Шәрипҗан абыйны соңгы юлга озаттык...

Ул Бөек Ватан сугышы ветераны һәм хезмәт ветераны сугыш башланган көнне 1924 елның 22 июнендә Сарман районының Илексаз авылында туа. Туган авылында мәктәпне тәмамлый. Сугышка кадәр Пермь хәрбиләштерелгән заводында эшли.

1942 елның сентябрендә унсигез яшьлек егетне армиягә алалар һәм Ленинградка озаталар. Ленинград блокадасы елларында ул шәһәрне һәм аэродромны фашист илбасарларыннан саклап, блокаданың бөтен авырлыгын кичерә. Ниһаять, 1944 елда ут боҗрасы өзелә һәм аларны Фин култыгына аэродром төзелешенә җибәрәләр. 1945 елда Хәрби-Һава Көчләренең Кызыл Байраклы Балтыйк флотының 9 нчы аерым аэродром-инженер батальоны Кенигсбергны алуда катнаша.

«Бөек Җиңү бәйрәмен мин диңгез буендагы немец шәһәрчегендәге аэродромда каршыладым. Безнең шатлыкның чиге булмады,» - дип искә алды ветеран.

Тормыш иптәше Миңнур Хуҗиновна белән 70 елдан артык бәхетле гомер кичереп, биш бала: дүрт ул һәм бер кыз тәрбияләделәр.

Ватан сугышы ордены, Жуков медальләре, «Сугышчан казанышлар өчен», «Ленинградны саклаган өчен», «Күпьеллык намуслы хезмәте өчен», «Хезмәттәге отличие өчен» медальләре белән бүләкләнде.

Шәрипҗан абый, синең турында якты истәлек районыбыз тарихында һәм йөрәкләребездә мәңгегә сакланыр.

🔸Храм по имени нефть...Под таким названием сегодня в музее Трудовой славы состоялось мероприятие, посвященное 100-летию со дня рождения заслуженного нефтяника Российской Федерации, первого начальника НГДУ «Джалильнефть», почетного гражданина поселка Джалиль Галимзяна Маннаповича Ахмадиева.

Галимзян Маннапович испытал тяготы военного времени: он прошёл всю войну от Смоленской области до бухты Пиллау в Восточной Пруссии. Лишь в апреле 1948 года по Указу Верховного Совета СССР был демобилизован.

Галимзян Ахмадиев внёс огромный вклад в развитие нефтяной отрасли региона и в социально-экономическое благополучие поселка Джалиль и всего Сармановского района. Благодаря его профессионализму, мудрости и человеческим качествам он пользовался заслуженным уважением коллег и земляков.

На Галимзяна Маннаповича равнялись, у него учились, к его мнению прислушивались. Он был не просто руководителем, а наставником, другом и примером для подражания. Его преданность делу и забота о людях снискали ему искреннюю любовь и признание.

Фотоальбом