✅ گزارش تصویری نشست مسائل و چالش‌های های اقتصادی
سلسله جلسات
گفتمان نوین، حکمرانی نوین
[جلسه دوم]
حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
شعبه اصفهان
چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵
#امتداد
@emtedadnet
سلسله جلسات
گفتمان نوین، حکمرانی نوین
[جلسه دوم]
حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
شعبه اصفهان
چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵
#امتداد
@emtedadnet
👎1
✅ یک گام مهم، اما ناتمام
حاشیه‌ای بر تصویب‌نامه‌ی شماره ۸۷۰۹۳/ت۶۴۹۳۹هـ هیأت وزیران
✍🏻امتداد- علی پیرحسین‌لو: در هفته‌ای که گذشت، مصوبه‌ی تازه‌ی هیات وزیران با موضوع «ساماندهی، پالایش عملکردی و تمرکززدایی از استان‌های تهران و البرز» ابلاغ شد. شاید اولین بار است که دولت پذیرفته باید شهر تهران را با پیرامونش یکجا ببینید؛ پیرامونی که تا البرز و بلکه فراتر از آن گسترده شده است. و باز پذیرفته که توسعه تهران و پیرامونش دیگر قرار نیست صرفاً با تقاضای زمین، مسکن و فعالیت اقتصادی تعیین شود؛ بلکه ظرفیت آب، انرژی، محیط‌زیست و زیرساخت باید مرز و سقف توسعه‌ی تهران را مشخص کند.
🔹 در این مصوبه، وزارت نیرو موظف شده میزان آب شرب و بهداشتی قابل تأمین برای شهرهای تهران و البرز را اعلام کند و همین ظرفیت در تعیین بارگذاری جمعیتی و کاربری زمین مبنا قرار گیرد. ایجاد و توسعه شهرک‌ها و نواحی صنعتی جدید برای سه سال ممنوع شده، برای صنایع موجود برنامه جابه‌جایی و «پالایش عملکردی» پیش‌بینی شده و ایجاد شهرک مسکونی و شهر جدید نیز برای سه سال متوقف شده است. حتی افزایش محدوده‌ی روستاهای تهران و البرز فقط به اندازه نیاز ناشی از رشد طبیعی جمعیت مجاز شناخته شده است.
🔹 این احکام، در کنار محدودیت تراکم مازاد، کنترل تغییر کاربری اراضی، کاهش مصرف آب کشاورزی، جایگزینی آب فضای سبز با پساب و برنامه‌ریزی برای تقویت حمل‌ونقل عمومی، یک پیام مشترک دارند: تهران و البرز به مرزهایی از ظرفیت زیست‌پذیری و زیرساختی رسیده‌اند که ادامه الگوی توسعه چند دهه گذشته دیگر قابل دفاع نیست.
🔹 اما همین‌جا نکته و پرسش مهم‌تری مطرح می‌شود: انتقال صنعت به استان‌های دیگر، توقف عرضه‌ی جدید زمین و مسکن، محدود کردن توسعه‌ی سکونتگاه‌های پیرامونی و کنترل تراکم، هرکدام آثار اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای دارند. هزینه‌ی تغییر مسیر -البته معیوب- رشد تهران را چه گروه‌هایی خواهند پرداخت؟
🔹 «تمرکززدایی» اگر فقط به معنی جلوگیری از استقرار فعالیت و جمعیت جدید در تهران و البرز باشد، الزاماً به معنای حل مساله تهران نیست؛ ممکن است تنها محل بروز مساله را جابه‌جا کند. کما اینکه در تمام دهه‌های اخیر، صرفا شاهد جابه‌جایی فضایی مسائل از مرکز به اطراف بوده‌ایم.
🔹 برای خانوارهایی که استطاعت سکونت در تهران را نداشته‌اند، پیرامون شهر در چند دهه‌ی اخیر همواره بخشی از سازوکار تأمین مسکن بوده است. برای بخش بزرگی از نیروی کار نیز زندگی در شهرهای پیرامونی و رفت‌وآمد روزانه به تهران، تنها راه سازگاری با فاصله‌ی ایجادشده میان محل اشتغال و توان خرید مسکن بوده است. به صرف محدود کردن توسعه‌ی شهر، اگر جبران و بدیلی برای مسکن، اشتغال و حمل‌ونقل ایجاد نشده باشد، فشار را بیش از همه بر همین گروه‌ها وارد خواهد کرد و فقر و تبعیض را بیش از پیش توزیع و تسری خواهد داد.
🔹 اهمیت مصوبه فقط در آنچه ممنوع می‌کند نیست؛ در این است که دولت رسماً پذیرفته مساله‌ی تهران دیگر در مرزهای شهر تهران قابل فهم و حل نیست. تهران، البرز و شهرها و سکونتگاه‌های پیرامونی آنها یک کلیت و یک سامانه‌ی به‌هم‌پیوسته‌اند. اما این گام ناتمام خواهد بود؛ مگر آنکه سیاست تمرکززدایی نیز همین پیوستگی را ببیند و به جای انتقال مساله از یک نقطه به نقطه‌ی دیگر، رابطه‌ی مسکن، اشتغال، آب، حمل‌ونقل و کیفیت زندگی را در مقیاس کل منطقه‌ی «پیرا- تهران» بازتنظیم کند.
#امتداد
@emtedadnet
حاشیه‌ای بر تصویب‌نامه‌ی شماره ۸۷۰۹۳/ت۶۴۹۳۹هـ هیأت وزیران
✍🏻امتداد- علی پیرحسین‌لو: در هفته‌ای که گذشت، مصوبه‌ی تازه‌ی هیات وزیران با موضوع «ساماندهی، پالایش عملکردی و تمرکززدایی از استان‌های تهران و البرز» ابلاغ شد. شاید اولین بار است که دولت پذیرفته باید شهر تهران را با پیرامونش یکجا ببینید؛ پیرامونی که تا البرز و بلکه فراتر از آن گسترده شده است. و باز پذیرفته که توسعه تهران و پیرامونش دیگر قرار نیست صرفاً با تقاضای زمین، مسکن و فعالیت اقتصادی تعیین شود؛ بلکه ظرفیت آب، انرژی، محیط‌زیست و زیرساخت باید مرز و سقف توسعه‌ی تهران را مشخص کند.
🔹 در این مصوبه، وزارت نیرو موظف شده میزان آب شرب و بهداشتی قابل تأمین برای شهرهای تهران و البرز را اعلام کند و همین ظرفیت در تعیین بارگذاری جمعیتی و کاربری زمین مبنا قرار گیرد. ایجاد و توسعه شهرک‌ها و نواحی صنعتی جدید برای سه سال ممنوع شده، برای صنایع موجود برنامه جابه‌جایی و «پالایش عملکردی» پیش‌بینی شده و ایجاد شهرک مسکونی و شهر جدید نیز برای سه سال متوقف شده است. حتی افزایش محدوده‌ی روستاهای تهران و البرز فقط به اندازه نیاز ناشی از رشد طبیعی جمعیت مجاز شناخته شده است.
🔹 این احکام، در کنار محدودیت تراکم مازاد، کنترل تغییر کاربری اراضی، کاهش مصرف آب کشاورزی، جایگزینی آب فضای سبز با پساب و برنامه‌ریزی برای تقویت حمل‌ونقل عمومی، یک پیام مشترک دارند: تهران و البرز به مرزهایی از ظرفیت زیست‌پذیری و زیرساختی رسیده‌اند که ادامه الگوی توسعه چند دهه گذشته دیگر قابل دفاع نیست.
🔹 اما همین‌جا نکته و پرسش مهم‌تری مطرح می‌شود: انتقال صنعت به استان‌های دیگر، توقف عرضه‌ی جدید زمین و مسکن، محدود کردن توسعه‌ی سکونتگاه‌های پیرامونی و کنترل تراکم، هرکدام آثار اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای دارند. هزینه‌ی تغییر مسیر -البته معیوب- رشد تهران را چه گروه‌هایی خواهند پرداخت؟
🔹 «تمرکززدایی» اگر فقط به معنی جلوگیری از استقرار فعالیت و جمعیت جدید در تهران و البرز باشد، الزاماً به معنای حل مساله تهران نیست؛ ممکن است تنها محل بروز مساله را جابه‌جا کند. کما اینکه در تمام دهه‌های اخیر، صرفا شاهد جابه‌جایی فضایی مسائل از مرکز به اطراف بوده‌ایم.
🔹 برای خانوارهایی که استطاعت سکونت در تهران را نداشته‌اند، پیرامون شهر در چند دهه‌ی اخیر همواره بخشی از سازوکار تأمین مسکن بوده است. برای بخش بزرگی از نیروی کار نیز زندگی در شهرهای پیرامونی و رفت‌وآمد روزانه به تهران، تنها راه سازگاری با فاصله‌ی ایجادشده میان محل اشتغال و توان خرید مسکن بوده است. به صرف محدود کردن توسعه‌ی شهر، اگر جبران و بدیلی برای مسکن، اشتغال و حمل‌ونقل ایجاد نشده باشد، فشار را بیش از همه بر همین گروه‌ها وارد خواهد کرد و فقر و تبعیض را بیش از پیش توزیع و تسری خواهد داد.
🔹 اهمیت مصوبه فقط در آنچه ممنوع می‌کند نیست؛ در این است که دولت رسماً پذیرفته مساله‌ی تهران دیگر در مرزهای شهر تهران قابل فهم و حل نیست. تهران، البرز و شهرها و سکونتگاه‌های پیرامونی آنها یک کلیت و یک سامانه‌ی به‌هم‌پیوسته‌اند. اما این گام ناتمام خواهد بود؛ مگر آنکه سیاست تمرکززدایی نیز همین پیوستگی را ببیند و به جای انتقال مساله از یک نقطه به نقطه‌ی دیگر، رابطه‌ی مسکن، اشتغال، آب، حمل‌ونقل و کیفیت زندگی را در مقیاس کل منطقه‌ی «پیرا- تهران» بازتنظیم کند.
#امتداد
@emtedadnet
👏1
Forwarded from انتشارات روزنه
✍️ امپراتوری پشت پرده؛ هوآوی چگونه به قدرتی جهانی تبدیل شد؟
عمران دسترس: پژوهشگر و استاد دانشگاه:
«خانه هوآوی» کتابی درباره تناقض‌های قدرت است: درباره شرکتی که دستاوردهای فناورانه‌اش تحسین‌برانگیز است، اما مناسبات سیاسی و شیوه‌های مدیریتی‌اش پرسش‌های دشواری برمی‌انگیزد.
🌐 مطالعه متن و خرید کتاب
کسی تنهاست که کتاب نمی خواند
نشر روزنه:
@rowzanehnashr
🌐 www.rowzanehnashr.com
☎️ 021-88721514
عمران دسترس: پژوهشگر و استاد دانشگاه:
«خانه هوآوی» کتابی درباره تناقض‌های قدرت است: درباره شرکتی که دستاوردهای فناورانه‌اش تحسین‌برانگیز است، اما مناسبات سیاسی و شیوه‌های مدیریتی‌اش پرسش‌های دشواری برمی‌انگیزد.
🌐 مطالعه متن و خرید کتاب
کسی تنهاست که کتاب نمی خواند
نشر روزنه:
@rowzanehnashr
🌐 www.rowzanehnashr.com
☎️ 021-88721514