صدای غژغژ استخوان هایم

صدایی خسته،آهنگ هایی کشنده

بازوهای سربی،پوستی تنگ کشیده شده

صورتی که تکیده ، رنگ پریده و لاغر

خموده و آزرده و پر از گناه . . .
#Mydyingbride

بوتۀ ریواس روییده بر پرتگاه
با زَهرۀ ترکیده‌اش
چه‌طعمی می‌تواند داشته باشد جز تلخی؟

و این حکایت توست
بی‌هیچ میخانه‌ای
عبوس و سرگران و مطیع
با خدایی متوقع!

هرگز ندیدم تصویر زنی از دیوارهایت آویخته باشد!

#جواد_گنجعلی


https://xn--r1a.website/Distortedhuman

آسمانهای کور کننده
ذهنی تنبل ، روحی چند پاره
اعصابی نا آرام و روده هایی گرسنه
مهی رقیق ، راهی گم شده
خوابی مصنوعی برای تمام کردن روز . . .
#Porcupinetree

اوار سکوت
به ازادی خلاصه میشود . . .
هیچ نمیگویم . . .
با اوار سکوت به اغوش ازادی پناه میبرم . . .

من و تو
سر از یک گلدان درآوردیم؛
مرا از ریشه درآوردند
تا جا برای تو باز شود
 
علف هرز نبودم؛ 
دوستت داشتم،
گل نمی‌دادم
تا تو بیشتر دیده شوی


شعر و صدای
#جواد_گنجعلی


@javadganjali1

هزار روز از جوانی گذشته
قرن عوض شده
دارم پیر می‌شوم

می‌ترسم حافظه‌ام ضعیف شود
تو را از یاد ببرم
و ندانم این‌همه غم
از کجا در دلم رخنه کرده است...

#جواد_گنجعلی

https://xn--r1a.website/Distortedhuman

رفقا لینکِ کانالُ شِیر کُنین. 👈 https://telegram.me/Distortedhuman

به هیچ کجا نخواهند رسید
به هیچ جای مشخصی نخواهند رسید ، این واژه ها تب خاطرات دارند
سکته کرده اند ، نا مفهوم می ایند و از ناخوادگاه ذهن بیرون میریزند
داستانی در کار نیست
هستی که نیست!
مایی خاموش
شبی مهتابی
پائیزی صامت
چشمانی بسته
بسته قرصی خالی
خوابی مزمن . . .

بوتۀ ریواس روییده بر پرتگاه
با زَهرۀ ترکیده‌اش
چه‌طعمی می‌تواند داشته باشد جز تلخی؟

و این حکایت توست
بی‌هیچ میخانه‌ای
عبوس و سرگران و مطیع
با خدایی متوقع!

هرگز ندیدم تصویر زنی از دیوارهایت آویخته باشد!

#جواد_گنجعلی


https://xn--r1a.website/Distortedhuman

به هوای تو آمدن
به هوای تو خطر کردن
رنج زندگی را پذیرفتن
یقین دارم این چشم‌ها را قبلاً دیده‌ام
و برای‌شان سگ‌دو زده‌ام؛

من رنجم را خوب می‌شناسم
در بندر
در کوهستان
در ایستگاه جهان
در میان هشت میلیارد آدم.

#جواد_گنجعلی


https://xn--r1a.website/Distortedhuman

Killing Ourselves Without Knowing Why
Searching For Peace But Finding Pain
We Are Suffering From Selfish Ambitions . . . #Forestofshadows

تاریکی ذهنم را فرا میگیرد؛
تمام شب های بیخوابی،
و سایه های رنج همیشگی ام
و احساسات باران عمیقا تاریک را به یادم می آورد . . .

بردن اسم تو آنقدر دهانم را شیرین می‌کند
که مورچه‌ها
بعدِ مرگ
نامت را از زبانم بگیرند و به لانه ببرند

می‌ترسم بمیرم و کسی تو را نشناسد
و نداند این‌همه دیوانگی
در این درخت پرتقال
برای که بود

بردن نام تو که قتل نیست،
دزدی نیست!
نام تو، نام توست عزیزم!
غمی
در حروف الفبا



شعر و صدای #جواد_گنجعلی


https://xn--r1a.website/Distortedhuman