اگه کسی این پستو برات فرستاد، تبریک میگم تو زندگیو بردی و یه نفر واقعا عاشقته.

📚 @Academic_Library

درخت برای بلندشدن، فقط به نور احتیاج ندارد؛ باید در تاریکیِ خاک هم ریشه بدواند. انسان نیز بخش مهمی از رشدش را در دوره‌هایی تجربه می‌کند که هیچ‌کس نتیجه‌اش را نمی‌بیند. هر سکوتی بی‌حاصلی نیست؛ بعضی تغییرها مدتی زیرِ سطح اتفاق می‌افتند.

📚 @Academic_Library

گفت : این اواخر یه حقیقت تلخ رو بهم یاد داد؛ اینکه می‌تونی هنوز کسی رو دوست داشته باشی، اما دیگه حتی دلت نخواد صداشو بشنوی.

بعضی وقتا آدم از دوست داشتن دست نمی‌کشه، ولی به جایی می‌رسه که ترجیح می‌ده دلتنگیِ یه نفر رو تحمل کنه، اما دیگه حضورش رو نه.

📚 @Academic_Library

اگه دیگه به کسی علاقه‌ای نداری، بهش بگو.

اگه دنبال یه رابطه جدی نیستی، از همون اول با کسی که وارد رابطه می‌شی روراست باش.

اگه می‌خوای از کسی فاصله بگیری
دلیلش رو بهش بگو.

اگه دیگه تمایلی به دیدن کسی نداری، به‌جای بهونه آوردن، حقیقت رو بگو.

اگه اهل جواب دادن به پیام‌ها نیستی، بذار طرف مقابلت اینو بدونه.

اگه ترجیح می‌دی به‌جای پیام دادن، حضوری حرف بزنی، اینو واضح بگو.

اگه هم‌زمان با چند نفر در ارتباطی، این موضوع رو ازشون پنهون نکن.

اگه از یه رابطه فقط دنبال منفعت خودتی، نه صمیمیت و احساس واقعی، حداقل با طرف مقابلت صادق باش.

آدما حق دارن بدونن توی چه رابطه‌ای هستن و با چه کسی طرفن. هیچ‌کس نباید وقت، احساس و آرامشش رو صرف حدس زدن نیت واقعی تو کنه.

آدم درستکار، صادق و روراست بودن اصلاً کار سختی نیست.
برای آدم‌هایی که باهاشون در ارتباطی یا رابطه داری، احترام قائل باش. حقیقت رو بهشون بگو، حتی وقتی گفتنش آسون نیست.

📚 @Academic_Library

اینکه میگن بهش فکر کن اتفاق میفته رو مولانا قشنگ‌تر میگه:

"‏اندیشه‌ات جایی رَوَد،
وآنگه تو را آن جا کِشَد"

📚 @Academic_Library

من از آدم‌ها فاصله نمی‌گیرم که درسی بهشون بدم؛ فاصله می‌گیرم چون بالاخره خودم درسم رو گرفتم.

📚 @Academic_Library

ساکت و آرام بنشین
آنگاه متوجه می‌شوی که نگرانی‌های روزمره تا چه اندازه پر سر و صدا و بیهوده هستند.

مدتی ساکت باش و در سکوت بنشین تا متوجه شوی که چقدر حرف‌های روزمره خالی و فاقد ارزش است.

کارهای روزمره را رها کنید و خواهید فهمید که مردم چقدر انرژی خود را بیهوده هدر می‌دهند.

دروازه‌ها (مرزها) خود را ببندید و خواهید فهمید که پیوندهای آشنایی چقدر سنگین است.

آرزوهای کمی داشته باشید و خواهید فهمید که چرا بیماری‌های نسل بشر اینقدر زیاد است.

انسانی‌تر رفتار کنید، و خواهید فهمید که مردم عادی چقدر فاقد روح و عشق هستند.

#چن_جیرو

📚 @Academic_Library

بهترین سیستم امنیتی، کرکرهٔ فلزی نیست؛
فروش کتاب است!

📚 @Academic_Library

خلاصه کتاب قورباغه‌ات را قورت بده در یک دقیقه:

قانون اول:
فکر نکن بخورش.
اگه دو تا قورباغه روی میز هست و تو قراره اونارو بخوری نگاه کردن بهشون و تعلل کردن هیچ چیزی رو حل نمیکنه همین الان قورباغرو قورت بده

کار سختی که باید انجام بدیو همین الان انجام بده.

قانون دوم :
اول زشته رو بخور
اگه دو تا قورباغه روی یک میز هست اول اونی که زشت تره رو بخور، اول اون کاری که سخت تره رو انجام بده

وقتی اول صبح کارای سختو انجام بدی اعتماد به نفس پیدا میکنی برای ادامه روزت.

📚 @Academic_Library

۱۰ قانون کثیف دنیا؛ حقیقت‌هایی که شاید خوشایند نباشن ولی واقعی‌ان

- همه چیز به لیاقت ربطی نداره
- ظاهر، قبل از باطن قضاوت میشه
- اگه بلند حرف نزنی، نادیده گرفته میشی
- آدم‌ها تا وقتی کنارتن که بهت نیاز دارن
- همه نمیخوان تو رشد کنی، چون رشد تو رکود اوناست
- آدم‌ها دنبال حقیقت نیستن، دنبال چیزی‌ان که باورشونو تایید کنه
- موفقیتت، همه رو خوشحال نمیکنه
- تو همه جا قابل جایگزینی هستی
- بیشتر آدم‌ها دنبال داستانن نه واقعیت
- دنیا بهت بدهکار نیست

📚 @Academic_Library

دوست داشتن زنی که حتی وقتی ناراحته باز هم بهت احترام میذاره مثل داشتن یه جواهر توی زندگیتونه، اگه ناراحته ولی هنوز وفاداره، هنوز مهربونه، هنوز تلاش میکنه این فقط عشق نیست این درک و بلوغه، هیچوقت از دستش ندین.

📚 @Academic_Library

لزوماً همه‌ی کسانی که معاشرت زیادی ندارند، غیر اجتماعی نیستند. فقط تحمل نقش بازی کردن، حماقت و دروغ شنیدن را ندارند.

📚 @Academic_Library

با شروع پاییز، هوا خنک‌تر و روزها کوتاه‌تر می‌شن و بدن هم کم‌کم باید خودش رو با شرایط جدید هماهنگ کنه. چند تغییر ساده توی عادت‌های روزانه می‌تونه کمک کنه پاییز سالم‌تر و سرحال‌تری داشته باشیم.

۱. صبح‌ها نور طبیعی رو از دست نده
صبح پرده‌ها رو کنار بزن و اگه می‌تونی کمی بیرون برو. کمتر شدن نور روز در پاییز می‌تونه روی ساعت بدن، خواب و حتی حال‌وهوای ما تأثیر بذاره.

۲. ساعت خوابت رو منظم نگه دار
کوتاه شدن روزها ممکنه باعث بشه بیشتر احساس خواب‌آلودگی کنی. سعی کن ساعت خواب و بیدار شدنت خیلی تغییر نکنه تا ریتم بدن به‌هم نریزه.

۳. خونه رو هر روز کمی هوا بده
با سرد شدن هوا معمولاً در و پنجره‌ها بیشتر بسته می‌مونن. چند دقیقه تهویه و ورود هوای تازه، مخصوصاً وقتی چند نفر در خونه هستن، کار ساده اما مهمیه.

۴. آب خوردن رو فراموش نکن
هوای خنک باعث می‌شه کمتر احساس تشنگی کنیم، اما بدن همچنان به مایعات نیاز داره. یه بطری آب دم دستت بذار تا یادت نره.

۵. پیاده‌روی رو با تابستون خداحافظی نکن
پاییز اتفاقاً یکی از بهترین فصل‌ها برای پیاده‌رویه. فعالیت بدنی منظم هم برای سلامت جسم مفیده و هم می‌تونه به بهتر شدن خلق‌وخو کمک کنه.

۶. خشکی پوست رو قبل از شروعش جدی بگیر
با خنک و خشک شدن هوا، پوست و لب‌ها زودتر خشک می‌شن. استفاده منظم از مرطوب‌کننده رو از همون اوایل پاییز شروع کن، نه وقتی پوست کاملاً خشک شده.

۷. هر عطسه‌ای سرماخوردگی نیست
آبریزش بینی، عطسه و خارش چشم در پاییز می‌تونه به‌خاطر آلرژی فصلی باشه. اگر آلرژی داری، بعد از مدت طولانی بیرون بودن، عوض کردن لباس و دوش گرفتن می‌تونه ورود گرده‌ها به فضای خواب رو کمتر کنه.

۸. هوای سرد به‌تنهایی باعث سرماخوردگی نمی‌شه
سرماخوردگی رو ویروس‌ها ایجاد می‌کنن، نه سرد شدن هوا. شستن دست‌ها، دست نزدن به چشم و بینی و تهویه محیط‌های بسته همچنان از مهم‌ترین کارهاست.

۹. کم شدن نور روز رو دست‌کم نگیر
اگه هر سال با شروع پاییز به‌طور محسوسی بی‌حوصله، کم‌انرژی یا خواب‌آلود می‌شی، موضوع رو فقط به «حال‌وهوای پاییز» نسبت نده. در بعضی افراد کاهش نور روز می‌تونه با اختلال عاطفی فصلی مرتبط باشه.

۱۰. پاییز رو تبدیل به فصل خونه‌نشینی نکن
هوای سرد ممکنه آدم رو وسوسه کنه بیشتر توی خونه بمونه، اما بیرون رفتن در روشنایی روز، تحرک و داشتن برنامه منظم روزانه می‌تونه هم برای جسم و هم برای روحیه مفید باشه.

📚 @Academic_Library

زندگی منتظر نمی‌مونه تا تو از فکر و خیال‌هات فارغ بشی.
همین حالا که نشستی و هزار تا اتفاق نیفتاده رو توی ذهنت مرور می‌کنی، یه عده دارن می‌خندن، عاشق می‌شن، سفر می‌رن و خاطره می‌سازن.
تو هم سهمتو از زندگی بردار.

📚 @Academic_Library

انواع مختلف تنبلی و درمان آن‌ها!

بیشتر ماها می‌دانیم که کار درست کدام است و با چه روندی می‌توانیم به موفقیت کامل یا نسبی برسیم و یا دست‌کم وضعیت را برای خودمان بهتر کنیم، راه هم کمابیش مشخص است.

مثلا بیشتر ما می‌دانیم که باید غذای سالم بخوریم و بیشتر ورزش کنیم و کمتر وقت‌مان را تلف کنیم و بیشتر مطالعه کنیم و می‌دانیم این مسیر اگر مستمر دنبال شود به نتیجه خواهد رسید.

اما چیزی که ما اسمش را تنبلی می‌گذاریم، بیشتر اوقات باعث می‌شود که نتوانیم برنامه‌ خوب خودمان را ادامه بدهیم.

واقعا چرا تنبلی می‌کنیم و آیا می‌توانیم راهکاری برای گریز از تنبلی داشته باشیم؟!

جالب است که بیشتر تنبلی‌های ما از این ۷ نوع هستند:

_ گیج هستیم و نمی‌دانیم چه کنیم
برخی از تنبلی‌های ما در واقع آشفتگی هستند و ما اصلا نمی‌دانیم که از کجا باید شروع کنیم. اتفاقا آدم‌های کمال‌گرا خیلی اسیر این نوع آشفتگی می‌شوند و اصلا کارها را شروع نمی‌کنند و دستِ آخر اسمش را می‌گذارند: تنبلی!
برای درمان، از تجارب قبلی درس بگیرید و به خودتان بقبولانید که موفقیت‌های کوچک و تدریجی بهتر از آشفتگی‌های دائمی هستند.

_یک ترس بیمارگونه بد: نمی‌توانم!
این صدای درونی را بسیاری از ماها داریم:
«من بیشتر از ده سال طول کشید که در زبان انگلیسی به حد درک مطلب مناسب برسم. چطور می‌خواهم زبان دشوار آلمانی یاد بگیرم؟!»
راه درمان این تنبلی این است که از آدم‌های موفق بپرسید که چطور شروع کرده‌اند. در کمال تعجب خواهید فهمید که شروع بسیاری از آنها، بسیار افتان و خیزان بوده است.

_ یک دیدگاه ثابت منفی: می‌ترسم نتوانم و مسخره خاص و عام شوم!

این نوع از «تنبلی» گریبان کسانی را می‌گیرد که نظر مردم خیلی برایشان مهم است و مدام با خودشان می‌گویند که مثلا: «اگر نتوانم در مسابقه برنده شوم، همه می‌گویند که فلانی شب و روز تمرین می‌کرد و نتوانست. پس بهتر است که خودم را درگیر این روند نافرجام نکنم.»
راهش این است که به خودتان بگویید من برای خودم و شادی زندگی‌ام کار می‌کنم. مسلما اشتباه و شکست، جزئی از مسیر است و حرف دیگران برایم مهم نیست.

_ سندرم خستگی مزمن!
بعضی‌ها هم یک صدای درونی دارند که مدام به آنها ندا می‌دهد: «ببین! تو امروز خیلی خسته‌ای. از شش صبح بیدار بودی و اداره رفتی. جداً می‌خواهی امشب شش کیلومتر بدوی؟! پلانک، دراز و نشست؟ بی‌خیال! تو لایق استراحت هستی. تو خسته‌ای!»

راه گریز از این نوع تنبلی این است که به خودتان بگویید که امروز می‌خواهم به خودم ظلم کنم و خودم را خسته‌تر کنم. بعد که مثلا ورزش می‌کنید و به آن «حال» خوبِ بعد ورزش می‌رسید، این خاطره‌ خوبی در پس‌زمینه مغزتان می‌شود.

_بی‌تفاوتی! آخه چی بشه!

مثلا این کتاب را بخوانم، بیشتر بدانم که بیشتر افسرده بشوم؟ فرض کن ۱۰ کیلو وزن کم کنم؛ به جایی می‌رسم؟

اینجا برای گریز از بی‌تفاوتی باید برای خود انگیزه‌ بسازید. مثلا در مورد کتابی که می‌دانید جالب است، رشته‌توییت بنویسید یا نظرتان را در چند استوری بنویسید.

_ پشیمانی! دیگر برای من دیر شده

«بله! این مسیر کسب و کار که الان یاد گرفته‌ام، خیلی خوبه. اما کاش این تجربه را ۲۰ سال پیش داشتم. الان دست زیاد شده. سر پیری که من نباید اینقدر بدوم!»

باز هم یک نوع تنبلی دیگر. به یاد بیاورید که ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است و خیلی‌ها در میانسالی یا حتی پیری به موفقیت رسیده‌اند و علاوه بر این، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است.

_ هویت کاذب آدم تنبل، برچسب شما شده

در این نوع از تنبلی شما به زور برچسب تنبلی به خود زده‌اید و بعد هر چیز بی‌ربطی را تاییدکننده این هویت کاذب می‌کنید. مثلا اگر در پیاده‌روی از دیگران عقب بیفتید و این در واقع به خاطر مصدومیت زانوی اخیر باشد، به خودتان می‌گویید: ثابت شد واقعا تنبلم!

برای گریز از این سوگیری، سعی کنید که منطقی‌تر فکر کنید و به همه جوانب و علت‌های موفقیت یا شکست خود فکر کنید. سعی کنید که در مورد خودتان در ذهنتان منصفانه فکر کنید.

📚 @Academic_Library

اشتباهی که باعث تواضع و فروتنی تو بشه،
بهتر از موفقیتی هست که تو رو مغرور کنه!

📚 @Academic_Library