Կատակի չվերածել, սա լուրջ է
 
 
Կառավարության ղեկավարի  ձևակերպումները շոկի մեջ են դրել բոլոր նորմալ մարդկանց։ Իրավիճակը և արվելիք հետևությունները կարիք ունեն ոչ թե էմոցիաների, այլ՝ սառը բանաձևերի։
 
1.    Ինչո՞ւ է նա (նրանք) իրեն այդպես պահում։
 
Այս պայմաններում նա վերընտրվելու որևէ շանս չունի։ Ինքը շատ լավ հասկանում է։ Բայց մտածում է ոչ թե հեռանալու մասին, այլ՝ պայմանների փոփոխության։ Նա անելու է ամեն ինչ՝ երկրում անասնական մթնոլորտ ձևավորելու համար։ Ամեն հնարավոր ձևերով փորձելու է խելագարանոց սարքել երկիրը։ Մտածող մարդկանց և պատասխանատու ուժերի խնդիրն է՝ սա հասկանալ ու թույլ չտալ։
 
2.    Ինչպե՞ս արձագանքել նոր իրականությանը
 
Հաշվի առնելով առաջին կետի լուրջ ռիսկերը՝ պետք է մշակենք համակեցության կանոններ։ Ըստ իս՝ ամենաճիշտ բանաձևն է՝ զրո կոնտակտ նրա և նրա նեղ թիմի հետ։
Քաղաքական ուժերը, հասարակության գիտակից շերտերը, սկզբունքային շերտերի արձագանքն այս նոր այլանդակ զարգացումներին պետք է այդպիսին լինի։ Զրո կոնտակտ նշանակում է զրո կոնտակտ՝ ոչ մի հարց, ոչ մի պատասխանի ակնկալիք, ոչ մի շփում, ոչ մի առաջարկ, ոչ մի ընդհանուր բան։ Սա կփոքրացնի նրա գործելու դաշտը։
 
3.    Ինչպես սկսել նրա հեռացումը
 
«Զրո կոնտակտի» բանաձևը պետք է դառնա քաղաքական և հանրային ուժերի միասնական ուղերձը լայն հասարակությանը։ Պետք է ձևավորել տոտալ մերժման մթնոլորտ։ Սա համախմբման կամ համախմբված պայքարի կարևորագույն տարր է՝ միասնական մեսիջների ձևակերպումը։ Այս այլանդակություններից հետո ոմանք դարձյալ նրա առջև ոտքի են կանգնելու, դարձյալ մեծարգո են ասելու, բուհերում, գուցե ավելի դժվարությամբ, բայց լցնելու են դահլիճներ։ Բայց դա իներցիա է, և հանրային էլիտաներից մերժման քաղաքական հստակ մեսիջ ստանալուց հետո վիճակն արագ փոխվելու է։ Մեծարգո ասողները, ոտքի կանգնողները, նկարի տակ ապրողները զգալու են իրենց հանդեպ փոփոխվող վերաբերմունքը։
 
4.    Բոլոր երկրներում նման այլանդակություններին ի պատասխան՝ քաղաքացիները դուրս են գալիս  փողոց։ Պետք է պատրաստվել ի պաշտպանություն Հայ առաքելական եկեղեցու, ի պաշտպանություն մեզ, և ի պաշտպանություն մարդկային  բարքերով արժանապատիվ հասարակության՝ հարյուր հազարներով փողոց դուրս գալու։ Նրան պետք է կանգնեցնել. կատարվողը կատակ չէ, սա հումորի թեմա չէ։ Քաղաքական ուժեր, հանրային էլիտա, պետական համակարգ, լայն հասարակություն, եկեղեցի, նորմալ մարդիկ. մենք կարող ենք տարբեր կարծիքներ ունենալ, բայց մենք չենք ուզում երկիրը վերածել այլանդակության և ողբերգության թատերաբեմի։ Այս ամենը վատ տեղ է տանում։
 
Վահե Հովհաննիսյան
Այլընտրանքային նախագծեր խումբ
 
 
 
 

#свежиеПерлыПашиняна

Республика Армения должна иметь решающий голос на выборах Католикоса всех армян.

Тихо шифером шурша едет крыша неспеша.
Смело так , креативненько наплевать на устои Армянской Церкви.
Но так демонстративно заниматься самоуничтожением, это реально любопытно.
Только не тормози. Продолжай... так намного быстрее люди все поймут.

Рыкающий шакал, или Новый некрестовый поход варчапета

На фоне стремительно нарастающей критики и провалов собственного правительства, премьер-министр Никол Пашинян, похоже, решил вновь выбрать мишенью Армянскую Апостольскую Церковь. Последние оскорбительные высказывания в адрес духовенства, распространяемые лично Пашиняном и Анной Акопян, не просто неэтичны – они носят отчётливо манипулятивный характер и являются частью предвыборной агитации.

Когда премьер-министр позволяет себе исторгать в соцсетях фразы вроде: «Святой отец, иди дальше развлекайся (из нравственных соображений нецензурный глагол заменен - Прим. Ред.) с женой дяди» или «А стоит ли вообще поднимать вопрос: сколько человек из нашего епископата действительно верны обету безбрачия?», он фактически пытается обнулить уважение к институту Церкви. А на деле доводит собственный морально-политический авторитет до отрицательных значений.

Что это, если не попытка переключить внимание общества с катастрофической экономической ситуации, от эмиграции, с полного фиаско в региональной политике? Как только Пашиняну становится нечего сказать по существу, он начинает указывать пальцем на мнимых врагов, находя их то в России, то в рядах старых элит, то теперь вот - среди духовенства.

Церковь можно критиковать, если есть факты, доказательства, конкретные цифры. Но делать это через риторику грязной подворотни, в стиле "подвалов и педофилов", да ещё из уст сожительницы премьер-министра Аннушки Акопян – это уже не просто хамство, а сознательная кампания по дискредитации авторитетного института в стране, где религия имеет огромное моральное влияние на общество.

По словам архиепископа Микаэла Аджапахяна (на фото), Пашинян переходит границы психического равновесия, позволяя себе такие нападки на фоне слухов, которые сам же распространяет. Это не борьба с коррупцией в духовной среде, а примитивная предвыборная технология, направленная на то, чтобы:
– представить себя «одиноким борцом» против «всех»;
– мобилизовать свою либеральную аудиторию на борьбу с "ретроградной Церковью";
– отвлечь внимание от провалов, бедности и тотальных потерь.

Но самое важное – это удар по национальному единству. Разделяя общество на «мракобесов» и «прогрессивных», Пашинян сознательно ведёт страну к внутреннему расколу, а это уже – не просто ошибка,  это угроза национальной безопасности. В 2026 году ему снова нужны враги, чтобы никто не вспоминал его собственные провалы.

Но на сей раз это уже слишком!
И как требовательные граждане мы не можем позволить ускользнуть от ответственности Пашиняну, сваливающему грехи на кого угодно кроме главного виновника - себя.

Артак Саргсян, политолог @VneshVrag

❗️Я, Арман Абовян, был , есть и до конца жизни останусь смиренным сыном Армянской Апостольской Церкви но я никогда не смирюсь с попыткой оболгать или унизить мою Армянскую Церковь.
Как никогда я не смирюсь с потерей части моей Большой Родины.
Я знаю, что времена безверия, ненависти и страха очень скоро пройдут и я сделаю все,что бы когда закончиться время бесов , я смог достойно смотреть в глаза моих детей, друзей и близких.
И да я верю.. что добро рано или поздно победит зло.
Это неизбежно.

При прочтении данной новости рекомендуется проорать дурным голосом "Апага Ка" дале высморкаться двумя пальчиками и вытерть сопли о подол одновременно вопя о "взяточниказ и коррупционерах".
А это вам не хуху-хаха. Информацию о парижском особняке копро-венценосной четы опубликовали французы. Не русские , не белорусы , не казахи и даже не кыргызы, а французы.

⚡️Որպես Հայ Առաքելական Եկեղեցու հավատարիմ հետևորդ և խոնարհ զավակ, խնդրում եմ նրա Գերագույն հոգևոր խորհրդին՝

ԲԱՆԱԴՐԱՆՔԻ ենթարկել Նիկոլ Փաշինյանին։

Հիշեցնեմ, որ անցյալում Հայ Առաքելական Եկեղեցին բանադրանք էր կիրառում՝
- հերձվածանքների, սխալ ուսմունք տարածողների կամ
- եկեղեցու հեղինակությունը մերժողների նկատմամբ։

Ես այլև չեմ ցանկանում հանդուրժել մեր մայր եկեղեցում նրա հեղինակությունը շարունակաբար մերժողի ներկայությունը։

Ավետիք Չալաբյան - Հանրային գործիչ, «Հայաքվե» ազգային քաղաքացիական միավորման համակարգող

⚡️Как верный последователь и смиренный сын Армянской Апостольской Церкви, прошу ее Верховный Духовный Совет:

Подвергнуть Никола Пашиняна ОТЛУЧЕНИЮ.

Напомню, что в прошлом Армянская Апостольская Церковь использовала отлучение против
- сектантов и распространяющих ложные учения, или
- над теми, кто отвергает авторитет церкви

Я больше не хочу терпеть в нашей Материнской церкви присутствие человека, который постоянно отвергает ее авторитет.

Аветик Чалабян - Общественный деятель, координатор национального гражданского союза «Айякве»

Кстати, друзья: https://xn--r1a.website/boost/Abbasdjuma

❗️Коротко о ситуации в Армении.

❗️Как удалось Гагику Царукяну вернуть на Родину Беллу Бабаханян .


Ինչ է ասել Վեհափառը, ինչ է ասել Նիկոլը, ինչ պետք է անենք մենք
 
Նիկոլի և իր մի քանի հոգու արշավը Հայ առաքելական եկեղեցու դեմ շատերը կապում էին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի՝ Բեռնում ունեցած ելույթի հետ։
 
Երկու անգամ ամենայն ուշադրությամբ լսել եմ Վեհափառի ելույթը, որի հիմնական կետերն են.
 
1.     Սանձազերված պատերազմի հետևանքով հայաթափվել է Արցախը, և այսօր մարդիկ զրկված են իրենց բազմադարյա հայրենիքում խաղաղ ապրելու իրավունքից
2.     Արցախի տարածքում կա հոգևոր պատմամշակութային ժառանգության ոչնչացման իրական վտանգ, և դրա դեմը պետք է առնել։
3.     Ադրբեջանը ՀՀ ինքնիշխան տարածքի հանդեպ ունի ոտնձգություններ
4.     Ադրբեջանը խաղաղության պայմանագրի համար առաջ է քաշում նորանոր պահանջներ
5.     Բաքվում ունենք ռազմագերիներ, որոնք դատվում են շինծու գործերով՝ միջազգային նորմերի աղաղակող խախտումներով։
6.     Արցախահայությունն իրավունք ունի վերադառնալու իր բնակավայրերը՝ խաղաղ ապրելու։
 
Այս դրույթներն իրականում պետք է լինեին աշխարհիկ իշխանությունների, պաշտոնական Երևանի օրակարգում։ Սա կլիներ նորմալը։ Բայց չկան։ Հիմա Վեհափառը Հայոց եկեղեցու անունից սա միջազգային լսարանի առաջ ձևակերպում է։
Ուրիշ ի՞նչ անի։ Այսօր որևէ միջազգային որևէ ատյանում հարգանք չունենք, աջակցություն չունենք, որևէ դաշնակից չունենք։ Եկեղեցի՞ն է մեղավոր։
Ալիևն ու Էրդողանը Լաչինում միջազգային օդանավակայան են բացում, մենք ինչո՞վ ենք զբաղված։
 
«Դիմակների պատռման» բրենդը
 
Այդ իբր «դիմակների պատռման» ժանրը Նիկոլի բրենդն է։ Սկզբում բանակի հրամկազմի և գեներալների թեման էր, հետո՝ 25 տարվա բանակցային էության։ Հետո, կհիշեք, պատերազմից օրեր առաջ Պետրոսի հետ նրա եթերի անոնսն էր պտտվում՝ թե բա էնպիսի բաներ կհրապարակեմ, որոնք Ալիևի իշխանությունը անհուսորեն կապակայունացնեն, հեղափոխություն կարտահանեմ Ադրբեջան։ Դրանից հետո պատերազմն էր։ Նախքան դա «պատռել էինք» դատարանների «դիմակները», հետո՝ ՍԴ-ի։ Հիմա եկեղեցու հերթն է։ Սրա վերջը լինելու է Հայաստանի՝ որպես պետության, «դիմակի» վերջնական պատռումը։
Մենք այս պայմաններում ունենք մեկ անելիք՝ զսպող  մեխանիզմներ ստեղծել, և հասկանալով, որ սա գնում է պետության դեմոնտաժի՝ ձևավորել լուրջ համակարգեր։
Պետք է հայտարարել 100 տոկոսանոց մորատորիում, կտրուկ դադարեցնել ներընդդիմադիր լարվածությունը, ձևավորել լայն ճակատ, որը մի քանի պարզ ուղերձներով ինտենսիվ երկխոսության մեջ կմտնի սեփական ժողովրդի հետ։ Ու նաև՝ պետական համակարգի, նաև՝ այս պահին իշխանության թիմում եղածներից շատերի, որոնք գիտակցում են այս պրոցեսի ամբողջ վտանգավորությունը։
 
Եվ մի կարևոր բան. այսօր սխալ է հարցադրումը, թե՝ ինչ պիտի անի եկեղեցին։ Տվյալ դեպքում եկեղեցին մենք ենք. մենք եկեղեցում կնքում ենք մեր երեխաներին, ստեղծում ենք ընտանիքներ, վերջին հրաժեշտն ենք տալիս մեր հարազատներին, հազար ու մի խնդիրներով, մտատանջանքներով գնում ենք եկեղեցի՝ աղոթում, շփվում հոգևորականի հետ, եկեղեցին այն սպասավորներն են, որոնք պատերազմից հետո բառիս բուն իմաստով փրկեցին տասնյակ հազարավոր ընտանքիների՝ օգնելով վշտից չխելագարվել։
 
Հարցադրումն ուղիղ հակառակն է՝ ինչ պետք է անեմ ես, մենք՝ եկեղեցու, և հետևաբար՝ պետության համար։
 
Վահե Հովհաննիսյան
Այլընտրանքային նախագծեր խումբ

Начало читать тут...в частности, был сформирован некий военно-политический союз из вышеназванных стран под названием "Армия Турана".

Безусловно, большинство стран, входящих в ОТГ, отнеслись с некоторой опаской к субпроекту "Армия Турана" (особняком стоит Азербайджан, который с конца двухтысячных годов фактически отдал на откуп туркам собственную армию) и не спешили институализировать свои армии в туранские проекты.

Многочисленные совместные учения тут не в счёт: речь идёт о единой системе управления, стандартизации вооружения, единой политической и военной доктрине, естественно заточенной под "общетюркские" интересы (читай — интересы Турецкой Республики).

И вот на днях произошло любопытное событие, которое можно охарактеризовать как шаги по милитаризации Организации тюркских государств и превращению последней в некий аналог НАТО, повторимся, под чутким руководством британцев.
21 мая в Будапеште прошел неформальный саммит Организации тюркских государств. Напомним, что Венгрия в объединении обладает статусом наблюдателя (о странной "роли" нетюркской Венгрии в этом проекте мы поговорим отдельно).

Так вот, в итоговой декларации Будапештского саммита мы видим наращивание военного взаимодействия между государствами-членами ОТГ с формулировками, преследующими исключительно турецкие интересы (легитимизация оккупации Турцией половины Кипра, палестинский кейс, сирийский кризис).

Но самое важное то, что они начинают фактическую стандартизацию своих армий под турецкие лекала с последующим формированием рабочих инструментов для совместного использования вооруженных сил стран ОТГ в случае "необходимости".

Теперь просто вспомним, что турецко-азербайджанский тандем рассматривает физическую нейтрализацию Армении как приоритет.
Если к этому приплюсовать "неровное дыхание" турок по отношению к Крыму, Северному Кавказу, Башкирии и Татарстану, то картина для России и Армении вырисовывается, мягко говоря, более чем тревожная.