🔰انجمن علمی مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می‌کند:


کارگاه "مرور و جمع بندی ریاضی 2 "


👨🏼‍🏫مدرس: سید مهبد ابطحی

کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی
سابقه تدریسیاری ریاضیات عمومی ۱ و ۲ (دکتر خسروی) از سال ۹۴


📆زمان: شنبه 17 اردیبهشت ۱۴۰۱

🕙ساعت 18

💵هزینه شرکت :

دانشجویان مهندسی شیمی امیرکبیر 30 هزارتومان
دانشجویان دانشگاه امیرکبیر 40 هزار تومان
آزاد 50 هزار تومان


✔️شرکت برای عموم آزاد است.

🌐برای ثبت نام از لینک زیر اقدام فرمایید:
https://evand.com/events/کارگاه-مرور-و-جمع-بندی-ریاضی-2

❇️اين کارگاه در دانشکده مهندسی شیمی امیرکبیر به صورت حضوری برگزار می شود .


کسب اطلاعات بیشتر

🆔@saCHE_AUT_admin

🆔 @sacheaut | انجمن علمی مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

🔴اولین ابررسانای یک طرفه جهان می تواند سرعت کامپیوترها را 400 برابر افزایش دهد!💥🔴


برای اولین بار در جهان، تیمی از محققان از TU Delft از یک ابررسانا یک طرفه با مقاومت صفر رونمایی کردند که هر جریانی را که از جهت مخالف می آید، مسدود می کند. بر اساس گزارشی که در SciTech Daily منتشر شده است، این کشف می تواند صرفه جویی زیادی در مصرف انرژی داشته باشد و در عین حال رایانه ها را تا 400 برابر سریعتر کند. دانشیاری به نام مظهر علی و تیمی در TU Delft تحقیق جدید خود را در مجله Nature منتشر کردند و توضیح دادند که چگونه کار آنها بر روی دیودهای ابررسانا می تواند زمینه محاسبات را بسیار تقویت کند.
ابررساناها این پتانسیل را دارند که همزمان با حذف تلفات انرژی، دستگاه های الکترونیکی را صدها برابر سریعتر کنند. با این حال، میدان های مغناطیسی به طور سنتی برای جلوگیری از هدایت آنها در همه جهات مورد نیاز بوده اند (به این معنی که برای محاسبات کلاسیک کاربردی نیستند).
تیم TU Delft یک روش جایگزین برای کنترل جهت جریان در یک ابررسانا بدون آهنربا ارائه کرده است. آنها از یک ماده کوانتومی جدید که توسط یک تیم فیزیک مواد در دانشگاه جان هاپکینز به نام Nb 3 Br 8 ساخته شده است، استفاده کردند. همانند گرافن، این ماده از نظر اتمی نازک است و از همه مهمتر، این ماده خاص دارای دوقطبی الکتریکی خاص خود است.

"قرن ابررسانا ها"

این تیم به اصطلاح " مواد کوانتومی اتصالات جوزفسون" را با دو ابررسانا ایجاد کردند که توسط لایه ای از Nb 3 Br 8 از هم جدا شده بودند. علی در این باره به SciTech Daily می گوید: «ما توانستیم تنها چند لایه اتمی از این Nb 3 Br 8 را جدا کنیم و یک ساندویچ بسیار بسیار نازک درست کنیم - فقط چند لایه اتمی ضخیم - که برای ساخت دیود جوزفسون مورد نیاز بود و با مواد سه بعدی معمولی امکان پذیر نبود»‌.
علی ادامه داد: بسیاری از فناوری‌ها بر اساس نسخه‌های قدیمی ابررساناهای JJ هستند (به عنوان مثال، فناوری MRI). همچنین، محاسبات کوانتومی امروزی بر پایه اتصالات جوزفسون است. فناوری که قبلاً فقط با استفاده از نیمه رسانا ها امکان پذیر بود، اکنون می تواند با ابررساناهایی که از این بلوک ساختمانی استفاده می کنند، ساخته شود. این موضوع شامل رایانه های سریعتر نیز می شود، مانند رایانه هایی با سرعتی از مرتبه تراهرتز که 300 تا 400 برابر سریع‌تر از رایانه‌هایی است که اکنون از آنها استفاده می‌کنیم. این روی همه کاربردهای اجتماعی و فناوری تأثیر می‌گذارد. اگر قرن بیستم قرن نیمه ‌رسانا ها بود، قرن بیست و یکم می‌تواند به قرن ابر رسانا ها تبدیل شود».

دانشمندان دستگاه های مختلفی را برای آزمایش ابررسانای JJ خود ساختند و هر بار دریافتند که جریان یک طرفه قوی را بدون استفاده از میدان مغناطیسی فعال می کند. با این حال، یکی از موانعی که محققان باید بر آن غلبه کنند، مسئله قابلیت استفاده در دمای اتاق است. آزمایش‌ها تاکنون در دمای بسیار سرد زیر ۷۷ درجه کلوین (۱۹۶- درجه سانتی‌گراد، ۳۲۱- درجه فارنهایت) انجام شده است. اگر تیم TU Delft بتواند بفهمد که چگونه ابررسانا JJ را در دمای معمولی تر اجرا کند – اتفاقی که علی می گوید با "ابررساناهای شناخته شده High Tc" امکان پذیر است - آنگاه به مرحله بعدی بسیار نزدیکتر خواهد شد؛ بررسی اینکه آیا این فناوری می تواند برای تولید انبوه ارزیابی شود یا خیر!

محققان TU Delft بر این باورند که ابررساناهای آنها می تواند به بهترین وجه در مزارع سرور متمرکز و ابررایانه ها استفاده شود. آنها با کمترین هزینه به بیشترین تعداد افراد کمک می کنند. علی می افزاید: «زیرساخت های موجود را می توان بدون هزینه زیاد برای کار با لوازم الکترونیکی مبتنی بر دیود جوزفسون تطبیق داد.»

✏مترجم: مینا شیری

🔗منبع خبر:

✔A world-first one-way superconductor could make computers 400 times faster
https://interestingengineering.com/400-times-faster-superconductor

✅@PSA_AUT

بیست و چهارمین گردهمایی پژوهشی نجوم ایران


25 لغایت 27 خرداد ماه 1401
دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان

آخرین مهلت ثبت نام و ارسال مقالات 10 خرداد 1401


جهت ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر به وبگاه گردهمایی به آدرس
https://iasbs.ac.ir/~astro
مراجعه فرمایید.

❌این کنفرانس به صورت حضوری و مجازی برگزار می‌گردد❌

@iasbs_astro

🔰انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار میکند:

🟠 وبینار جمع بندی برنامه نویسی به زبان C برای میانترم


👨🏼‍🏫 مدرس : مهندس علیرضا صنوبری

کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه تربیت مدرس/ تدریسیار معماری سیستم های قابل بازپیکربندی



📆 زمان: جمعه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱

🕙 ساعت: ۱۹:۰۰ الی ۲۲:۰۰

👨🏻‍🎓👩🏻‍🎓 شرکت در این دوره برای عموم آزاد است!

هزینه ثبت نام : ۲۵ هزارتومان

🌐برای ثبت نام از لینک زیر اقدام نمایید:

https://evand.com/events/همایش-برنامه-نویسی-کامپیوتر-به-زبان-c


🖥 لینک ورود به جلسه برای ثبت نام کنندگان ایمیل خواهد شد.

🟡لطفا ۱۵ دقیقه پیش از شروع جلسه حضور پیدا کنید.


برای کسب اطلاعات بیشتر با آیدی تلگرام ما در ارتباط باشید :

🆔 @TextileSC_Admin


انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
@TextileSC

💥انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می‌کند:

📣سمینار "معادله شرودینگر در عمل"

سخنران:
🔹خانم دکتر نگار اشعری

🗓زمان برگزاری: چهارشنبه، ۲۱ اردیبهشت ماه
⏰ساعت 13:30

📍مکان برگزاری: دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده فیزیک و مهندسی انرژی، آمفی تئاتر طبقه ششم

‼️سمینار تنها به حالت حضوری ارائه خواهد شد.

#سمینار
💫رسانه باشید.
✅@PSA_AUT

🔴💥ناسا در حال راه اندازی یک آزمایش جدید درهم تنیدگی کوانتومی در فضا است!💥🔴

قسمت اول:

ناسا این هفته اعلام کرد که در اواخر امسال یک آزمایش کوچک در مورد درهم تنیدگی کوانتومی در فضا راه اندازی می کند. این ماموریت که به نام آزمایش کوانتومی درهم تنیدگی و Annealing QUantum (یا SEAQUE) نامیده می شود، قرار است آزمایش کند که آیا دو فوتون درهم تنیده می توانند در فضا با یکدیگر مرتبط باقی بمانند یا خیر.
این ویژگی فیزیک کوانتومی روزی می تواند دستگاه هایی مانند تلسکوپ و کامپیوتر را در فرکانس هایی که اطلاعات را با وضوح بهتری حمل می کنند به یکدیگر متصل کند.
این پروژه یک همکاری بین موسسات تحقیقاتی در ایالات متحده، کانادا و سنگاپور به همراه شرکت های شریک است.

فوتون یک واحد اصلی نور است که می تواند هم مانند یک ذره و هم مانند یک موج رفتار کند. در همین حال، فوتون‌های درهم‌تنیده بدون در نظر گرفتن فاصله فیزیکی بین‌شان، طوری رفتار می‌کنند که به هم متصل شده‌اند (پدیده‌ای که به عنوان "عمل شبح وار در فاصله" نیز شناخته می‌شود). این بدان معناست که حتی اگر خواص هر فوتون به طور مستقل اندازه‌گیری شود، نتایج آن‌ها همچنان همبسته خواهد بود؛ زیرا اندازه‌گیری یک فوتون از جفت درهم‌تنیده بر خواص فوتون دیگر تأثیر می‌گذارد.
پس هدف این نوع تحقیق چیست؟ ایجاد و حفظ این درهم تنیدگی می‌تواند به سیستم‌های کوانتومی جدا شده از فاصله روی زمین، مانند رایانه‌های کوانتومی یا تلسکوپ‌های کوانتومی، اجازه دهد تا داده‌های با وضوح بالا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. یک شبکه کوانتومی می تواند برای ارتباطات امن، برنامه نویسی یک کامپیوتر کوانتومی از راه دور و سنجش توزیع شده استفاده شود.

پل کویات، محقق اصلی پروژه SEAQUE از دانشگاه ایلینویز Urbana-Champaign می گوید: "پروژه ما یک پله برای اتصال کامپیوترهای کوانتومی است." اتصال دو کامپیوتر کوانتومی نیز می تواند ظرفیت محاسباتی آنها را افزایش دهد. به جای اینکه مثلاً دو کامپیوتر 100 کیوبیتی به طور مستقل عمل کنند، اگر این کامپیوترها با یکدیگر درگیر می شدند، مانند یک کامپیوتر 200 کیوبیتی رفتار می کردند.

برخلاف کامپیوترهای کلاسیک که اطلاعات را در بیت های باینری رمزگذاری می کنند، کامپیوترهای کوانتومی می توانند اطلاعات را در کیوبیت ها رمزگذاری کنند که می تواند 0، 1 یا – به طرز عجیبی – هر دو در یک زمان باشد(برهم‌نهی). این ویژگی، در تئوری، به رایانه‌های کوانتومی اجازه می‌دهد تا مشکلات خاصی مانند رمزگذاری، شبیه‌سازی یک سیستم کوانتومی یا جستجو در یک پایگاه داده مرتب‌نشده را بهتر از رایانه‌های کلاسیک حل کنند.

اما کامپیوترهای کوانتومی حساس هستند. اگر آنها صد مایل از هم فاصله داشته باشند، اما به فیبر نوری متصل باشند، انتقال سیگنال‌های کوانتومی از یکی به دیگری دشوار است؛ زیرا هنگام عبور از فیبر، تلفاتی وجود دارد.
کویت می‌گوید: «وقتی مسافت کافی را طی می‌کنید، اساساً سیگنال‌های کوانتومی شما به آن نمی‌رسند. و چون حالت‌های کوانتومی قابل کپی کردن نیستند(no cloning theorem)، مهندسان نمی‌توانند از تقویت‌کننده‌ها برای سیگنال‌ها استفاده کنند.
"مزیت تلاش برای پیوند از فضا این است که شدت نور اساساً کاهش می یابد، و بنابراین از دست دادن در فضای آزاد بسیار کمتر از ارسال سیگنال از طریق فیبر است".
پروژه SEAQUE یک هدف سه قسمتی در ISS دارد: ایجاد درهم تنیدگی، توزیع درهم تنیدگی و تشخیص درهم تنیدگی.

ادامه دارد... .

✏مترجم: زهرا یاسر

✅@PSA_AUT

🔴💥اولین تصویر از Sagittarius A*، سیاهچاله بسیار پرجرم در مرکز کهکشان راه شیری!💥🔴


اگرچه تصویر جدید آشنا به نظر می رسد، سیاهچاله های نشان داده شده در دو تصویر بسیار متفاوت هستند. سیاهچاله از تصویر قبلی در مرکز M87 قرار دارد، یک کهکشان بیضوی عظیم که به طور قابل توجهی از کهکشان راه شیری مارپیچی ما پرجرم تر است. سیاهچاله آن یک جت عظیم را که توسط میدان های مغناطیسی شدید نیرو می گیرد، به بیرون پرتاب می کند.
برعکس، Sagittarius A*، حدود 1000 برابر جرم کمتری از سیاهچاله M87 دارد.

برای گرفتن تصویری از قوس A*، محققان باید با چالش‌های مشاهده‌ای منحصربه‌فردی روبرو می‌شدند. Sagittarius A* کوچک است - فقط 30 برابر بزرگتر از خورشید ما - و 27000 سال نوری از ما فاصله دارد. از آنجایی که نسبتاً کوچک است، هر فعالیتی در Sagittarius A* - مانند حرکت پلاسمای تریلیون درجه ای که آن را احاطه کرده است - 1000 برابر سریعتر از سیاهچاله M87 رخ می دهد. کیتی بومن، دانشمند کامپیوتری که اکنون در موسسه فناوری کالیفرنیا به توسعه الگوریتمی برای تبدیل مقادیر زیادی از EHT کمک کرده است، می‌گوید: «مواد آنقدر سریع در اطراف Sag A* می‌چرخید که ظاهر Sag A* می‌توانست از دقیقه به دقیقه تغییر کند.
همچنین EHT از تکنیکی به نام تداخل سنجی خط پایه بسیار بلند(very-long-baseline interferometry (VLBI)) برای تولید تصاویر خود استفاده می کند و با ترکیب نماهای رصدخانه های متعدد از قطب جنوب تا اسپانیا، زمین را به یک تلسکوپ مجازی غول پیکر تبدیل می کند. تلسکوپ های پخش شده می توانند تصاویر واضح تری ایجاد کنند، همانطور که یک آینه بزرگتر در یک تلسکوپ نوری دید بهتری را ارائه می دهد.
مشاهدات در طول موج 1.3 میلی متر به جای طول موج نور مرئی انجام شد. کارل گوین، اخترفیزیکدان از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا که در این نتیجه دخالتی نداشت، گفت: «این طول موج، نقطه شیرینی است. این به اخترشناسان اجازه می‌دهد تا از میان گاز داغ اطراف یک سیاه‌چاله پرجرم نگاه کنند، اما وضوح لازم را نیز برای آشکار کردن سایه ناشی از افق رویداد آن فراهم می‌کند - نقطه‌ای که هیچ نوری نمی‌تواند از آن فرار کند.
تصویربرداری از Sagittarius A* نتیجه نهایی دهه‌ها رصد است که با اولین نشانه‌های وسوسه‌انگیز ما از حضور آن در سال 1918 آغاز شد، زمانی که ستاره‌شناس هارلو شپلی برای اولین بار متوجه تجمع ستاره‌ها به سمت مرکز کهکشان راه شیری شد. مشاهدات بعدی، تشعشعات رادیویی قدرتمندی را که از آن نقطه می‌آیند، شناسایی کرد که به وجود یک جسم عظیم و در عین حال فشرده، به احتمال زیاد یک سیاه‌چاله اشاره می‌کند - پدیده‌ای که توسط نظریه نسبیت عام اینشتین پیش‌بینی شده بود.

🔗به نقل از:
✔https://www.quantamagazine.org/black-hole-image-reveals-sagittarius-a-20220512/

✅@PSA_AUT

🔴🔴داوطلبان و متقاضیان کنکورکارشناسی ارشد هم اکنون می‌توانند با مراجه به سایت سازمان سنجش علاوه بر اطلاع از حوزه امتحانی کارت ورود به جلسه خود را دریافت نمایند.
https://register4.sanjesh.org/nrgarshad401/Login/Login


✅ @psa_aut

🔴💥ناسا در حال راه اندازی یک آزمایش جدید درهم تنیدگی کوانتومی در فضا است!💥🔴

قسمت دوم:

پیش از این، فوتون های درهم تنیده با کریستالی به اندازه یک گیره اتصال دهنده ایجاد می شدند. سپس فوتون‌ها باید جمع‌آوری می‌شدند و دوباره در فضا مرتب می‌شدند. SEAQUE قرار است از طریق فرآیندی به نام تبدیل پارامتری خود به خود به پایین، درهم تنیدگی ایجاد کند که در آن یک فوتون منفرد از یک کریستال غیر خطی عبور می کند و دو فوتون دختر تولید می کند که انرژی کمتری دارند. کویت می‌گوید: «یکی از کارهایی که ما متفاوت انجام می‌دهیم این است که منبع ما استفاده از یک تراشه نوری یکپارچه، یک تراشه موجبر است، بنابراین بسیار کوچک‌تر است. ما نور خود را می فرستیم و سپس فوتون های ما از آن خارج می شوند و فقط دما را ثابت نگه می داریم. به ازای هر فوتون والدینی که ارسال می کنید، احتمال بیشتری وجود دارد که یک جفت از این فوتون های دختر درهم تنیده جادویی تولید کنید تا در این کریستال های حجیم!
ما آنها را به نحوی ایجاد می کنیم تا در برخی از ویژگی هایشان با هم مرتبط باشند. در این مورد، فوتون ها در قطبش خود درگیر می شوند».
او می‌گوید که همیشه بین فوتون های دختر، همبستگی وجود دارد و به دست آوردن این همبستگی ها بدون سیستم کوانتومی غیرممکن است.
در آزمایش محدود SEAQUE، هر دو فوتون در یک بسته کوچک در فضا ایجاد و شناسایی خواهند شد. کویت خاطرنشان می کند که برای ارتباطات کوانتومی آینده، باید تلسکوپ ها و نوعی سیستم اشاره و ردیابی را اضافه کنند تا بتوان یک یا هر دو فوتون را منتقل کرد.
با فناوری فعلی، حافظه کوانتومی را نمی توان به مدت طولانی روی چیزی مانند یک فلش مموری معمولی ذخیره کرد؛ بنابراین اطلاعات کوانتومی باید از طریق یک پیوند ارسال شود. مجموعه‌ای از آزمایش‌ها در خارج از چین از طریق تلسکوپ‌های روی زمین و ماهواره در فضا انجام شد.
آنها باید به یکدیگر اشاره و قفل شوند و سیگنال های کوانتومی را ارسال کنند. کویت توضیح می‌دهد که هرچه تلسکوپ‌ها بزرگ‌تر باشند، نور بیشتری را می‌توانید با آنها جمع‌آوری کنید و بازده انتقال از زمین به ماهواره یا ماهواره به زمین بالاتر می‌رود. پروژه‌ای که در حال حاضر انجام می‌دهیم تلاشی برای انجام آن نیست».
پس از ایجاد این دو فوتون، مرحله نهایی SEAQUE، تشخیص است که خواص فوتون ها را اندازه گیری می کند. کویت می‌گوید: «آشکارگر باید بتواند تک فوتون‌ها را ببیند و آن‌ها بسیار حساس هستند. زمانی که سیگنال از زمین به فضا می‌رود مقداری فوتون از دست می‌رود، اما با این حال، تلفات بسیار کمتری نسبت به زمانی است که از فیبر عبور می‌کند. ناسا در بیانیه مطبوعاتی خود گفت: «در حالی که تشخیص سیگنال‌های زمین فراتر از محدوده این نمایش فناوری است، SEAQUE از آرایه آشکارساز خود برای شمارش فوتون‌های تولید شده توسط منبع درهم تنیدگی خود استفاده خواهد کرد».
از آنجایی که فوتون‌ها گرانبها و محدود هستند، محققان باید مطمئن شوند که می‌توانند فوتون‌هایی را که به دست می‌آورند ببینند، به این معنی که باید هر صدایی را که از آشکارسازها می‌آید قطع کنند.
ادامه دارد... .

✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT

🔴💥ناسا در حال راه اندازی یک آزمایش جدید درهم تنیدگی کوانتومی در فضا است!💥🔴

قسمت سوم:

آشکارسازهای معمولی که مردم استفاده می کنند، تحت تأثیر آسیب تشعشع هستند. در فضای بیرونی، شما تابش زیادی دریافت می کنید و کاری که این تابش انجام می دهد، این است که نقص هایی در شبکه کریستالی مواد آشکارساز (نیمه هادی یا سیلیکون) ایجاد می کند. این باعث ایجاد نویز یا شمارش تاریک می شود که باعث می شود آشکارساز فکر کند که فوتونی را حتی زمانی که هیچ فوتونی از آن عبور نکرده است، شناسایی کرده است. این نقص ها می توانند در طول زمان جمع شوند و باعث افزایش نویز شوند که در نهایت می تواند سیگنال کوانتومی را خفه کند. اگر نویز زیاد باشد، سیستم‌های کوانتومی مانند رمزنگاری کوانتومی ناامن می‌شوند و پیوند بین رایانه‌های کوانتومی قطع می‌شود.
در زمین، به نظر می رسد راه حلی برای این مشکل پیدا کرده اند. عیوب ناشی از تشعشعات به شدت در شبکه گیر نمی کند و اگر شبکه را با گرم کردن آن تکان دهید، این عیوب می توانند خودشان را برطرف کنند. اما برای اینکه گرمایش در فضا مقرون‌ به‌ صرفه‌تر شود، به‌جای قرار دادن کل آشکارساز در یک ساختار اجاق‌مانند، از یک لیزر درخشان برای رفع این نقص‌ها استفاده می‌کنند. SEAQUE آزمایش خواهد کرد که چقدر این روش annealing لیزری در فضا، جایی که آسیب تشعشع دائمی وجود دارد، موثر است. امیدواریم که درمان لیزری، طول عمر ماموریت را افزایش دهد تا کل سیستم برای مدت طولانی تری زنده بماند.
هنوز مشخص نیست که این ارتباطات از راه دور در نهایت چگونه به یک کامپیوتر کوانتومی منفرد متصل می شود. ایده های مختلفی در مورد نحوه اتصال فوتون های درهم تنیده به دستگاه های کوانتومی وجود دارد؛ عمدتاً به این دلیل که ایده های زیادی در مورد اینکه یک کامپیوتر کوانتومی حتی باید چه شکلی باشد، وجود دارد.
با این حال، برخی از فناوری‌های کوانتومی در حال توسعه با فوتون‌ها تعامل دارند. برای مثال، یون‌های به دام افتاده که در سیستم‌های آزمایشی هانی‌ول استفاده می‌شوند، هنگام انتقال از یک حالت به حالت دیگر، فوتون ساطع می‌کنند.
کویت پیشنهاد می‌کند: «شما می‌توانید یکی از فوتون‌های درهم‌تنیده را بگیرید و سعی کنید آن را در اتم قرار دهید، یا می‌توانید آن دو فوتون را طوری تنظیم کنید که درهم‌تنیدگی را منتقل کند تا بتوانید این سیستم‌های راه دور را در هم ببندید». از سوی دیگر، google و IBM از پردازنده‌های کوانتومی ابررسانا با کیوبیت (یک کیوبیت شبیه اتم مصنوعی است) استفاده می‌کنند که با فوتون‌های مایکروویو صحبت می‌کنند. اکنون سؤال این است که آیا می‌توانید آن را به یکی از فوتون‌هایی که می‌خواهیم [به فضا] ارسال کنیم، تبدیل کنید؟».
تشخیص فوتون های مایکروویو، به دلیل داشتن انرژی کم، در فضای آزاد تقریبا غیرممکن است. او می افزاید: «آنها با این همه سروصدا غرق خواهند شد. بنابراین شما باید نوعی انتقال را انجام دهید که در آن از مایکروویو به طول موج مرئی یا طول موج های مخابراتی تبدیل میشود.
این یک چالش سخت فیزیک و مهندسی است که گروه های زیادی در سراسر جهان در حال حاضر برای حل آن تلاش می کنند. اما شاید در دهه آینده یا بیشتر، محققان بتوانند آن فوتون‌ها را بگیرند، آنها را به فرکانس مناسبی تبدیل کنند که می‌تواند با بیت کوانتومی صحبت کند! چه یون به دام افتاده(trapped ion)، یک اتم خنثی یا یک کیوبیت ابررسانا.
کویت می‌گوید: «مدتی طول می‌کشد تا رایانه‌های کوانتومی مرتبط مفیدی داشته باشیم، زیرا ما هنوز رایانه‌های کوانتومی مفید و عاری از خطا نداریم».

🔗منبع خبر:

✔NASA is launching a new quantum entanglement experiment in space
https://www.popsci.com/technology/quantum-entanglement-nasa-demo/

✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT

🔴💥دانشمندان یک سیستم کوانتومی را بدون اینکه دچار تخریب شود، اندازه‌گیری کردند!!!💥🔴

قسمت اول:

یک جنبه کلیدی از محاسبات کوانتومی وجود دارد که ممکن است قبلاً به آن فکر نکرده باشید!
این ویژگی، «quantum non-​demolition measurements» نامیده می شوند که به مشاهده حالت های کوانتومی خاص بدون از تخریب آنها در این فرآیند اشاره دارند.
اگر بخواهیم یک کامپیوتر کوانتومی کارآمد را گرد هم بیاوریم، که در حین انجام محاسبات در هر ثانیه دچار شکست نشود، بدیهی است که مفید خواهد بود.
اکنون، دانشمندان تکنیک جدیدی را برای ثبت اندازه‌گیری‌های کوانتومی بدون تخریب توصیف کرده‌اند که بسیار امیدوارکننده است.
این تحقیق شامل سیستم‌های کوانتوم مکانیکی می‌شود - اجسامی که از نظر محاسبات کوانتومی نسبتاً بزرگ هستند، اما برای ما بسیار کوچک اند. آنها از حرکت مکانیکی (مانند ارتعاش) برای کنترل جادوی کوانتومی لازم استفاده می کنند و می توانند با سایر سیستم های کوانتومی نیز ترکیب شوند.
محققان در مقاله منتشر شده خود می نویسند: «نتایج ما راه را برای اجرای الگوریتم های کوانتومی پیچیده تر با استفاده از سیستم های مکانیکی مانند تصحیح خطای کوانتومی و عملیات چند حالته باز می کند».
در جهت اهداف این مطالعه، اعضای تیم یک نوار نازک از یاقوت کبود با کیفیت بالا را با ضخامت کمتر از نیم میلی متر کنار هم قرار دادند. یک مبدل پیزوالکتریکی نازک برای برانگیختن امواج صوتی، واحدهای انرژی متحرک مانند فونون‌ها که در تئوری می‌توانند از طریق فرآیندهای محاسباتی کوانتومی استفاده شوند، به کار گرفته شد. از نظر فنی، این دستگاه به عنوان تشدید کننده صوتی شناخته می شود.
این قسمت اول راه اندازی بود. برای انجام اندازه‌گیری، تشدیدگر صوتی با یک کیوبیت ابررسانا همراه شد - آن بلوک‌های سازنده رایانه‌های کوانتومی اساسی که می‌توانند همزمان مقدار 1 و 0 را نگه دارند و شرکت‌هایی مانند گوگل و IBM قبلاً رایانه‌های کوانتومی ابتدایی را بر اساس آن‌ها ساخته‌اند.

ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT

🔴💥دانشمندان یک سیستم کوانتومی را بدون اینکه دچار تخریب شود، اندازه‌گیری کردند!!!💥🔴

قسمت دوم:

با وابسته کردن وضعیت کیوبیت ابررسانا به تعداد فونون‌ها در تشدید کننده صوتی، دانشمندان می‌توانند آن تعداد فونون را بدون تعامل واقعی با آنها یا انتقال انرژی بخوانند.
آنها آن را شبیه به نواختن theremin توصیف می کنند، ابزار موسیقی عجیبی که برای تولید صدا نیازی به لمس آن نیست!
کنار هم قرار دادن معادل های محاسبات کوانتومی کار آسانی نبود: حالت های کوانتومی معمولاً بسیار کوتاه مدت هستند و بخشی از نوآوری در این تکنیک روشی بود که این حالت ها برای مدت طولانی تری باقی بمانند. تیم این کار را تا حدی از طریق انتخاب مواد و تا حدی از طریق یک حفره آلومینیومی ابررسانا که محافظ الکترومغناطیسی ایجاد می کرد، انجام داد.
در آزمایش‌های بعدی، آن‌ها موفق شدند چیزی را که به عنوان «parity measure» سیستم کوانتومی مکانیکی شناخته می‌شود، استخراج کنند.
مفهوم parity measure برای انواع فناوری‌های کوانتومی بسیار مهم است؛ به‌ویژه زمانی که نوبت به تصحیح خطاها در سیستم‌ها می‌رسد – و هیچ کامپیوتری نمی‌تواند به درستی کار کند اگر که مرتباً تولید خطا میکند.
محققان می نویسند: «با اتصال تشدید کننده های مکانیکی با مدارهای ابررسانا، آکوستودینامیک کوانتومی مدار می تواند ابزارهای مهم مختلفی را برای دستکاری و اندازه گیری حالات کوانتومی حرکتی در دسترس قرار دهد».
همه اینها از نظر فیزیک کوانتومی بسیار سطح بالا است، اما نتیجه نهایی این است که این یک گام مهم رو به جلو در یکی از فناوری‌هایی است که در نهایت می‌تواند پایه‌ای برای رایانه‌های کوانتومی آینده، به ویژه از نظر ترکیب انواع مختلف سیستم‌ها با یکدیگر باشد.
یک دستگاه hybrid کیوبیت ترکیبی مانند آنچه در این مطالعه توضیح داده شد، به طور بالقوه بهترین دو حوزه مختلف تحقیقاتی را ارائه می دهد: قابلیت های محاسباتی کیوبیت های ابررسانا و پایداری سیستم های مکانیکی.
اکنون دانشمندان نشان داده اند که می توان اطلاعاتی را از چنین وسیله ای به روشی غیر مخرب استخراج کرد.
زمانی که اندازه‌گیری حالت‌ها اصلاح و تکمیل شد، این حالت‌ها باید مورد بهره‌برداری قرار گیرند تا مورد استفاده واقعی قرار گیرند اما پتانسیل عظیم سیستم‌های محاسباتی کوانتومی ممکن است به تازگی گام نزدیکتری برداشته باشد.
محققان می نویسند: "در اینجا ما اندازه گیری های مستقیم توزیع عدد فونون و برابری حالت های مکانیکی غیر کلاسیک را نشان می دهیم".
این اندازه‌گیری‌ها برخی از بلوک‌های اساسی برای ساخت حافظه‌ها و پردازنده‌های کوانتومی آکوستیک هستند.
این تحقیق در مجله Nature Physics منتشر شده است.

🔗لینک خبر:

✔https://www-sciencealert-com.cdn.ampproject.org/c/s/www.sciencealert.com/scientists-just-measured-a-mechanical-quantum-system-without-destroying-it/amp


🔗لینک مقاله اصلی:
✔https://www.nature.com/articles/s41567-022-01591-2


✅@PSA_AUT

🔴💥مکانیک کوانتوم میتواند جهش خود به خود DNA را توضیح دهد!💥🔴

مولکولهای حیات، DNA، با دقت متحیر کننده ای تکثیر میشوند اما این فرایند همواره بی نقص نیست و میتواند منجر به جهش شود.
گروهی از فیزیکدانان و شیمیدانان دانشگاه Surrey با استفاده از مدل سازی پیچیده کامپیوتری، نشان دادند که چنین اشتباهاتی در کپی کردن ها، ممکن است بدلیل قوانین کوانتومی باشد.
دو رشته مارپیچ معروف DNA توسط ذرات زیراتمی به نام پروتون _هسته اتم هیدروژن_به یکدیگر متصل میگردند که خود نوعی جاذبه ایجاد میکند و مولکولهایی به نام bases ها را به یکدیگر پیوند میدهد.
این پیوند های هیدروژنی مانند پله های یک نردبان تاب خورده هستند که ساختار مارپیچ دوگانه ای تشکیل میدهند که در سال ۱۹۵۲ توسط جیمز واتسون و فرانسیس کریک بر اساس کار روزالیند فرانکلین و موریس ویلکینز کشف شد.
به طور عادی این بازهای DNA bases از قوانین سختگیرانه ای پیروی میکنند؛ A همیشه به Tو C همواره به G متصل میشود.
این جفت سخت توسط شکل مولکول ها تعیین میشود و آنها را به هم متصل میکند اما اگر ماهیت پیوندهای هیدروژنی کمی تغییر کند، باعث شکسته شدن قانون جفت شدن میشود که منجر به اتصال پایه های اشتباه و در نتیجه جهش می شود.
اگرچه توسط واتسون و کریک پیش بینی شده بود اما اکنون است که مدل سازی های پیچیده کامپیوتری توانسته است این فرایند را به دقت تعیین کمیت (quantify) کند.
این تیم نشان داده است که این تغییر در پیوندهای بین رشته های DNA بسیار بیشتر از چیزی است که تصور میشد. پروتون ها میتوانند به راحتی از محل معمول در یک طرف مانع انرژی بپرند و در طرف دیگر فرود آیند. اگر این فرایند درست قبل‌ از باز شدن دو رشته در مرحله اول فرایند کپی اتفاق بیفتد، آنگاه میتواند از دستگاه تکثیر در سلول عبور کند و منجر به چیزی شود که به آن عدم تطابق DNA و جهش میگویند .
اما جالبتر از همه، به لطف یک مکانیسم کوانتومی شناخته شده و در عین حال تقریبا جادویی به نام «تونل زنی» است که آنها موفق به عبور از آن مانع های انرژی می شوند .
قبلا فرض میشد که چنین رفتار کوانتومی نمیتواند در محیط گرم، مرطوب و پیچیده یک سلول زنده رخ دهد. با این حال شرودینگر در سال ۱۹۴۴ در کتاب خود "زندگی چیست؟" پیشنهاد کرده بود که مکانیک کوانتومی میتواند نقشی در سیستم های زنده ایفا کند؛ زیرا رفتار آنها نسبتا متفاوت از ماده بی جان است.
به نظر میرسد این کار اخیر، نظریه شرودینگر را تایید میکند.
نویسندگان تعیین کردند که محیط سلولی باعث میشود پروتون ها که مانند امواج پخش شده رفتار میکنند، از لحاظ حرارتی فعال و پویاتر شوند. در واقع پروتون ها به طور مداوم و سریع بین دو رشته تونل میزنند. سپس هنگامی که DNA به رشته های جداگانه خود تقسیم میشود، برخی از پروتون ها در سمت اشتباه قرار میگیرند که منجر به خطا میشود.
دکتر Slocombe میگوید:
«پروتون های موجود در DNA میتوانند در امتداد پیوندهایی هیدروژنی در DNA تونل بزنند و بازهایی که اطلاعات ژنتیکی را رمز گذاری میکنند، تغییر دهند.
بازهای اصلاح شده «tautomers» نامیده میشوند و میتوانند از فرایند های شکاف و تکثیر جان سالم به در ببرند و باعث transcription errors یا mutations شوند (خطاهای رونویسی یا جهش)».

پروفسور Al_khalili میگوید:
«واتسون و کریک بیش از ۵۰ سال پیش در مورد وجود اهمیت اثرات مکانیکی کوانتومی در DNA حدس و گمان میزدند اما مکانیسم تا حد زیادی نادیده گرفته شده است».
دکتر Sacchi میگوید:
«زیست شناسان معمولا انتطار دارند که تونل زنی تنها در دماهای پایین و در سیستم های نسبتا ساده نقش مهمی ایفا کند؛ بنابراین آنها تمایل به کاهش اثرات کوانتومی در DNA داشتند. با مطالعاتمان، ما باور داریم که اثبات کردیم این مفروضات صادق نیستند».

✏مترجم: محمد هادی عبدی

🔗منبع خبر:
✔https://phys.org/news/2022-05-quantum-mechanics-dna-spontaneously-mutate.html

✅@PSA_AUT

💥انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می‌کند:

سمینار "مهندسی و طراحی مواد با ابعاد پایین برای کاربردهای الکترونیکی و اپتوالکتریکی"

"Low Dimensional Materials' Design for Electronic and Optoelectronic Applications"
سخنران:
🔹خانم دکتر فرزانه شایگان‌فر

🗓زمان برگزاری: چهارشنبه، ۴خرداد ماه
⏰ساعت 13:30

📍مکان برگزاری: دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده فیزیک و مهندسی انرژی، آمفی تئاتر طبقه ششم


#سمینار
💫رسانه باشید.
✅ @PSA_AUT

با توجه به تعطیلی دانشگاه جلسه سمینار این هفته کنسل و به هفته بعد موکول گردیده‌است.

✅@PSA_AUT

🔴💥برخورد دهنده LHC جرم کوارک بالا (Top Quark) را با دقت بینظیری اندازه گیری میکند!💥🔴

علم دقیق ما از جرم کوارک بالا، دارای اهمیت بسیار زیادی برای درک بهتر دنیا در کوچکترین ابعاد است.
مرکز همکاری CMS در LHC، دقیق ترین اندازه گیری برای جرم کوارک بالا (سنگین ترین ذره بنیادی شناخته شده) را انجام داده اند. دقت گزارش شده در این آزمایش، 0.22 درصد است. اساس دستاوری به این دقت در این آزمایش مربوط به متد آنالیز جدید و بهبود یافته برای شبیه سازی و درنظرگرفتن حالت های مختلف عدم قطعیت ها در اندازه گیری است.
اندازه گیری جرم سنگین ترین ذره بنیادی به دقیق ترین روش ممکن،حیاتی است؛ چرا که در آزمایش کردن ثبات درونی، تنها توصیف ریاضی ما از تمام ذرات بنیادی یعنی مدل استاندارد (Standard Model) کمک میکند.
برای مثال اگر جرم بوزون W و بوزون هیگز به طور دقیق مشخص باشد، جرم کوارک بالا توسط مدل استاندارد قابل پیش بینی است. به همین ترتیب با داشتن جرم هیگز بوزون و کوارک بالا میتوان جرم بوزون W را مشخص کرد.
به طرز جالبی برخلاف این میزان پیشرفت در تحقیقات، نسبت دادن تعریف فیزیکدانان نظری از جرم برای کوارک بالا همچنان کار سختی به نظر میرسد.
به طور قابل توجهی دانش ما از ثبات بنیادین جهان، بسته به دانسته ترکیبی ما از جرم هیگز بوزون و کوارک بالا است. اگر جرم کوارک بالا حتی مقدار کمی متفاوت بود، جهان در درازا دارای ثبات کمتری بود و به طور بالقوه ای درنهایت در رویداد بزرگی مثل بیگ بنگ ناپدید میشد.
برای رسیدن به اندازه گیری های انجام شده برای جرم کوارک بالا، از داده های حاصل از برخورد پروتون ها که توسط آشکار ساز CMS در سال 2016 استفاده شده است، گروه تحقیقاتی CMS در تحقیقات خود پنج خاصیت متفاوت از کوارک بالا را در این برخوردها تشخیص داده است که متفاوت از 3 خاصیتی است که توسط آنالیز های پیشین ارائه داده شده اند. این خاصیت ها به جرم دقیق کوارک بالا بستگی دارد.
علاوه بر این، این تیم با تنظیم بسیار دقیقی از داده های CMS به درک عمیقی از عدم قطعیت های تئوری و تجربی و ارتباط میان آنها دست یافته اند. توسط این متد خلاقانه، تمامی این عدم قطعیت ها در حین سازگاری ریاضیات که جرم نهایی کوارک بالا را مشخص میکند، استخراج میشوند و این به این معنی است که بعضی از عدم قطعیت ها خود میتواند به طور دقیقی پیش بینی شوند. نتیجه نهایی آزمایش، عدد 171.77±0.38 GeV است که با نتایج قبلی و پیش بینی های مدل استاندارد ذرات بنیادین سازگاز است.
مرکز همکاری CMS با این روش، یک جهش بزرگ رو به جلو برای اندازه گیری جرم کوارک بالا انجام داده است. رویه ی جدید آماری مورد استفاده در این آزمایش برای عدم قطعیت ها و استفاده از جنبه های بیشتر آن، اندازه گیری های مربوطه را به طور قابل توجهی بهبود داده است.
گام بزرگ مورد انتظار بعدی، به کارگیری این کارکرد برای داده هایی با گستردگی بیشتر که توسط شناساگر CMS در سال های 2017 و 2018 به ثبت رسیده اند، میباشد.

✏مترجم: محمد رستمی

🔗لینک اصلی خبر:
✔https://scitechdaily.com/large-hadron-collider-measures-mass-of-the-top-quark-with-unparalleled-accuracy/

✅@PSA_AUT

🔴💥هسته اتمی جدیدی که به شکل کدو تنبل است، با نرخ رکوردشکنانه ای از خود پرتو ساطع میکند!💥🔴

یک هسته اتمی جدید لوتتیوم-149 که شامل 71 پروتون و 78 نوترون است، به طور مصنوعی در آزمایشی که در آزمایشگاه شتاب دهنده دانشگاه ییواسکیلا (University of Jyväskylä) انجام شده بود، ساخته شده است.
این ایزوتوپ جدید (لوتتیوم-149)، در میان خروجی های همجوشی Ni-58 و Ru96 پیدا شده است و توسط شناساگر MARA شناسایی شد.
این ایزوتوپ در حین فروپاشی به Yb-148 توسط انتشار ناگهانی پروتون که واپاشی بسیار نادری است، شناسایی شد.
شناسه های این فروپاشی استثنایی گزارش شده اند؛ طوری که دارای بیشترین انرژی فروپاشی و کوتاه ترین طول عمر در میان ساطع کنندگان پروتون در حالت پایه که به طور مستقیم اندازه گیری شده اند، است.
مشاهده این فروپاشی برق آسا به وسیله مدیریت دیجیتال سیگنال انجام میشود که این قابلیت را برآورده میکند تا بتوان اثر های به جا مانده را ضبط کرد. علاوه بر این مقایسه داده های خروجی با محاسبات تئوری، موجب به کشف پرانحنا ترین اتم تغییر شکل داده شده گردید که از خود پروتون ساطع میکند.
این اولین نمونه از آزمایش کردن مدل انتشار پروتون با اتمی تغییر شکل داده شده به این شدت است. این مشاهده به ما در توسعه نظریه انتشار پروتون کمک شایانی خواهد کرد؛ همانقدر که ممکن است به ما در درک مدل جرم اتمی برای ایزوتوپ های ناشناخته کمک کند. هر دوی آن مدل ها برای درک منشا عناصر، بسیار مهم هستند. نتیجه این مطالعه در ژورنال Physical Review Letters به عنوان توصیه ویراستار (Editors’ Suggestion) منتشر شده است.

✏مترجم: محمد رستمی

🔗منبع خبر:
✔https://scitechdaily.com/new-pumpkin-shaped-atomic-nucleus-radiates-protons-at-record-setting-rate/

✅@PSA_AUT