خودم توی شرکت قبلی دقیقاً با این داستان برخورد کردم. داشتیم سیستم سرچ رو بازطراحی می‌کردیم و من اصلاً حواسم به این نبود که یه سری از کاربرها عادت کردن «شناسه ملی» شرکت رو بزنن و اینتر کنن تا مستقیم برن توی پروفایل اون شرکت. این قابلیت اصلاً توی تسک من تعریف نشده بود، ولی چون کاربرها به این «میان‌بر» عادت کرده بودن، نبودنش رو به چشم یه باگ می‌دیدن. وقتی این قابلیت رو دوباره اضافه کردیم، تازه فهمیدیم چقدر توی زمان کاربرها صرفه‌جویی می‌شه و چقدر خوشحال‌تر شدن.

این قانون دقیقاً همینه: توی بازطراحی یا همون Migration سیستم‌ها، نباید فقط به فیچرهای رسمی نگاه کرد.

اما این هایروم کیه؟
هایروم رایت یکی از مهندس‌های ارشد گوگل هست که تخصصش تغییر دادن کدهایی در مقیاس میلیون خطیه. اون موقعی که داشت روی کتابخانه‌های مرکزی گوگل کار می‌کرد، متوجه شد حتی وقتی یه تغییر خیلی ساده و به ظاهر بی‌ضرر مثل حذف یه «فاصله خالی» یا عوض کردن رنگ یه آیکون رو انجام می‌ده، باز هم یه جایی یه چیزی خراب می‌شه.

هایروم به این نتیجه رسید که هر چقدر هم به کاربرها التماس کنی که «فقط به داکیومنت من اعتماد کنید»، باز هم اونا می‌رن و از رفتارهای غیررسمی و جانبی کد تو استفاده می‌کنن. واسه همین این قانون رو گذاشت تا به بقیه هشدار بده: وقتی کدت محبوب شد و آدم‌های زیادی ازش استفاده کردن، دیگه اون کد فقط متعلق به تو نیست و نمی‌تونی به راحتی هر جاش رو که خواستی عوض کنی.

#lawsofsoftwareengineering

@codehalics | کدهالیک