🔴💥ممریستور کوانتومی راه را برای محاسبات کوانتومی نورومورفیک هموار می کند! 💥🔴
محققان ایتالیایی و اتریشی دستگاه جدیدی ساخته اند که می تواند اطلاعات کوانتومی منسجم را به صورت برهم نهی فوتون های منفرد منتقل کند. این دستگاه که به عنوان ممریستور کوانتومی شناخته میشود، میتواند برای ساخت نسخههای کوانتومی معماریهای به اصطلاح نورومورفیک که ساختار مغز انسان را تقلید میکنند، استفاده شود.
مقاومت حافظه یا به اختصار ممریستور توسط لئون چوا در سال 1971 به صورت تئوری توصیف شد اما تا سال 2008 بود که محققان اولین نسخه عملی را ساختند. ویژگی خاص ممریستور این است که می توان مقاومت آن را بررسی و متعاقباً ذخیره کرد، به این دلیل که برخلاف مقاومتهای استاندارد، مقاومت یک ممریستور بسته به جریانی که قبلاً به آن اعمال شده است تغییر میکند - از این رو "حافظه" در نام آن است. علاوه بر این، حافظه دستگاه در این حالت مقاومتی حتی زمانی که منبع قدرت خاموش است، باقی می ماند.
دانشمندان به زودی متوجه شدند که رفتار ممریستورها بسیار شبیه رفتار نورون های مغز انسان است که با پیکربندی مجدد نقاط قوت اتصالات (سیناپس) بین نورون ها یاد میگیرند. ممریستورها می توانند این قابلیت یادگیری را به اتصالات در مدارهای الکترونیکی بیاورند، به همین دلیل است که آنها به یک بلوک ساختمانی اساسی در معماری های نورومورفیک تبدیل شده اند.
القای رفتار memristive:
تیمی از فیزیکدانان دانشگاه وین، شورای ملی تحقیقات (CNR) در ایتالیا و Politecnico de Milano اکنون دستگاهی ساخته اند که مانند ممریستور عمل می کند و در عین حال می تواند بر روی حالت های کوانتومی عمل کند و اطلاعات کوانتومی را رمزگذاری/انتقال دهد.
آنها این دستگاه را با استفاده از تکنیکی به نام femtosecond-laser micromachining ساختند که در آن لیزر پالسهای نوری به مدت کوتاه (5-)^10 ثانیه از خود ساطع میکند تا کانالهایی را در داخل یک تکه شیشه بنویسد. میشل اسپگنولو، عضو تیم، که در زمان انجام کار، دانشجوی دکترا در وین بود، توضیح میدهد که این کانالها به دلیل تواناییشان در به دام انداختن یا «هدایت» نور به یک مسیر از پیش تعریفشده، مانند فیبرهای نوری، به عنوان موجبر شناخته میشوند.
همچنین Spagnolo و همکارانش در دستگاه خود فوتون های منفرد را به این موجبرها ارسال می کنند. به لطف ماهیت کوانتومی آنها، این ذرات نور می توانند به صورت همزمان در چندین موجبر تقسیم شوند. Spagnolo به Physics World میگوید: «ما با استفاده از آشکارسازهای تک فوتونی بسیار پیچیده در یکی از این موجبرها اندازهگیری میکنیم و سپس از آن اندازهگیری برای کنترل دستگاه با استفاده از یک کنترلکننده الکترونیکی استفاده میکنیم، بنابراین انتقال را در خروجی دیگر تعدیل میکنیم».
به این ترتیب میتوانیم رفتار حافظهدار را در دستگاه القا کنیم».
به گفته Spagnolo، ممریستور کوانتومی این تیم میتواند راه را به سوی کلاس جدیدی از دستگاههای کوانتومی باز کند. با این حال، پیش بینی کاربردهای احتمالی دشوار است؛ زیرا ممریستورهای کوانتومی فوتونیک تا کنون وجود نداشتند. او میگوید: «زیبایی آن نیز همین است، اما بهترین کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که حدس بزنیم».
از آنجایی که ممریستورهای کلاسیک در پلتفرمهای محاسباتی نورومورفیک کاربرد پیدا کردهاند، محققان پیشنهاد میکنند که همتای کوانتومی آن ممکن است در کاربردهای کوانتومی نورومورفیک کاربرد داشته باشد. در واقع، محققان در مطالعه خود که در Nature Photonics منتشر شده است، نشان میدهند که به نظر میرسد این دستگاه در طرح خاصی به نام محاسبات مخزن کوانتومی به خوبی کار میکند. Spagnolo می افزاید: «در حال حاضر، گروه تحقیقاتی من در وین در حال کار بر روی یک نسخه آزمایشی از این طرح محاسباتی مخزن کوانتومی است. این به معنای ساختن دستگاهی با چندین ممریستور کوانتومی و چندین فوتون است و نشان دهنده یک چالش بزرگ فناوری است.
🔗منبع:
✔https://physicsworld.com/a/quantum-memristor-paves-the-way-for-neuromorphic-quantum-computing/
✅@PSA_AUT
محققان ایتالیایی و اتریشی دستگاه جدیدی ساخته اند که می تواند اطلاعات کوانتومی منسجم را به صورت برهم نهی فوتون های منفرد منتقل کند. این دستگاه که به عنوان ممریستور کوانتومی شناخته میشود، میتواند برای ساخت نسخههای کوانتومی معماریهای به اصطلاح نورومورفیک که ساختار مغز انسان را تقلید میکنند، استفاده شود.
مقاومت حافظه یا به اختصار ممریستور توسط لئون چوا در سال 1971 به صورت تئوری توصیف شد اما تا سال 2008 بود که محققان اولین نسخه عملی را ساختند. ویژگی خاص ممریستور این است که می توان مقاومت آن را بررسی و متعاقباً ذخیره کرد، به این دلیل که برخلاف مقاومتهای استاندارد، مقاومت یک ممریستور بسته به جریانی که قبلاً به آن اعمال شده است تغییر میکند - از این رو "حافظه" در نام آن است. علاوه بر این، حافظه دستگاه در این حالت مقاومتی حتی زمانی که منبع قدرت خاموش است، باقی می ماند.
دانشمندان به زودی متوجه شدند که رفتار ممریستورها بسیار شبیه رفتار نورون های مغز انسان است که با پیکربندی مجدد نقاط قوت اتصالات (سیناپس) بین نورون ها یاد میگیرند. ممریستورها می توانند این قابلیت یادگیری را به اتصالات در مدارهای الکترونیکی بیاورند، به همین دلیل است که آنها به یک بلوک ساختمانی اساسی در معماری های نورومورفیک تبدیل شده اند.
القای رفتار memristive:
تیمی از فیزیکدانان دانشگاه وین، شورای ملی تحقیقات (CNR) در ایتالیا و Politecnico de Milano اکنون دستگاهی ساخته اند که مانند ممریستور عمل می کند و در عین حال می تواند بر روی حالت های کوانتومی عمل کند و اطلاعات کوانتومی را رمزگذاری/انتقال دهد.
آنها این دستگاه را با استفاده از تکنیکی به نام femtosecond-laser micromachining ساختند که در آن لیزر پالسهای نوری به مدت کوتاه (5-)^10 ثانیه از خود ساطع میکند تا کانالهایی را در داخل یک تکه شیشه بنویسد. میشل اسپگنولو، عضو تیم، که در زمان انجام کار، دانشجوی دکترا در وین بود، توضیح میدهد که این کانالها به دلیل تواناییشان در به دام انداختن یا «هدایت» نور به یک مسیر از پیش تعریفشده، مانند فیبرهای نوری، به عنوان موجبر شناخته میشوند.
همچنین Spagnolo و همکارانش در دستگاه خود فوتون های منفرد را به این موجبرها ارسال می کنند. به لطف ماهیت کوانتومی آنها، این ذرات نور می توانند به صورت همزمان در چندین موجبر تقسیم شوند. Spagnolo به Physics World میگوید: «ما با استفاده از آشکارسازهای تک فوتونی بسیار پیچیده در یکی از این موجبرها اندازهگیری میکنیم و سپس از آن اندازهگیری برای کنترل دستگاه با استفاده از یک کنترلکننده الکترونیکی استفاده میکنیم، بنابراین انتقال را در خروجی دیگر تعدیل میکنیم».
به این ترتیب میتوانیم رفتار حافظهدار را در دستگاه القا کنیم».
به گفته Spagnolo، ممریستور کوانتومی این تیم میتواند راه را به سوی کلاس جدیدی از دستگاههای کوانتومی باز کند. با این حال، پیش بینی کاربردهای احتمالی دشوار است؛ زیرا ممریستورهای کوانتومی فوتونیک تا کنون وجود نداشتند. او میگوید: «زیبایی آن نیز همین است، اما بهترین کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که حدس بزنیم».
از آنجایی که ممریستورهای کلاسیک در پلتفرمهای محاسباتی نورومورفیک کاربرد پیدا کردهاند، محققان پیشنهاد میکنند که همتای کوانتومی آن ممکن است در کاربردهای کوانتومی نورومورفیک کاربرد داشته باشد. در واقع، محققان در مطالعه خود که در Nature Photonics منتشر شده است، نشان میدهند که به نظر میرسد این دستگاه در طرح خاصی به نام محاسبات مخزن کوانتومی به خوبی کار میکند. Spagnolo می افزاید: «در حال حاضر، گروه تحقیقاتی من در وین در حال کار بر روی یک نسخه آزمایشی از این طرح محاسباتی مخزن کوانتومی است. این به معنای ساختن دستگاهی با چندین ممریستور کوانتومی و چندین فوتون است و نشان دهنده یک چالش بزرگ فناوری است.
🔗منبع:
✔https://physicsworld.com/a/quantum-memristor-paves-the-way-for-neuromorphic-quantum-computing/
✅@PSA_AUT
Physics World
Quantum memristor paves the way for neuromorphic quantum computing
New device could be used to fabricate architectures that mimic how the brain works
🔴💥فیزیکدانان مشخص می کنند که چگونه عدم قطعیت کوانتومی اندازه گیری ها را تشدید می کند!💥🔴
قسمت اول:
⁉ به نظر می رسد دور انداختن داده ها اندازه گیری فاصله ها و زوایا را دقیق تر می کند. دلیل این امر در اصل عدم قطعیت هایزنبرگ ردیابی شده است.
🔐 فیزیکدانان مشخص می کنند که چگونه عدم قطعیت کوانتومی اندازه گیری ها را تشدید می کند!
تا قبل از سال 1927، به نظر میرسید که فقط نبوغ انسانی میزان دقیق اندازهگیری اشیا را محدود میکرد. بعدها ورنر هایزنبرگ کشف کرد که مکانیک کوانتومی، محدودیتی اساسی برای دقت برخی از اندازهگیریهای همزمان ایجاد میکند. به عنوان مثال، هرچه موقعیت یک ذره را بهتر مشخص کنید، احتمالاً کمتر می توانید در مورد تکانه آن اطمینان داشته باشید. اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به رویای دنیای کاملاً قابل شناخت پایان داد.
در دهه 1980، فیزیکدانان شروع به مشاهده یک پوشش نقره ای در اطراف ابر عدم قطعیت کوانتومی کردند. آنها آموختند که مکانیک کوانتومی را می توان برای کمک به اندازه گیری به جای جلوگیری از آن - تز یک رشته در حال رشد به نام مترولوژی کوانتومی - مهار کرد.
در سال 2019، شکارچیان امواج گرانشی از تکنیک اندازهشناسی کوانتومی به نام فشردن کوانتومی برای بهبود حساسیت آشکارسازهای LIGO تا 40 درصد استفاده کردند. گروه های دیگر از پدیده درهم تنیدگی کوانتومی برای اندازه گیری دقیق میدان های مغناطیسی ضعیف استفاده کرده اند.
فیزیکدانان مشخص می کنند که چگونه عدم قطعیت کوانتومی اندازه گیری ها را تشدید می کند.
تا قبل از سال 1927، به نظر میرسید که فقط نبوغ انسانی میزان دقیق اندازهگیری اشیا را محدود میکرد. بعدها ورنر هایزنبرگ کشف کرد که مکانیک کوانتومی، محدودیتی اساسی برای دقت برخی از اندازهگیریهای همزمان ایجاد میکند. به عنوان مثال، هرچه موقعیت یک ذره را بهتر مشخص کنید، احتمالاً کمتر می توانید در مورد تکانه آن اطمینان داشته باشید. اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به رویای دنیای کاملاً قابل شناخت پایان داد!
در دهه 1980، فیزیکدانان آموختند که مکانیک کوانتومی را می توان برای کمک به اندازه گیری به جای جلوگیری از آن - تز یک رشته در حال رشد به نام مترولوژی کوانتومی - مهار کرد. در سال 2019، شکارچیان امواج گرانشی از تکنیک اندازهشناسی کوانتومی به نام quantum squeezing برای بهبود حساسیت آشکارسازهای LIGO تا 40 درصد استفاده کردند. گروه های دیگر از پدیده درهم تنیدگی کوانتومی برای اندازه گیری دقیق میدان های مغناطیسی ضعیف استفاده کرده اند.
اما بحثبرانگیزترین و غیرمعمولترین استراتژی برای بهرهبرداری از مکانیک کوانتومی برای افزایش دقت، postselection نامیده میشود. در این رویکرد، محققان فوتونها یا ذرات نور را که اطلاعات مربوط به سیستم مورد نظر را حمل میکنند، میگیرند و برخی از آنها را فیلتر میکنند. فوتون هایی که از این فیلتر شدن جان سالم به در می برند وارد آشکارساز می شوند. در طی 15 سال گذشته، آزمایشهایی با استفاده از postselection، فواصل و زوایا را با دقت قابل توجهی اندازهگیری کردهاند که نشان میدهد دور انداختن فوتونها به نوعی مفید است.
نوآ لوپو-گلادشتاین، دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه تورنتو، گفت: «جامعه هنوز در مورد اینکه چقدر مفید است و اینکه آیا [postselection] یک پدیده کوانتومی واقعی است یا خیر، بحث می کند.
اکنون، لوپو-گلادشتاین و شش نویسنده همکار مزیت را در اندازهگیریهای postselection مشخص کردهاند. در مقالهای که برای انتشار در Physical Review Letters پذیرفته شده است، آنها مزیت را در اعداد منفی که در محاسبات به دلیل اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به وجود میآیند دنبال میکنند - از قضا، همان قاعدهای که دقت اندازهگیری را در زمینههای دیگر محدود میکند!
محققان می گویند که درک جدید، پیوندهایی را بین مباحث مختلف فیزیک کوانتوم ایجاد می کند و می تواند در آزمایش هایی که از آشکارسازهای حساس فوتون استفاده می کنند، مفید باشد.
استفان دی بیور، فیزیک ریاضی دان در دانشگاه لیل فرانسه که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: این مقاله "بسیار هیجان انگیز" است. "این منفی بودن را، که نوعی چیز انتزاعی است، به یک روش اندازه گیری مشخص مرتبط می کند."
ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT
قسمت اول:
⁉ به نظر می رسد دور انداختن داده ها اندازه گیری فاصله ها و زوایا را دقیق تر می کند. دلیل این امر در اصل عدم قطعیت هایزنبرگ ردیابی شده است.
🔐 فیزیکدانان مشخص می کنند که چگونه عدم قطعیت کوانتومی اندازه گیری ها را تشدید می کند!
تا قبل از سال 1927، به نظر میرسید که فقط نبوغ انسانی میزان دقیق اندازهگیری اشیا را محدود میکرد. بعدها ورنر هایزنبرگ کشف کرد که مکانیک کوانتومی، محدودیتی اساسی برای دقت برخی از اندازهگیریهای همزمان ایجاد میکند. به عنوان مثال، هرچه موقعیت یک ذره را بهتر مشخص کنید، احتمالاً کمتر می توانید در مورد تکانه آن اطمینان داشته باشید. اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به رویای دنیای کاملاً قابل شناخت پایان داد.
در دهه 1980، فیزیکدانان شروع به مشاهده یک پوشش نقره ای در اطراف ابر عدم قطعیت کوانتومی کردند. آنها آموختند که مکانیک کوانتومی را می توان برای کمک به اندازه گیری به جای جلوگیری از آن - تز یک رشته در حال رشد به نام مترولوژی کوانتومی - مهار کرد.
در سال 2019، شکارچیان امواج گرانشی از تکنیک اندازهشناسی کوانتومی به نام فشردن کوانتومی برای بهبود حساسیت آشکارسازهای LIGO تا 40 درصد استفاده کردند. گروه های دیگر از پدیده درهم تنیدگی کوانتومی برای اندازه گیری دقیق میدان های مغناطیسی ضعیف استفاده کرده اند.
فیزیکدانان مشخص می کنند که چگونه عدم قطعیت کوانتومی اندازه گیری ها را تشدید می کند.
تا قبل از سال 1927، به نظر میرسید که فقط نبوغ انسانی میزان دقیق اندازهگیری اشیا را محدود میکرد. بعدها ورنر هایزنبرگ کشف کرد که مکانیک کوانتومی، محدودیتی اساسی برای دقت برخی از اندازهگیریهای همزمان ایجاد میکند. به عنوان مثال، هرچه موقعیت یک ذره را بهتر مشخص کنید، احتمالاً کمتر می توانید در مورد تکانه آن اطمینان داشته باشید. اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به رویای دنیای کاملاً قابل شناخت پایان داد!
در دهه 1980، فیزیکدانان آموختند که مکانیک کوانتومی را می توان برای کمک به اندازه گیری به جای جلوگیری از آن - تز یک رشته در حال رشد به نام مترولوژی کوانتومی - مهار کرد. در سال 2019، شکارچیان امواج گرانشی از تکنیک اندازهشناسی کوانتومی به نام quantum squeezing برای بهبود حساسیت آشکارسازهای LIGO تا 40 درصد استفاده کردند. گروه های دیگر از پدیده درهم تنیدگی کوانتومی برای اندازه گیری دقیق میدان های مغناطیسی ضعیف استفاده کرده اند.
اما بحثبرانگیزترین و غیرمعمولترین استراتژی برای بهرهبرداری از مکانیک کوانتومی برای افزایش دقت، postselection نامیده میشود. در این رویکرد، محققان فوتونها یا ذرات نور را که اطلاعات مربوط به سیستم مورد نظر را حمل میکنند، میگیرند و برخی از آنها را فیلتر میکنند. فوتون هایی که از این فیلتر شدن جان سالم به در می برند وارد آشکارساز می شوند. در طی 15 سال گذشته، آزمایشهایی با استفاده از postselection، فواصل و زوایا را با دقت قابل توجهی اندازهگیری کردهاند که نشان میدهد دور انداختن فوتونها به نوعی مفید است.
نوآ لوپو-گلادشتاین، دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاه تورنتو، گفت: «جامعه هنوز در مورد اینکه چقدر مفید است و اینکه آیا [postselection] یک پدیده کوانتومی واقعی است یا خیر، بحث می کند.
اکنون، لوپو-گلادشتاین و شش نویسنده همکار مزیت را در اندازهگیریهای postselection مشخص کردهاند. در مقالهای که برای انتشار در Physical Review Letters پذیرفته شده است، آنها مزیت را در اعداد منفی که در محاسبات به دلیل اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به وجود میآیند دنبال میکنند - از قضا، همان قاعدهای که دقت اندازهگیری را در زمینههای دیگر محدود میکند!
محققان می گویند که درک جدید، پیوندهایی را بین مباحث مختلف فیزیک کوانتوم ایجاد می کند و می تواند در آزمایش هایی که از آشکارسازهای حساس فوتون استفاده می کنند، مفید باشد.
استفان دی بیور، فیزیک ریاضی دان در دانشگاه لیل فرانسه که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: این مقاله "بسیار هیجان انگیز" است. "این منفی بودن را، که نوعی چیز انتزاعی است، به یک روش اندازه گیری مشخص مرتبط می کند."
ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT
❤2👍1
Forwarded from انجمن علمی مهندسی نفت و زمین انرژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
⚪️ انجمن علمی دانشکده مهندسی نفت برگزار می کند:
💠 دوره پایتون و یادگیری ماشین
(Python and Machine Learning Course)
🌀مدرس:
مهندس امیرحسین مردان
✔️موسسه ملی تحقیقات علمی کبک کانادا (INRS)
✔️تکنسین میدانی سایزمیک در Geostack
✔️فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی اکتشاف نفت دانشگاه امیرکبیر
رزومه کامل مدرس دوره:
🌐 https://amirmardan.github.io/
جزییات کامل سرفصل دوره:
🌐 https://amirmardan.github.io/ml_course/
⏰ زمان برگزاری:
روز های شنبه، ۱۷ و ۲۴ اردیبهشت و ۷ خرداد
ساعت ۱۷ تا ۲۰
💰 هزینه دوره:
رایگان
برای ثبت نام مشخصات خود را به آیدی زیر ارسال کنید:
🆔 @mth7979
‼️ ظرفیت محدود‼️
📝 نحوه برگزاری:
به صورت مجازی (جزییات به ثبت نام کنندگان اعلام خواهد شد)
🆔 @AUT_Petroleum
💠 دوره پایتون و یادگیری ماشین
(Python and Machine Learning Course)
🌀مدرس:
مهندس امیرحسین مردان
✔️موسسه ملی تحقیقات علمی کبک کانادا (INRS)
✔️تکنسین میدانی سایزمیک در Geostack
✔️فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی اکتشاف نفت دانشگاه امیرکبیر
رزومه کامل مدرس دوره:
🌐 https://amirmardan.github.io/
جزییات کامل سرفصل دوره:
🌐 https://amirmardan.github.io/ml_course/
⏰ زمان برگزاری:
روز های شنبه، ۱۷ و ۲۴ اردیبهشت و ۷ خرداد
ساعت ۱۷ تا ۲۰
💰 هزینه دوره:
رایگان
برای ثبت نام مشخصات خود را به آیدی زیر ارسال کنید:
🆔 @mth7979
‼️ ظرفیت محدود‼️
📝 نحوه برگزاری:
به صورت مجازی (جزییات به ثبت نام کنندگان اعلام خواهد شد)
🆔 @AUT_Petroleum
Forwarded from انجمن علمی مهندسی نفت و زمین انرژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
سلام وقت بخیر ، برای ثبت نام در این دوره ، نام و نام خانوادگی، شماره دانشجویی و دانشگاه تون رو به آیدی زیر ارسال کنید ممنون.
@mth7979
@mth7979
💥انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر به مناسبت هفته نجوم برگزار میکند:💥
📌جمعه ۱۶ اردیبهشت ماه، ساعت ۹ صبح الی ۲۱
📌پارک آب و آتش - گنبد مینا - غرفه انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه امیرکبیر
🟢 همراه با آزمایشات و مسابقات نجومی + ارائههای علمی + ارائه دورههای آموزشی ویژه هفته نجوم+ سورپرایز ویژه
🟡 برای دریافت اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید:
@parya_ngc262
🟠 کانال تلگرام انجمن:
@psa_aut
🔴 لینک اینستاگرام انجمن:
https://instagram.com/psa_aut?igshid=YmMyMTA2M2Y=
📌جمعه ۱۶ اردیبهشت ماه، ساعت ۹ صبح الی ۲۱
📌پارک آب و آتش - گنبد مینا - غرفه انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه امیرکبیر
🟢 همراه با آزمایشات و مسابقات نجومی + ارائههای علمی + ارائه دورههای آموزشی ویژه هفته نجوم+ سورپرایز ویژه
🟡 برای دریافت اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید:
@parya_ngc262
🟠 کانال تلگرام انجمن:
@psa_aut
🔴 لینک اینستاگرام انجمن:
https://instagram.com/psa_aut?igshid=YmMyMTA2M2Y=
👍5❤1
Forwarded from انجمن فیزیک ایران
✅ دوره یک روزه آشنایی با امنیت کوانتومی - ۲۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱
#اخبار_انجمن_فیزیک_ایران
انجمن فیزیک ایران و انجمن رمز ایران، دوره یک روزه آشنایی با امنیت کوانتومی را در روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت به صورت مجازی برگزار میکنند. این دوره مقدمهای برای مباحث پیشرفته در حوزه امنیت کوانتومی و پساکوانتومی است و در آن مفاهیم پایهای مکانیک کوانتومی، رایانش کوانتومی، و امنیت به زبان ساده تدریس ...
📣 متن کامل را در Instant View ⚡️ (دکمه پایین صفحه) و یا در وبگاه انجمن فیزیک ایران بخوانید:
🚩http://www.psi.ir/اخبار_3647_دوره_یک_روزه_آشنایی_با_امنیت_کوانتومی_22_اردیبهشت_ماه_1401
⏪ وبگاه انجمن فیزیک ایران:
🌍 http://www.psi.ir
✅ به کانال خبرى انجمن فیزیک ايران بپيوندید:
👇👇🏽👇👇🏽👇👇🏽👇
http://xn--r1a.website/psinews
#اخبار_انجمن_فیزیک_ایران
انجمن فیزیک ایران و انجمن رمز ایران، دوره یک روزه آشنایی با امنیت کوانتومی را در روز پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت به صورت مجازی برگزار میکنند. این دوره مقدمهای برای مباحث پیشرفته در حوزه امنیت کوانتومی و پساکوانتومی است و در آن مفاهیم پایهای مکانیک کوانتومی، رایانش کوانتومی، و امنیت به زبان ساده تدریس ...
📣 متن کامل را در Instant View ⚡️ (دکمه پایین صفحه) و یا در وبگاه انجمن فیزیک ایران بخوانید:
🚩http://www.psi.ir/اخبار_3647_دوره_یک_روزه_آشنایی_با_امنیت_کوانتومی_22_اردیبهشت_ماه_1401
⏪ وبگاه انجمن فیزیک ایران:
🌍 http://www.psi.ir
✅ به کانال خبرى انجمن فیزیک ايران بپيوندید:
👇👇🏽👇👇🏽👇👇🏽👇
http://xn--r1a.website/psinews
t.me
دوره یک روزه آشنایی با امنیت کوانتومی - ۲۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱
Forwarded from انجمن علمی مهندسی پزشکی پلی تکنیک تهران
📣 انجمن علمی دانشجویی مهندسی پزشکی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و بخش دانشجویی اینوتکس برگزار میکنند:
🌖 عصرانه دانشجویی
🔍 با موضوع “از دانشجویی به کارآفرینی؛ چالشها و راهکارها”
🧑🏻🏫 سخنران: مهندس علی پنیریان
✨بنیانگذار مرکز نوآوری یاس و سفیر دانشگاهی اینوتکس
📅 تاریخ: دوشنبه ۱۹ اردیبهشت
⏰ زمان: ساعت ۱۷ الی ۱۹
🏛 مکان: آمفیتئاتر مولانا-دانشگاه صنعتی امیرکبیر
📝 جهت ثبت نام QR کد را اسکن کرده و یا اینجا کلیک کنید.
⭕️ ظرفیت محدود
➖➖➖➖➖➖➖
@saBMEd
🌖 عصرانه دانشجویی
🔍 با موضوع “از دانشجویی به کارآفرینی؛ چالشها و راهکارها”
🧑🏻🏫 سخنران: مهندس علی پنیریان
✨بنیانگذار مرکز نوآوری یاس و سفیر دانشگاهی اینوتکس
📅 تاریخ: دوشنبه ۱۹ اردیبهشت
⏰ زمان: ساعت ۱۷ الی ۱۹
🏛 مکان: آمفیتئاتر مولانا-دانشگاه صنعتی امیرکبیر
📝 جهت ثبت نام QR کد را اسکن کرده و یا اینجا کلیک کنید.
⭕️ ظرفیت محدود
➖➖➖➖➖➖➖
@saBMEd
Forwarded from saCHE_AUT (SaChe_AUT)
🔰انجمن علمی مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار میکند:
کارگاه "مرور و جمع بندی ریاضی 2 "
👨🏼🏫مدرس: سید مهبد ابطحی
کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی
سابقه تدریسیاری ریاضیات عمومی ۱ و ۲ (دکتر خسروی) از سال ۹۴
📆زمان: شنبه 17 اردیبهشت ۱۴۰۱
🕙ساعت 18
💵هزینه شرکت :
دانشجویان مهندسی شیمی امیرکبیر 30 هزارتومان
دانشجویان دانشگاه امیرکبیر 40 هزار تومان
آزاد 50 هزار تومان
✔️شرکت برای عموم آزاد است.
🌐برای ثبت نام از لینک زیر اقدام فرمایید:
https://evand.com/events/کارگاه-مرور-و-جمع-بندی-ریاضی-2
❇️اين کارگاه در دانشکده مهندسی شیمی امیرکبیر به صورت حضوری برگزار می شود .
کسب اطلاعات بیشتر
🆔@saCHE_AUT_admin
🆔 @sacheaut | انجمن علمی مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
کارگاه "مرور و جمع بندی ریاضی 2 "
👨🏼🏫مدرس: سید مهبد ابطحی
کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی
سابقه تدریسیاری ریاضیات عمومی ۱ و ۲ (دکتر خسروی) از سال ۹۴
📆زمان: شنبه 17 اردیبهشت ۱۴۰۱
🕙ساعت 18
💵هزینه شرکت :
دانشجویان مهندسی شیمی امیرکبیر 30 هزارتومان
دانشجویان دانشگاه امیرکبیر 40 هزار تومان
آزاد 50 هزار تومان
✔️شرکت برای عموم آزاد است.
🌐برای ثبت نام از لینک زیر اقدام فرمایید:
https://evand.com/events/کارگاه-مرور-و-جمع-بندی-ریاضی-2
❇️اين کارگاه در دانشکده مهندسی شیمی امیرکبیر به صورت حضوری برگزار می شود .
کسب اطلاعات بیشتر
🆔@saCHE_AUT_admin
🆔 @sacheaut | انجمن علمی مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
👍1
🔴اولین ابررسانای یک طرفه جهان می تواند سرعت کامپیوترها را 400 برابر افزایش دهد!💥🔴
برای اولین بار در جهان، تیمی از محققان از TU Delft از یک ابررسانا یک طرفه با مقاومت صفر رونمایی کردند که هر جریانی را که از جهت مخالف می آید، مسدود می کند. بر اساس گزارشی که در SciTech Daily منتشر شده است، این کشف می تواند صرفه جویی زیادی در مصرف انرژی داشته باشد و در عین حال رایانه ها را تا 400 برابر سریعتر کند. دانشیاری به نام مظهر علی و تیمی در TU Delft تحقیق جدید خود را در مجله Nature منتشر کردند و توضیح دادند که چگونه کار آنها بر روی دیودهای ابررسانا می تواند زمینه محاسبات را بسیار تقویت کند.
ابررساناها این پتانسیل را دارند که همزمان با حذف تلفات انرژی، دستگاه های الکترونیکی را صدها برابر سریعتر کنند. با این حال، میدان های مغناطیسی به طور سنتی برای جلوگیری از هدایت آنها در همه جهات مورد نیاز بوده اند (به این معنی که برای محاسبات کلاسیک کاربردی نیستند).
تیم TU Delft یک روش جایگزین برای کنترل جهت جریان در یک ابررسانا بدون آهنربا ارائه کرده است. آنها از یک ماده کوانتومی جدید که توسط یک تیم فیزیک مواد در دانشگاه جان هاپکینز به نام Nb 3 Br 8 ساخته شده است، استفاده کردند. همانند گرافن، این ماده از نظر اتمی نازک است و از همه مهمتر، این ماده خاص دارای دوقطبی الکتریکی خاص خود است.
"قرن ابررسانا ها"
این تیم به اصطلاح " مواد کوانتومی اتصالات جوزفسون" را با دو ابررسانا ایجاد کردند که توسط لایه ای از Nb 3 Br 8 از هم جدا شده بودند. علی در این باره به SciTech Daily می گوید: «ما توانستیم تنها چند لایه اتمی از این Nb 3 Br 8 را جدا کنیم و یک ساندویچ بسیار بسیار نازک درست کنیم - فقط چند لایه اتمی ضخیم - که برای ساخت دیود جوزفسون مورد نیاز بود و با مواد سه بعدی معمولی امکان پذیر نبود».
علی ادامه داد: بسیاری از فناوریها بر اساس نسخههای قدیمی ابررساناهای JJ هستند (به عنوان مثال، فناوری MRI). همچنین، محاسبات کوانتومی امروزی بر پایه اتصالات جوزفسون است. فناوری که قبلاً فقط با استفاده از نیمه رسانا ها امکان پذیر بود، اکنون می تواند با ابررساناهایی که از این بلوک ساختمانی استفاده می کنند، ساخته شود. این موضوع شامل رایانه های سریعتر نیز می شود، مانند رایانه هایی با سرعتی از مرتبه تراهرتز که 300 تا 400 برابر سریعتر از رایانههایی است که اکنون از آنها استفاده میکنیم. این روی همه کاربردهای اجتماعی و فناوری تأثیر میگذارد. اگر قرن بیستم قرن نیمه رسانا ها بود، قرن بیست و یکم میتواند به قرن ابر رسانا ها تبدیل شود».
دانشمندان دستگاه های مختلفی را برای آزمایش ابررسانای JJ خود ساختند و هر بار دریافتند که جریان یک طرفه قوی را بدون استفاده از میدان مغناطیسی فعال می کند. با این حال، یکی از موانعی که محققان باید بر آن غلبه کنند، مسئله قابلیت استفاده در دمای اتاق است. آزمایشها تاکنون در دمای بسیار سرد زیر ۷۷ درجه کلوین (۱۹۶- درجه سانتیگراد، ۳۲۱- درجه فارنهایت) انجام شده است. اگر تیم TU Delft بتواند بفهمد که چگونه ابررسانا JJ را در دمای معمولی تر اجرا کند – اتفاقی که علی می گوید با "ابررساناهای شناخته شده High Tc" امکان پذیر است - آنگاه به مرحله بعدی بسیار نزدیکتر خواهد شد؛ بررسی اینکه آیا این فناوری می تواند برای تولید انبوه ارزیابی شود یا خیر!
محققان TU Delft بر این باورند که ابررساناهای آنها می تواند به بهترین وجه در مزارع سرور متمرکز و ابررایانه ها استفاده شود. آنها با کمترین هزینه به بیشترین تعداد افراد کمک می کنند. علی می افزاید: «زیرساخت های موجود را می توان بدون هزینه زیاد برای کار با لوازم الکترونیکی مبتنی بر دیود جوزفسون تطبیق داد.»
✏مترجم: مینا شیری
🔗منبع خبر:
✔A world-first one-way superconductor could make computers 400 times faster
https://interestingengineering.com/400-times-faster-superconductor
✅@PSA_AUT
برای اولین بار در جهان، تیمی از محققان از TU Delft از یک ابررسانا یک طرفه با مقاومت صفر رونمایی کردند که هر جریانی را که از جهت مخالف می آید، مسدود می کند. بر اساس گزارشی که در SciTech Daily منتشر شده است، این کشف می تواند صرفه جویی زیادی در مصرف انرژی داشته باشد و در عین حال رایانه ها را تا 400 برابر سریعتر کند. دانشیاری به نام مظهر علی و تیمی در TU Delft تحقیق جدید خود را در مجله Nature منتشر کردند و توضیح دادند که چگونه کار آنها بر روی دیودهای ابررسانا می تواند زمینه محاسبات را بسیار تقویت کند.
ابررساناها این پتانسیل را دارند که همزمان با حذف تلفات انرژی، دستگاه های الکترونیکی را صدها برابر سریعتر کنند. با این حال، میدان های مغناطیسی به طور سنتی برای جلوگیری از هدایت آنها در همه جهات مورد نیاز بوده اند (به این معنی که برای محاسبات کلاسیک کاربردی نیستند).
تیم TU Delft یک روش جایگزین برای کنترل جهت جریان در یک ابررسانا بدون آهنربا ارائه کرده است. آنها از یک ماده کوانتومی جدید که توسط یک تیم فیزیک مواد در دانشگاه جان هاپکینز به نام Nb 3 Br 8 ساخته شده است، استفاده کردند. همانند گرافن، این ماده از نظر اتمی نازک است و از همه مهمتر، این ماده خاص دارای دوقطبی الکتریکی خاص خود است.
"قرن ابررسانا ها"
این تیم به اصطلاح " مواد کوانتومی اتصالات جوزفسون" را با دو ابررسانا ایجاد کردند که توسط لایه ای از Nb 3 Br 8 از هم جدا شده بودند. علی در این باره به SciTech Daily می گوید: «ما توانستیم تنها چند لایه اتمی از این Nb 3 Br 8 را جدا کنیم و یک ساندویچ بسیار بسیار نازک درست کنیم - فقط چند لایه اتمی ضخیم - که برای ساخت دیود جوزفسون مورد نیاز بود و با مواد سه بعدی معمولی امکان پذیر نبود».
علی ادامه داد: بسیاری از فناوریها بر اساس نسخههای قدیمی ابررساناهای JJ هستند (به عنوان مثال، فناوری MRI). همچنین، محاسبات کوانتومی امروزی بر پایه اتصالات جوزفسون است. فناوری که قبلاً فقط با استفاده از نیمه رسانا ها امکان پذیر بود، اکنون می تواند با ابررساناهایی که از این بلوک ساختمانی استفاده می کنند، ساخته شود. این موضوع شامل رایانه های سریعتر نیز می شود، مانند رایانه هایی با سرعتی از مرتبه تراهرتز که 300 تا 400 برابر سریعتر از رایانههایی است که اکنون از آنها استفاده میکنیم. این روی همه کاربردهای اجتماعی و فناوری تأثیر میگذارد. اگر قرن بیستم قرن نیمه رسانا ها بود، قرن بیست و یکم میتواند به قرن ابر رسانا ها تبدیل شود».
دانشمندان دستگاه های مختلفی را برای آزمایش ابررسانای JJ خود ساختند و هر بار دریافتند که جریان یک طرفه قوی را بدون استفاده از میدان مغناطیسی فعال می کند. با این حال، یکی از موانعی که محققان باید بر آن غلبه کنند، مسئله قابلیت استفاده در دمای اتاق است. آزمایشها تاکنون در دمای بسیار سرد زیر ۷۷ درجه کلوین (۱۹۶- درجه سانتیگراد، ۳۲۱- درجه فارنهایت) انجام شده است. اگر تیم TU Delft بتواند بفهمد که چگونه ابررسانا JJ را در دمای معمولی تر اجرا کند – اتفاقی که علی می گوید با "ابررساناهای شناخته شده High Tc" امکان پذیر است - آنگاه به مرحله بعدی بسیار نزدیکتر خواهد شد؛ بررسی اینکه آیا این فناوری می تواند برای تولید انبوه ارزیابی شود یا خیر!
محققان TU Delft بر این باورند که ابررساناهای آنها می تواند به بهترین وجه در مزارع سرور متمرکز و ابررایانه ها استفاده شود. آنها با کمترین هزینه به بیشترین تعداد افراد کمک می کنند. علی می افزاید: «زیرساخت های موجود را می توان بدون هزینه زیاد برای کار با لوازم الکترونیکی مبتنی بر دیود جوزفسون تطبیق داد.»
✏مترجم: مینا شیری
🔗منبع خبر:
✔A world-first one-way superconductor could make computers 400 times faster
https://interestingengineering.com/400-times-faster-superconductor
✅@PSA_AUT
Interesting Engineering
A world-first one-way superconductor could make computers 400 times faster
The novel one-way superconductor that can operate at extremely cold temperatures will highly like to be able to "revolutionize centralized and supercomputing".
👍2
Forwarded from انجمن علمی-دانشجویی نجوم هلیا
بیست و چهارمین گردهمایی پژوهشی نجوم ایران
25 لغایت 27 خرداد ماه 1401
دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
آخرین مهلت ثبت نام و ارسال مقالات 10 خرداد 1401
جهت ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر به وبگاه گردهمایی به آدرس
https://iasbs.ac.ir/~astro
مراجعه فرمایید.
❌این کنفرانس به صورت حضوری و مجازی برگزار میگردد❌
@iasbs_astro
25 لغایت 27 خرداد ماه 1401
دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان
آخرین مهلت ثبت نام و ارسال مقالات 10 خرداد 1401
جهت ثبت نام و دریافت اطلاعات بیشتر به وبگاه گردهمایی به آدرس
https://iasbs.ac.ir/~astro
مراجعه فرمایید.
❌این کنفرانس به صورت حضوری و مجازی برگزار میگردد❌
@iasbs_astro
Forwarded from انجمن علمی نساجی امیرکبیر
🔰انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار میکند:
🟠 وبینار جمع بندی برنامه نویسی به زبان C برای میانترم
👨🏼🏫 مدرس : مهندس علیرضا صنوبری
کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه تربیت مدرس/ تدریسیار معماری سیستم های قابل بازپیکربندی
📆 زمان: جمعه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱
🕙 ساعت: ۱۹:۰۰ الی ۲۲:۰۰
👨🏻🎓👩🏻🎓 شرکت در این دوره برای عموم آزاد است!
هزینه ثبت نام : ۲۵ هزارتومان
🌐برای ثبت نام از لینک زیر اقدام نمایید:
https://evand.com/events/همایش-برنامه-نویسی-کامپیوتر-به-زبان-c
🖥 لینک ورود به جلسه برای ثبت نام کنندگان ایمیل خواهد شد.
🟡لطفا ۱۵ دقیقه پیش از شروع جلسه حضور پیدا کنید.
برای کسب اطلاعات بیشتر با آیدی تلگرام ما در ارتباط باشید :
🆔 @TextileSC_Admin
انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
@TextileSC
🟠 وبینار جمع بندی برنامه نویسی به زبان C برای میانترم
👨🏼🏫 مدرس : مهندس علیرضا صنوبری
کارشناس ارشد مهندسی کامپیوتر دانشگاه تربیت مدرس/ تدریسیار معماری سیستم های قابل بازپیکربندی
📆 زمان: جمعه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱
🕙 ساعت: ۱۹:۰۰ الی ۲۲:۰۰
👨🏻🎓👩🏻🎓 شرکت در این دوره برای عموم آزاد است!
هزینه ثبت نام : ۲۵ هزارتومان
🌐برای ثبت نام از لینک زیر اقدام نمایید:
https://evand.com/events/همایش-برنامه-نویسی-کامپیوتر-به-زبان-c
🖥 لینک ورود به جلسه برای ثبت نام کنندگان ایمیل خواهد شد.
🟡لطفا ۱۵ دقیقه پیش از شروع جلسه حضور پیدا کنید.
برای کسب اطلاعات بیشتر با آیدی تلگرام ما در ارتباط باشید :
🆔 @TextileSC_Admin
انجمن علمی مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
@TextileSC
👍2
💥انجمن علمی فیزیک و نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار میکند:
📣سمینار "معادله شرودینگر در عمل"
سخنران:
🔹خانم دکتر نگار اشعری
🗓زمان برگزاری: چهارشنبه، ۲۱ اردیبهشت ماه
⏰ساعت 13:30
📍مکان برگزاری: دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده فیزیک و مهندسی انرژی، آمفی تئاتر طبقه ششم
‼️سمینار تنها به حالت حضوری ارائه خواهد شد.
#سمینار
💫رسانه باشید.
✅@PSA_AUT
📣سمینار "معادله شرودینگر در عمل"
سخنران:
🔹خانم دکتر نگار اشعری
🗓زمان برگزاری: چهارشنبه، ۲۱ اردیبهشت ماه
⏰ساعت 13:30
📍مکان برگزاری: دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دانشکده فیزیک و مهندسی انرژی، آمفی تئاتر طبقه ششم
‼️سمینار تنها به حالت حضوری ارائه خواهد شد.
#سمینار
💫رسانه باشید.
✅@PSA_AUT
👍3👎1
🔴💥ناسا در حال راه اندازی یک آزمایش جدید درهم تنیدگی کوانتومی در فضا است!💥🔴
قسمت اول:
ناسا این هفته اعلام کرد که در اواخر امسال یک آزمایش کوچک در مورد درهم تنیدگی کوانتومی در فضا راه اندازی می کند. این ماموریت که به نام آزمایش کوانتومی درهم تنیدگی و Annealing QUantum (یا SEAQUE) نامیده می شود، قرار است آزمایش کند که آیا دو فوتون درهم تنیده می توانند در فضا با یکدیگر مرتبط باقی بمانند یا خیر.
این ویژگی فیزیک کوانتومی روزی می تواند دستگاه هایی مانند تلسکوپ و کامپیوتر را در فرکانس هایی که اطلاعات را با وضوح بهتری حمل می کنند به یکدیگر متصل کند.
این پروژه یک همکاری بین موسسات تحقیقاتی در ایالات متحده، کانادا و سنگاپور به همراه شرکت های شریک است.
فوتون یک واحد اصلی نور است که می تواند هم مانند یک ذره و هم مانند یک موج رفتار کند. در همین حال، فوتونهای درهمتنیده بدون در نظر گرفتن فاصله فیزیکی بینشان، طوری رفتار میکنند که به هم متصل شدهاند (پدیدهای که به عنوان "عمل شبح وار در فاصله" نیز شناخته میشود). این بدان معناست که حتی اگر خواص هر فوتون به طور مستقل اندازهگیری شود، نتایج آنها همچنان همبسته خواهد بود؛ زیرا اندازهگیری یک فوتون از جفت درهمتنیده بر خواص فوتون دیگر تأثیر میگذارد.
پس هدف این نوع تحقیق چیست؟ ایجاد و حفظ این درهم تنیدگی میتواند به سیستمهای کوانتومی جدا شده از فاصله روی زمین، مانند رایانههای کوانتومی یا تلسکوپهای کوانتومی، اجازه دهد تا دادههای با وضوح بالا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. یک شبکه کوانتومی می تواند برای ارتباطات امن، برنامه نویسی یک کامپیوتر کوانتومی از راه دور و سنجش توزیع شده استفاده شود.
پل کویات، محقق اصلی پروژه SEAQUE از دانشگاه ایلینویز Urbana-Champaign می گوید: "پروژه ما یک پله برای اتصال کامپیوترهای کوانتومی است." اتصال دو کامپیوتر کوانتومی نیز می تواند ظرفیت محاسباتی آنها را افزایش دهد. به جای اینکه مثلاً دو کامپیوتر 100 کیوبیتی به طور مستقل عمل کنند، اگر این کامپیوترها با یکدیگر درگیر می شدند، مانند یک کامپیوتر 200 کیوبیتی رفتار می کردند.
برخلاف کامپیوترهای کلاسیک که اطلاعات را در بیت های باینری رمزگذاری می کنند، کامپیوترهای کوانتومی می توانند اطلاعات را در کیوبیت ها رمزگذاری کنند که می تواند 0، 1 یا – به طرز عجیبی – هر دو در یک زمان باشد(برهمنهی). این ویژگی، در تئوری، به رایانههای کوانتومی اجازه میدهد تا مشکلات خاصی مانند رمزگذاری، شبیهسازی یک سیستم کوانتومی یا جستجو در یک پایگاه داده مرتبنشده را بهتر از رایانههای کلاسیک حل کنند.
اما کامپیوترهای کوانتومی حساس هستند. اگر آنها صد مایل از هم فاصله داشته باشند، اما به فیبر نوری متصل باشند، انتقال سیگنالهای کوانتومی از یکی به دیگری دشوار است؛ زیرا هنگام عبور از فیبر، تلفاتی وجود دارد.
کویت میگوید: «وقتی مسافت کافی را طی میکنید، اساساً سیگنالهای کوانتومی شما به آن نمیرسند. و چون حالتهای کوانتومی قابل کپی کردن نیستند(no cloning theorem)، مهندسان نمیتوانند از تقویتکنندهها برای سیگنالها استفاده کنند.
"مزیت تلاش برای پیوند از فضا این است که شدت نور اساساً کاهش می یابد، و بنابراین از دست دادن در فضای آزاد بسیار کمتر از ارسال سیگنال از طریق فیبر است".
پروژه SEAQUE یک هدف سه قسمتی در ISS دارد: ایجاد درهم تنیدگی، توزیع درهم تنیدگی و تشخیص درهم تنیدگی.
ادامه دارد... .
✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT
قسمت اول:
ناسا این هفته اعلام کرد که در اواخر امسال یک آزمایش کوچک در مورد درهم تنیدگی کوانتومی در فضا راه اندازی می کند. این ماموریت که به نام آزمایش کوانتومی درهم تنیدگی و Annealing QUantum (یا SEAQUE) نامیده می شود، قرار است آزمایش کند که آیا دو فوتون درهم تنیده می توانند در فضا با یکدیگر مرتبط باقی بمانند یا خیر.
این ویژگی فیزیک کوانتومی روزی می تواند دستگاه هایی مانند تلسکوپ و کامپیوتر را در فرکانس هایی که اطلاعات را با وضوح بهتری حمل می کنند به یکدیگر متصل کند.
این پروژه یک همکاری بین موسسات تحقیقاتی در ایالات متحده، کانادا و سنگاپور به همراه شرکت های شریک است.
فوتون یک واحد اصلی نور است که می تواند هم مانند یک ذره و هم مانند یک موج رفتار کند. در همین حال، فوتونهای درهمتنیده بدون در نظر گرفتن فاصله فیزیکی بینشان، طوری رفتار میکنند که به هم متصل شدهاند (پدیدهای که به عنوان "عمل شبح وار در فاصله" نیز شناخته میشود). این بدان معناست که حتی اگر خواص هر فوتون به طور مستقل اندازهگیری شود، نتایج آنها همچنان همبسته خواهد بود؛ زیرا اندازهگیری یک فوتون از جفت درهمتنیده بر خواص فوتون دیگر تأثیر میگذارد.
پس هدف این نوع تحقیق چیست؟ ایجاد و حفظ این درهم تنیدگی میتواند به سیستمهای کوانتومی جدا شده از فاصله روی زمین، مانند رایانههای کوانتومی یا تلسکوپهای کوانتومی، اجازه دهد تا دادههای با وضوح بالا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. یک شبکه کوانتومی می تواند برای ارتباطات امن، برنامه نویسی یک کامپیوتر کوانتومی از راه دور و سنجش توزیع شده استفاده شود.
پل کویات، محقق اصلی پروژه SEAQUE از دانشگاه ایلینویز Urbana-Champaign می گوید: "پروژه ما یک پله برای اتصال کامپیوترهای کوانتومی است." اتصال دو کامپیوتر کوانتومی نیز می تواند ظرفیت محاسباتی آنها را افزایش دهد. به جای اینکه مثلاً دو کامپیوتر 100 کیوبیتی به طور مستقل عمل کنند، اگر این کامپیوترها با یکدیگر درگیر می شدند، مانند یک کامپیوتر 200 کیوبیتی رفتار می کردند.
برخلاف کامپیوترهای کلاسیک که اطلاعات را در بیت های باینری رمزگذاری می کنند، کامپیوترهای کوانتومی می توانند اطلاعات را در کیوبیت ها رمزگذاری کنند که می تواند 0، 1 یا – به طرز عجیبی – هر دو در یک زمان باشد(برهمنهی). این ویژگی، در تئوری، به رایانههای کوانتومی اجازه میدهد تا مشکلات خاصی مانند رمزگذاری، شبیهسازی یک سیستم کوانتومی یا جستجو در یک پایگاه داده مرتبنشده را بهتر از رایانههای کلاسیک حل کنند.
اما کامپیوترهای کوانتومی حساس هستند. اگر آنها صد مایل از هم فاصله داشته باشند، اما به فیبر نوری متصل باشند، انتقال سیگنالهای کوانتومی از یکی به دیگری دشوار است؛ زیرا هنگام عبور از فیبر، تلفاتی وجود دارد.
کویت میگوید: «وقتی مسافت کافی را طی میکنید، اساساً سیگنالهای کوانتومی شما به آن نمیرسند. و چون حالتهای کوانتومی قابل کپی کردن نیستند(no cloning theorem)، مهندسان نمیتوانند از تقویتکنندهها برای سیگنالها استفاده کنند.
"مزیت تلاش برای پیوند از فضا این است که شدت نور اساساً کاهش می یابد، و بنابراین از دست دادن در فضای آزاد بسیار کمتر از ارسال سیگنال از طریق فیبر است".
پروژه SEAQUE یک هدف سه قسمتی در ISS دارد: ایجاد درهم تنیدگی، توزیع درهم تنیدگی و تشخیص درهم تنیدگی.
ادامه دارد... .
✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT
👍3
🔴💥اولین تصویر از Sagittarius A*، سیاهچاله بسیار پرجرم در مرکز کهکشان راه شیری!💥🔴
در سال 2019، تلسکوپ افق رویداد تصویری تاریخی از یک سیاهچاله کلان جرم در کهکشانی دیگر منتشر کرد.
امروز، بیش از سه سال پس از انتشار اولین تصویر از یک سیاهچاله، دانشمندان تلسکوپ افق رویداد (EHT) تصویری از Sagittarius A را به اشتراک گذاشتند - نمونه بسیار عظیمی که در مرکز کهکشان راه شیری خودمان نشسته است.
هاینو فالک، اخترفیزیکدان دانشگاه رادبود در هلند، گفت: «این رویایی است که پس از چندین دهه کار به حقیقت می پیوندد. من همیشه میدانستم که این روز فرا خواهد رسید، اما هرگز انتظار نداشتم که فوراً اینقدر واضح و چشمگیر باشد.»
این تصویر بلافاصله اطلاعات جدیدی را در مورد هیولای راه شیری فاش می کند. مهمترین چیزهایی که ما در مورد Sag A* فهمیدیم این بود: آیا سیاهچاله در حال چرخش است؟ بله، همینطور است. و جهت گیری سیاهچاله نسبت به ما چیست؟ اکنون ما نسبتاً مطمئن هستیم که کمابیش رو به ما است، با قطبها به سمت بالا و پایین، انگار که از نقطهای بالاتر از خط استوا به آن نگاه میکنیم.
✅@PSA_AUT
در سال 2019، تلسکوپ افق رویداد تصویری تاریخی از یک سیاهچاله کلان جرم در کهکشانی دیگر منتشر کرد.
امروز، بیش از سه سال پس از انتشار اولین تصویر از یک سیاهچاله، دانشمندان تلسکوپ افق رویداد (EHT) تصویری از Sagittarius A را به اشتراک گذاشتند - نمونه بسیار عظیمی که در مرکز کهکشان راه شیری خودمان نشسته است.
هاینو فالک، اخترفیزیکدان دانشگاه رادبود در هلند، گفت: «این رویایی است که پس از چندین دهه کار به حقیقت می پیوندد. من همیشه میدانستم که این روز فرا خواهد رسید، اما هرگز انتظار نداشتم که فوراً اینقدر واضح و چشمگیر باشد.»
این تصویر بلافاصله اطلاعات جدیدی را در مورد هیولای راه شیری فاش می کند. مهمترین چیزهایی که ما در مورد Sag A* فهمیدیم این بود: آیا سیاهچاله در حال چرخش است؟ بله، همینطور است. و جهت گیری سیاهچاله نسبت به ما چیست؟ اکنون ما نسبتاً مطمئن هستیم که کمابیش رو به ما است، با قطبها به سمت بالا و پایین، انگار که از نقطهای بالاتر از خط استوا به آن نگاه میکنیم.
✅@PSA_AUT
❤2
🔴💥اولین تصویر از Sagittarius A*، سیاهچاله بسیار پرجرم در مرکز کهکشان راه شیری!💥🔴
اگرچه تصویر جدید آشنا به نظر می رسد، سیاهچاله های نشان داده شده در دو تصویر بسیار متفاوت هستند. سیاهچاله از تصویر قبلی در مرکز M87 قرار دارد، یک کهکشان بیضوی عظیم که به طور قابل توجهی از کهکشان راه شیری مارپیچی ما پرجرم تر است. سیاهچاله آن یک جت عظیم را که توسط میدان های مغناطیسی شدید نیرو می گیرد، به بیرون پرتاب می کند.
برعکس، Sagittarius A*، حدود 1000 برابر جرم کمتری از سیاهچاله M87 دارد.
برای گرفتن تصویری از قوس A*، محققان باید با چالشهای مشاهدهای منحصربهفردی روبرو میشدند. Sagittarius A* کوچک است - فقط 30 برابر بزرگتر از خورشید ما - و 27000 سال نوری از ما فاصله دارد. از آنجایی که نسبتاً کوچک است، هر فعالیتی در Sagittarius A* - مانند حرکت پلاسمای تریلیون درجه ای که آن را احاطه کرده است - 1000 برابر سریعتر از سیاهچاله M87 رخ می دهد. کیتی بومن، دانشمند کامپیوتری که اکنون در موسسه فناوری کالیفرنیا به توسعه الگوریتمی برای تبدیل مقادیر زیادی از EHT کمک کرده است، میگوید: «مواد آنقدر سریع در اطراف Sag A* میچرخید که ظاهر Sag A* میتوانست از دقیقه به دقیقه تغییر کند.
همچنین EHT از تکنیکی به نام تداخل سنجی خط پایه بسیار بلند(very-long-baseline interferometry (VLBI)) برای تولید تصاویر خود استفاده می کند و با ترکیب نماهای رصدخانه های متعدد از قطب جنوب تا اسپانیا، زمین را به یک تلسکوپ مجازی غول پیکر تبدیل می کند. تلسکوپ های پخش شده می توانند تصاویر واضح تری ایجاد کنند، همانطور که یک آینه بزرگتر در یک تلسکوپ نوری دید بهتری را ارائه می دهد.
مشاهدات در طول موج 1.3 میلی متر به جای طول موج نور مرئی انجام شد. کارل گوین، اخترفیزیکدان از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا که در این نتیجه دخالتی نداشت، گفت: «این طول موج، نقطه شیرینی است. این به اخترشناسان اجازه میدهد تا از میان گاز داغ اطراف یک سیاهچاله پرجرم نگاه کنند، اما وضوح لازم را نیز برای آشکار کردن سایه ناشی از افق رویداد آن فراهم میکند - نقطهای که هیچ نوری نمیتواند از آن فرار کند.
تصویربرداری از Sagittarius A* نتیجه نهایی دههها رصد است که با اولین نشانههای وسوسهانگیز ما از حضور آن در سال 1918 آغاز شد، زمانی که ستارهشناس هارلو شپلی برای اولین بار متوجه تجمع ستارهها به سمت مرکز کهکشان راه شیری شد. مشاهدات بعدی، تشعشعات رادیویی قدرتمندی را که از آن نقطه میآیند، شناسایی کرد که به وجود یک جسم عظیم و در عین حال فشرده، به احتمال زیاد یک سیاهچاله اشاره میکند - پدیدهای که توسط نظریه نسبیت عام اینشتین پیشبینی شده بود.
🔗به نقل از:
✔https://www.quantamagazine.org/black-hole-image-reveals-sagittarius-a-20220512/
✅@PSA_AUT
اگرچه تصویر جدید آشنا به نظر می رسد، سیاهچاله های نشان داده شده در دو تصویر بسیار متفاوت هستند. سیاهچاله از تصویر قبلی در مرکز M87 قرار دارد، یک کهکشان بیضوی عظیم که به طور قابل توجهی از کهکشان راه شیری مارپیچی ما پرجرم تر است. سیاهچاله آن یک جت عظیم را که توسط میدان های مغناطیسی شدید نیرو می گیرد، به بیرون پرتاب می کند.
برعکس، Sagittarius A*، حدود 1000 برابر جرم کمتری از سیاهچاله M87 دارد.
برای گرفتن تصویری از قوس A*، محققان باید با چالشهای مشاهدهای منحصربهفردی روبرو میشدند. Sagittarius A* کوچک است - فقط 30 برابر بزرگتر از خورشید ما - و 27000 سال نوری از ما فاصله دارد. از آنجایی که نسبتاً کوچک است، هر فعالیتی در Sagittarius A* - مانند حرکت پلاسمای تریلیون درجه ای که آن را احاطه کرده است - 1000 برابر سریعتر از سیاهچاله M87 رخ می دهد. کیتی بومن، دانشمند کامپیوتری که اکنون در موسسه فناوری کالیفرنیا به توسعه الگوریتمی برای تبدیل مقادیر زیادی از EHT کمک کرده است، میگوید: «مواد آنقدر سریع در اطراف Sag A* میچرخید که ظاهر Sag A* میتوانست از دقیقه به دقیقه تغییر کند.
همچنین EHT از تکنیکی به نام تداخل سنجی خط پایه بسیار بلند(very-long-baseline interferometry (VLBI)) برای تولید تصاویر خود استفاده می کند و با ترکیب نماهای رصدخانه های متعدد از قطب جنوب تا اسپانیا، زمین را به یک تلسکوپ مجازی غول پیکر تبدیل می کند. تلسکوپ های پخش شده می توانند تصاویر واضح تری ایجاد کنند، همانطور که یک آینه بزرگتر در یک تلسکوپ نوری دید بهتری را ارائه می دهد.
مشاهدات در طول موج 1.3 میلی متر به جای طول موج نور مرئی انجام شد. کارل گوین، اخترفیزیکدان از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا که در این نتیجه دخالتی نداشت، گفت: «این طول موج، نقطه شیرینی است. این به اخترشناسان اجازه میدهد تا از میان گاز داغ اطراف یک سیاهچاله پرجرم نگاه کنند، اما وضوح لازم را نیز برای آشکار کردن سایه ناشی از افق رویداد آن فراهم میکند - نقطهای که هیچ نوری نمیتواند از آن فرار کند.
تصویربرداری از Sagittarius A* نتیجه نهایی دههها رصد است که با اولین نشانههای وسوسهانگیز ما از حضور آن در سال 1918 آغاز شد، زمانی که ستارهشناس هارلو شپلی برای اولین بار متوجه تجمع ستارهها به سمت مرکز کهکشان راه شیری شد. مشاهدات بعدی، تشعشعات رادیویی قدرتمندی را که از آن نقطه میآیند، شناسایی کرد که به وجود یک جسم عظیم و در عین حال فشرده، به احتمال زیاد یک سیاهچاله اشاره میکند - پدیدهای که توسط نظریه نسبیت عام اینشتین پیشبینی شده بود.
🔗به نقل از:
✔https://www.quantamagazine.org/black-hole-image-reveals-sagittarius-a-20220512/
✅@PSA_AUT
Quanta Magazine
Black Hole Image Reveals the Beast Inside the Milky Way’s Heart
In 2019, the Event Horizon Telescope released a historic image of a supermassive black hole in another galaxy. The follow-up — an image of Sagittarius A* — shows it shimmering at the center of our own.
❤3👍1
🔴🔴داوطلبان و متقاضیان کنکورکارشناسی ارشد هم اکنون میتوانند با مراجه به سایت سازمان سنجش علاوه بر اطلاع از حوزه امتحانی کارت ورود به جلسه خود را دریافت نمایند.
https://register4.sanjesh.org/nrgarshad401/Login/Login
✅ @psa_aut
https://register4.sanjesh.org/nrgarshad401/Login/Login
✅ @psa_aut
👍1
🔴💥ناسا در حال راه اندازی یک آزمایش جدید درهم تنیدگی کوانتومی در فضا است!💥🔴
قسمت دوم:
پیش از این، فوتون های درهم تنیده با کریستالی به اندازه یک گیره اتصال دهنده ایجاد می شدند. سپس فوتونها باید جمعآوری میشدند و دوباره در فضا مرتب میشدند. SEAQUE قرار است از طریق فرآیندی به نام تبدیل پارامتری خود به خود به پایین، درهم تنیدگی ایجاد کند که در آن یک فوتون منفرد از یک کریستال غیر خطی عبور می کند و دو فوتون دختر تولید می کند که انرژی کمتری دارند. کویت میگوید: «یکی از کارهایی که ما متفاوت انجام میدهیم این است که منبع ما استفاده از یک تراشه نوری یکپارچه، یک تراشه موجبر است، بنابراین بسیار کوچکتر است. ما نور خود را می فرستیم و سپس فوتون های ما از آن خارج می شوند و فقط دما را ثابت نگه می داریم. به ازای هر فوتون والدینی که ارسال می کنید، احتمال بیشتری وجود دارد که یک جفت از این فوتون های دختر درهم تنیده جادویی تولید کنید تا در این کریستال های حجیم!
ما آنها را به نحوی ایجاد می کنیم تا در برخی از ویژگی هایشان با هم مرتبط باشند. در این مورد، فوتون ها در قطبش خود درگیر می شوند».
او میگوید که همیشه بین فوتون های دختر، همبستگی وجود دارد و به دست آوردن این همبستگی ها بدون سیستم کوانتومی غیرممکن است.
در آزمایش محدود SEAQUE، هر دو فوتون در یک بسته کوچک در فضا ایجاد و شناسایی خواهند شد. کویت خاطرنشان می کند که برای ارتباطات کوانتومی آینده، باید تلسکوپ ها و نوعی سیستم اشاره و ردیابی را اضافه کنند تا بتوان یک یا هر دو فوتون را منتقل کرد.
با فناوری فعلی، حافظه کوانتومی را نمی توان به مدت طولانی روی چیزی مانند یک فلش مموری معمولی ذخیره کرد؛ بنابراین اطلاعات کوانتومی باید از طریق یک پیوند ارسال شود. مجموعهای از آزمایشها در خارج از چین از طریق تلسکوپهای روی زمین و ماهواره در فضا انجام شد.
آنها باید به یکدیگر اشاره و قفل شوند و سیگنال های کوانتومی را ارسال کنند. کویت توضیح میدهد که هرچه تلسکوپها بزرگتر باشند، نور بیشتری را میتوانید با آنها جمعآوری کنید و بازده انتقال از زمین به ماهواره یا ماهواره به زمین بالاتر میرود. پروژهای که در حال حاضر انجام میدهیم تلاشی برای انجام آن نیست».
پس از ایجاد این دو فوتون، مرحله نهایی SEAQUE، تشخیص است که خواص فوتون ها را اندازه گیری می کند. کویت میگوید: «آشکارگر باید بتواند تک فوتونها را ببیند و آنها بسیار حساس هستند. زمانی که سیگنال از زمین به فضا میرود مقداری فوتون از دست میرود، اما با این حال، تلفات بسیار کمتری نسبت به زمانی است که از فیبر عبور میکند. ناسا در بیانیه مطبوعاتی خود گفت: «در حالی که تشخیص سیگنالهای زمین فراتر از محدوده این نمایش فناوری است، SEAQUE از آرایه آشکارساز خود برای شمارش فوتونهای تولید شده توسط منبع درهم تنیدگی خود استفاده خواهد کرد».
از آنجایی که فوتونها گرانبها و محدود هستند، محققان باید مطمئن شوند که میتوانند فوتونهایی را که به دست میآورند ببینند، به این معنی که باید هر صدایی را که از آشکارسازها میآید قطع کنند.
ادامه دارد... .
✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT
قسمت دوم:
پیش از این، فوتون های درهم تنیده با کریستالی به اندازه یک گیره اتصال دهنده ایجاد می شدند. سپس فوتونها باید جمعآوری میشدند و دوباره در فضا مرتب میشدند. SEAQUE قرار است از طریق فرآیندی به نام تبدیل پارامتری خود به خود به پایین، درهم تنیدگی ایجاد کند که در آن یک فوتون منفرد از یک کریستال غیر خطی عبور می کند و دو فوتون دختر تولید می کند که انرژی کمتری دارند. کویت میگوید: «یکی از کارهایی که ما متفاوت انجام میدهیم این است که منبع ما استفاده از یک تراشه نوری یکپارچه، یک تراشه موجبر است، بنابراین بسیار کوچکتر است. ما نور خود را می فرستیم و سپس فوتون های ما از آن خارج می شوند و فقط دما را ثابت نگه می داریم. به ازای هر فوتون والدینی که ارسال می کنید، احتمال بیشتری وجود دارد که یک جفت از این فوتون های دختر درهم تنیده جادویی تولید کنید تا در این کریستال های حجیم!
ما آنها را به نحوی ایجاد می کنیم تا در برخی از ویژگی هایشان با هم مرتبط باشند. در این مورد، فوتون ها در قطبش خود درگیر می شوند».
او میگوید که همیشه بین فوتون های دختر، همبستگی وجود دارد و به دست آوردن این همبستگی ها بدون سیستم کوانتومی غیرممکن است.
در آزمایش محدود SEAQUE، هر دو فوتون در یک بسته کوچک در فضا ایجاد و شناسایی خواهند شد. کویت خاطرنشان می کند که برای ارتباطات کوانتومی آینده، باید تلسکوپ ها و نوعی سیستم اشاره و ردیابی را اضافه کنند تا بتوان یک یا هر دو فوتون را منتقل کرد.
با فناوری فعلی، حافظه کوانتومی را نمی توان به مدت طولانی روی چیزی مانند یک فلش مموری معمولی ذخیره کرد؛ بنابراین اطلاعات کوانتومی باید از طریق یک پیوند ارسال شود. مجموعهای از آزمایشها در خارج از چین از طریق تلسکوپهای روی زمین و ماهواره در فضا انجام شد.
آنها باید به یکدیگر اشاره و قفل شوند و سیگنال های کوانتومی را ارسال کنند. کویت توضیح میدهد که هرچه تلسکوپها بزرگتر باشند، نور بیشتری را میتوانید با آنها جمعآوری کنید و بازده انتقال از زمین به ماهواره یا ماهواره به زمین بالاتر میرود. پروژهای که در حال حاضر انجام میدهیم تلاشی برای انجام آن نیست».
پس از ایجاد این دو فوتون، مرحله نهایی SEAQUE، تشخیص است که خواص فوتون ها را اندازه گیری می کند. کویت میگوید: «آشکارگر باید بتواند تک فوتونها را ببیند و آنها بسیار حساس هستند. زمانی که سیگنال از زمین به فضا میرود مقداری فوتون از دست میرود، اما با این حال، تلفات بسیار کمتری نسبت به زمانی است که از فیبر عبور میکند. ناسا در بیانیه مطبوعاتی خود گفت: «در حالی که تشخیص سیگنالهای زمین فراتر از محدوده این نمایش فناوری است، SEAQUE از آرایه آشکارساز خود برای شمارش فوتونهای تولید شده توسط منبع درهم تنیدگی خود استفاده خواهد کرد».
از آنجایی که فوتونها گرانبها و محدود هستند، محققان باید مطمئن شوند که میتوانند فوتونهایی را که به دست میآورند ببینند، به این معنی که باید هر صدایی را که از آشکارسازها میآید قطع کنند.
ادامه دارد... .
✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT
🔴💥ناسا در حال راه اندازی یک آزمایش جدید درهم تنیدگی کوانتومی در فضا است!💥🔴
قسمت سوم:
آشکارسازهای معمولی که مردم استفاده می کنند، تحت تأثیر آسیب تشعشع هستند. در فضای بیرونی، شما تابش زیادی دریافت می کنید و کاری که این تابش انجام می دهد، این است که نقص هایی در شبکه کریستالی مواد آشکارساز (نیمه هادی یا سیلیکون) ایجاد می کند. این باعث ایجاد نویز یا شمارش تاریک می شود که باعث می شود آشکارساز فکر کند که فوتونی را حتی زمانی که هیچ فوتونی از آن عبور نکرده است، شناسایی کرده است. این نقص ها می توانند در طول زمان جمع شوند و باعث افزایش نویز شوند که در نهایت می تواند سیگنال کوانتومی را خفه کند. اگر نویز زیاد باشد، سیستمهای کوانتومی مانند رمزنگاری کوانتومی ناامن میشوند و پیوند بین رایانههای کوانتومی قطع میشود.
در زمین، به نظر می رسد راه حلی برای این مشکل پیدا کرده اند. عیوب ناشی از تشعشعات به شدت در شبکه گیر نمی کند و اگر شبکه را با گرم کردن آن تکان دهید، این عیوب می توانند خودشان را برطرف کنند. اما برای اینکه گرمایش در فضا مقرون به صرفهتر شود، بهجای قرار دادن کل آشکارساز در یک ساختار اجاقمانند، از یک لیزر درخشان برای رفع این نقصها استفاده میکنند. SEAQUE آزمایش خواهد کرد که چقدر این روش annealing لیزری در فضا، جایی که آسیب تشعشع دائمی وجود دارد، موثر است. امیدواریم که درمان لیزری، طول عمر ماموریت را افزایش دهد تا کل سیستم برای مدت طولانی تری زنده بماند.
هنوز مشخص نیست که این ارتباطات از راه دور در نهایت چگونه به یک کامپیوتر کوانتومی منفرد متصل می شود. ایده های مختلفی در مورد نحوه اتصال فوتون های درهم تنیده به دستگاه های کوانتومی وجود دارد؛ عمدتاً به این دلیل که ایده های زیادی در مورد اینکه یک کامپیوتر کوانتومی حتی باید چه شکلی باشد، وجود دارد.
با این حال، برخی از فناوریهای کوانتومی در حال توسعه با فوتونها تعامل دارند. برای مثال، یونهای به دام افتاده که در سیستمهای آزمایشی هانیول استفاده میشوند، هنگام انتقال از یک حالت به حالت دیگر، فوتون ساطع میکنند.
کویت پیشنهاد میکند: «شما میتوانید یکی از فوتونهای درهمتنیده را بگیرید و سعی کنید آن را در اتم قرار دهید، یا میتوانید آن دو فوتون را طوری تنظیم کنید که درهمتنیدگی را منتقل کند تا بتوانید این سیستمهای راه دور را در هم ببندید». از سوی دیگر، google و IBM از پردازندههای کوانتومی ابررسانا با کیوبیت (یک کیوبیت شبیه اتم مصنوعی است) استفاده میکنند که با فوتونهای مایکروویو صحبت میکنند. اکنون سؤال این است که آیا میتوانید آن را به یکی از فوتونهایی که میخواهیم [به فضا] ارسال کنیم، تبدیل کنید؟».
تشخیص فوتون های مایکروویو، به دلیل داشتن انرژی کم، در فضای آزاد تقریبا غیرممکن است. او می افزاید: «آنها با این همه سروصدا غرق خواهند شد. بنابراین شما باید نوعی انتقال را انجام دهید که در آن از مایکروویو به طول موج مرئی یا طول موج های مخابراتی تبدیل میشود.
این یک چالش سخت فیزیک و مهندسی است که گروه های زیادی در سراسر جهان در حال حاضر برای حل آن تلاش می کنند. اما شاید در دهه آینده یا بیشتر، محققان بتوانند آن فوتونها را بگیرند، آنها را به فرکانس مناسبی تبدیل کنند که میتواند با بیت کوانتومی صحبت کند! چه یون به دام افتاده(trapped ion)، یک اتم خنثی یا یک کیوبیت ابررسانا.
کویت میگوید: «مدتی طول میکشد تا رایانههای کوانتومی مرتبط مفیدی داشته باشیم، زیرا ما هنوز رایانههای کوانتومی مفید و عاری از خطا نداریم».
🔗منبع خبر:
✔NASA is launching a new quantum entanglement experiment in space
https://www.popsci.com/technology/quantum-entanglement-nasa-demo/
✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT
قسمت سوم:
آشکارسازهای معمولی که مردم استفاده می کنند، تحت تأثیر آسیب تشعشع هستند. در فضای بیرونی، شما تابش زیادی دریافت می کنید و کاری که این تابش انجام می دهد، این است که نقص هایی در شبکه کریستالی مواد آشکارساز (نیمه هادی یا سیلیکون) ایجاد می کند. این باعث ایجاد نویز یا شمارش تاریک می شود که باعث می شود آشکارساز فکر کند که فوتونی را حتی زمانی که هیچ فوتونی از آن عبور نکرده است، شناسایی کرده است. این نقص ها می توانند در طول زمان جمع شوند و باعث افزایش نویز شوند که در نهایت می تواند سیگنال کوانتومی را خفه کند. اگر نویز زیاد باشد، سیستمهای کوانتومی مانند رمزنگاری کوانتومی ناامن میشوند و پیوند بین رایانههای کوانتومی قطع میشود.
در زمین، به نظر می رسد راه حلی برای این مشکل پیدا کرده اند. عیوب ناشی از تشعشعات به شدت در شبکه گیر نمی کند و اگر شبکه را با گرم کردن آن تکان دهید، این عیوب می توانند خودشان را برطرف کنند. اما برای اینکه گرمایش در فضا مقرون به صرفهتر شود، بهجای قرار دادن کل آشکارساز در یک ساختار اجاقمانند، از یک لیزر درخشان برای رفع این نقصها استفاده میکنند. SEAQUE آزمایش خواهد کرد که چقدر این روش annealing لیزری در فضا، جایی که آسیب تشعشع دائمی وجود دارد، موثر است. امیدواریم که درمان لیزری، طول عمر ماموریت را افزایش دهد تا کل سیستم برای مدت طولانی تری زنده بماند.
هنوز مشخص نیست که این ارتباطات از راه دور در نهایت چگونه به یک کامپیوتر کوانتومی منفرد متصل می شود. ایده های مختلفی در مورد نحوه اتصال فوتون های درهم تنیده به دستگاه های کوانتومی وجود دارد؛ عمدتاً به این دلیل که ایده های زیادی در مورد اینکه یک کامپیوتر کوانتومی حتی باید چه شکلی باشد، وجود دارد.
با این حال، برخی از فناوریهای کوانتومی در حال توسعه با فوتونها تعامل دارند. برای مثال، یونهای به دام افتاده که در سیستمهای آزمایشی هانیول استفاده میشوند، هنگام انتقال از یک حالت به حالت دیگر، فوتون ساطع میکنند.
کویت پیشنهاد میکند: «شما میتوانید یکی از فوتونهای درهمتنیده را بگیرید و سعی کنید آن را در اتم قرار دهید، یا میتوانید آن دو فوتون را طوری تنظیم کنید که درهمتنیدگی را منتقل کند تا بتوانید این سیستمهای راه دور را در هم ببندید». از سوی دیگر، google و IBM از پردازندههای کوانتومی ابررسانا با کیوبیت (یک کیوبیت شبیه اتم مصنوعی است) استفاده میکنند که با فوتونهای مایکروویو صحبت میکنند. اکنون سؤال این است که آیا میتوانید آن را به یکی از فوتونهایی که میخواهیم [به فضا] ارسال کنیم، تبدیل کنید؟».
تشخیص فوتون های مایکروویو، به دلیل داشتن انرژی کم، در فضای آزاد تقریبا غیرممکن است. او می افزاید: «آنها با این همه سروصدا غرق خواهند شد. بنابراین شما باید نوعی انتقال را انجام دهید که در آن از مایکروویو به طول موج مرئی یا طول موج های مخابراتی تبدیل میشود.
این یک چالش سخت فیزیک و مهندسی است که گروه های زیادی در سراسر جهان در حال حاضر برای حل آن تلاش می کنند. اما شاید در دهه آینده یا بیشتر، محققان بتوانند آن فوتونها را بگیرند، آنها را به فرکانس مناسبی تبدیل کنند که میتواند با بیت کوانتومی صحبت کند! چه یون به دام افتاده(trapped ion)، یک اتم خنثی یا یک کیوبیت ابررسانا.
کویت میگوید: «مدتی طول میکشد تا رایانههای کوانتومی مرتبط مفیدی داشته باشیم، زیرا ما هنوز رایانههای کوانتومی مفید و عاری از خطا نداریم».
🔗منبع خبر:
✔NASA is launching a new quantum entanglement experiment in space
https://www.popsci.com/technology/quantum-entanglement-nasa-demo/
✏مترجم: زهرا یاسر
✅@PSA_AUT
Popular Science
NASA is launching a new quantum entanglement experiment in space
A tech demo launching later this year are the first steps towards a possible communication system based on quantum entanglement.
🔴💥دانشمندان یک سیستم کوانتومی را بدون اینکه دچار تخریب شود، اندازهگیری کردند!!!💥🔴
قسمت اول:
یک جنبه کلیدی از محاسبات کوانتومی وجود دارد که ممکن است قبلاً به آن فکر نکرده باشید!
این ویژگی، «quantum non-demolition measurements» نامیده می شوند که به مشاهده حالت های کوانتومی خاص بدون از تخریب آنها در این فرآیند اشاره دارند.
اگر بخواهیم یک کامپیوتر کوانتومی کارآمد را گرد هم بیاوریم، که در حین انجام محاسبات در هر ثانیه دچار شکست نشود، بدیهی است که مفید خواهد بود.
اکنون، دانشمندان تکنیک جدیدی را برای ثبت اندازهگیریهای کوانتومی بدون تخریب توصیف کردهاند که بسیار امیدوارکننده است.
این تحقیق شامل سیستمهای کوانتوم مکانیکی میشود - اجسامی که از نظر محاسبات کوانتومی نسبتاً بزرگ هستند، اما برای ما بسیار کوچک اند. آنها از حرکت مکانیکی (مانند ارتعاش) برای کنترل جادوی کوانتومی لازم استفاده می کنند و می توانند با سایر سیستم های کوانتومی نیز ترکیب شوند.
محققان در مقاله منتشر شده خود می نویسند: «نتایج ما راه را برای اجرای الگوریتم های کوانتومی پیچیده تر با استفاده از سیستم های مکانیکی مانند تصحیح خطای کوانتومی و عملیات چند حالته باز می کند».
در جهت اهداف این مطالعه، اعضای تیم یک نوار نازک از یاقوت کبود با کیفیت بالا را با ضخامت کمتر از نیم میلی متر کنار هم قرار دادند. یک مبدل پیزوالکتریکی نازک برای برانگیختن امواج صوتی، واحدهای انرژی متحرک مانند فونونها که در تئوری میتوانند از طریق فرآیندهای محاسباتی کوانتومی استفاده شوند، به کار گرفته شد. از نظر فنی، این دستگاه به عنوان تشدید کننده صوتی شناخته می شود.
این قسمت اول راه اندازی بود. برای انجام اندازهگیری، تشدیدگر صوتی با یک کیوبیت ابررسانا همراه شد - آن بلوکهای سازنده رایانههای کوانتومی اساسی که میتوانند همزمان مقدار 1 و 0 را نگه دارند و شرکتهایی مانند گوگل و IBM قبلاً رایانههای کوانتومی ابتدایی را بر اساس آنها ساختهاند.
ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT
قسمت اول:
یک جنبه کلیدی از محاسبات کوانتومی وجود دارد که ممکن است قبلاً به آن فکر نکرده باشید!
این ویژگی، «quantum non-demolition measurements» نامیده می شوند که به مشاهده حالت های کوانتومی خاص بدون از تخریب آنها در این فرآیند اشاره دارند.
اگر بخواهیم یک کامپیوتر کوانتومی کارآمد را گرد هم بیاوریم، که در حین انجام محاسبات در هر ثانیه دچار شکست نشود، بدیهی است که مفید خواهد بود.
اکنون، دانشمندان تکنیک جدیدی را برای ثبت اندازهگیریهای کوانتومی بدون تخریب توصیف کردهاند که بسیار امیدوارکننده است.
این تحقیق شامل سیستمهای کوانتوم مکانیکی میشود - اجسامی که از نظر محاسبات کوانتومی نسبتاً بزرگ هستند، اما برای ما بسیار کوچک اند. آنها از حرکت مکانیکی (مانند ارتعاش) برای کنترل جادوی کوانتومی لازم استفاده می کنند و می توانند با سایر سیستم های کوانتومی نیز ترکیب شوند.
محققان در مقاله منتشر شده خود می نویسند: «نتایج ما راه را برای اجرای الگوریتم های کوانتومی پیچیده تر با استفاده از سیستم های مکانیکی مانند تصحیح خطای کوانتومی و عملیات چند حالته باز می کند».
در جهت اهداف این مطالعه، اعضای تیم یک نوار نازک از یاقوت کبود با کیفیت بالا را با ضخامت کمتر از نیم میلی متر کنار هم قرار دادند. یک مبدل پیزوالکتریکی نازک برای برانگیختن امواج صوتی، واحدهای انرژی متحرک مانند فونونها که در تئوری میتوانند از طریق فرآیندهای محاسباتی کوانتومی استفاده شوند، به کار گرفته شد. از نظر فنی، این دستگاه به عنوان تشدید کننده صوتی شناخته می شود.
این قسمت اول راه اندازی بود. برای انجام اندازهگیری، تشدیدگر صوتی با یک کیوبیت ابررسانا همراه شد - آن بلوکهای سازنده رایانههای کوانتومی اساسی که میتوانند همزمان مقدار 1 و 0 را نگه دارند و شرکتهایی مانند گوگل و IBM قبلاً رایانههای کوانتومی ابتدایی را بر اساس آنها ساختهاند.
ادامه دارد... .
✅@PSA_AUT
🤯2