🔴💥برخورد ستاره های نوترونی باعث ایجاد مگنتار می شود!!!💥🔴
مگنتار یکی از جذاب ترین اجرام نجومی است. یک قاشق از موادی که از آن ساخته شده اند، تقریباً یک میلیارد تن وزن دارد و میدان های مغناطیسی آن ها صدها میلیون برابر قوی تر از هر میدان مغناطیسی موجود در زمین است.
مگنتارها به طور کلی شکل خاصی از ستاره نوترونی در نظر گرفته می شوند که تفاوت اصلی آن در قدرت میدان مغناطیسی است. تصور می شود که حدود یک میلیارد ستاره نوترونی در کهکشان راه شیری وجود دارد و برخی از آنها به صورت دوتایی هستند.
وقتی ستارگان از نظر گرانشی به یکدیگر متصل میشوند، وارد "رقص نهایی" مرگ میشوند که معمولاً منجر به یک سیاهچاله یا به طور بالقوه تبدیل یکی یا هر دوی آنها به مگنتار میشود.
این فرآیند میتواند صدها میلیون سال طول بکشد تا زمانی که فروپاشی واقعی اتفاق میافتد، به نقطه خاصی برسد.
بهطور دقیقتر، این اتفاق (فرو پاشی واقعی) در حدود 228 میلیون سال پیش رخ داده است؛ یعنی فاصلهای از کهکشانی که در آن رخ داده است. با این حال، نور حاصل از این رویداد دیدنی تنها چند هفته قبل از شروع رصد آن قسمت از آسمان به سنسورهای Pan-STARR رسید و چیزی که این مگنتار را از همه دانشمندان دیگر متمایز می کند، سرعت چرخش آن است.
به طور معمول، ستارگان نوترونی هزاران بار در دقیقه میچرخند و دوره آنها در حدود میلیثانیه است. اما دانشمندان دریافته اند که مگنتارها از این جهت متمایز هستند که زمان چرخش آنها بسیار کندتر است، معمولاً فقط هر دو ده ثانیه، یک بار.
اما "GRB130310A"، همانطور که اکنون مگنتار جدید شناخته می شود، دارای دوره چرخشی 80 میلی ثانیه است که آن را به ترتیب ستاره های نوترونی نسبت به مگنتار معمولی نزدیکتر می کند.
این اختلاف احتمالاً به دلیل سن بسیار کم است که ژانگ بین و همکارانش این مگنتار را پیدا کردند. هنوز هم مانند بسیاری دیگر از مگنتارهای مشاهده شده، کند شدن چرخش خود را کامل نکرده اما این واقعیت که دوره چرخشی آن به سرعت ستارگان نوترونی نزدیک می شود، به نقطه شروع بالقوه آن به عنوان یکی از خود ستاره های نوترونی اشاره دارد.
کند شدن چرخشی که "GRB130310A" در حال حاضر متحمل آن می شود، هزاران سال طول می کشد اما در آخر، مگنتارها محو و تقریبا غیرقابل تشخیص می شوند. تخمین زده می شود که 30 میلیون مگنتار مرده در اطراف کهکشان راه شیری شناور هستند و حداقل برخی از آنها احتمالاً با همان دوره های مداری چشمگیر GRB130310A شروع شده اند. مگنتار جدید از ادغام ستاره نوترونی ایجاد شده است و فقدان هر گونه پیشروی است که رصدخانه ها ممکن است دریافت کنند. هیچ ابرنواختری و هیچ انفجار پرتو گاما وجود نداشت که هر دوی آنها معمولاً قبل از تولد یک مگنتار هستند. بنابراین به نظر میرسد که محققان با ادغام ستارههای نوترونی اتفاق افتادهاند که تقریباً درست همانطور که روی داد، آن را شناسایی کردند.
راههای دیگری نیز برای تشخیص ادغام ستارههای نوترونی وجود دارد، مانند امواج گرانشی که گاهی از خود ساطع میکنند. مشخص نیست که آیا ابزار دیگری توانسته است این ادغام را برای تأیید اینکه این رویداد همانطور که محققان فرض میکنند رخ داده است، ثبت کند یا خیر. اما اگر چنین بود، این یک داده دیگر است که این ایده دیرینه را تأیید می کند که مگنتارها حداقل گاهی از ادغام ستاره های نوترونی متولد می شوند. مشاهدات بسیار بیشتری از رویدادهای مشابه در سراسر جهان برای کمک به تأیید یا رد این نظریه در دسترس خواهد بود.
این موضوع نشان میدهد که برخورد ستارههای نوترونی باعث ایجاد مگنتار میشود.
✏مترجم: فاطمه ضمیری
🔗منبع خبر:
✔https://phys.org/news/2022-07-case-colliding-neutron-stars-magnetars.html
مگنتار یکی از جذاب ترین اجرام نجومی است. یک قاشق از موادی که از آن ساخته شده اند، تقریباً یک میلیارد تن وزن دارد و میدان های مغناطیسی آن ها صدها میلیون برابر قوی تر از هر میدان مغناطیسی موجود در زمین است.
مگنتارها به طور کلی شکل خاصی از ستاره نوترونی در نظر گرفته می شوند که تفاوت اصلی آن در قدرت میدان مغناطیسی است. تصور می شود که حدود یک میلیارد ستاره نوترونی در کهکشان راه شیری وجود دارد و برخی از آنها به صورت دوتایی هستند.
وقتی ستارگان از نظر گرانشی به یکدیگر متصل میشوند، وارد "رقص نهایی" مرگ میشوند که معمولاً منجر به یک سیاهچاله یا به طور بالقوه تبدیل یکی یا هر دوی آنها به مگنتار میشود.
این فرآیند میتواند صدها میلیون سال طول بکشد تا زمانی که فروپاشی واقعی اتفاق میافتد، به نقطه خاصی برسد.
بهطور دقیقتر، این اتفاق (فرو پاشی واقعی) در حدود 228 میلیون سال پیش رخ داده است؛ یعنی فاصلهای از کهکشانی که در آن رخ داده است. با این حال، نور حاصل از این رویداد دیدنی تنها چند هفته قبل از شروع رصد آن قسمت از آسمان به سنسورهای Pan-STARR رسید و چیزی که این مگنتار را از همه دانشمندان دیگر متمایز می کند، سرعت چرخش آن است.
به طور معمول، ستارگان نوترونی هزاران بار در دقیقه میچرخند و دوره آنها در حدود میلیثانیه است. اما دانشمندان دریافته اند که مگنتارها از این جهت متمایز هستند که زمان چرخش آنها بسیار کندتر است، معمولاً فقط هر دو ده ثانیه، یک بار.
اما "GRB130310A"، همانطور که اکنون مگنتار جدید شناخته می شود، دارای دوره چرخشی 80 میلی ثانیه است که آن را به ترتیب ستاره های نوترونی نسبت به مگنتار معمولی نزدیکتر می کند.
این اختلاف احتمالاً به دلیل سن بسیار کم است که ژانگ بین و همکارانش این مگنتار را پیدا کردند. هنوز هم مانند بسیاری دیگر از مگنتارهای مشاهده شده، کند شدن چرخش خود را کامل نکرده اما این واقعیت که دوره چرخشی آن به سرعت ستارگان نوترونی نزدیک می شود، به نقطه شروع بالقوه آن به عنوان یکی از خود ستاره های نوترونی اشاره دارد.
کند شدن چرخشی که "GRB130310A" در حال حاضر متحمل آن می شود، هزاران سال طول می کشد اما در آخر، مگنتارها محو و تقریبا غیرقابل تشخیص می شوند. تخمین زده می شود که 30 میلیون مگنتار مرده در اطراف کهکشان راه شیری شناور هستند و حداقل برخی از آنها احتمالاً با همان دوره های مداری چشمگیر GRB130310A شروع شده اند. مگنتار جدید از ادغام ستاره نوترونی ایجاد شده است و فقدان هر گونه پیشروی است که رصدخانه ها ممکن است دریافت کنند. هیچ ابرنواختری و هیچ انفجار پرتو گاما وجود نداشت که هر دوی آنها معمولاً قبل از تولد یک مگنتار هستند. بنابراین به نظر میرسد که محققان با ادغام ستارههای نوترونی اتفاق افتادهاند که تقریباً درست همانطور که روی داد، آن را شناسایی کردند.
راههای دیگری نیز برای تشخیص ادغام ستارههای نوترونی وجود دارد، مانند امواج گرانشی که گاهی از خود ساطع میکنند. مشخص نیست که آیا ابزار دیگری توانسته است این ادغام را برای تأیید اینکه این رویداد همانطور که محققان فرض میکنند رخ داده است، ثبت کند یا خیر. اما اگر چنین بود، این یک داده دیگر است که این ایده دیرینه را تأیید می کند که مگنتارها حداقل گاهی از ادغام ستاره های نوترونی متولد می شوند. مشاهدات بسیار بیشتری از رویدادهای مشابه در سراسر جهان برای کمک به تأیید یا رد این نظریه در دسترس خواهد بود.
این موضوع نشان میدهد که برخورد ستارههای نوترونی باعث ایجاد مگنتار میشود.
✏مترجم: فاطمه ضمیری
🔗منبع خبر:
✔https://phys.org/news/2022-07-case-colliding-neutron-stars-magnetars.html
phys.org
The case is building that colliding neutron stars create magnetars
Magnetars are some of the most fascinating astronomical objects. One teaspoon of the stuff they are made out of would weigh almost one billion tons, and they have magnetic fields that are hundreds of ...
👍2❤1
💫به مناسبت سالگرد کشف بوزون هیگز💫
💥بوزون هیگز، ده سال پس از کشف آن💥
کشف برجسته بوزون هیگز در برخورد دهنده بزرگ هادرون، دقیقاً ده سال پیش و پیشرفت هایی که از آن زمان برای تعیین ویژگی های آن انجام شد، به فیزیکدانان این امکان را داد که گام های بزرگی در درک ما از جهان بردارند.
ده سال پیش، در 4 ژوئیه 2012، همکاری های ATLAS و CMS در برخورد دهنده بزرگ هادرون (LHC) کشف ذره ای جدید با ویژگی های مطابق با ویژگی های بوزون هیگز پیش بینی شده توسط مدل استاندارد را اعلام کردند. فیزیک ذرات این کشف نقطه عطفی در تاریخ علم بود و توجه جهان را به خود جلب کرد. یک سال بعد، فرانسوا انگلرت و پیتر هیگز، جایزه نوبل فیزیک را به خاطر پیشبینیهایشان که چندین دهه قبل به همراه رابرت بروت فقید درباره یک میدان بنیادی جدید، معروف به میدان هیگز، که جهان را فراگرفته بود، به دست آورد و به عنوان بوزون هیگز شناخته شد که به ذرات بنیادی جرم می دهد.
کشف بوزون هیگز نقطه عطفی در فیزیک ذرات بود.
تنها طی ده سال فیزیکدانان گامهای بزرگی در درک ما از جهان برداشتهاند، نه تنها در همان اوایل تایید کردند که ذره کشف شده در سال 2012 در واقع بوزون هیگز است، بلکه به محققان اجازه میدهد تصویری از چگونگی حضور فراگیر هیگز را شروع کنند. میدان در سراسر جهان یک دهم میلیاردم ثانیه پس از انفجار بزرگ ایجاد شد.
ذره جدیدی که توسط همکاری های بین المللی ATLAS و CMS در سال 2012 کشف شد، بسیار شبیه بوزون هیگز پیش بینی شده توسط مدل استاندارد ظاهر شد. اما آیا واقعاً آن ذره ای بود که مدت ها به دنبال آن بودیم؟ به محض اینکه این کشف انجام شد، ATLAS و CMS شروع به بررسی دقیق کردند که آیا خواص ذره ای که کشف کرده بودند واقعاً با ویژگی های پیش بینی شده توسط مدل استاندارد مطابقت دارد یا خیر. آزمایشها با استفاده از دادههای حاصل از تجزیه، یا «واپاشی» ذره جدید به دو فوتون، حامل نیروی الکترومغناطیسی، نشان دادهاند که ذره جدید هیچ تکانه زاویهای ذاتی یا اسپین کوانتومی ندارد - دقیقاً مانند بوزون هیگز.
پیش بینی شده توسط مدل استاندارد در مقابل تمام ذرات بنیادی شناخته شده دیگر دارای اسپین هستند: ذرات ماده، مانند کوارکهای «بالا» و «پایین» که پروتونها و نوترونها را تشکیل میدهند، و ذرات حامل نیرو، مانند بوزونهای W و Z.
همچنین ATLAS و CMS با مشاهده بوزونهای هیگز که از جفتهای بوزون W یا Z تولید میشوند و به آنها تجزیه میشوند، تأیید کردند که این بوزونها جرم خود را از طریق برهمکنشهایشان با میدان هیگز، همانطور که توسط مدل استاندارد پیشبینی میشود، به دست میآورند. قدرت این فعل و انفعالات، برد کوتاه نیروی ضعیف را توضیح می دهد که مسئول نوعی رادیواکتیویته است و واکنش همجوشی هسته ای را آغاز می کند که خورشید را نیرو می دهد.
آزمایشها همچنین نشان دادهاند که کوارک بالا، کوارک پایین و لپتون تاو - که سنگینترین فرمیونها هستند - جرم خود را از برهمکنشهایشان با میدان هیگز، دوباره همانطور که توسط مدل استاندارد پیشبینی شده بود، به دست میآورند. آنها این کار را با مشاهده، در مورد کوارک بالا، مشاهده کردند که بوزون هیگز همراه با جفت کوارک های بالایی تولید می شود، و در موارد کوارک پایین و لپتون تاو، فروپاشی بوزون به ترتیب به جفت کوارک های پایین و تاو لپتون ها تولید می شود.
این مشاهدات وجود یک برهمکنش یا نیرویی به نام برهمکنش یوکاوا را تأیید کرد که بخشی از مدل استاندارد است اما بر خلاف سایر نیروها در مدل استاندارد است که با واسطه بوزون هیگز است و قدرت آن کوانتیزه نمی شود. یعنی در مضرب یک واحد خاص نمی آید.
ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT
💥بوزون هیگز، ده سال پس از کشف آن💥
کشف برجسته بوزون هیگز در برخورد دهنده بزرگ هادرون، دقیقاً ده سال پیش و پیشرفت هایی که از آن زمان برای تعیین ویژگی های آن انجام شد، به فیزیکدانان این امکان را داد که گام های بزرگی در درک ما از جهان بردارند.
ده سال پیش، در 4 ژوئیه 2012، همکاری های ATLAS و CMS در برخورد دهنده بزرگ هادرون (LHC) کشف ذره ای جدید با ویژگی های مطابق با ویژگی های بوزون هیگز پیش بینی شده توسط مدل استاندارد را اعلام کردند. فیزیک ذرات این کشف نقطه عطفی در تاریخ علم بود و توجه جهان را به خود جلب کرد. یک سال بعد، فرانسوا انگلرت و پیتر هیگز، جایزه نوبل فیزیک را به خاطر پیشبینیهایشان که چندین دهه قبل به همراه رابرت بروت فقید درباره یک میدان بنیادی جدید، معروف به میدان هیگز، که جهان را فراگرفته بود، به دست آورد و به عنوان بوزون هیگز شناخته شد که به ذرات بنیادی جرم می دهد.
کشف بوزون هیگز نقطه عطفی در فیزیک ذرات بود.
تنها طی ده سال فیزیکدانان گامهای بزرگی در درک ما از جهان برداشتهاند، نه تنها در همان اوایل تایید کردند که ذره کشف شده در سال 2012 در واقع بوزون هیگز است، بلکه به محققان اجازه میدهد تصویری از چگونگی حضور فراگیر هیگز را شروع کنند. میدان در سراسر جهان یک دهم میلیاردم ثانیه پس از انفجار بزرگ ایجاد شد.
ذره جدیدی که توسط همکاری های بین المللی ATLAS و CMS در سال 2012 کشف شد، بسیار شبیه بوزون هیگز پیش بینی شده توسط مدل استاندارد ظاهر شد. اما آیا واقعاً آن ذره ای بود که مدت ها به دنبال آن بودیم؟ به محض اینکه این کشف انجام شد، ATLAS و CMS شروع به بررسی دقیق کردند که آیا خواص ذره ای که کشف کرده بودند واقعاً با ویژگی های پیش بینی شده توسط مدل استاندارد مطابقت دارد یا خیر. آزمایشها با استفاده از دادههای حاصل از تجزیه، یا «واپاشی» ذره جدید به دو فوتون، حامل نیروی الکترومغناطیسی، نشان دادهاند که ذره جدید هیچ تکانه زاویهای ذاتی یا اسپین کوانتومی ندارد - دقیقاً مانند بوزون هیگز.
پیش بینی شده توسط مدل استاندارد در مقابل تمام ذرات بنیادی شناخته شده دیگر دارای اسپین هستند: ذرات ماده، مانند کوارکهای «بالا» و «پایین» که پروتونها و نوترونها را تشکیل میدهند، و ذرات حامل نیرو، مانند بوزونهای W و Z.
همچنین ATLAS و CMS با مشاهده بوزونهای هیگز که از جفتهای بوزون W یا Z تولید میشوند و به آنها تجزیه میشوند، تأیید کردند که این بوزونها جرم خود را از طریق برهمکنشهایشان با میدان هیگز، همانطور که توسط مدل استاندارد پیشبینی میشود، به دست میآورند. قدرت این فعل و انفعالات، برد کوتاه نیروی ضعیف را توضیح می دهد که مسئول نوعی رادیواکتیویته است و واکنش همجوشی هسته ای را آغاز می کند که خورشید را نیرو می دهد.
آزمایشها همچنین نشان دادهاند که کوارک بالا، کوارک پایین و لپتون تاو - که سنگینترین فرمیونها هستند - جرم خود را از برهمکنشهایشان با میدان هیگز، دوباره همانطور که توسط مدل استاندارد پیشبینی شده بود، به دست میآورند. آنها این کار را با مشاهده، در مورد کوارک بالا، مشاهده کردند که بوزون هیگز همراه با جفت کوارک های بالایی تولید می شود، و در موارد کوارک پایین و لپتون تاو، فروپاشی بوزون به ترتیب به جفت کوارک های پایین و تاو لپتون ها تولید می شود.
این مشاهدات وجود یک برهمکنش یا نیرویی به نام برهمکنش یوکاوا را تأیید کرد که بخشی از مدل استاندارد است اما بر خلاف سایر نیروها در مدل استاندارد است که با واسطه بوزون هیگز است و قدرت آن کوانتیزه نمی شود. یعنی در مضرب یک واحد خاص نمی آید.
ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT
💫 به مناسبت سالگرد کشف بوزون هیگز💫
💥بوزون هیگز، ده سال پس از کشف آن💥
قسمت دوم؛
اما ATLAS و CMS جرم بوزون هیگز را 125 میلیارد الکترون ولت (GeV) با دقت چشمگیر تقریباً یک در میلی متر اندازه گرفتند. جرم بوزون هیگز ثابت بنیادی طبیعت است که توسط مدل استاندارد پیش بینی نشده است. علاوه بر این، همراه با جرم سنگینترین ذره بنیادی شناخته شده، کوارک بالایی و سایر پارامترها، جرم بوزون هیگز ممکن است پایداری خلاء جهان را تعیین کند.
اینها تنها تعدادی از نتایج عینی ده سال اکتشاف بوزون هیگز در بزرگترین و قدرتمندترین برخورددهنده جهان است - تنها جایی در جهان که می توان این ذره منحصر به فرد را در آن تولید و به طور دقیق مطالعه کرد.
نمونههای بزرگ دادههای ارائهشده توسط LHC، عملکرد استثنایی آشکارسازهای ATLAS و CMS و تکنیکهای آنالیز جدید به هر دو همکاری اجازه داده است تا حساسیت اندازهگیریهای هیگز-بوزون خود را فراتر از آن چیزی که در زمان طراحی آزمایشها ممکن بود، گسترش دهند.
علاوه بر این، از زمانی که LHC شروع به برخورد پروتون ها با انرژی های بی سابقه در سال 2010 کرد، و به لطف حساسیت و دقت بی سابقه چهار آزمایش اصلی، همکاری های LHC بیش از 60 ذره ترکیبی پیش بینی شده توسط مدل استاندارد را کشف کردند که برخی از آنها عجیب و غریب هستند. "تتراکوارک" و "پنتا کوارک".
همچنین این آزمایشها مجموعهای از نکات جالب انحراف از مدل استاندارد را نشان دادهاند که تحقیقات بیشتری را ضروری میکنند و پلاسمای کوارک-گلئون را که جهان را در لحظات اولیهاش پر کرده بود با جزئیات بیسابقهای مورد مطالعه قرار دادهاند. آنها بسیاری از فرآیندهای ذرات نادر را مشاهده کردهاند، اندازهگیریهای دقیقتری از پدیدههای مدل استاندارد انجام دادهاند و زمینه جدیدی را در جستجوی ذرات جدید فراتر از موارد پیشبینیشده توسط مدل استاندارد، از جمله ذراتی که ممکن است ماده تاریک را تشکیل دهند، ایجاد کنند.
نتایج این جستجوها قطعات مهمی را به درک ما از فیزیک بنیادی اضافه می کند.
قابل توجه است، تمام نتایج LHC به دست آمده تا کنون تنها بر اساس 5٪ از کل مقدار داده ای است که برخورد دهنده در طول عمر خود ارائه می دهد.
ده سال بعد در مورد میدان هیگز و بوزون هیگز چه چیزی باقی مانده است؟
آیا میدان هیگز به فرمیونهای سبکتر نیز جرم میدهد یا ممکن است مکانیسم دیگری در کار باشد؟ آیا بوزون هیگز یک ذره بنیادی است یا مرکب؟ آیا می تواند با ماده تاریک تعامل داشته باشد و ماهیت این شکل مرموز ماده را آشکار کند؟ چه چیزی جرم و برهم کنش بوزون هیگز را ایجاد می کند؟ آیا دوقلو یا اقوام دارد؟
یافتن پاسخ به این سؤالات و سؤالات جذاب دیگر نه تنها به درک ما از جهان در کوچکترین مقیاس کمک می کند، بلکه ممکن است به کشف برخی از بزرگترین اسرار جهان به عنوان یک کل کمک کند، مانند اینکه چگونه به این شکل شده است و سرنوشت نهایی آن چه می تواند باشد. بوزون هیگز، به ویژه، ممکن است کلید درک بهتر عدم تعادل بین ماده و پادماده و پایداری خلاء در جهان باشد.
🔗منبع:
✔https://home.cern/news/press-release/physics/higgs-boson-ten-years-after-its-discovery#:~:text=Geneva%2C%204%20July%202022.
✅@PSA_AUT
💥بوزون هیگز، ده سال پس از کشف آن💥
قسمت دوم؛
اما ATLAS و CMS جرم بوزون هیگز را 125 میلیارد الکترون ولت (GeV) با دقت چشمگیر تقریباً یک در میلی متر اندازه گرفتند. جرم بوزون هیگز ثابت بنیادی طبیعت است که توسط مدل استاندارد پیش بینی نشده است. علاوه بر این، همراه با جرم سنگینترین ذره بنیادی شناخته شده، کوارک بالایی و سایر پارامترها، جرم بوزون هیگز ممکن است پایداری خلاء جهان را تعیین کند.
اینها تنها تعدادی از نتایج عینی ده سال اکتشاف بوزون هیگز در بزرگترین و قدرتمندترین برخورددهنده جهان است - تنها جایی در جهان که می توان این ذره منحصر به فرد را در آن تولید و به طور دقیق مطالعه کرد.
نمونههای بزرگ دادههای ارائهشده توسط LHC، عملکرد استثنایی آشکارسازهای ATLAS و CMS و تکنیکهای آنالیز جدید به هر دو همکاری اجازه داده است تا حساسیت اندازهگیریهای هیگز-بوزون خود را فراتر از آن چیزی که در زمان طراحی آزمایشها ممکن بود، گسترش دهند.
علاوه بر این، از زمانی که LHC شروع به برخورد پروتون ها با انرژی های بی سابقه در سال 2010 کرد، و به لطف حساسیت و دقت بی سابقه چهار آزمایش اصلی، همکاری های LHC بیش از 60 ذره ترکیبی پیش بینی شده توسط مدل استاندارد را کشف کردند که برخی از آنها عجیب و غریب هستند. "تتراکوارک" و "پنتا کوارک".
همچنین این آزمایشها مجموعهای از نکات جالب انحراف از مدل استاندارد را نشان دادهاند که تحقیقات بیشتری را ضروری میکنند و پلاسمای کوارک-گلئون را که جهان را در لحظات اولیهاش پر کرده بود با جزئیات بیسابقهای مورد مطالعه قرار دادهاند. آنها بسیاری از فرآیندهای ذرات نادر را مشاهده کردهاند، اندازهگیریهای دقیقتری از پدیدههای مدل استاندارد انجام دادهاند و زمینه جدیدی را در جستجوی ذرات جدید فراتر از موارد پیشبینیشده توسط مدل استاندارد، از جمله ذراتی که ممکن است ماده تاریک را تشکیل دهند، ایجاد کنند.
نتایج این جستجوها قطعات مهمی را به درک ما از فیزیک بنیادی اضافه می کند.
قابل توجه است، تمام نتایج LHC به دست آمده تا کنون تنها بر اساس 5٪ از کل مقدار داده ای است که برخورد دهنده در طول عمر خود ارائه می دهد.
ده سال بعد در مورد میدان هیگز و بوزون هیگز چه چیزی باقی مانده است؟
آیا میدان هیگز به فرمیونهای سبکتر نیز جرم میدهد یا ممکن است مکانیسم دیگری در کار باشد؟ آیا بوزون هیگز یک ذره بنیادی است یا مرکب؟ آیا می تواند با ماده تاریک تعامل داشته باشد و ماهیت این شکل مرموز ماده را آشکار کند؟ چه چیزی جرم و برهم کنش بوزون هیگز را ایجاد می کند؟ آیا دوقلو یا اقوام دارد؟
یافتن پاسخ به این سؤالات و سؤالات جذاب دیگر نه تنها به درک ما از جهان در کوچکترین مقیاس کمک می کند، بلکه ممکن است به کشف برخی از بزرگترین اسرار جهان به عنوان یک کل کمک کند، مانند اینکه چگونه به این شکل شده است و سرنوشت نهایی آن چه می تواند باشد. بوزون هیگز، به ویژه، ممکن است کلید درک بهتر عدم تعادل بین ماده و پادماده و پایداری خلاء در جهان باشد.
🔗منبع:
✔https://home.cern/news/press-release/physics/higgs-boson-ten-years-after-its-discovery#:~:text=Geneva%2C%204%20July%202022.
✅@PSA_AUT
CERN
The Higgs boson, ten years after its discovery
Geneva, 4 July 2022. Ten years ago, on July 4 2012, the ATLAS and CMS collaborations at the Large Hadron Collider (LHC) announced the discovery of a new particle with features consistent with those of the Higgs boson predicted by the Standard Model of particle…
👍1
انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر pinned Deleted message
🔴💥انتشار اولین تصویر تمام رنگی تلسکوپ جیمز وب!💥🔴
https://physicsworld.com/a/here-is-the-first-full-colour-science-image-from-the-james-webb-space-telescope/
✅@PSA_AUT
https://physicsworld.com/a/here-is-the-first-full-colour-science-image-from-the-james-webb-space-telescope/
✅@PSA_AUT
Physics World
Here is the first full-colour science image from the James Webb Space Telescope
US president Joe Biden unveiled the JWST's first spectacular "deep field" image today at a White House event
❤5
🔴💥محاسبات ریاضی نشان میدهد که باید ارتباط کوانتومی در فضای بین ستارهای ممکن باشد!💥🔴
تیمی از فیزیکدانان در دانشکده فیزیک و نجوم دانشگاه ادینبرگ از محاسبات ریاضی برای نشان دادن اینکه ارتباطات کوانتومی در فضای بین ستارهای ممکن است، استفاده کردهاند. در مقاله خود که در مجله Physical Review D منتشر شده است، این گروه محاسبات خود و همچنین احتمال تلاش موجودات فرازمینی برای برقراری ارتباط با ما با استفاده از چنین سیگنالهایی را شرح میدهند.
در چند سال گذشته، دانشمندان در حال بررسی امکان استفاده از ارتباطات کوانتومی به عنوان یک شکل بسیار امن برای انتقال پیام بودهاند. تحقیقات قبلی نشان داده است که رهگیری چنین پیام هایی بدون شناسایی تقریبا غیرممکن است. در این تلاش جدید، محققان به این فکر افتادند که آیا انواع مشابهی از ارتباطات ممکن است در فضای بین ستاره ای امکان پذیر باشد؟ برای کشف این موضوع، آنها از ریاضیات استفاده کردند که حرکت پرتوهای ایکس را در یک محیط، مانند آنهایی که بین ستاره ها حرکت می کنند، توصیف می کند. به طور خاص، آنها به دنبال این بودند که ببینند آیا محاسبات آنها می تواند میزان عدم انسجامی را که ممکن است در طول چنین سفری رخ دهد، نشان دهد.
در ارتباطات کوانتومی، مهندسان با ذرات کوانتومی مواجه میشوند که برخی یا همه ویژگیهای منحصربهفرد خود را در تعامل با موانع موجود در مسیر خود، از دست میدهند. چنین رویدادهایی به عنوان ناهمدوسی شناخته میشوند و مهندسانی که برای ساخت شبکههای کوانتومی کار میکنند، راههایی برای غلبه بر این مشکل ابداع کردهاند. تحقیقات قبلی نشان داده است که فضای بین ستاره ها بسیار تمیز است. اما آیا به اندازه کافی برای ارتباطات کوانتومی نیز این ویژگی را دارد؟ ریاضیات نشان می دهد که اینطور است. در واقع فضا به قدری تمیز است که فوتون های پرتو ایکس می توانند صدها هزار سال نوری را بدون اینکه در معرض ناهمدوسی قرار گیرند، طی کنند - و این شامل تداخل گرانشی اجسام اخترفیزیکی است. آنها در کار خود خاطرنشان کردند که باندهای نوری و مایکروویو به یک اندازه خوب کار می کنند.
محققان خاطرنشان کردند، از آنجایی که ارتباطات کوانتومی در سراسر کهکشان امکان پذیر است، اگر موجودات هوشمند دیگری در کهکشان راه شیری وجود داشته باشند، می توانند با استفاده از چنین فناوری با ما ارتباط برقرار کنند و ما می توانیم به دنبال آنها باشیم. آنها همچنین پیشنهاد می کنند که انتقال از راه دور کوانتومی در فضای بین ستاره ای باید امکان پذیر باشد.
✏مترجم: محدثه بنائی
🔗منبع خبر:
✔Mathematical calculations show that quantum communication across interstellar space should be possible https://phys.org/news/2022-07-mathematical-quantum-interstellar-space.html
✅@PSA_AUT
تیمی از فیزیکدانان در دانشکده فیزیک و نجوم دانشگاه ادینبرگ از محاسبات ریاضی برای نشان دادن اینکه ارتباطات کوانتومی در فضای بین ستارهای ممکن است، استفاده کردهاند. در مقاله خود که در مجله Physical Review D منتشر شده است، این گروه محاسبات خود و همچنین احتمال تلاش موجودات فرازمینی برای برقراری ارتباط با ما با استفاده از چنین سیگنالهایی را شرح میدهند.
در چند سال گذشته، دانشمندان در حال بررسی امکان استفاده از ارتباطات کوانتومی به عنوان یک شکل بسیار امن برای انتقال پیام بودهاند. تحقیقات قبلی نشان داده است که رهگیری چنین پیام هایی بدون شناسایی تقریبا غیرممکن است. در این تلاش جدید، محققان به این فکر افتادند که آیا انواع مشابهی از ارتباطات ممکن است در فضای بین ستاره ای امکان پذیر باشد؟ برای کشف این موضوع، آنها از ریاضیات استفاده کردند که حرکت پرتوهای ایکس را در یک محیط، مانند آنهایی که بین ستاره ها حرکت می کنند، توصیف می کند. به طور خاص، آنها به دنبال این بودند که ببینند آیا محاسبات آنها می تواند میزان عدم انسجامی را که ممکن است در طول چنین سفری رخ دهد، نشان دهد.
در ارتباطات کوانتومی، مهندسان با ذرات کوانتومی مواجه میشوند که برخی یا همه ویژگیهای منحصربهفرد خود را در تعامل با موانع موجود در مسیر خود، از دست میدهند. چنین رویدادهایی به عنوان ناهمدوسی شناخته میشوند و مهندسانی که برای ساخت شبکههای کوانتومی کار میکنند، راههایی برای غلبه بر این مشکل ابداع کردهاند. تحقیقات قبلی نشان داده است که فضای بین ستاره ها بسیار تمیز است. اما آیا به اندازه کافی برای ارتباطات کوانتومی نیز این ویژگی را دارد؟ ریاضیات نشان می دهد که اینطور است. در واقع فضا به قدری تمیز است که فوتون های پرتو ایکس می توانند صدها هزار سال نوری را بدون اینکه در معرض ناهمدوسی قرار گیرند، طی کنند - و این شامل تداخل گرانشی اجسام اخترفیزیکی است. آنها در کار خود خاطرنشان کردند که باندهای نوری و مایکروویو به یک اندازه خوب کار می کنند.
محققان خاطرنشان کردند، از آنجایی که ارتباطات کوانتومی در سراسر کهکشان امکان پذیر است، اگر موجودات هوشمند دیگری در کهکشان راه شیری وجود داشته باشند، می توانند با استفاده از چنین فناوری با ما ارتباط برقرار کنند و ما می توانیم به دنبال آنها باشیم. آنها همچنین پیشنهاد می کنند که انتقال از راه دور کوانتومی در فضای بین ستاره ای باید امکان پذیر باشد.
✏مترجم: محدثه بنائی
🔗منبع خبر:
✔Mathematical calculations show that quantum communication across interstellar space should be possible https://phys.org/news/2022-07-mathematical-quantum-interstellar-space.html
✅@PSA_AUT
phys.org
Mathematical calculations show that quantum communication across interstellar space should be possible
A team of physicists at the University of Edinburgh's School of Physics and Astronomy has used mathematical calculations to show that quantum communications across interstellar space should be possible. ...
👏1
🔴💥📕معرفی کتاب: تاریخ علم، در تبیین جهان هستی؛ نوشته استیون واینبرگ💥🔴
📕 کتاب «To Explain the World: The Discovery of Modern Science» که در فارسی آن را به «تاريخ علم: درتبيين جهان هستی» ترجمه کرده اند، نوشته استیون واینبرگ فیزیکدان نظری معروف،برنده جایزه نوبل در سال 1979، می باشد که سفر ذهنی جالبی را از ابتدایی ترین سطح دانش که میتوان علم نامید تا انقلاب های صنعتی چند قرن گذشته، پیش میبرد.
واینبرگ در ابتدای کتاب درباره این سفر میگوید:
«تاریخ علم داستانی است که دانشمندانی چون من در آن سهم داریم. دانشی از پژوهش های گذشته می تواند چراغ راه پژوهش های امروزی و یاری رسان آن باشد و برای برخی از دانشمندان، دانش تاریخ علم الهام بخش پژوهش های کنونی آنهاست. با این وجود، امیدواریم پژوهش های امروزی ما بخشی، هرچند ناچیز، از تاریخ بزرگ علوم طبیعی باشد».
این کتاب ارتباط علوم باستانی، علوم وسطا و علوم مدرن و علل شکل گیری و پیدایش آنها را بسیار خوب و آموزنده توضیح میدهد. واینبرگ درباره اینکه چه شد که این کتاب را نوشت در مقدمه کتاب میگوید که این کتاب چکیده ارائه هایی است که به عنوان استاد دانشگاه در درس تاریخ علم برای دانشجو هایش آماده میکرده است.
واینبرگ قلم روانی دارد و از هرگونه سخت نویسی پرهیز میکند. البته چون مطالب علمی است، نیاز به توجه دارد.
درس تاریخ علم رشته فیزیک دوره ی کارشناسی، کتاب درسی مدونی ندارد و این کتاب می تواند کتاب درسی بسیار مناسبی برای این درس باشد که می توان آن را در یک ترم تحصیلی ختم کرد.
این کتاب دارای چهار بخش و ۳۶۰ صفحه است، که هر بخش به دوره ای خاص از تاریخ علم و هر فصل آن به مطالعه مختلفی از آن دوره اشاره میکند که در مجموع کل کتاب شامل ۱۵ فصل میشود.
📚 بخش های کتاب عبارتند از:
بخش اول: فیزیک یونان
فصل اول: ماده و شعر
فصل دوم: موسیقی و ریاضیات
فصل سوم: حرکت و فلسفه
فصل چهارم: فیزیک و فنآوری هلنی
فصل پنجم: علم و دین باستان
در این بخش نویسنده سعی کرده است با آوردن مثال هایی از سوالات فلسفی، اختراعات و یا اکتشافات ریاضی در بخش های مختلف زمانی یونان باستان، خواننده را به پاسخ این سوال برساند که اندیشمندان دوره یونان باستان چگونه فکر میکرده اند و راهبردشان در هر مطالعه چه بوده است.
بخش دوم: اخترشناسی یونان
فصل ششم: کاربردهای اخترشناسی
فصل هفتم: اندازهگیری خورشید، ماه و زمین
فصل هشتم: مسئلهی سیارات
هر چند در بخش قبل اشاره هایی به اکتشافات مربوط به اخترشناسی شده اما واینبرگ در این بخش از بنیاد های به وجود آمده اخترشناسی در یونان باستان میگوید.
بخش سوم: قرون وسطا
فصل نهم: اعراب
فصل دهم: اروپای قرون وسطا
تحولات اتفاق افتاده در قرون وسطا و همزمان با آن تحولات علمی در سرزمین های عرب نشین، تاثیرهای انکار ناپذیر روی زمینه های مختلف علمی داشته است که واینبرگ به قسمتی از آن در این فصل اشاره میکند.
بخش چهارم: انقلاب علمی
فصل یازدهم: منظومهی شمسی
فصل دوازدهم: آزمایش آغاز شد
فصل سیزدهم: بازنگری در روش
فصل چهاردهم: پژوهشهای نیوتون
فصل پانزدهم: سخن پایانی
در این قسمت که بخش اعظم کتاب را به خود اختصاص داده، تلاش شده چگونگی انحراف تفکر علمی از مسیر باستانی به نوع تفکری که امروزه در میان زمینه های علمی مطرح است، بررسی شود و واینبرگ سفر ذهنی اش را پس از تامل جالبی در اقدامات نیوتون، کتاب را به پایان میرساند و در سخن پایانی اشاره میکند که آنچه در این کتاب آمده، فقط چکیده ای از این تاریخ بوده است و دانشمندان هنوز راهی بسیار طولانی در پیش دارند.
در ایران ترجمه این کتاب توسط جمیل آریایی از انتشارات مازیار انجام شده و همچنین فایل کتاب صوتی آن نیز با صدای اکرم پریمون موجود است.
✏گردآورنده: محمد رستمی
✅@PSA_AUT
📕 کتاب «To Explain the World: The Discovery of Modern Science» که در فارسی آن را به «تاريخ علم: درتبيين جهان هستی» ترجمه کرده اند، نوشته استیون واینبرگ فیزیکدان نظری معروف،برنده جایزه نوبل در سال 1979، می باشد که سفر ذهنی جالبی را از ابتدایی ترین سطح دانش که میتوان علم نامید تا انقلاب های صنعتی چند قرن گذشته، پیش میبرد.
واینبرگ در ابتدای کتاب درباره این سفر میگوید:
«تاریخ علم داستانی است که دانشمندانی چون من در آن سهم داریم. دانشی از پژوهش های گذشته می تواند چراغ راه پژوهش های امروزی و یاری رسان آن باشد و برای برخی از دانشمندان، دانش تاریخ علم الهام بخش پژوهش های کنونی آنهاست. با این وجود، امیدواریم پژوهش های امروزی ما بخشی، هرچند ناچیز، از تاریخ بزرگ علوم طبیعی باشد».
این کتاب ارتباط علوم باستانی، علوم وسطا و علوم مدرن و علل شکل گیری و پیدایش آنها را بسیار خوب و آموزنده توضیح میدهد. واینبرگ درباره اینکه چه شد که این کتاب را نوشت در مقدمه کتاب میگوید که این کتاب چکیده ارائه هایی است که به عنوان استاد دانشگاه در درس تاریخ علم برای دانشجو هایش آماده میکرده است.
واینبرگ قلم روانی دارد و از هرگونه سخت نویسی پرهیز میکند. البته چون مطالب علمی است، نیاز به توجه دارد.
درس تاریخ علم رشته فیزیک دوره ی کارشناسی، کتاب درسی مدونی ندارد و این کتاب می تواند کتاب درسی بسیار مناسبی برای این درس باشد که می توان آن را در یک ترم تحصیلی ختم کرد.
این کتاب دارای چهار بخش و ۳۶۰ صفحه است، که هر بخش به دوره ای خاص از تاریخ علم و هر فصل آن به مطالعه مختلفی از آن دوره اشاره میکند که در مجموع کل کتاب شامل ۱۵ فصل میشود.
📚 بخش های کتاب عبارتند از:
بخش اول: فیزیک یونان
فصل اول: ماده و شعر
فصل دوم: موسیقی و ریاضیات
فصل سوم: حرکت و فلسفه
فصل چهارم: فیزیک و فنآوری هلنی
فصل پنجم: علم و دین باستان
در این بخش نویسنده سعی کرده است با آوردن مثال هایی از سوالات فلسفی، اختراعات و یا اکتشافات ریاضی در بخش های مختلف زمانی یونان باستان، خواننده را به پاسخ این سوال برساند که اندیشمندان دوره یونان باستان چگونه فکر میکرده اند و راهبردشان در هر مطالعه چه بوده است.
بخش دوم: اخترشناسی یونان
فصل ششم: کاربردهای اخترشناسی
فصل هفتم: اندازهگیری خورشید، ماه و زمین
فصل هشتم: مسئلهی سیارات
هر چند در بخش قبل اشاره هایی به اکتشافات مربوط به اخترشناسی شده اما واینبرگ در این بخش از بنیاد های به وجود آمده اخترشناسی در یونان باستان میگوید.
بخش سوم: قرون وسطا
فصل نهم: اعراب
فصل دهم: اروپای قرون وسطا
تحولات اتفاق افتاده در قرون وسطا و همزمان با آن تحولات علمی در سرزمین های عرب نشین، تاثیرهای انکار ناپذیر روی زمینه های مختلف علمی داشته است که واینبرگ به قسمتی از آن در این فصل اشاره میکند.
بخش چهارم: انقلاب علمی
فصل یازدهم: منظومهی شمسی
فصل دوازدهم: آزمایش آغاز شد
فصل سیزدهم: بازنگری در روش
فصل چهاردهم: پژوهشهای نیوتون
فصل پانزدهم: سخن پایانی
در این قسمت که بخش اعظم کتاب را به خود اختصاص داده، تلاش شده چگونگی انحراف تفکر علمی از مسیر باستانی به نوع تفکری که امروزه در میان زمینه های علمی مطرح است، بررسی شود و واینبرگ سفر ذهنی اش را پس از تامل جالبی در اقدامات نیوتون، کتاب را به پایان میرساند و در سخن پایانی اشاره میکند که آنچه در این کتاب آمده، فقط چکیده ای از این تاریخ بوده است و دانشمندان هنوز راهی بسیار طولانی در پیش دارند.
در ایران ترجمه این کتاب توسط جمیل آریایی از انتشارات مازیار انجام شده و همچنین فایل کتاب صوتی آن نیز با صدای اکرم پریمون موجود است.
✏گردآورنده: محمد رستمی
✅@PSA_AUT
❤1
دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می کند:
🔴💥پایتون مقدماتی💥🔴
ارائه دهنده: حمیدرضا فسنقری؛ مهندس شبکه، مدرس مجرب برنامه نویسی
📆شنبه ها و یکشنبه ها؛
⏰۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰
⭕شروع دوره از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱
❓توضیحات:
💻 دوره پایتون مقدماتی، شامل ۱۶ ساعت (۴ هفته، هر هفته ۲ جلسه ۲ ساعته) میباشد.
هزینه دوره:
هزینه ثبت نام برای هر نفر، ۲۰۰ هزار تومان می باشد.
چنانچه تمایل به ثبت نام گروهی دارید (۳نفر و بیشتر)، هزینه ثبت نام برای هر نفر، ۱۷۰ هزار تومان است. برای ثبت نام گروهی، به آیدی درج شده در انتهای پست پیام بدهید.
✔برای ثبت نام، به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfqb_JAohqahIGEgxZK876nUdehJfRBMVOv_fiNcQO07ow87A/viewform?usp=sf_link
⁉برای پرسش هر گونه سوال، با آیدی زیر در ارتباط باشید:
💢@Parya_ngc262
✅@PSA_AUT
🔴💥پایتون مقدماتی💥🔴
ارائه دهنده: حمیدرضا فسنقری؛ مهندس شبکه، مدرس مجرب برنامه نویسی
📆شنبه ها و یکشنبه ها؛
⏰۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰
⭕شروع دوره از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱
❓توضیحات:
💻 دوره پایتون مقدماتی، شامل ۱۶ ساعت (۴ هفته، هر هفته ۲ جلسه ۲ ساعته) میباشد.
هزینه دوره:
هزینه ثبت نام برای هر نفر، ۲۰۰ هزار تومان می باشد.
چنانچه تمایل به ثبت نام گروهی دارید (۳نفر و بیشتر)، هزینه ثبت نام برای هر نفر، ۱۷۰ هزار تومان است. برای ثبت نام گروهی، به آیدی درج شده در انتهای پست پیام بدهید.
✔برای ثبت نام، به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfqb_JAohqahIGEgxZK876nUdehJfRBMVOv_fiNcQO07ow87A/viewform?usp=sf_link
⁉برای پرسش هر گونه سوال، با آیدی زیر در ارتباط باشید:
💢@Parya_ngc262
✅@PSA_AUT
👍3👏1
انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر
دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می کند: 🔴💥پایتون مقدماتی💥🔴 ارائه دهنده: حمیدرضا فسنقری؛ مهندس شبکه، مدرس مجرب برنامه نویسی 📆شنبه ها و یکشنبه ها؛ ⏰۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰ ⭕شروع دوره از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱ ❓توضیحات: 💻 دوره پایتون مقدماتی، شامل ۱۶ ساعت (۴…
دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می کند:
🔴💥پایتون مقدماتی💥🔴
📆شنبه ها و یکشنبه ها؛
⏰۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰
⭕شروع دوره از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱
✏رئوس مطالب، به شرح زیر است:
⬅هفته اول:
📍مقدمه ای بر پایتون (introduction to python)
📍نصب (installation)
📍بحث hello world
📍ساختار داده (data structure)
⬅هفته دوم
📍رشته
📍عملگرهای boolean و حلقه (loop)
📍تابع( functions)
⬅هفته سوم:
📍مفهوم lists
📍مفهوم tuples
📍مفهوم dictionary
⬅هفته چهارم:
📍مفهوم modules
📍توضیح files
📍ماژول pickle
⁉برای پرسش هر گونه سوال، با آیدی زیر در ارتباط باشید:
💢@Parya_ngc262
✅@PSA_AUT
🔴💥پایتون مقدماتی💥🔴
📆شنبه ها و یکشنبه ها؛
⏰۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰
⭕شروع دوره از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱
✏رئوس مطالب، به شرح زیر است:
⬅هفته اول:
📍مقدمه ای بر پایتون (introduction to python)
📍نصب (installation)
📍بحث hello world
📍ساختار داده (data structure)
⬅هفته دوم
📍رشته
📍عملگرهای boolean و حلقه (loop)
📍تابع( functions)
⬅هفته سوم:
📍مفهوم lists
📍مفهوم tuples
📍مفهوم dictionary
⬅هفته چهارم:
📍مفهوم modules
📍توضیح files
📍ماژول pickle
⁉برای پرسش هر گونه سوال، با آیدی زیر در ارتباط باشید:
💢@Parya_ngc262
✅@PSA_AUT
🔴💥تلسکوپ جیمزوب ژیمناستیک ستارهای(stellar Gymnastics) را در کهکشان Cartwheele (چرخِ چرخدستی) ثبت می کند!!!💥🔴
تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا به آشوب کهکشان Cartwheel نگاه کرده است و جزئیات جدیدی را در مورد تشکیل ستاره و سیاهچاله مرکزی کهکشان فاش کرده است. نگاه مادون قرمز قدرتمند وب، این تصویر دقیق از Cartwheele و دو کهکشان کوچکتر همراه را در پس زمینه بسیاری از کهکشان های دیگر ایجاد کرد. این تصویر نمای جدیدی از چگونگی تغییر کهکشان Cartwheel در طی میلیاردها سال ارائه می دهد.
کهکشان Cartwheel که در فاصله 500 میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی مجسمه ساز قرار دارد، یک منظره نادر است. ظاهر آن، بسیار شبیه به چرخ یک واگن، نتیجه یک رویداد شدید است - برخوردی با سرعت بالا بین یک کهکشان مارپیچی بزرگ و یک کهکشان کوچکتر که در این تصویر قابل مشاهده نیست. برخوردهایی با ابعاد کهکشانی، باعث ایجاد آبشاری از رویدادهای مختلف و کوچکتر بین کهکشان های درگیر می شود. Cartwheel نیز از این قاعده مستثنی نیست.
این برخورد بیشتر بر شکل و ساختار کهکشان تأثیر گذاشت. کهکشان Cartwheel دارای دو حلقه است - یک حلقه داخلی روشن و یک حلقه رنگارنگ اطراف. این دو حلقه از مرکز برخورد به سمت بیرون منبسط میشوند، مانند موجهایی در یک حوض پس از پرتاب سنگ به داخل آن. به دلیل این ویژگیهای متمایز، ستارهشناسان آن را «کهکشان حلقهای» مینامند؛ ساختاری که کمتر از کهکشانهای مارپیچی مانند کهکشان راه شیری ما رایج است.
هسته درخشان حاوی مقدار زیادی گرد و غبار داغ است که روشن ترین مناطق آن، خانه خوشه های ستاره ای جوان غول پیکر است. از سوی دیگر، حلقه بیرونی که حدود 440 میلیون سال پیش گسترش یافته است، تحت سلطه تشکیل ستاره و ابرنواخترها است. همانطور که این حلقه منبسط می شود، به گاز اطراف شخم زده و باعث تشکیل ستاره می شود.
تلسکوپ های دیگر، از جمله تلسکوپ فضایی هابل، قبلاً Cartwheel را بررسی کرده بودند اما این کهکشان دراماتیک در هاله ای از رمز و راز قرار گرفته است.
اکنون وب با توانایی خود در تشخیص نور مادون قرمز، بینش جدیدی را در مورد ماهیت Cartwheel آشکار می کند.
دوربین مادون قرمز نزدیک (NIRCam)، تصویرگر اصلی وب، در محدوده مادون قرمز نزدیک از 0.6 تا 5 میکرون رصد می کند و طول موج های مهمی از نور را می بیند که می تواند حتی بیشتر از ستاره های مشاهده شده در نور مرئی را نشان دهد. این به این دلیل است که ستارگان جوان، که بسیاری از آنها در حلقه بیرونی شکل میگیرند، هنگام مشاهده در نور فروسرخ کمتر با حضور غبار پنهان میشوند.
در این تصویر، دادههای NIRCam به رنگ آبی، نارنجی و زرد هستند. کهکشان نقاط آبی زیادی را به نمایش می گذارد که ستارگان منفرد یا محفظه های تشکیل ستاره هستند. NIRCam همچنین تفاوت بین توزیع صاف یا شکل جمعیتهای ستارهای مسنتر و غبار متراکم در هسته را در مقایسه با اشکال تودهای مرتبط با جمعیت ستاره های جوانتر در خارج از آن نشان میدهد.
با این حال، یادگیری جزئیات دقیق تر در مورد غباری که در کهکشان زندگی می کند، به ابزار مادون قرمز میانی وب (MIRI) نیاز دارد. دادههای MIRI در این تصویر، ترکیبی قرمز رنگ هستند. مناطقی در کهکشان Cartwheel غنی از هیدروکربن ها و سایر ترکیبات شیمیایی و همچنین غبار سیلیکات مانند بسیاری از غبار روی زمین را نشان می دهد. این مناطق مجموعه ای از پره های مارپیچی را تشکیل می دهند که اساساً اسکلت کهکشان را میسازند. این پره ها در مشاهدات قبلی هابل که در سال 2018 منتشر شد، مشهود هستند، اما در این تصویر وب بسیار برجسته تر می شوند.
مشاهدات وب تاکید می کند که Cartwheel در یک مرحله بسیار گذرا قرار دارد. کهکشانی که احتمالاً قبل از برخورد یک کهکشان مارپیچی معمولی مانند کهکشان راه شیری بوده است، به تغییر شکل خود ادامه خواهد داد. در حالی که وب تصویری فوری از وضعیت فعلی Cartwheel به ما می دهد، بینشی از آنچه در گذشته برای این کهکشان رخ داده و چگونگی تکامل آن در آینده را نیز ارائه می دهد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب برترین رصدخانه علوم فضایی جهان است. وب اسرار منظومه شمسی ما را حل خواهد کرد، به دنیاهای دوردست اطراف ستارگان دیگر نگاه خواهد کرد و ساختارها و منشاء اسرارآمیز جهان و مکان ما در آن را بررسی خواهد کرد. وب یک برنامه بین المللی است که توسط ناسا با شرکای خود، ESA (آژانس فضایی اروپا) و آژانس فضایی کانادا هدایت می شود.
✏مترجم: محدثه بنائی
🔗منبع خبر:
✔https://www.nasa.gov/feature/goddard/2022/webb-captures-stellar-gymnastics-in-the-cartwheel-galaxy
✅@PSA_AUT
تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا به آشوب کهکشان Cartwheel نگاه کرده است و جزئیات جدیدی را در مورد تشکیل ستاره و سیاهچاله مرکزی کهکشان فاش کرده است. نگاه مادون قرمز قدرتمند وب، این تصویر دقیق از Cartwheele و دو کهکشان کوچکتر همراه را در پس زمینه بسیاری از کهکشان های دیگر ایجاد کرد. این تصویر نمای جدیدی از چگونگی تغییر کهکشان Cartwheel در طی میلیاردها سال ارائه می دهد.
کهکشان Cartwheel که در فاصله 500 میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی مجسمه ساز قرار دارد، یک منظره نادر است. ظاهر آن، بسیار شبیه به چرخ یک واگن، نتیجه یک رویداد شدید است - برخوردی با سرعت بالا بین یک کهکشان مارپیچی بزرگ و یک کهکشان کوچکتر که در این تصویر قابل مشاهده نیست. برخوردهایی با ابعاد کهکشانی، باعث ایجاد آبشاری از رویدادهای مختلف و کوچکتر بین کهکشان های درگیر می شود. Cartwheel نیز از این قاعده مستثنی نیست.
این برخورد بیشتر بر شکل و ساختار کهکشان تأثیر گذاشت. کهکشان Cartwheel دارای دو حلقه است - یک حلقه داخلی روشن و یک حلقه رنگارنگ اطراف. این دو حلقه از مرکز برخورد به سمت بیرون منبسط میشوند، مانند موجهایی در یک حوض پس از پرتاب سنگ به داخل آن. به دلیل این ویژگیهای متمایز، ستارهشناسان آن را «کهکشان حلقهای» مینامند؛ ساختاری که کمتر از کهکشانهای مارپیچی مانند کهکشان راه شیری ما رایج است.
هسته درخشان حاوی مقدار زیادی گرد و غبار داغ است که روشن ترین مناطق آن، خانه خوشه های ستاره ای جوان غول پیکر است. از سوی دیگر، حلقه بیرونی که حدود 440 میلیون سال پیش گسترش یافته است، تحت سلطه تشکیل ستاره و ابرنواخترها است. همانطور که این حلقه منبسط می شود، به گاز اطراف شخم زده و باعث تشکیل ستاره می شود.
تلسکوپ های دیگر، از جمله تلسکوپ فضایی هابل، قبلاً Cartwheel را بررسی کرده بودند اما این کهکشان دراماتیک در هاله ای از رمز و راز قرار گرفته است.
اکنون وب با توانایی خود در تشخیص نور مادون قرمز، بینش جدیدی را در مورد ماهیت Cartwheel آشکار می کند.
دوربین مادون قرمز نزدیک (NIRCam)، تصویرگر اصلی وب، در محدوده مادون قرمز نزدیک از 0.6 تا 5 میکرون رصد می کند و طول موج های مهمی از نور را می بیند که می تواند حتی بیشتر از ستاره های مشاهده شده در نور مرئی را نشان دهد. این به این دلیل است که ستارگان جوان، که بسیاری از آنها در حلقه بیرونی شکل میگیرند، هنگام مشاهده در نور فروسرخ کمتر با حضور غبار پنهان میشوند.
در این تصویر، دادههای NIRCam به رنگ آبی، نارنجی و زرد هستند. کهکشان نقاط آبی زیادی را به نمایش می گذارد که ستارگان منفرد یا محفظه های تشکیل ستاره هستند. NIRCam همچنین تفاوت بین توزیع صاف یا شکل جمعیتهای ستارهای مسنتر و غبار متراکم در هسته را در مقایسه با اشکال تودهای مرتبط با جمعیت ستاره های جوانتر در خارج از آن نشان میدهد.
با این حال، یادگیری جزئیات دقیق تر در مورد غباری که در کهکشان زندگی می کند، به ابزار مادون قرمز میانی وب (MIRI) نیاز دارد. دادههای MIRI در این تصویر، ترکیبی قرمز رنگ هستند. مناطقی در کهکشان Cartwheel غنی از هیدروکربن ها و سایر ترکیبات شیمیایی و همچنین غبار سیلیکات مانند بسیاری از غبار روی زمین را نشان می دهد. این مناطق مجموعه ای از پره های مارپیچی را تشکیل می دهند که اساساً اسکلت کهکشان را میسازند. این پره ها در مشاهدات قبلی هابل که در سال 2018 منتشر شد، مشهود هستند، اما در این تصویر وب بسیار برجسته تر می شوند.
مشاهدات وب تاکید می کند که Cartwheel در یک مرحله بسیار گذرا قرار دارد. کهکشانی که احتمالاً قبل از برخورد یک کهکشان مارپیچی معمولی مانند کهکشان راه شیری بوده است، به تغییر شکل خود ادامه خواهد داد. در حالی که وب تصویری فوری از وضعیت فعلی Cartwheel به ما می دهد، بینشی از آنچه در گذشته برای این کهکشان رخ داده و چگونگی تکامل آن در آینده را نیز ارائه می دهد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب برترین رصدخانه علوم فضایی جهان است. وب اسرار منظومه شمسی ما را حل خواهد کرد، به دنیاهای دوردست اطراف ستارگان دیگر نگاه خواهد کرد و ساختارها و منشاء اسرارآمیز جهان و مکان ما در آن را بررسی خواهد کرد. وب یک برنامه بین المللی است که توسط ناسا با شرکای خود، ESA (آژانس فضایی اروپا) و آژانس فضایی کانادا هدایت می شود.
✏مترجم: محدثه بنائی
🔗منبع خبر:
✔https://www.nasa.gov/feature/goddard/2022/webb-captures-stellar-gymnastics-in-the-cartwheel-galaxy
✅@PSA_AUT
NASA
Webb Captures Stellar Gymnastics in The Cartwheel Galaxy
NASA’s James Webb Space Telescope has peered into the chaos of the Cartwheel Galaxy, revealing new details about star formation and the galaxy’s central black hole. Webb’s powerful infrared gaze produced this detailed image of the Cartwheel and two smaller…
✔️Standard Model of elementary particles
🔗credit: https://home.cern/science/physics/standard-model
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
🔗credit: https://home.cern/science/physics/standard-model
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
🔴💥مدل استاندارد ذرات بنیادی💥🔴
قسمت اول:
مدل استاندارد توضیح میدهد که چگونه بلوکهای سازنده اصلی ماده با چهار نیروی اساسی برهم کنش میکنند.
نظریه ها و اکتشافات هزاران فیزیکدان از دهه 1930، به بینش قابل توجهی در مورد ساختار بنیادی ماده منجر شده است. همه چیز در جهان از چند بلوک اصلی به نام ذرات بنیادی ساخته شده است که توسط چهار نیروی اساسی اداره می شود. بهترین درک ما از چگونگی ارتباط این ذرات و سه نیرو به یکدیگر، در مدل استاندارد فیزیک ذرات گنجانده شده است. این مدل در اوایل دهه 1970 توسعه یافت و تقریباً تمام نتایج تجربی را با موفقیت توضیح داد و طیف گسترده ای از پدیده ها را دقیقاً پیش بینی کرد. با گذشت زمان و از طریق آزمایش های بسیار، مدل استاندارد به عنوان یک نظریه فیزیک به خوبی آزمایش شده، تثبیت شده است.
در سال 1954، چن نینگ یانگ و رابرت میلز مفهوم نظریه گیج (gauge) را برای گروههای آبلی بسط دادند. در سال 1957، Chien-Shiung Wu نشان داد که برابری در تعامل ضعیف، حفظ نشده است. در سال 1961، شلدون گلاشو برهمکنش های الکترومغناطیسی و ضعیف را با هم ترکیب کرد. در سال 1967 استیون واینبرگ و عبدالسلام، مکانیسم هیگز را در تعامل الکتروضعیف گلاشو وارد کردند و شکلی مدرن به آن بخشیدند. اعتقاد بر این است که مکانیسم هیگز، باعث ایجاد جرم تمام ذرات بنیادی در مدل استاندارد می شود. پس از اینکه جریان های ضعیف خنثی ناشی از تبادل بوزون Z در سال 1973 در سرن کشف شد، نظریه الکتروضعیف به طور گسترده پذیرفته شد و گلاشو، عبدالسلام و واینبرگ جایزه نوبل فیزیک 1979 را دریافت کردند.
بوزون های W± و Z0 به طور تجربی در سال 1983 کشف شدند و نسبت جرم آنها همانگونه بود که مدل استاندارد پیش بینی کرده بود. نظریه برهمکنش قوی (یعنی کرومودینامیک کوانتومی، QCD)، شکل مدرن خود را در سالهای 1973-1974 زمانی که آزادی مجانبی پیشنهاد شد، به دست آمد (توسعهای که QCD را به تمرکز اصلی تحقیقات نظری تبدیل کرد).
آزمایشها تأیید کردند که هادرونها از کوارکهایی با بار کسری تشکیل شدهاند. اصطلاح "مدل استاندارد" اولین بار توسط آبراهام پیس و سام تریمن در سال 1975، با اشاره به نظریه الکتروضعیف با چهار کوارک ابداع شد. به گفته استیون واینبرگ، او این اصطلاح را ابداع کرد و در سال 1973 طی یک سخنرانی در فرانسه از آن استفاده کرد.
ادامه دارد... .
گرد آورندگان: محمد رستمی، زهرا یاسر، سارا ایرانپور
#فیزیک
#ذرات
#نوبل
✅@PSA_AUT
قسمت اول:
مدل استاندارد توضیح میدهد که چگونه بلوکهای سازنده اصلی ماده با چهار نیروی اساسی برهم کنش میکنند.
نظریه ها و اکتشافات هزاران فیزیکدان از دهه 1930، به بینش قابل توجهی در مورد ساختار بنیادی ماده منجر شده است. همه چیز در جهان از چند بلوک اصلی به نام ذرات بنیادی ساخته شده است که توسط چهار نیروی اساسی اداره می شود. بهترین درک ما از چگونگی ارتباط این ذرات و سه نیرو به یکدیگر، در مدل استاندارد فیزیک ذرات گنجانده شده است. این مدل در اوایل دهه 1970 توسعه یافت و تقریباً تمام نتایج تجربی را با موفقیت توضیح داد و طیف گسترده ای از پدیده ها را دقیقاً پیش بینی کرد. با گذشت زمان و از طریق آزمایش های بسیار، مدل استاندارد به عنوان یک نظریه فیزیک به خوبی آزمایش شده، تثبیت شده است.
در سال 1954، چن نینگ یانگ و رابرت میلز مفهوم نظریه گیج (gauge) را برای گروههای آبلی بسط دادند. در سال 1957، Chien-Shiung Wu نشان داد که برابری در تعامل ضعیف، حفظ نشده است. در سال 1961، شلدون گلاشو برهمکنش های الکترومغناطیسی و ضعیف را با هم ترکیب کرد. در سال 1967 استیون واینبرگ و عبدالسلام، مکانیسم هیگز را در تعامل الکتروضعیف گلاشو وارد کردند و شکلی مدرن به آن بخشیدند. اعتقاد بر این است که مکانیسم هیگز، باعث ایجاد جرم تمام ذرات بنیادی در مدل استاندارد می شود. پس از اینکه جریان های ضعیف خنثی ناشی از تبادل بوزون Z در سال 1973 در سرن کشف شد، نظریه الکتروضعیف به طور گسترده پذیرفته شد و گلاشو، عبدالسلام و واینبرگ جایزه نوبل فیزیک 1979 را دریافت کردند.
بوزون های W± و Z0 به طور تجربی در سال 1983 کشف شدند و نسبت جرم آنها همانگونه بود که مدل استاندارد پیش بینی کرده بود. نظریه برهمکنش قوی (یعنی کرومودینامیک کوانتومی، QCD)، شکل مدرن خود را در سالهای 1973-1974 زمانی که آزادی مجانبی پیشنهاد شد، به دست آمد (توسعهای که QCD را به تمرکز اصلی تحقیقات نظری تبدیل کرد).
آزمایشها تأیید کردند که هادرونها از کوارکهایی با بار کسری تشکیل شدهاند. اصطلاح "مدل استاندارد" اولین بار توسط آبراهام پیس و سام تریمن در سال 1975، با اشاره به نظریه الکتروضعیف با چهار کوارک ابداع شد. به گفته استیون واینبرگ، او این اصطلاح را ابداع کرد و در سال 1973 طی یک سخنرانی در فرانسه از آن استفاده کرد.
ادامه دارد... .
گرد آورندگان: محمد رستمی، زهرا یاسر، سارا ایرانپور
#فیزیک
#ذرات
#نوبل
✅@PSA_AUT
✔️Standard Model of elementary particles
🔗Credit: https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
🔗Credit: https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
🔴💥مدل استاندارد ذرات بنیادی💥🔴
قسمت دوم:
مدل استاندارد با درنظر گرفتن نیرو و موادی که تا کنون کشف شده اند، جدولی شامل 17 جز ارائه میدهد که شامل 12 ذره تشکیل دهنده مواد (این 12 ذره به فرمیون ها (fermions) مشهور هستند) که این 12 ذره به دو گروه 6 تایی کوارک ها ولپتون ها تقسیم مشوند و 4 ذره حامل نیرو های بنیادی شناخته شده (به جز گرانش) که به آنها بوزونهای پیمانهای (Gauge bosons) گفته مشود و یک ذره جدا افتاده به نام بوزون هیگز (Higgs Boson) که به عنوان عامل ایجاد جرم در مواد شناخته میشود و آن را در دسته بوزن(های) اسکالر قرار میدهند.
⬅کوارک ها(Quarks)
6 کوارک موجود در این جدول همه دارای بار غیر صحیح و جزیی از یک واحد دارند و همین باعث در یک دسته قرار دادن آن ها شده است. این 6 کوارک در 3 جفت (یا نسل) طبقه بندی میشوند و با حرکت از چپ به راست در جدول برای هر جفت، جرم و در پی آن پایداری ذرات موجود در آن جفت افزایش می یابد. در هر جفت عضو سنگین تر دارای بار 2/3 و عضو سبک تر دارای بار (1/3-) است. این 6 ذره با نام های زیر ارائه شده اند:
نسل اول (سبکترین نسل) : (up)-بالا، (down)- پایین
نسل دوم: (charm)-افسون، (strange)-شگفت
نسل سوم (سنگین ترین نسل): (top)-سر، (bottom)-ته
کوارک های نسل اول هسته جهان را تشکیل میدهند اما بقیه کوارک ها در برخوردهنده ها ساخته میشوند.
⬅لپتون ها (Leptons)
6 لپتون در جدول وجود دارد که وجه مشترک همه آنها بار صحیح آنهاست (1- و 0). لپتون ها هم در 3 جفت در جدول ظاهر شده اند و ذره های سنگین تر موجود در هر جفت دارای بار 1- است و ذره سبک تر با بار خنثی(0) نوترینو های ذرات سنگین تر نامیده میشوند. لپتون ها از لحاظ ترتیب افزایش جرم جفت ها از چپ به راست، مانند کوارک ها هستند. 6 لپتون موجود در جدول عبارت اند از:
نسل اول(سبکترین نسل): (Electron)-الکترون، ( Electron neutrino)-الکترون نوترینو
نسل دوم: (Muon)-میون، (Muon neutrino)- میون نوترینو
نسل سوم (سنگین ترین نسل): (Tau)-تاو، (Tau neutrino)-تاو نوترینو
⬅بوزونهای پیمانهای (Gauge bosons)
میدانیم که تا کنون 4 نیروی بنیادی در طبیعت شناخته شده است که در این جدول ذرات حامل 3 تا از این نیرو ها گنجانده شده است. وجه مشترک چهار ذره موجود در بوزون های پیمانه ای اسپین (1) آنهاست:
مثلا Photon: برای نیروی الکترو مغناطیس،W و Z bosns: هردو برای نیروی هسته ای ضعیف، gluons: برای نیروی هسته ای قوی.
اما همانطور که دیده میشود اثری از نیروی گرانش در این جدول نیست و علت آن این است که فیزیکدانان هنوز موفق به بررسی نیروی گرانش در مقیاس کوانتومی نشده اند و این عامل نقصی انکار ناپذیر در مدل استاندارد تلقی میشود.
⬅بوزون نردهای(Scalar bosons)
این بخش از جدول تنها یک عضو دارد که مشهور به بوزون هیگز(Higgs boson)است. کشف این ذره در سال 2012 در CERN دستاورد بزرگی برای فیزیکدانان نظری محسوب میشد؛ چرا که وجود آن پیش تر با توجه به مفهوم های استخراج شده از مدل استاندارد، پیش بینی شده بود. فیزیکدانان بورون هیگز را عامل به وجود آورنده جرم در دیگر ذرات بنیادین معرفی می کنند.
خوب است بدانیم که یک جدول کاملتر از مدل استاندارد شامل 30 ذره هم توسط فیزیکدانان ارائه میشود که تفاوت آن با جدولی اصلی 17 تایی این است که پادذره ها نیز در آن گنجانده شده اند.
ادامه دارد... .
گرد آورندگان: محمد رستمی، زهرا یاسر، سارا ایرانپور
#فیزیک
#ذرات
#نوبل
✅@PSA_AUT
قسمت دوم:
مدل استاندارد با درنظر گرفتن نیرو و موادی که تا کنون کشف شده اند، جدولی شامل 17 جز ارائه میدهد که شامل 12 ذره تشکیل دهنده مواد (این 12 ذره به فرمیون ها (fermions) مشهور هستند) که این 12 ذره به دو گروه 6 تایی کوارک ها ولپتون ها تقسیم مشوند و 4 ذره حامل نیرو های بنیادی شناخته شده (به جز گرانش) که به آنها بوزونهای پیمانهای (Gauge bosons) گفته مشود و یک ذره جدا افتاده به نام بوزون هیگز (Higgs Boson) که به عنوان عامل ایجاد جرم در مواد شناخته میشود و آن را در دسته بوزن(های) اسکالر قرار میدهند.
⬅کوارک ها(Quarks)
6 کوارک موجود در این جدول همه دارای بار غیر صحیح و جزیی از یک واحد دارند و همین باعث در یک دسته قرار دادن آن ها شده است. این 6 کوارک در 3 جفت (یا نسل) طبقه بندی میشوند و با حرکت از چپ به راست در جدول برای هر جفت، جرم و در پی آن پایداری ذرات موجود در آن جفت افزایش می یابد. در هر جفت عضو سنگین تر دارای بار 2/3 و عضو سبک تر دارای بار (1/3-) است. این 6 ذره با نام های زیر ارائه شده اند:
نسل اول (سبکترین نسل) : (up)-بالا، (down)- پایین
نسل دوم: (charm)-افسون، (strange)-شگفت
نسل سوم (سنگین ترین نسل): (top)-سر، (bottom)-ته
کوارک های نسل اول هسته جهان را تشکیل میدهند اما بقیه کوارک ها در برخوردهنده ها ساخته میشوند.
⬅لپتون ها (Leptons)
6 لپتون در جدول وجود دارد که وجه مشترک همه آنها بار صحیح آنهاست (1- و 0). لپتون ها هم در 3 جفت در جدول ظاهر شده اند و ذره های سنگین تر موجود در هر جفت دارای بار 1- است و ذره سبک تر با بار خنثی(0) نوترینو های ذرات سنگین تر نامیده میشوند. لپتون ها از لحاظ ترتیب افزایش جرم جفت ها از چپ به راست، مانند کوارک ها هستند. 6 لپتون موجود در جدول عبارت اند از:
نسل اول(سبکترین نسل): (Electron)-الکترون، ( Electron neutrino)-الکترون نوترینو
نسل دوم: (Muon)-میون، (Muon neutrino)- میون نوترینو
نسل سوم (سنگین ترین نسل): (Tau)-تاو، (Tau neutrino)-تاو نوترینو
⬅بوزونهای پیمانهای (Gauge bosons)
میدانیم که تا کنون 4 نیروی بنیادی در طبیعت شناخته شده است که در این جدول ذرات حامل 3 تا از این نیرو ها گنجانده شده است. وجه مشترک چهار ذره موجود در بوزون های پیمانه ای اسپین (1) آنهاست:
مثلا Photon: برای نیروی الکترو مغناطیس،W و Z bosns: هردو برای نیروی هسته ای ضعیف، gluons: برای نیروی هسته ای قوی.
اما همانطور که دیده میشود اثری از نیروی گرانش در این جدول نیست و علت آن این است که فیزیکدانان هنوز موفق به بررسی نیروی گرانش در مقیاس کوانتومی نشده اند و این عامل نقصی انکار ناپذیر در مدل استاندارد تلقی میشود.
⬅بوزون نردهای(Scalar bosons)
این بخش از جدول تنها یک عضو دارد که مشهور به بوزون هیگز(Higgs boson)است. کشف این ذره در سال 2012 در CERN دستاورد بزرگی برای فیزیکدانان نظری محسوب میشد؛ چرا که وجود آن پیش تر با توجه به مفهوم های استخراج شده از مدل استاندارد، پیش بینی شده بود. فیزیکدانان بورون هیگز را عامل به وجود آورنده جرم در دیگر ذرات بنیادین معرفی می کنند.
خوب است بدانیم که یک جدول کاملتر از مدل استاندارد شامل 30 ذره هم توسط فیزیکدانان ارائه میشود که تفاوت آن با جدولی اصلی 17 تایی این است که پادذره ها نیز در آن گنجانده شده اند.
ادامه دارد... .
گرد آورندگان: محمد رستمی، زهرا یاسر، سارا ایرانپور
#فیزیک
#ذرات
#نوبل
✅@PSA_AUT
👍1
✔️Standard Model of elementary particles
🔗Credit: https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
🔗Credit: https://www.quantamagazine.org/a-new-map-of-the-standard-model-of-particle-physics-20201022/
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
👍1
🔴💥مدل استاندارد ذرات بنیادی💥🔴
قسمت سوم:
این نظریه تنها سه نیرو از چهار نیروی اساسی را در بر می گیرد و گرانش را در بر نمیگیرد.
همچنین سؤالات مهمی وجود دارد که پاسخی به آنها نمی دهد، همچون «ماده تاریک چیست؟» یا «پس از انفجار بزرگ چه اتفاقی برای پادماده افتاد؟» «چرا سه نسل از کوارک ها و لپتون ها با چنین مقیاس جرم متفاوتی وجود دارند؟»و ... . آخرین ذره کشف شده، ذره ای به نام بوزون هیگز، جزء ضروری مدل استاندارد است. در 4 ژوئیه 2012، آزمایش های ATLAS و CMS در برخورد دهنده بزرگ هادرون (LHC) سرن اعلام کردند که هر یک ذره جدیدی را در ناحیه جرم مشاهده کرده اند. حدود 126 گیگا ولت این ذره با بوزون هیگز سازگار است، اما برای تعیین اینکه آیا این بوزون هیگز پیش بینی شده توسط مدل استاندارد است یا خیر، کار بیشتری لازم است. بوزون هیگز، همانطور که در مدل استاندارد پیشنهاد شده است، ساده ترین مظهر مکانیسم بروت-انگلرت-هیگز است. انواع دیگر بوزونهای هیگز توسط نظریههای دیگری که فراتر از مدل استاندارد هستند، پیشبینی میشوند. در 8 اکتبر 2013 جایزه نوبل فیزیک به طور مشترک به فرانسوا انگلرت و پیتر هیگز برای کشف نظری مکانیزمی که به درک ما از منشاء جرم ذرات زیراتمی که اخیراً از طریق کشف ذره بنیادی پیشبینیشده، توسط آزمایشهای ATLAS و CMS در برخورددهنده بزرگ هادرونی سرن تأیید شد. بنابراین اگرچه مدل استاندارد پدیدههای درون حوزه خود را بهدقت توصیف میکند، اما هنوز هم چنین است. شاید این تنها بخشی از یک تصویر بزرگتر است که شامل فیزیک جدیدی است که در اعماق دنیای زیراتمی یا در فرورفتگی های تاریک جهان پنهان شده است. اطلاعات جدید از آزمایشات در LHC به ما کمک می کند تا تعداد بیشتری از این قطعات گم شده را پیدا کنیم.
اگرچه مدل استاندارد در حال حاضر بهترین توصیفی است که از دنیای زیراتمی وجود دارد، اما تصویر کاملی را توضیح نمی دهد که ممکن است در آینده دچار تحولاتی شود.
گرد آورندگان: محمد رستمی، زهرا یاسر، سارا ایرانپور
#فیزیک
#ذرات
#نوبل
🔗منابع:
✔https://en.wikipedia.org/wiki/Standard_Model
✔https://home.cern/science/physics/standard-model
✔https://youtu.be/XYcw8nV_GTs
✅@PSA_AUT
قسمت سوم:
این نظریه تنها سه نیرو از چهار نیروی اساسی را در بر می گیرد و گرانش را در بر نمیگیرد.
همچنین سؤالات مهمی وجود دارد که پاسخی به آنها نمی دهد، همچون «ماده تاریک چیست؟» یا «پس از انفجار بزرگ چه اتفاقی برای پادماده افتاد؟» «چرا سه نسل از کوارک ها و لپتون ها با چنین مقیاس جرم متفاوتی وجود دارند؟»و ... . آخرین ذره کشف شده، ذره ای به نام بوزون هیگز، جزء ضروری مدل استاندارد است. در 4 ژوئیه 2012، آزمایش های ATLAS و CMS در برخورد دهنده بزرگ هادرون (LHC) سرن اعلام کردند که هر یک ذره جدیدی را در ناحیه جرم مشاهده کرده اند. حدود 126 گیگا ولت این ذره با بوزون هیگز سازگار است، اما برای تعیین اینکه آیا این بوزون هیگز پیش بینی شده توسط مدل استاندارد است یا خیر، کار بیشتری لازم است. بوزون هیگز، همانطور که در مدل استاندارد پیشنهاد شده است، ساده ترین مظهر مکانیسم بروت-انگلرت-هیگز است. انواع دیگر بوزونهای هیگز توسط نظریههای دیگری که فراتر از مدل استاندارد هستند، پیشبینی میشوند. در 8 اکتبر 2013 جایزه نوبل فیزیک به طور مشترک به فرانسوا انگلرت و پیتر هیگز برای کشف نظری مکانیزمی که به درک ما از منشاء جرم ذرات زیراتمی که اخیراً از طریق کشف ذره بنیادی پیشبینیشده، توسط آزمایشهای ATLAS و CMS در برخورددهنده بزرگ هادرونی سرن تأیید شد. بنابراین اگرچه مدل استاندارد پدیدههای درون حوزه خود را بهدقت توصیف میکند، اما هنوز هم چنین است. شاید این تنها بخشی از یک تصویر بزرگتر است که شامل فیزیک جدیدی است که در اعماق دنیای زیراتمی یا در فرورفتگی های تاریک جهان پنهان شده است. اطلاعات جدید از آزمایشات در LHC به ما کمک می کند تا تعداد بیشتری از این قطعات گم شده را پیدا کنیم.
اگرچه مدل استاندارد در حال حاضر بهترین توصیفی است که از دنیای زیراتمی وجود دارد، اما تصویر کاملی را توضیح نمی دهد که ممکن است در آینده دچار تحولاتی شود.
گرد آورندگان: محمد رستمی، زهرا یاسر، سارا ایرانپور
#فیزیک
#ذرات
#نوبل
🔗منابع:
✔https://en.wikipedia.org/wiki/Standard_Model
✔https://home.cern/science/physics/standard-model
✔https://youtu.be/XYcw8nV_GTs
✅@PSA_AUT
👍1
انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر
دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می کند: 🔴💥پایتون مقدماتی💥🔴 ارائه دهنده: حمیدرضا فسنقری؛ مهندس شبکه، مدرس مجرب برنامه نویسی 📆شنبه ها و یکشنبه ها؛ ⏰۱۷:۰۰ الی ۱۹:۰۰ ⭕شروع دوره از ۲۲ مرداد ۱۴۰۱ ❓توضیحات: 💻 دوره پایتون مقدماتی، شامل ۱۶ ساعت (۴…
❗️یادآوری❗️
تنها ۲ روز از مهلت ثبت نام دوره "پایتون مقدماتی" باقیمانده است.
تنها ۲ روز از مهلت ثبت نام دوره "پایتون مقدماتی" باقیمانده است.
🔴💥نوترینوهای پر انرژی امکان دارد که از سیاهچاله هایی بیایند که در حال از هم پاشاندن ستاره ها هستند!!!💥🔴
شواهد نشان میدهند پدیده هایی که باعث تلاطم های متناوب میشوند، ذرات زیراتمی را با سرعت بسیار زیادی در فضا پرتاب میکنند.
وقتی ستاره ای به یک سیاهچاله نزدیک میشود، جرقه هایی در اطراف آن تشکیل میشود و ذرات زیر اتمی به نام نوترینو نیز به بیرون پرتاپ میشوند.
هنگامی که یک سیاهچاله پر جرم یک ستاره سرگردان را میبلعد، منجر به نمایش نور چشمگیری میشود. حال برای دومین بار یک منبع نوترینو پر انرژی در فضا شناسایی شده است که ممکن است از یکی این "رویداد های با تلاطم متناوبی" باشد که محققان در یک مطالعه تایید شده در ژورنال Physical Review Letters آن را گزارش داه اند.
این ذره های سبک وزن، که هیچ بار الکتریکی ندارند، در سرتاسر کیهان از سمتی به سمت دیگر پرتاب میشوند و میتوانند در مسیر حرکتشان در زمین، شناسایی شوند. برای تولیدشان باید ذرات باردار را با شدت زیادی شتاب داد و این شتاب زیاد باعث تولیدشان خواهد شد. دانشمندان شروع به یافتن کاندید های مناسب برای شتابدهنده های کیهانی کرده اند. در سال 2020 محققان اولین منبع نوترینو مربوط به یک رویداد با تلاطم متناوب را گزارش دادند. مابقی نوترینو ها، مربوط به هسته های فعال کهکشانی بوده اند که منطقه ای بسیار روشن در مرکز بعضی از کهکشان ها است.
خود این رویداد برای اولین بار در سال 2019 کشف شد و در آن زمان بسیار مورد توجه قرار گرفت به طوری که از آن به عنوان یکی از روشن ترین منبع های گذرا در آسمان یاد شد. منبع های زودگذر (Transients)، شعله های کوتاه عمری در آسمان همانند پدیده مورد بررسی ما و یا حتی ستاره های در حال انفجار (ابرنواخترها) هستند. مطالعه های بیشتر درباره این فوران های درخشان نشان داد که آنها در محدوده های فرسرخ، اشعه ایکس و دیگر طول موج ها نیز می درخشند.
حدود یک سال بعد از کشف این شعله ها در آسمان، رصدخانه نوترینو قطب جنوب IceCube اعلام کرد که منبعی از نوترینو های پر انرژی را پیدا کرده است. محققان با دنبال کردن رو به عقب مسیر عبور این نوترینو ها، مشخص کردند که این نوترینو های پر انرژی از مجاورت همین شعله های روشن ساطع میشده است.
تطابق این دو پدیده ممکن است تصادفی باشد اما با توجه به این حقیقت که پدیده مشابه قبلی نیز به یک منبع سرشار از نوترینو پرانرژی منجر شد، احتمال ارتباط میان این دو را بیشتر میکند. محققان میگوند احتمال یافتن چنین تطابق هایی به صورت شانسی 0.034 است.
هنوز روشن نیست که پدیده های متلاطم متناوب چگونه باعث تولید نوترینو های پر انرژی میشوند. در یک سناریو پیشنهاد شده گفته میشود که وقتی فواره ای از ذرات از سیاه چاله به سمت بیرون پرتاب میشوند، ممکن است که پروتون ها را شتاب دهند و این پروتون ها میتوانند به وسیله تعامل با تشعشعات اطرافشان، منجر به تولید نوترینو های پرسرعت شوند.
ما به دیتای بسیار بیشتری نیازداریم تا مطمئن شویم آیا واقعا این پدیده ها منبع واقعی نوترینو هستند یا نه. اما همه دانشمندان موافق نیستند که روشنایی شناسایی شده، واقعا یک پدیده تلاطم متناوب باشد؛ در عوض پیشنهاد میکنند شاید با یک ابرنواختر به نوع خاص روشن روبه رو باشیم. در چنین ابرنواختر هایی کاملا روشن است که چگونه نوترینو ها به وجود می آیند. پروتون هایی که به وسیله شوک ابرنواختری شتاب میگیرند، با پرتون های اطراف محیط ستاره برخورد میکنند و باعث تولید ذراتی میشوند که از تجزیه آنها ممکن است نوترینو ها به وجود آیند.
اخیرا بررسی های حاصل از منابع نوترینو های پر انرژی و Transient ها به اندازه کافی ارتقا یافته است تا دانشمندان را قادر سازد ارتباط های بالقوه ای میان این دو پدیده پیدا کنند. اما همانطور که بحث های انجام شده پیرامون مسئله منبع به تازگی کشف شده نوترینو ها نشان میدهد، این منبع در حال آشکار کردن موارد بسیار زیادی است که ما از آنها اطلاع نداشته ایم.
✏مترجم: محمد رستمی
🔗منبع خبر:
✔High-energy neutrinos may come from black holes ripping apart stars | Science News
https://www.sciencenews.org/article/high-energy-neutrinos-black-holes-stars-tidal-disruption-event
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
شواهد نشان میدهند پدیده هایی که باعث تلاطم های متناوب میشوند، ذرات زیراتمی را با سرعت بسیار زیادی در فضا پرتاب میکنند.
وقتی ستاره ای به یک سیاهچاله نزدیک میشود، جرقه هایی در اطراف آن تشکیل میشود و ذرات زیر اتمی به نام نوترینو نیز به بیرون پرتاپ میشوند.
هنگامی که یک سیاهچاله پر جرم یک ستاره سرگردان را میبلعد، منجر به نمایش نور چشمگیری میشود. حال برای دومین بار یک منبع نوترینو پر انرژی در فضا شناسایی شده است که ممکن است از یکی این "رویداد های با تلاطم متناوبی" باشد که محققان در یک مطالعه تایید شده در ژورنال Physical Review Letters آن را گزارش داه اند.
این ذره های سبک وزن، که هیچ بار الکتریکی ندارند، در سرتاسر کیهان از سمتی به سمت دیگر پرتاب میشوند و میتوانند در مسیر حرکتشان در زمین، شناسایی شوند. برای تولیدشان باید ذرات باردار را با شدت زیادی شتاب داد و این شتاب زیاد باعث تولیدشان خواهد شد. دانشمندان شروع به یافتن کاندید های مناسب برای شتابدهنده های کیهانی کرده اند. در سال 2020 محققان اولین منبع نوترینو مربوط به یک رویداد با تلاطم متناوب را گزارش دادند. مابقی نوترینو ها، مربوط به هسته های فعال کهکشانی بوده اند که منطقه ای بسیار روشن در مرکز بعضی از کهکشان ها است.
خود این رویداد برای اولین بار در سال 2019 کشف شد و در آن زمان بسیار مورد توجه قرار گرفت به طوری که از آن به عنوان یکی از روشن ترین منبع های گذرا در آسمان یاد شد. منبع های زودگذر (Transients)، شعله های کوتاه عمری در آسمان همانند پدیده مورد بررسی ما و یا حتی ستاره های در حال انفجار (ابرنواخترها) هستند. مطالعه های بیشتر درباره این فوران های درخشان نشان داد که آنها در محدوده های فرسرخ، اشعه ایکس و دیگر طول موج ها نیز می درخشند.
حدود یک سال بعد از کشف این شعله ها در آسمان، رصدخانه نوترینو قطب جنوب IceCube اعلام کرد که منبعی از نوترینو های پر انرژی را پیدا کرده است. محققان با دنبال کردن رو به عقب مسیر عبور این نوترینو ها، مشخص کردند که این نوترینو های پر انرژی از مجاورت همین شعله های روشن ساطع میشده است.
تطابق این دو پدیده ممکن است تصادفی باشد اما با توجه به این حقیقت که پدیده مشابه قبلی نیز به یک منبع سرشار از نوترینو پرانرژی منجر شد، احتمال ارتباط میان این دو را بیشتر میکند. محققان میگوند احتمال یافتن چنین تطابق هایی به صورت شانسی 0.034 است.
هنوز روشن نیست که پدیده های متلاطم متناوب چگونه باعث تولید نوترینو های پر انرژی میشوند. در یک سناریو پیشنهاد شده گفته میشود که وقتی فواره ای از ذرات از سیاه چاله به سمت بیرون پرتاب میشوند، ممکن است که پروتون ها را شتاب دهند و این پروتون ها میتوانند به وسیله تعامل با تشعشعات اطرافشان، منجر به تولید نوترینو های پرسرعت شوند.
ما به دیتای بسیار بیشتری نیازداریم تا مطمئن شویم آیا واقعا این پدیده ها منبع واقعی نوترینو هستند یا نه. اما همه دانشمندان موافق نیستند که روشنایی شناسایی شده، واقعا یک پدیده تلاطم متناوب باشد؛ در عوض پیشنهاد میکنند شاید با یک ابرنواختر به نوع خاص روشن روبه رو باشیم. در چنین ابرنواختر هایی کاملا روشن است که چگونه نوترینو ها به وجود می آیند. پروتون هایی که به وسیله شوک ابرنواختری شتاب میگیرند، با پرتون های اطراف محیط ستاره برخورد میکنند و باعث تولید ذراتی میشوند که از تجزیه آنها ممکن است نوترینو ها به وجود آیند.
اخیرا بررسی های حاصل از منابع نوترینو های پر انرژی و Transient ها به اندازه کافی ارتقا یافته است تا دانشمندان را قادر سازد ارتباط های بالقوه ای میان این دو پدیده پیدا کنند. اما همانطور که بحث های انجام شده پیرامون مسئله منبع به تازگی کشف شده نوترینو ها نشان میدهد، این منبع در حال آشکار کردن موارد بسیار زیادی است که ما از آنها اطلاع نداشته ایم.
✏مترجم: محمد رستمی
🔗منبع خبر:
✔High-energy neutrinos may come from black holes ripping apart stars | Science News
https://www.sciencenews.org/article/high-energy-neutrinos-black-holes-stars-tidal-disruption-event
#modelstandard #theoreticalphysics #particlephysics #Highenergyphysics
✅@PSA_AUT
Science News
High-energy neutrinos may come from black holes ripping apart stars
Where extremely energetic neutrinos originate from is a mystery. A new study supports the idea that “tidal disruption events” are one source.