
Итак, цитаты:
⁃ «Для меня, бывшего окопного солдата, День Победы — самый печальный и горький день в году».
⁃ «Я не могу смотреть телевизор в День Победы. Он забит хвастливой, разряженной толпой каких-то военных парадных кавалеров и краснобаев, обвешанных медалями, и когда среди них провернется, «для разрядки», инвалид-горемыка, показывают документы и кинохронику — слезы душат меня, и я часто, как и многие окопники, хватившие нужды и горя не только на войне, но и после войны, не могу совладать с собой, плачу и знаю, что во многих семьях дети и внуки уже не пускают к телевизору нашего брата-солдата, боясь его слез, сердечных спазм и приступов».
⁃ «Хвастливое, разухабистое действо в День Победы особенно кощунственно выглядит в исполнении наших генералов и маршалов. Им бы встать на колени посреди России, перед нашим народом, выбитым на войне, и просить прощенья за бездарность свою, за холопское исполнение дикой воли главнокомандующего, за браконьерство, учиненное в войну с русским народом».
⁃ «...вместо парадного картуза надо надевать схиму, становиться в День Победы на колени посреди России и просить у своего народа прощение за бездарно «выигранную» войну, в которой врага завалили трупами, утопили в русской крови.»
Считаю нужным лишь добавить: не только русской, но и белорусской, украинской, казахской, грузинской, узбекской, татарской, еврейской…
Понятно, что немало тех, кто имеет другое мнение по этой теме. У них есть свои веские аргументы, наверное их большинство, и потому День Победы всё ещё праздник, а не дата скорби.
Никому ничего не навязываю, каждый имеет право на своё мнение, тем более, по отношению к подвигу собственных дедов.
Но тогда тем более нужно слышать и голоса таких, как Виктор Астафьев, чьими костьми была выложена дорога к Победе.
А я 9 мая отнесу цветы к памятнику известным и неизвестным героям той войны. И вспомню имена защитника Волоколамского шоссе Бауыржана Момышулы, защитницы Ленинграда Алии Молдагуловой, казахского сталинградца-«Гастелло» Нуркена Абдирова, генерала Сабыра Рахимова, пулеметчицы Маншук Маметовой, партизана Касыма Кайсенова, штурмовика Талгата Бегельдинова, танкиста Алихана Барлыбаева, покорителя Рейхстага Рахимжана Кошкарбаева…
Вечная память им и их боевым товарищам.
Мира и благоденствия всем, нет войне.
(Мой пост здесь же, от 8 мая 2022 г.: https://xn--r1a.website/peruash/5500)
С его творчеством я познакомился в 1984 г., будучи студентом в Свердловске (ныне Екатеринбург); с тех пор внимательно прочитал такие книги, как «Прокляты и убиты», «Царь-рыба», «Пастух и пастушка», «Весёлый солдат», «Зрячий посох», «Печальный детектив» и др.
На мой взгляд, это самые пронзительные произведения о войне и судьбе народа вокруг этой войны.
Итак, цитаты:
⁃ «Для меня, бывшего окопного солдата, День Победы — самый печальный и горький день в году».
⁃ «Я не могу смотреть телевизор в День Победы. Он забит хвастливой, разряженной толпой каких-то военных парадных кавалеров и краснобаев, обвешанных медалями, и когда среди них провернется, «для разрядки», инвалид-горемыка, показывают документы и кинохронику — слезы душат меня, и я часто, как и многие окопники, хватившие нужды и горя не только на войне, но и после войны, не могу совладать с собой, плачу и знаю, что во многих семьях дети и внуки уже не пускают к телевизору нашего брата-солдата, боясь его слез, сердечных спазм и приступов».
⁃ «Хвастливое, разухабистое действо в День Победы особенно кощунственно выглядит в исполнении наших генералов и маршалов. Им бы встать на колени посреди России, перед нашим народом, выбитым на войне, и просить прощенья за бездарность свою, за холопское исполнение дикой воли главнокомандующего, за браконьерство, учиненное в войну с русским народом».
⁃ «...вместо парадного картуза надо надевать схиму, становиться в День Победы на колени посреди России и просить у своего народа прощение за бездарно «выигранную» войну, в которой врага завалили трупами, утопили в русской крови.»
Считаю нужным лишь добавить: не только русской, но и белорусской, украинской, казахской, грузинской, узбекской, татарской, еврейской…
Понятно, что немало тех, кто имеет другое мнение по этой теме. У них есть свои веские аргументы, наверное их большинство, и потому День Победы всё ещё праздник, а не дата скорби.
Никому ничего не навязываю, каждый имеет право на своё мнение, тем более, по отношению к подвигу собственных дедов.
Но тогда тем более нужно слышать и голоса таких, как Виктор Астафьев, чьими костьми была выложена дорога к Победе.
А я 9 мая отнесу цветы к памятнику известным и неизвестным героям той войны. И вспомню имена защитника Волоколамского шоссе Бауыржана Момышулы, защитницы Ленинграда Алии Молдагуловой, казахского сталинградца-«Гастелло» Нуркена Абдирова, генерала Сабыра Рахимова, пулеметчицы Маншук Маметовой, партизана Касыма Кайсенова, штурмовика Талгата Бегельдинова, танкиста Алихана Барлыбаева, покорителя Рейхстага Рахимжана Кошкарбаева…
Вечная память им и их боевым товарищам.
Мира и благоденствия всем, нет войне.
(Мой пост здесь же, от 8 мая 2022 г.: https://xn--r1a.website/peruash/5500)
Telegram
Азат Перуашев
Накануне Дня Победы, ещё раз приведу несколько цитат ныне покойного великого (!) русского писателя Виктора Астафьева, прошедшего Великую Отечественную рядовым солдатом, раненного и искалеченного там, а потому имеющего полное право судить об этом событии на…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Ташкентте өтетін бокстан әлем чемпионатында қазақ боксшыларына Жеңіс күні жеңіс тілейміз!
Азат Перуашев
Photo
«Ақ жол»: Мүгедектер спортына қамқорлық қажет
«Ақ жол» фракциясының
ҚР Премьер-министрдің орынбасары
А.С.Көлгіновке
ДЕПУТАТТЫҚ САУАЛЫ
Автор - Мәжіліс депутаты Ержан Бейсенбаев
«Ақ жол» демократиялық партиясына «Қазақстан параволейбол федерациясы» республикалық қоғамдық бірлестігі Астанада өтетін отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатына дайындық пен ұйымдастыруға қатысты өтініш білдірді.
Өзіңізге белгілі, Қазақстанда отырып ойнайтын волейболды дамыту үшін 2018 жылы «Қазақстан Параволейбол федерациясы» республикалық қоғамдық бірлестігі құрылып, еліміздің барлық аймақтарында филиалдары ашылды.
Бұл қауымдастық аккредитацияланған республикалық спорт федерациясы болып табылады, оның негізгі мақсаты мүгедектер арасында отырып ойнайтын волейболды (паралимпиадалық спорт түрі) дамыту мен насихаттау.
2019 жылы Федерация Қазақстан Республикасы Ұлттық Паралимпиада комитетінің сеніміне ие болды.
2020 жылы Федерация Мәдениет және спорт министрлігінің республикалық федерация ретіндегі аккредитациясын алды.
2022 жылы Федерация World Para Volley халықаралық параволейбол федерациясының толыққанды мүшесі атанды.
Қазақстан Республикасының құрамасы Азия чемпионатының қола жүлдегері, 64 елдің арасында әлемде 7-орында тұр. Қазақстан Республикасы ұлттық құрамасының негізгі тірегі – Атырау облысының спортшылары мен бапкерлері.
2022 жылғы 4-11 қарашада Сараево қаласында өткен әлем чемпионатында Қазақстан құрамасы әлемнің ең мықты сегіз командасының қатарына кіріп, 2024 жылы өтетін Паралимпиада ойындарына қатысу құқығы үшін күресе алатынын дәлелдеді.
2023 жылдың наурыз айында WPV халықаралық федерациясының өкілдері үшін Астанаға тексеру сапары ұйымдастырылып, нәтижесінде Федерация 2023 жылы Қазақстанда отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатын өткізу құқығына ие болды.
Еліміз алғаш рет 2024 жылы Парижде өтетін Паралимпиада ойындарына іріктеу кезеңіне арналған отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатын өткізу құқығына иемденді. Турнирдің алдын ала мерзімі 2023 жылдың 30 маусымы - 9 шілдесі. Азия чемпионатының жеңімпазы 2024 жылы Парижге тікелей жолдама алады. Біздің елден отырып ойнайтын волейболдан ерлер мен әйелдер командалары қатысуды жоспарлап отыр. Әзірге Азияның 8 елінен 7 ерлер және 7 әйелдер командасы өтініш білдірген.
Отырып ойнайтын волейболдан Қазақстан Республикасының құрамасы Азия чемпионатына қызу дайындық үстінде, ай сайын Қазақстан Республикасында және шетелде оқу-жаттығу жиындарын өткізуде, Ираннан аналитик жаттықтырушы тартылып, біздің команданы дайындауда.
Қазіргі уақытта Астанада отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатын дайындауға және ұйымдастыруға арналған алдын ала сметалық шығын шамамен 67 000 000 теңгені ғана құрайды, бұл шағын қаражат, шенеуніктер мақсатсыз шашып үйреніп калған миллиардтаған үлкен қаржы емес, оған қоса ресми ақпараттар бойынша 2023 жылдың қаңтар айында 2022 жылғы бюджет игерілуі туралы баяндамада 557 млрд теңге игерілмей қалғаны айтылды, соның ішінде мәдениет және спорт саласы да бар.
Федерация Азия чемпионатын ұйымдастыру үшін «СпортҚоры» қорына қаржы бөлуге өтінім берді.
Қазіргі жағдайда басты мәселе қаржы тапшылығы екенін білеміз.
Елімізде мүмкіндігі шектеулі азаматтар үшін спортпен айналысу көп жағдайда белсенді өмірге қатысудың бірден-бір жолы болып табылады.
Бұл көмек мүмкіндігі шектеулі жандарды спортқа тартуға оң серпін беріп, Қазақстандағы паралимпиада спортының дамуына сүбелі үлес болар еді.
Осыған байланысты «Ақ жол» фракциясы келесіні қажет деп санайды:
1. Командалық спорт үлкен қаржылық инвестицияларды қажет ететіндіктен, республикалық бюджеттен қаржылай көмек көрсету мүмкіндігін қарастыру.
2. Қазақстан Параволейбол федерациясын материалдық-техникалық базамен қамтамасыз ету.
3. Мүгедек спортшыларды Паралимпиада ойындарына және басқа да халықаралық спорттық іс-шараларға қатысуға дайындауға көмектесу.
Құрметпен,
«Ақ жол» ҚДП фракциясының депутаттары
«Ақ жол» фракциясының
ҚР Премьер-министрдің орынбасары
А.С.Көлгіновке
ДЕПУТАТТЫҚ САУАЛЫ
Автор - Мәжіліс депутаты Ержан Бейсенбаев
«Ақ жол» демократиялық партиясына «Қазақстан параволейбол федерациясы» республикалық қоғамдық бірлестігі Астанада өтетін отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатына дайындық пен ұйымдастыруға қатысты өтініш білдірді.
Өзіңізге белгілі, Қазақстанда отырып ойнайтын волейболды дамыту үшін 2018 жылы «Қазақстан Параволейбол федерациясы» республикалық қоғамдық бірлестігі құрылып, еліміздің барлық аймақтарында филиалдары ашылды.
Бұл қауымдастық аккредитацияланған республикалық спорт федерациясы болып табылады, оның негізгі мақсаты мүгедектер арасында отырып ойнайтын волейболды (паралимпиадалық спорт түрі) дамыту мен насихаттау.
2019 жылы Федерация Қазақстан Республикасы Ұлттық Паралимпиада комитетінің сеніміне ие болды.
2020 жылы Федерация Мәдениет және спорт министрлігінің республикалық федерация ретіндегі аккредитациясын алды.
2022 жылы Федерация World Para Volley халықаралық параволейбол федерациясының толыққанды мүшесі атанды.
Қазақстан Республикасының құрамасы Азия чемпионатының қола жүлдегері, 64 елдің арасында әлемде 7-орында тұр. Қазақстан Республикасы ұлттық құрамасының негізгі тірегі – Атырау облысының спортшылары мен бапкерлері.
2022 жылғы 4-11 қарашада Сараево қаласында өткен әлем чемпионатында Қазақстан құрамасы әлемнің ең мықты сегіз командасының қатарына кіріп, 2024 жылы өтетін Паралимпиада ойындарына қатысу құқығы үшін күресе алатынын дәлелдеді.
2023 жылдың наурыз айында WPV халықаралық федерациясының өкілдері үшін Астанаға тексеру сапары ұйымдастырылып, нәтижесінде Федерация 2023 жылы Қазақстанда отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатын өткізу құқығына ие болды.
Еліміз алғаш рет 2024 жылы Парижде өтетін Паралимпиада ойындарына іріктеу кезеңіне арналған отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатын өткізу құқығына иемденді. Турнирдің алдын ала мерзімі 2023 жылдың 30 маусымы - 9 шілдесі. Азия чемпионатының жеңімпазы 2024 жылы Парижге тікелей жолдама алады. Біздің елден отырып ойнайтын волейболдан ерлер мен әйелдер командалары қатысуды жоспарлап отыр. Әзірге Азияның 8 елінен 7 ерлер және 7 әйелдер командасы өтініш білдірген.
Отырып ойнайтын волейболдан Қазақстан Республикасының құрамасы Азия чемпионатына қызу дайындық үстінде, ай сайын Қазақстан Республикасында және шетелде оқу-жаттығу жиындарын өткізуде, Ираннан аналитик жаттықтырушы тартылып, біздің команданы дайындауда.
Қазіргі уақытта Астанада отырып ойнайтын волейболдан Азия чемпионатын дайындауға және ұйымдастыруға арналған алдын ала сметалық шығын шамамен 67 000 000 теңгені ғана құрайды, бұл шағын қаражат, шенеуніктер мақсатсыз шашып үйреніп калған миллиардтаған үлкен қаржы емес, оған қоса ресми ақпараттар бойынша 2023 жылдың қаңтар айында 2022 жылғы бюджет игерілуі туралы баяндамада 557 млрд теңге игерілмей қалғаны айтылды, соның ішінде мәдениет және спорт саласы да бар.
Федерация Азия чемпионатын ұйымдастыру үшін «СпортҚоры» қорына қаржы бөлуге өтінім берді.
Қазіргі жағдайда басты мәселе қаржы тапшылығы екенін білеміз.
Елімізде мүмкіндігі шектеулі азаматтар үшін спортпен айналысу көп жағдайда белсенді өмірге қатысудың бірден-бір жолы болып табылады.
Бұл көмек мүмкіндігі шектеулі жандарды спортқа тартуға оң серпін беріп, Қазақстандағы паралимпиада спортының дамуына сүбелі үлес болар еді.
Осыған байланысты «Ақ жол» фракциясы келесіні қажет деп санайды:
1. Командалық спорт үлкен қаржылық инвестицияларды қажет ететіндіктен, республикалық бюджеттен қаржылай көмек көрсету мүмкіндігін қарастыру.
2. Қазақстан Параволейбол федерациясын материалдық-техникалық базамен қамтамасыз ету.
3. Мүгедек спортшыларды Паралимпиада ойындарына және басқа да халықаралық спорттық іс-шараларға қатысуға дайындауға көмектесу.
Құрметпен,
«Ақ жол» ҚДП фракциясының депутаттары
Демпартия «Ак жол» обвинила Мининдустрии в бездействии в развитии нефтегазового машиностроения
Депутатский запрос фракции «Ак жол» Первому вице-премьеру РК Р.Скляру
В политической программе Демпартии «Ак жол» особое место отводится изменению уклада национальной экономики, развитию технологических отраслей и уходу нашей страны от сырьевой зависимости.
Считаем, что важную роль в этом процессе должны были сыграть ведущие иностранные инвесторы, эксплуатирующие крупнейшие месторождения Казахстана.
Однако, к сожалению, за три десятилетия ни один иностранный инвестор, вывозящий казахстанские нефть и газ, до сегодняшнего дня не построил в Республике ни одного нефтеперерабатывающего завода, не привлёк ни одного мирового производителя для создания СП с казахстанским бизнесом по производству техники, которое сами инвесторы завозят для добычи наших природных богатств.
По данным Союза машиностроителей, недропользователи ежегодно тратят на импорт нефтегазового оборудования до 2 млрд долл США, или почти 1 трлн тг., а в целом ими импортируется продукции порядка 8 трлн. тг в год.
Хотя многое из этого могло бы производиться отечественными заводами. Это и рабочие места, и налоги, и технологическое развитие экономики.
Демпартия «Ак жол» уверена, что вклад сырьевых гигантов должен не ограничиваться налогами, а выражаться в изменении структуры экономики, содействии обрабатывающим производствам, передаче казахстанским партнёрам технологий на используемое оборудование и т.д.
Правда, Минэнергетики при обсуждении наших поправок в Кодекс о недрах, напротив, считает, что вклад инвесторов, распродающих природные богатства Казахстана, должен ограничиться налогами; а норма Конституции о принадлежности недр народу - по их мнению, ничего не меняет.
Но налоги платит каждый предприниматель, от магазинчика или СТО, даже если они принадлежат ему самому. А тут речь об эксплуатации крупнейших месторождений, принадлежащих народу.
Ещё три года назад, под давлением бизнес-сообщества и правительства, ведущие нефтегазовые консорциумы (ТШО, Карачаганак ВР и NCOC (Кашаган) создали Международный центр развития нефтегазового машиностроения. Ожидалось, что благодаря этому Центру, в Казахстане будут созданы как минимум 10 новых крупных производств по выпуску нефтегазового оборудования - такие планы были заявлены на сайте правительства.
Однако вся работа Центра свелась к сбору данных, фиксации ситуации и составлению планов.
Например, выявлено, что по закупкам клапанов доля местного содержания составляет 8%,
По КИПам и автоматике – 0,1%.
По насосам и уплотнителям – 0%.
По технологическим фильтрам – 0,3% и т.д.
Вопреки ожиданиям, отечественным предприятиям не передаются полноценные данные о потребностях операторов и технических характеристиках закупаемого ими оборудования.
Не оказывается содействия в подборе мировых производителей, в трансферте их технологий и создании совместных производств.
Самое главное - работа Центра за три года никак не повлекла увеличения контрактов иностранных инвесторов с казахстанскими компаниями.
Ни о каких 10 новых крупных предприятиях, ни о каком совместном производстве или передаче лицензий вообще ничего не известно.
Т.е. казахстанский бизнес снова «поманили морковкой», а по факту гора родила мышь.
Хотя в развитие того начинания фракция «Ак жол» в 2021 г. добилась внесения в закон «О промышленной политике» таких инструментов, как как офсетные сделки и оффтейк-контракты недропользователей с производителями, которые так и не заработали из-за бездействия и пустых обещаний Мининдустрии.
И дело даже не в Центре, а в 30-летней практике игнорирования инвесторами национальных интересов нашей страны.
Учитывая предыдущие запросы фракции «Ак жол», а также опираясь на норму о принадлежности земли и недр Казахстана народу Республики, предлагаем:
1) Сообщить о причинах неэффективной деятельности Международного центра нефтегазового машиностроения и невыполнения заявлявшихся при его создании задач;
Депутатский запрос фракции «Ак жол» Первому вице-премьеру РК Р.Скляру
В политической программе Демпартии «Ак жол» особое место отводится изменению уклада национальной экономики, развитию технологических отраслей и уходу нашей страны от сырьевой зависимости.
Считаем, что важную роль в этом процессе должны были сыграть ведущие иностранные инвесторы, эксплуатирующие крупнейшие месторождения Казахстана.
Однако, к сожалению, за три десятилетия ни один иностранный инвестор, вывозящий казахстанские нефть и газ, до сегодняшнего дня не построил в Республике ни одного нефтеперерабатывающего завода, не привлёк ни одного мирового производителя для создания СП с казахстанским бизнесом по производству техники, которое сами инвесторы завозят для добычи наших природных богатств.
По данным Союза машиностроителей, недропользователи ежегодно тратят на импорт нефтегазового оборудования до 2 млрд долл США, или почти 1 трлн тг., а в целом ими импортируется продукции порядка 8 трлн. тг в год.
Хотя многое из этого могло бы производиться отечественными заводами. Это и рабочие места, и налоги, и технологическое развитие экономики.
Демпартия «Ак жол» уверена, что вклад сырьевых гигантов должен не ограничиваться налогами, а выражаться в изменении структуры экономики, содействии обрабатывающим производствам, передаче казахстанским партнёрам технологий на используемое оборудование и т.д.
Правда, Минэнергетики при обсуждении наших поправок в Кодекс о недрах, напротив, считает, что вклад инвесторов, распродающих природные богатства Казахстана, должен ограничиться налогами; а норма Конституции о принадлежности недр народу - по их мнению, ничего не меняет.
Но налоги платит каждый предприниматель, от магазинчика или СТО, даже если они принадлежат ему самому. А тут речь об эксплуатации крупнейших месторождений, принадлежащих народу.
Ещё три года назад, под давлением бизнес-сообщества и правительства, ведущие нефтегазовые консорциумы (ТШО, Карачаганак ВР и NCOC (Кашаган) создали Международный центр развития нефтегазового машиностроения. Ожидалось, что благодаря этому Центру, в Казахстане будут созданы как минимум 10 новых крупных производств по выпуску нефтегазового оборудования - такие планы были заявлены на сайте правительства.
Однако вся работа Центра свелась к сбору данных, фиксации ситуации и составлению планов.
Например, выявлено, что по закупкам клапанов доля местного содержания составляет 8%,
По КИПам и автоматике – 0,1%.
По насосам и уплотнителям – 0%.
По технологическим фильтрам – 0,3% и т.д.
Вопреки ожиданиям, отечественным предприятиям не передаются полноценные данные о потребностях операторов и технических характеристиках закупаемого ими оборудования.
Не оказывается содействия в подборе мировых производителей, в трансферте их технологий и создании совместных производств.
Самое главное - работа Центра за три года никак не повлекла увеличения контрактов иностранных инвесторов с казахстанскими компаниями.
Ни о каких 10 новых крупных предприятиях, ни о каком совместном производстве или передаче лицензий вообще ничего не известно.
Т.е. казахстанский бизнес снова «поманили морковкой», а по факту гора родила мышь.
Хотя в развитие того начинания фракция «Ак жол» в 2021 г. добилась внесения в закон «О промышленной политике» таких инструментов, как как офсетные сделки и оффтейк-контракты недропользователей с производителями, которые так и не заработали из-за бездействия и пустых обещаний Мининдустрии.
И дело даже не в Центре, а в 30-летней практике игнорирования инвесторами национальных интересов нашей страны.
Учитывая предыдущие запросы фракции «Ак жол», а также опираясь на норму о принадлежности земли и недр Казахстана народу Республики, предлагаем:
1) Сообщить о причинах неэффективной деятельности Международного центра нефтегазового машиностроения и невыполнения заявлявшихся при его создании задач;
2) Обязать руководство центра и его учредителей в лице крупнейших нефтегазовых компаний строго следовать поставленным задачам; 3)Рассмотреть вопрос о нецелесообразности продления Соглашений о разделе продукции с указанными нефтегазовыми консорциумами, как не соответствующих Конституции Казахстана и не отвечающих нашим национальным интересам.
С уважением, депутаты фракции «Ак жол»
С уважением, депутаты фракции «Ак жол»
"Ақ жол" индустрия министрлігін мұнай-газ саласындағы машина жасауды дамытуда әрекетсіз отыр деп айыптап, мұнайгаз өнімдерін бөлу туралы ірі келісімдерді қайта қарауды ұсынды
«Ақ жол» фракциясының
ҚР Бірінші вице-премьері
Р.Склярға
ДЕПУТАТТЫҚ САУАЛЫ
«Ақ жол» демпартиясының саяси бағдарламасында Қазақстанның табиғи ресурстарын ұлттық экономиканың бағытын өзгертуге, технологиялық өндірістерді дамытуға және шикізаттық тәуелділіктен арылуға пайдалану мәселесіне ерекше орын берілген.
Бұл үдерісте Қазақстанның ірі кен орындарын пайдаланатын жетекші шетелдік инвесторлар маңызды рөл атқаруы керек деп есептейміз.
Алайда, өкінішке орай, отыз жылда мұнай мен газымызды шығарып жатқан бірде-бір шетелдік инвестор осы күнге дейін елімізде бірде-бір мұнай өңдеу зауытын салған жоқ. Сондай-ақ, осы табиғи ресурстарымызды өндіру үшін инвесторлардың өздері алып келетін құрал-жабдықтарды шығаратын қазақстандық бизнеспен бірде-бір бірлескен кәсіпорын құрылған жоқ.
Машина жасаушылар одағының деректері бойынша жер қойнауын пайдаланушылар мұнай-газ жабдықтарын импорттауға жыл сайын 2 миллиард АҚШ долларына дейін, яғни 1 триллион теңгеге жуық қаржы жұмсайды, ал, жалпы алғанда олар жылына 8 триллион тг жуық өнімді импорттайды.
Мұның көп бөлігін отандық зауыттарда да өндіруге болады. Бұл жұмыс орындары, салықтар және экономиканың технологиялық дамуы.
«Ақ жол» демпартиясы шикізат алпауыттарының үлесі салықпен шектеліп қалмай, ұлттық экономика құрылымын өзгертуде, өңдеуші өнеркәсіптерге жәрдемдесуде, пайдаланатын жабдықтардың технологияларын қазақстандық серіктестерге беруде және т.б. көрініс табуы тиіс екеніне сенімді.
Алайда, Жер қойнауы туралы кодекске енгізуге ұсынылған өзгертулерімізді талқылау барысында, Энергетика министрлігі, керісінше, Қазақстанның табиғи байлығын сатушы инвесторлардың үлесі салықпен шектелуі керек деп есептейтінін; ал Конституцияның жер қойнауы халықтың меншігі екендігі туралы норма ештеңені өзгертпейтінін мәлімдеді.
Бірақ, салықты дүкеннен СТО-ға дейінгі кез-келген кәсіп иесі төлейді; олар оған тиесілі болса да. Ал бұл жерде халыққа тиесілі ірі кен орындарын пайдалану туралы сөз болып отыр.
Үш жыл бұрын бизнес-қоғамдастық пен үкіметтің қысымымен жетекші мұнай-газ консорциумдары (ТШО, Қарашығанақ ВР және NCOC (Қашаған) Мұнай және газ көлікқұрылысын дамытудың халықаралық орталығын құрды. Осы Орталықтың құрылуы нәтижесінде мұнай-газ жабдықтарын шығаратын кемінде 10 жаңа ірі өндіріс орны пайда болады деп күтілді - мұндай жоспарлар үкімет сайтында жарияланған.
Алайда, Орталықтың барлық жұмысы деректер жинау, жағдайды бақылау және жоспарлар жасаумен шектелген.
Мысалы, клапандарды сатып алудағы жергілікті қамту үлесі 8 пайызды,
Бақылау-өлшеу құралдары мен автоматикада – 0,1%.
Сорғылар мен тығыздағыштарда – 0%.
Технологиялық фильтрлар бойынша – 0,3% және т.б. құрайтыны анықталды.
Отандық кәсіпорындар операторлардың қажеттіліктері және олар сатып алатын жабдықтың техникалық сипаттамалары туралы деректермен қамтамасыз ету біз күткендей болмады.
Технологияларын трансферттеу және бірлескен кәсіпорындар құру үшін әлемдік өндірушілерді таңдауда ешқандай көмек көрсетілмейді.
Ең бастысы, Орталықтың үш жылдағы жұмысы шетелдік инвесторлар мен қазақстандық компаниялар арасындағы келісімшарттардың артуына әкелмеді.
Бірде-бір жаңа 10 ірі кәсіпорын, бірлескен өндіріс, тіпті лицензияларды беру туралы бір ауыз сөз айтылмады.
Яғни, тағыда қазақстандық бизнесті «құр алдарқатып», ал шын мәнінде ешқандай сүбелі іс атқармаған.
Осы бастаманы дамыту мақсатында 2021 жылы «Ақ жол» фракциясы «Өндірістік саясат туралы» заңға ірі жер қойнауын пайдаланушылар мен өндірушілер арасындағы офсеттік мәмілелер мен оффтейк келісім-шарттар сияқты құралдарды енгізуге қол жеткізгенімен, олар Индустрия министрлігінің құр уәдесі мен әрекетсіздігінен жұмыс істемей қалды.
Мәселе, тіпті, Орталықта да емес, инвесторлардың еліміздің ұлттық мүддесін елемеуінің 30 жылдық тәжірибесінде.
«Ақ жол» фракцияның алдыңғы ұсыныстарын, сондай-ақ Қазақстанның жері мен пайдалы қазбалары халыққа тиесілі деген қағидаға сүйене отырып, ұсынамыз:
«Ақ жол» фракциясының
ҚР Бірінші вице-премьері
Р.Склярға
ДЕПУТАТТЫҚ САУАЛЫ
«Ақ жол» демпартиясының саяси бағдарламасында Қазақстанның табиғи ресурстарын ұлттық экономиканың бағытын өзгертуге, технологиялық өндірістерді дамытуға және шикізаттық тәуелділіктен арылуға пайдалану мәселесіне ерекше орын берілген.
Бұл үдерісте Қазақстанның ірі кен орындарын пайдаланатын жетекші шетелдік инвесторлар маңызды рөл атқаруы керек деп есептейміз.
Алайда, өкінішке орай, отыз жылда мұнай мен газымызды шығарып жатқан бірде-бір шетелдік инвестор осы күнге дейін елімізде бірде-бір мұнай өңдеу зауытын салған жоқ. Сондай-ақ, осы табиғи ресурстарымызды өндіру үшін инвесторлардың өздері алып келетін құрал-жабдықтарды шығаратын қазақстандық бизнеспен бірде-бір бірлескен кәсіпорын құрылған жоқ.
Машина жасаушылар одағының деректері бойынша жер қойнауын пайдаланушылар мұнай-газ жабдықтарын импорттауға жыл сайын 2 миллиард АҚШ долларына дейін, яғни 1 триллион теңгеге жуық қаржы жұмсайды, ал, жалпы алғанда олар жылына 8 триллион тг жуық өнімді импорттайды.
Мұның көп бөлігін отандық зауыттарда да өндіруге болады. Бұл жұмыс орындары, салықтар және экономиканың технологиялық дамуы.
«Ақ жол» демпартиясы шикізат алпауыттарының үлесі салықпен шектеліп қалмай, ұлттық экономика құрылымын өзгертуде, өңдеуші өнеркәсіптерге жәрдемдесуде, пайдаланатын жабдықтардың технологияларын қазақстандық серіктестерге беруде және т.б. көрініс табуы тиіс екеніне сенімді.
Алайда, Жер қойнауы туралы кодекске енгізуге ұсынылған өзгертулерімізді талқылау барысында, Энергетика министрлігі, керісінше, Қазақстанның табиғи байлығын сатушы инвесторлардың үлесі салықпен шектелуі керек деп есептейтінін; ал Конституцияның жер қойнауы халықтың меншігі екендігі туралы норма ештеңені өзгертпейтінін мәлімдеді.
Бірақ, салықты дүкеннен СТО-ға дейінгі кез-келген кәсіп иесі төлейді; олар оған тиесілі болса да. Ал бұл жерде халыққа тиесілі ірі кен орындарын пайдалану туралы сөз болып отыр.
Үш жыл бұрын бизнес-қоғамдастық пен үкіметтің қысымымен жетекші мұнай-газ консорциумдары (ТШО, Қарашығанақ ВР және NCOC (Қашаған) Мұнай және газ көлікқұрылысын дамытудың халықаралық орталығын құрды. Осы Орталықтың құрылуы нәтижесінде мұнай-газ жабдықтарын шығаратын кемінде 10 жаңа ірі өндіріс орны пайда болады деп күтілді - мұндай жоспарлар үкімет сайтында жарияланған.
Алайда, Орталықтың барлық жұмысы деректер жинау, жағдайды бақылау және жоспарлар жасаумен шектелген.
Мысалы, клапандарды сатып алудағы жергілікті қамту үлесі 8 пайызды,
Бақылау-өлшеу құралдары мен автоматикада – 0,1%.
Сорғылар мен тығыздағыштарда – 0%.
Технологиялық фильтрлар бойынша – 0,3% және т.б. құрайтыны анықталды.
Отандық кәсіпорындар операторлардың қажеттіліктері және олар сатып алатын жабдықтың техникалық сипаттамалары туралы деректермен қамтамасыз ету біз күткендей болмады.
Технологияларын трансферттеу және бірлескен кәсіпорындар құру үшін әлемдік өндірушілерді таңдауда ешқандай көмек көрсетілмейді.
Ең бастысы, Орталықтың үш жылдағы жұмысы шетелдік инвесторлар мен қазақстандық компаниялар арасындағы келісімшарттардың артуына әкелмеді.
Бірде-бір жаңа 10 ірі кәсіпорын, бірлескен өндіріс, тіпті лицензияларды беру туралы бір ауыз сөз айтылмады.
Яғни, тағыда қазақстандық бизнесті «құр алдарқатып», ал шын мәнінде ешқандай сүбелі іс атқармаған.
Осы бастаманы дамыту мақсатында 2021 жылы «Ақ жол» фракциясы «Өндірістік саясат туралы» заңға ірі жер қойнауын пайдаланушылар мен өндірушілер арасындағы офсеттік мәмілелер мен оффтейк келісім-шарттар сияқты құралдарды енгізуге қол жеткізгенімен, олар Индустрия министрлігінің құр уәдесі мен әрекетсіздігінен жұмыс істемей қалды.
Мәселе, тіпті, Орталықта да емес, инвесторлардың еліміздің ұлттық мүддесін елемеуінің 30 жылдық тәжірибесінде.
«Ақ жол» фракцияның алдыңғы ұсыныстарын, сондай-ақ Қазақстанның жері мен пайдалы қазбалары халыққа тиесілі деген қағидаға сүйене отырып, ұсынамыз:
1) Мұнай-газ көлікқұрылысы халықаралық орталығы қызметінің сәтсіздігінің және оны құру кезінде қойылған міндеттерді орындамауының себептерін хабарлау;
2) Орталық басшылығын және оның ірі мұнай-газ компаниялары түріндегі құрылтайшыларын белгіленген талаптарды қатаң сақтауға міндеттеу
3) Қазақстан Конституциясына мен ұлттық мүдделерiмiзге сай келмеуі себепті аталған мұнай-газ консорциумдарымен өнiмдi бөлу туралы келiсiмнiң қолданылу мерзiмiн ұзартудың орынсыздығы туралы мәселені қарастыру.
Құрметпен,
«Ақ жол» фракциясының депутаттары
2) Орталық басшылығын және оның ірі мұнай-газ компаниялары түріндегі құрылтайшыларын белгіленген талаптарды қатаң сақтауға міндеттеу
3) Қазақстан Конституциясына мен ұлттық мүдделерiмiзге сай келмеуі себепті аталған мұнай-газ консорциумдарымен өнiмдi бөлу туралы келiсiмнiң қолданылу мерзiмiн ұзартудың орынсыздығы туралы мәселені қарастыру.
Құрметпен,
«Ақ жол» фракциясының депутаттары