سومین هشتگ رهنماکالج در رشته‌ی طراحی UI/UX و با عنوان «چاره‌ی همکاری» برگزار شد. در این هشتگ متخصصان این حوزه از چالش‌های همکاری و تعامل با سایر تیم‌ها گفتند و تجربه‌هایشان را با هم به اشتراک گذاشتند.

بیایید بنشینید در جمع ما تا قدم به قدم به آن‌چیزی که در رهنما کالج می‌گذرد آشنا شوید. ما ادعایی نداریم، معتقد نیستیم می‌خواهیم دنیا را فتح کنیم، حتی خیال نمی‌کنیم آسمان پاره شده و ما را به زمین انداخته، فقط می‌دانیم کاری که می‌کنیم برایمان مهم است و می توانیم با آن از دنیا و کار لذت ببریم. http://bit.ly/2Rr2iM8

بیشتر وقتا اینجوریه که وقتی با کسایی مواجه میشیم که به قصد ادامه تحصیل و‌ کار، مهاجرت کردن، ازشون می‌پرسیم چه دستاوردی داشتند و چی یاد گرفتن؟
شاید خوب باشه که این سوال رو از کسایی که بعد از مهاجرت برگشتن هم بپرسیم.
غزاله، کارآموز دوره UI/UX رهنماکالج است و از تجربه‌ش برامون تعریف می‌کنه.
اون امروز یاد گرفته ایده‌هاش رو‌ فراتر از مرزهای جغرافیایی شکل بده و امیدوار کار کنه-‌🧡

اینجا پر از قصۀ آدماییه که هر کدوم با هدف و رویا و انگیزه‌های خودشون برای ساختن مسیر منحصربه‌فرد زندگی‌شون وارد دورۀ کارآموزی شدن و وقتی که سفرشون توی رهنماکالج تموم شد تازه راهِ حرفه‌ای شدن رو شروع می‌کنن. ما توی این سفر همراهتون هستیم، کمکتون می‌کنیم و دلمون می‌خواد شاهد موفقیت‌هاتون باشیم. برامون اهمیتی نداره که شما کارآفرین بشین یا کسب‌وکار جدیدی راه بندازید، اینکه آدمای توانمند و کاربلدی بشید و توی مسیر رشد قرار بگیرید خوشحالمون می‌کنه.
به شما افتخار می‌کنیم🧡

مسئولیت اجتماعی چیزی نیست که فقط به درد کتاب‌ها و همایش‌ها و برنامه‌های تلویزیونی بخورد، مسئولیت اجتماعی نیاوردن ماشین شخصی در روزهای آلوده است، مسئولیت اجتماعی جفت کردن کفش‌ها جلوی در آپارتمان‌هاست. حتی موضوع ساد‌ه‌ای مثل بلند حرف نزدن با موبایل در تاکسی می‌تواند یک وظیفه شهروندی مهم باشد.

قسمت دوم را از لینک زیر بخوانید.
http://vrgl.ir/vTEBA

اولین دوره‌ی کارآموزی رهنما کالج با موضوع ماشین لرنینگ، شنبه 29 دی ماه شروع شد، کارآموزان این دوره با هم آشنا شدند و تیم تشکیل دادند و قراره هفت هفته پر از یادگیری و البته چالشی رو کنار هم طی کنند، براتون آرزوی موفقیت داریم اعضای جدید خانواده رهنماکالج🧡

امسال هم در نمایشگاه کار ایران حضور داریم و توی غرفه‌ #رهنما منتظرتون هستیم؛
قراره با هم‌ یه بازی جذاب انجام بدیم و ‌ببینیم چقدر کار تیمی بلدیم و‌ چیا هست که باید یاد بگیریم
•
چهار تا شش بهمن ماه
از ساعت ۹ تا ۱۸
نمایشگاه بوستان گفتگو 🧡

سعی کن فراموش نکنی!

دیدید این آدم‌هایی را که بعد از رسیدن به پول و پله خاستگاه خودشان را فراموش می‌کنند و یادشان نمی‌آید عضو چه طبقه‌ای از اجتماع بودند؟ این آدم‌ها فقط نمک نمی‌خورد و نمکدان نمی‌شکنند بلکه با یک جور فراموشکاری شرم‌آور یادشان می‌رود چه مسیری را طی کرده‌اند و به یاری دیگران چه گردنه‌هایی را پشت سر گذاشته‌اند.

http://vrgl.ir/XgRS2

دوره‌ی #یادگیری_ماشین #رهنماکالج از شنبه این هفته شروع شده، خوشحالیم که در خدمت کارآموزان این دوره و‌ منتورهای عزیزمون هستیم.
امیدواریم بتونیم در دوره‌های آتی میزبان بقیه علاقمندان این حوزه باشیم
این پست برای آشنایی با مدرسان و سرفصل‌های دوره است/-🧡
برای اینکه در جریان اتفاقات دوره یادگیری ماشین رهنما کالج قرار بگیرید، همراه ما باشین

•
میز و مِیز ؛
ما فکر می‌کنیم مسیری که یه کارجو برای رسیدن به یه میز توی شرکت خوب طی می‌کنه شبیه گذشتن از یه هزارتوی پر چالشه؛
امسال مفهوم غرفه‌ی #شرکت_رهنما روی این ایده بنا شده که چطور میشه با یه کار تیمیِ اصولی و درست به هدف رسید و موفق بود. اگه به غرفه‌ رهنما بیاین و دلتون بخواد بازی هزارتو رو امتحان کنین با یه میز پر چالش روبه‌رو میشید که اولین پیامش اینه: تنهایی نمی‌تونی از پسش بر‌بیای!
این میز بزرگ روی چندتا فنر قرار گرفته که باید با کمک هم‌تیمی‌ها به سمت‌های مختلف بهش جهت بدی تا بتونی توپ رو از نقطه‌ی شروع به پایان برسونی؛
این همکاری مستلزم اینه که یکی از هم‌تیمی‌ها به عنوان دیده‌بان یا رهبر، نقشه مسیر رو برای بقیه بخونه و جاهایی که چاله و نقطه سقوط سر راهشون هست،
بهشون راهنمایی بده.

ما تا شش بهمن توی نمایشگاه کار ایران واقع در بوستان گفتگو میزبان شما هستیم و از اینکه با هم میز و مِیز بازی کنیم استقبال می‌کنیم-
به امید دیدار🧡

قانون مترقي رانندگان کامیون

چه کسی این مسئولیت را به عهده تو گذاشته است؟ در نیت سوال‌کنندگان این موضوع بدیهی فرض شده که مسئولیت اجتماعی چیزی است که دیگران باید روی دوش ما بگذارند، بنابراین اگر سفارش‌دهنده‌ای در کار نیست لابد باید به نیت آدم‌ها شک کنیم وگرنه هیچ‌کسی در این روزگار وانفسا خودش برای خودش دردسر درست نمی‌کند.

ادامه :
http://vrgl.ir/GZatX

حکمت شادان

میم یکی دو خط عمیق بالای بینی و وسط ابروهاش چال انداخته. این خط‌ها نشانه‌ای بودند از فشاری روحی که ظرف چند سال تحمل کرده بود اما خودش امید داشت کم‌کم این‌ خط‌ها محو شوند و یکی دو خط مورب دو طرف دهانش ظاهر شوند، جایی که هر کسی آن‌ها را ببیند بفهمد نشانه‌ای است از خندیدن زیاد.


http://vrgl.ir/OSf7B

🔸هدف ما تو باشگاه رهنماکالج اینه که همراه فارغ‌التحصیلان دوره‌های کارآموزی‌مون بمونیم و کمک کنیم با حرفه‌ای بگردن.

🔸چهارشنبه ۱۰ بهمن هم میزبان جمعی از فارغ‌التحصیلان دو دوره‌ی طراحی ui/ux رهنماکالج بودیم. آقای پرهام باغستانی در مورد طراحی داده‌محور صحبت کردند.

🔸یکی از جذابیت‌هایی که باشگاه رهنماکالج برای فارغ‌التحصیلان داره اینه که بچه‌ها بعد از دوره توی شرکت‌ها مختلف مشغول شدند و حالا توی این دورهمی‌ها از تجارب و چالش‌هاشون با هم صحبت می‌کنند و سعی می‌کنند توی مسیر حرفه‌ای به هم کمک کنند.

به بازار تهران نگاه کنید. اینکه تعداد زیادی مغازه طلافروشی در یک راسته‌بازار وجود دارد نشان می‌دهد این راسته می‌تواند با خود مراجعان زیادی به اینجا بیاورد. درست مثل یک معلم خوب دانشگاه که با سخاوت تمام علمش را در اختیار دیگران می‌گذارد، چون او شیفته علم است و اعتقاد دارد هر جا حرف علم بیاید او یک قدم به هدفش نزدیک شده است. این تئوری مي‌گويد وقتي چيزي به كسي ميآموزي ولو اینکه همان لحظه پول آن را به دست نياوري، به خودي خود می‌تواند ايده‌هاي تو را گسترش دهد و بازارت را رونق ببخشد. در این صورت تو به اهدافت دست پیدا کرده‌اي.

http://vrgl.ir/VP5Sg

مي‌گويند مرد فقيري در شهري زندگي مي‌كرد. شبي از شب‌ها رهگذري غريب از آن شهر مي‌گذشت كه دزدان در راه لختش كرده بودند و يكه و بي‌چيز رهايش كرده بودند به امان خدا. وقتي مرد به شهر وارد شد و خواستار كمك از ديگران شد كسي اجابتش نكرد جز آن مرد فقير كه همان چند سكه پس‌اندازش را در اختيار مسافر قرار داد تا او بتواند با آن ها به ديار خودش بازگردد. ادامه:

http://vrgl.ir/pRkeC

سربازی رفتن برای خیلی از پسرا، زمانِ متوقف شدن و دور شدن از فعالیتای علمی و کاری به حساب میاد. هراس عقب افتادن از زندگی به خاطر رفتن به سربازی باعث میشه که خیلی‌ها تصمیم بگیرن رفتن به سربازی رو به تعویق بندازن. اما در نهایت این راهیه که باید رفت
رحمان، کارآموز دورۀ UI/UX بود که هر روز با لباس سربازی از پادگان می‌اومد رهنما کالج و توی همین بازۀ زمانی که به نظر خیلی‌ها نمیشه کاری کرد، مهارت و کار عملی یاد گرفت، عضو یه تیم شد و تونست بعد از سربازیش وارد شغلی بشه که دوستش داره. اگه می‌خواین موفق باشید و متمایز کار کنید، باید یاد بگیرید که کلیشه‌های ذهنی‌ رو بشکنید و اسیر باورهایی که تبدیل به عرف شده نشید. از یاد نبرید که هر کدوم ما مسئول ساختن مسیر زندگی خودمون هستیم

هیچ آدمی یک شبه به همه جا نرسیده است. کسی که خیال می‌کند موفقیت شربت مهر و موم شده‌ای است که در بسته‌بندی‌هایی جادویی، به تولید انبوه رسیده است باید فکری به حال ذهن فانتزی‌زده‌اش بکند. قصه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد بعضی آدم‌ها یک شبه به دستاوردهای بزرگ رسیده‌اند ولی آن‌ها بیشتر از اینکه حقیقت داشته باشند، قصه‌اند. مثلا می‌گویند باباطاهر همدانی می‌خواست عربی یاد بگیرد...

ادامه:
http://vrgl.ir/83slu

وودی آلن در جایی گفته است اگر آدم بزرگ‌ها تا ابد بخاطر مدرسه نرفتن شکرگزار باشند، کاملا حق دارند. وودی آلن با آن دماغ بزرگ و قد کوتاه و جثه لاغرمردنی احتمالا یکی از آسیب‌پذیرترین دانش‌آموزان مدرسه بوده ولی تاریخ سینما نشان می‌دهد، همین لاغرمردنی توسری خورده و غیرجذاب یک نابغۀ بی‌کم و کاست است؛ بنابراین اگر درباره مدرسه گله و شکایت می‌کند، بخاطر خنگی نیست، به دلیل سیستم مستبدانه و خشک و غیر منعطف مدرسه است که خود را موظف می‌بیند به زور، معلومات به دردنخوری را در ذهن بچه‌های کم سن و سال فرو کند.

ادامه متن را از لینک زیر بخوانید

http://vrgl.ir/RCowh

تا حالا به این فکر کرده‌اید که محیط چقدر می‌تواند در خلاقیت موثر باشد؟ داستان‌نویس‌ها به امکاناتی که مشاهدات متنوع در اختیار نویسنده می‌گذارد، می‌گویند تجربیات زیسته و بعد هم اضافه می‌کنند اگر کسی تجربیات زیستۀ اندکی داشته باشد، احتمالا نمی‌تواند نویسنده خوبی باشد. مثلا کسی که یک شب در ساحل دریا، داخل یک چادر پارچه‌ای نخوابیده باشد چطور می‌تواند از رقص موج‌ها در نیمه‌شب بنویسد؟

متن کامل را از لینک زیر بخوانید
http://vrgl.ir/3tbuY

وقتی یه نفر می‌خواد کسب و کاری راه بندازه و تیم تشکیل بده، توصیه‌ای که زیاد می‌شنوه اینه که: " باید کفش آهنی پا کنی و آمادۀ شکست خوردن باشی" .
توی کسب و کارای نوپا اونایی که شکست ‌می‌خورن و از بین میرن کم نیستن اما تعداد کمی‌اند که از شکست‌هاشون درس می‌گیرن، تجربه جمع می‌کنن و مصمم‌تر از قبل به راهشون ادامه میدن.
حامد از کارآموزای دورۀ طراحی UI/UX رهنما کالجه که مقصد راهش رو می‌دونه و از طولانی شدن مسیر هراسی نداره.
بهت افتخار می‌کنیم و یقین داریم که شاهد موفقیت‌هات خواهیم بود

دقیقه شصت، هفتاد بود که مسی به بازی آمد. شماره ده بارسا در اختیار رونالدینیو بود و مسی با شماره‌ای بسیار معمولی شبیه همه بازیکنان ذخیره پا به زمین بازی گذاشت. همه بازیکن‌ها حواسشان به او بود چون شکننده‌تر از یک بازیکن معمولی به حساب می‌آمد و جهان فوتبال که خشن بود برای ستاره‌های کوچک جای ناامید کننده‌ای به حساب می‌آمد؛ هر لحظه ممکن است بخاطر یک اتفاق رویاهای یک آدم به باد برود، چه بسیار بازیکنان بااستعدادی که وارد جهان فوتبال شدند ولی بخاطر شیوه نامناسب زندگی یا طی نکردن درست مقدمات هنوز به زمین نیامده راهی درهای خروجی شدند و اسمشان در دنیای فوتبال گم شد. درباره مسی ولی همه چیز فرق داشت. مسئولان بارسا نمی‌خواستند نتیجه سرمایه‌گذاری لاماسیا روی او به باد هوا رود، بخاطر همین شبیه یک شطرنج‌باز کارکشته با او رفتار کردند

متن کامل را از لینک زیر بخوانید
http://vrgl.ir/D7CWt