Computer & IT Society (UUT)

خوب اول از همه از تمامی دوستان معذرت میخوام بابت وقفه‌هایی که پیش اومده. میدونم بهونه مناسبی نیست ولی واقعا سرم شلوغ بوده :) خیلی از مواردی هستن که بهشون پرداخته نشده از جمله مسابقات برنامه نویسی، رایت‌آپ ctf، وب سایت انجمن و فعالیت‌ها و آینده انجمن که سعی میکنم هر چه زودتر بپردازم بهشون. توی این پست یک مقدار حرف خودمونی هستش که خواستم باهاتون به اشتراک بزارم که با مسابقات شروع میشه و میره سمت فلسفه و حرفای انگیزشی (از من نپرسین چطور و چرا. عادت‌های قدیمی نوشتنمه. ترک عادت سخته!)

در مورد مسابقات برنامه‌نویسی، این سال برای من واقعا باعث خوشحالی بوده که از تمامی ورودی‌ها علی‌الخصوص ورودی‌های پایین‌تر حداقل یک نفر شرکت داشتن و مطمئنم اگر علاقه داشته باشن و تلاش کنن حتی میتونن به مقام هم دست پیدا کنن و با اینکه تجربه کمی داشتن همه تیم‌ها عملکرد خوبی نشون دادن. اسم من به عنوان مربی برای تیم نماینده نوشته شده ولی هر نتیجه‌ای بوده حاصل زحمات بچه‌ها بوده و من وظیفم رو در قبال راهنمایی‌های لازم انجام دادم و کار خاصی نکردم و به نظرم تو خیلی از کارها هم کم‌کاری داشتم (که ایشالا انجمن‌های سال بعد جبران میکنن)

الان ممکنه یکی بگه خوب بر فرض مثال یک تیمی مقام کسب کرد، خوب که چی بشه؟
واقعیتش اینه که تو این دنیایی که ما زندگی میکنیم هیچ کاری ارزش آنچنانی نداره! کافیه همین «خوب که چی بشه؟» رو به آخر هر جمله و دستاوردی اضافه کنین تا متوجه منظورم بشین. تمامی چیزهایی که ارزش دارن ناشی از ارزش‌های خودمونه که تو ذهنمون ساختیم. شما میتونین موفق‌ترین آدم زمین باشین ولی در نهایت بمیرین، فراموش بشین و شاید فقط ردی از کارهاتون بمونن که حتی تو هزار سال بعدی بهش دقتی نشه (تا حالا فکر کردین اولین کسی که نون پخته چه کسی بوده و چطور به این فرایند رسیده؟)

پس چرا تلاش میکنیم؟ چرا زندگی میکنیم؟
خوب این سوالاتی هستن که هزاران فیلسوف و ادیان و افراد مختلف تلاش کردن بهش جواب بدن ولی خوب اگر از من بخوان یک جواب کوتاه بدم میگم «چون میتونیم» دلیلی وجود داره که انسان‌ها تشنه موفقیتن. دلیلی هست که ما با سایر حیوانات متفاوتیم. اون هم سادس: چون میتونیم. ما میتونیم بشینیم یک گوشه و پتانسیل‌ها و فرصت زنده بودنمون رو نادیده بگیریم یا برعکس، تلاش کنیم. محدودیت‌هامون رو بشکنیم و به همه اثبات کنیم چه کارهایی شدنیه.

مسابقات یک بهانس!
مسابقات یک بهانس دوستان. برای اینکه خودتون رو به چالش بکشین و بازی رو عوض کنین. شما میتونین روی پروژه و یا کسب و کارتون کار کنین، کتاب بخونین، باشگاه برین و کلی کار دیگه انجام بدین که امروزتون بهتر از دیروز باشه و اینا هیچ فرقی با موفقیت توی یک مسابقه نداره. مسابقه‌ای که مهمه مسابقه‌ای هست که با خود شماست. اینکه از توانایی‌هاتون استفاده کنین و بیشترش کنین. اگر کارهای بالا رو انجام میدین به نظر من باز هم شما یک برنده‌این.
گفتن این چیزها توی کلام راحته ولی توی عمل اینقدرام راحت نیست (وگرنه که الان من مدیر گوگل بودم!) اینکه خودت رو تغییر بدی به اندازه کافی سخت هست چه برسه که بخوای یک جامعه رو تغییر بدی. ولی خوب همونطور که قبلا گفتم مهم این هستش که تلاش کنیم و از اشتباهاتمون درس بگیریم.

موفقیت همیشه به معنای موفقیت نیست. گاهی به معنای شکسته!
موردی که قبلا نگفتم اینه که هیچوقت غرق موفقیت و تصویر خودتون نشین. تجربه هم نشون داده اون زمانیکه به خودتون میبالین، خودتون رو علامه دهر میدونین و فکر میکنین همه چیز رو بلدین اون زمانه که دیگه رشد و یادگیریتون متوقف میشه چون نیازی نمیبینین که پیشرفت کنین. هیچ دانشمند بزرگی ادعای دانشمند بودن نداشته چون حقیقت اینه هر چقدر بیشتر بدونین بیشتر متوجه میشین که چقدر چیزهایی هستن که نمیدونین و چقدر زیرشاخه از علوم مختلف هستش. هر چه معلومات بیشتر باشه ادعا کمتره این یک حقیقت هستش و اگر میخواین همیشه در حال حرکت و تکاپو بمونین به نظر من حرف خالق اپل، استیو جابز بهترین حرف برای جمع کردن این بحث هستش:

Stay Hungry, Stay Foolish

امیدوارم چرخ زندگیتون همیشه در حال گردش و چرخیدن باشه! 😉

❤18👎2👍1

1.23K viewsMohsen Faraj, 18:50