Forwarded from فراساخت
🔺️ حمایت صریح مهندس مقومی سرپرست شورای مرکزی از ارجاع نظارت
🔹 در سال ۱۳۹۶، وقتی زمزمه حذف ارجاع نظارت مطرح شد، همبستگی بیسابقهای در جامعه مهندسی شکل گرفت. امروز هم با طرح دوباره همین موضوع، همان اتحاد دوباره زنده شده است.
🔹 مهندسان کشور خود را متعهد به صیانت از سرمایههای ملی، حقوق مردم و ارتقای کیفیت ساختوساز میدانند و قانون نظام مهندسی تنها مرجع و مبنای این رسالت است.
🔹 در همین راستا، مهندس مقومی با استناد به بند (ل) ماده ۲۱ قانون نظام مهندسی، اصلاح تصمیم غیرقانونی شورای شهرداران تهران را در دستور کار قرار داده و با پیگیریهای مستقیم و میدانی از معاونت شهرسازی شهرداری تهران اقدام کرده است.
🔹 بهزودی نیز جلساتی با نهادهای اجرایی و نظارتی برای توقف این روند برگزار خواهد شد و نشستی با نمایندگان گروههای مختلف مهندسی جهت جمعبندی و تقویت مشارکت اعضا برنامهریزی شده است.
@farasakht_mag
🔹 در سال ۱۳۹۶، وقتی زمزمه حذف ارجاع نظارت مطرح شد، همبستگی بیسابقهای در جامعه مهندسی شکل گرفت. امروز هم با طرح دوباره همین موضوع، همان اتحاد دوباره زنده شده است.
🔹 مهندسان کشور خود را متعهد به صیانت از سرمایههای ملی، حقوق مردم و ارتقای کیفیت ساختوساز میدانند و قانون نظام مهندسی تنها مرجع و مبنای این رسالت است.
🔹 در همین راستا، مهندس مقومی با استناد به بند (ل) ماده ۲۱ قانون نظام مهندسی، اصلاح تصمیم غیرقانونی شورای شهرداران تهران را در دستور کار قرار داده و با پیگیریهای مستقیم و میدانی از معاونت شهرسازی شهرداری تهران اقدام کرده است.
🔹 بهزودی نیز جلساتی با نهادهای اجرایی و نظارتی برای توقف این روند برگزار خواهد شد و نشستی با نمایندگان گروههای مختلف مهندسی جهت جمعبندی و تقویت مشارکت اعضا برنامهریزی شده است.
@farasakht_mag
Forwarded from فراساخت
🔺️فرهنگ عدم مسئولیتپذیری
✍حامد خانجانی؛ روزنامه اعتماد، ۲۸-۰۸-۱۴۰۴
🔹️در بسیاری از جوامع، وقتی مسئولان سازمانی یا کشوری امکان تحقق اهداف را ندارند یا خطایی مرتکب میشوند، از سمت خود کنارهگیری میکنند. این رفتار، نشانهای از بلوغ نظام اجتماعی و سیاسی و احترام به شهروندان محسوب میشود. اما در جامعه ما، پدیدهای متفاوت و ویرانگر وجود دارد. مسئولانی که با وجود شکستهای آشکار و خطاهای فاحش، بر مسند باقی میمانند و مردمی که اگرچه از این وضعیت شکایت دارند، اما اقدام اثرگذاری برای تغییر آن انجام نمیدهند. این نوشتار تلاش دارد به واکاوی ریشههای این معضل و ارائه راهکارهای ممکن بپردازد.
🔹️جامعه ایران در حوزه عمومی شاهد ضعف جدی اخلاق اجتماعی است. در سیستم اخلاقی جامعه، وفاداری به «خودی» (خانواده، فامیل، جناح سیاسی) بر وفاداری به منافع عمومی و ملی اولویت دارد. یک مدیر، کارمند ناکارآمد اما خودی را حفظ میکند، حتی اگر این تصمیم به ضرر سازمان و جامعه تمام شود. همچنین باید توجه داشت که عرصه عمومی، محل عرضه ارزشهای اخلاقی فردی نیست و ارزشهای اخلاقی فردی با ارزشهای اخلاقی اجتماعی کاملاً متفاوت است. «صبر و تحمل» که یک فضیلت فردی است، در حوزه عمومی به تمکین در برابر بیکفایتی تعبیر میشود و «مهربانی و گذشت» در برابر خطای مکرر مسئولان، به تشویق بیمسئولیتی منجر میگردد.
🔹️با استفاده از نظریه بازیها میتوان این وضعیت را تبیین کرد. جامعه را میتوان به یک «معمای زندانی» تشبیه کرد که در آن دو بازیگر اصلی، مسئولان و مردم، درگیر هستند. دو گزینه مطرح است. مسئولان میتوانند «همکاری» کنند (پاسخگو باشند، در صورت شکست استعفا دهند) یا «خیانت» کنند (به قدرت بچسبند، خطاها را لاپوشانی کنند). مردم میتوانند «همکاری» کنند (مشارکت سازنده، اعتراض مدنی) یا «خیانت» کنند (سکوت، نقزدن غیرسازنده). سناریوهای محتمل نیز چنین است: یک. همکاری متقابل (بهترین نتیجه): مسئولان پاسخگو باشند و مردم مشارکت کنند. در این حالت جامعه به پیشرفت میرسد. دو. خیانت متقابل (بدترین نتیجه، وضعیت کنونی): مدیران بیمسئولیت باشند و مردم منفعل. در این حالت جامعه در بنبست میماند. سه. خیانت یکطرفه: وقتی یک طرف همکاری میکند و طرف دیگر خیانت میکند، طرف همکار برای تغییر شرایط هزینه میپردازد.
در شرایط کنونی، بازی به نقطه «تعادل» رسیده است. وضعیتی که در آن هیچ بازیگری انگیزهای برای تغییر رفتار خود ندارد، حتی اگر نتیجه برای کل جامعه فاجعهبار باشد.
در ریشهیابی چنین پدیدهای مسائل مختلف تاریخی، اقتصادی و روانشناختی قابل طرح است.
◀️ ادامه يادداشت را در لینک زیر بخوانید
https://B2n.ir/fh3746
🔺️🔺️🔺️
https://chat.whatsapp.com/F8RUC1IJqCHE6eIsB76Qv4?mode=hqrt1
✍حامد خانجانی؛ روزنامه اعتماد، ۲۸-۰۸-۱۴۰۴
🔹️در بسیاری از جوامع، وقتی مسئولان سازمانی یا کشوری امکان تحقق اهداف را ندارند یا خطایی مرتکب میشوند، از سمت خود کنارهگیری میکنند. این رفتار، نشانهای از بلوغ نظام اجتماعی و سیاسی و احترام به شهروندان محسوب میشود. اما در جامعه ما، پدیدهای متفاوت و ویرانگر وجود دارد. مسئولانی که با وجود شکستهای آشکار و خطاهای فاحش، بر مسند باقی میمانند و مردمی که اگرچه از این وضعیت شکایت دارند، اما اقدام اثرگذاری برای تغییر آن انجام نمیدهند. این نوشتار تلاش دارد به واکاوی ریشههای این معضل و ارائه راهکارهای ممکن بپردازد.
🔹️جامعه ایران در حوزه عمومی شاهد ضعف جدی اخلاق اجتماعی است. در سیستم اخلاقی جامعه، وفاداری به «خودی» (خانواده، فامیل، جناح سیاسی) بر وفاداری به منافع عمومی و ملی اولویت دارد. یک مدیر، کارمند ناکارآمد اما خودی را حفظ میکند، حتی اگر این تصمیم به ضرر سازمان و جامعه تمام شود. همچنین باید توجه داشت که عرصه عمومی، محل عرضه ارزشهای اخلاقی فردی نیست و ارزشهای اخلاقی فردی با ارزشهای اخلاقی اجتماعی کاملاً متفاوت است. «صبر و تحمل» که یک فضیلت فردی است، در حوزه عمومی به تمکین در برابر بیکفایتی تعبیر میشود و «مهربانی و گذشت» در برابر خطای مکرر مسئولان، به تشویق بیمسئولیتی منجر میگردد.
🔹️با استفاده از نظریه بازیها میتوان این وضعیت را تبیین کرد. جامعه را میتوان به یک «معمای زندانی» تشبیه کرد که در آن دو بازیگر اصلی، مسئولان و مردم، درگیر هستند. دو گزینه مطرح است. مسئولان میتوانند «همکاری» کنند (پاسخگو باشند، در صورت شکست استعفا دهند) یا «خیانت» کنند (به قدرت بچسبند، خطاها را لاپوشانی کنند). مردم میتوانند «همکاری» کنند (مشارکت سازنده، اعتراض مدنی) یا «خیانت» کنند (سکوت، نقزدن غیرسازنده). سناریوهای محتمل نیز چنین است: یک. همکاری متقابل (بهترین نتیجه): مسئولان پاسخگو باشند و مردم مشارکت کنند. در این حالت جامعه به پیشرفت میرسد. دو. خیانت متقابل (بدترین نتیجه، وضعیت کنونی): مدیران بیمسئولیت باشند و مردم منفعل. در این حالت جامعه در بنبست میماند. سه. خیانت یکطرفه: وقتی یک طرف همکاری میکند و طرف دیگر خیانت میکند، طرف همکار برای تغییر شرایط هزینه میپردازد.
در شرایط کنونی، بازی به نقطه «تعادل» رسیده است. وضعیتی که در آن هیچ بازیگری انگیزهای برای تغییر رفتار خود ندارد، حتی اگر نتیجه برای کل جامعه فاجعهبار باشد.
در ریشهیابی چنین پدیدهای مسائل مختلف تاریخی، اقتصادی و روانشناختی قابل طرح است.
◀️ ادامه يادداشت را در لینک زیر بخوانید
https://B2n.ir/fh3746
🔺️🔺️🔺️
https://chat.whatsapp.com/F8RUC1IJqCHE6eIsB76Qv4?mode=hqrt1