هدف ما از تشکیل این کانال این است که درباره ریاضیات بدون فرمول بنویسیم. می‌خواهیم روحیه ریاضی را روشن کنیم. نمی‌دانیم که در این باره تا چه حد موفق خواهیم بود. گذشتن از فرمول‌ها به معنی کنار گذاشتن خصوصیت اصلی ریاضیات است. شکل را نمی‌توان از محتوای آن جدا کرد. این را هم ریاضیدان و هم شاعر می‌داند. با این وجود پیش خود تصور کنید که چگونه می‌توان روحیه و برداشت غزل را بیرون از شکل غزل توضیح داد!
با این امید که بتوانیم روح راستین ریاضیات را حفظ کنیم.

در باره داوید هیلبرت (۱۹۴۳-۱۸۶۲) بزرگترین ریاضیدان سده بیستم می‌گویند که او اندیشه‌های تازه را خیلی به کندی درک می‌کرد، ولی در عوض وقتی آنها را یاد می‌گرفت دیگر هیچکس یارای برابری او در به کار بردن آن اندیشه و پیشبرد بعدی آن را نداشت.
مطالعه یک کتاب ریاضی و یا مطالبی از این دست، یک سرگرمی ساده نیست! خواننده باید قلم در دست بگیرد و نتیجه‌های بدست آمده را دوباره پیدا کند. استدلال‌های طولانی را نمی‌توان با یک بار خواندن فرا گرفت. ویژگی ریاضیات در این است که هر موضوع تازه آن متکی بر موضوعات قبلی است. همچنین همه مفهوم‌های تازه‌ای که مربوط به یک موضوع تازه است، بلافاصله و بدون ابهام روشن نمی‌شود؛ بلکه با ادامه کار و درک موضوعات بعدی این ابهام‌ها به تدریج برطرف می‌شود.


بخشی از پیش‌گفتار کتاب «دانستنیهای ریاضی» ترجمه مرحوم پرویز شهریاری