«کاش بدانید
دل آدمی چقدر می‌شکند
وقتی چشم‌اش دنبال کسی می‌گردد
اما پیدایش نمی‌کند.»

#جمال_ثریا




@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

ساعت چهار صبح
مرا یاد فیلم‌های صامت می‌اندازد؛
همه‌چیز ساکت می‌شود
نور ساکت می‌شود
موتور یخچال ساکت می‌شود
برای بعضی‌کارها خیلی دیر است
برای بعضی خیلی زود؛

ساعت چهار صبح...
وقتی در زندان وکیل‌آباد
چارپایه را از زیرِ پای خواب‌های ناتمام می‌کشند
و رؤیایی را به سردخانه می‌فرستند.


#جواد_گنجعلی

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

چگونه می‌توانستم تو را فاش کنم؟
که حتی برهنگی‌‌ات را
از تن درآورده بودی…

#بیژن_الهی


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷



بفرست براش❤️

چگونه  فکر می‌کنی پنهانی
و به چشم نمی آیی؟
 
تو که قطره بارانی بر پیراهنم
دکمهٔ طلایی بر آستینم
کتاب کوچکی در دستانم
و زخم کهنه‌ای بر گوشهٔ لبم


مردم از عطر لباسم می‌فهمند
که معشوقم تویی
از عطر تنم می‌فهمند که  با من بوده‌ای
از بازوی به خواب رفته‌ام می‌فهمند
که زیر سر تو بوده است

#نزار_قبانی



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

دوست داشتم از تو دروغ بشنوم
زیرا انسان
تنها زمانی دروغ می‌گوید
که ترس از دست دادن چیزی
او را آشفته کند.

#اورهان_پاموک


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

بردن اسم تو
آن‌قدر دهانم را شیرین می‌کند
که مورچه‌ها بعد مرگ نامت را
از  زبانم بگیرند و به لانه ببرند

می‌ترسم بمیرم و کسی تو را نشناسد
و نداند این همه دیوانگی
در این درخت‌ پرتقال برای که بود

نام تو، نام توست عزیزم!
غمی در حروف الفبا...

#جواد_گنجعلی





@Daar_wag
#هنررا‌به‌دست‌اهلش‌برسانید



✅داروگ‌ مجلهء شعر و سینمای شاعرانه✅

همه صيدها بكردى، هله، مير بار ديگر
سگ خويش را رها كن، كه كند شكار ديگر

همه غوطه‌ها بخوردى، همه كارها بكردى
منشين زپاى یک دم، كه بمانْد كار ديگر

#مولانا



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

باور کردم
سوگند به خواب‌های جوان را باور کردم
بی‌گناهی‌ پلک‌های تو را
بی‌گناهی‌ برگ‌ها را
که در نور سپید شدند
سوگند به هر‌چه سپیدی‌ست

تنها سَرو خیانت کرد
که پذیرفته‌ء همه‌ی فصل‌ها بود.


#بیژن_الهی

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

#خیام

گر می نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکن تو حیله و دستان را

تو غره بدان مشو که می می‌نخوری
صد لقمه خوری که می غلام است آن را



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پاول: من هیچوقت نفهمیدم، چه کسایی عتیقه می‌خرن و این چیزا به چه دردشون می خوره.
آینز: کسایی که تو گذشته زندگی می‌کنن، کسایی که فکر می کنن اگه زودتر به دنیا می‌اومدن خوشبخت‌تر بودن.
پاول: قبول دارم. نوستالژی در واقع یک جور فراره، فرار از درد های امروز.

نیمه شب در پاریس
#وودی_آلن


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

قول بده که خواهی آمد ، اما هرگز نیا!
اگر بیایی همه چیز خراب می‌شود.
دیگر نمی‌توانم اینگونه با اشتیاق
به دریا و جاده خیره شوم.
من خو کرده‌ام به این انتظار،
به این پرسه زدن‌ها در اسکله و ایستگاه
اگر بیایی‌
من چشم به راه چه کسی بمانم؟

#رسول_یونان


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پس از تحمل آن همه درد،
‏کسی که به مقصد می‌رسد
‏دیگر همانی نیست
‏که به راه افتاده بود.

‏#هاکان_گوندای




@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

در حقیقت تنگدستی مایهٔ دیوانگی‌ست
در چمن، بید از غمِ بی‌حاصلی مَجنون شود...

#کلیم_کاشانی



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

کجاست سمت حیات ؟
من از کدام طرف
می‌رسم به یک هدهد ؟
و گوش کن
که همین حرف در تمام سفر
همیشه پنجره خواب را به هم می‌زد
چه چیز در همهٔ راه
زیر گوش تو می‌خواند ؟
درست فکر کن
کجاست هسته پنهان این ترنم مرموز؟

#سهراب_سپهری

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷